สวัสดีจ้า ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัวโลกมืดของไรท์นะคะ หายตัวไปบ้างแต่ยังไม่ตาย twitter :pbhaert

สิ่งที่ปิดบัง

ชื่อตอน : สิ่งที่ปิดบัง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.5k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ค. 2561 17:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สิ่งที่ปิดบัง
แบบอักษร



"หยุดนะ!! บัมบัม!! เอ้ยยยย อาจารย์!?"

ร่างเล็กตกใจสุดขีดเมื่อคนตรงหน้า คืออาจารย์มาร์ค คุณครูของเขา

"สวัสดีครับ" มาร์คทำหน้าทะเล้นทักทายแบมแบม

"รู้จักพี่มาร์คหรอกหรอลูก ดีเลยจะได้ไม่ต้องแนะนำ" แม่แบมทำหน้าดีใจ

"ลูกชายพี่แกอยากเป็นครู จบบริหารมาเลยขอคุณต้วน มาเป็นอาจารย์สอนมหาลัย ไม่คิดว่าจะได้สอนน้องแบมด้วย" ป้าดรอรีนพูดเสริม

"น้องแบมตอนอยู่มหาลัยเป็นยังไงบ้างจ้ะ ดื้อหรือเปล่า?" 

"ไม่ครับ น่ารักดี" มาร์คตอบแม่แบมไป รู้หรือเปล่าว่าพูดอะไรออกมาครับอาจารย์

"น้านึกว่าแบมแบมจะซนทำลายข้าวของม.ซะอีก"

"แบมไม่ดื้อขนาดนั้นนะม๊า อย่ามองลูกในทางไม่ดีสิครับ" ผมทำหน้างอคอหัก พูดกับแม่ไป จู่ๆอาจารย์มาร์คก็หันไปคุยกับบัมบัม


"น้องบัมครับ ที่บอกว่าเคยเจอพี่ในห้องพี่แบมนี่ยังไงหรอครับ?"


"ก็...อุ๊บ.. แอมแอมอ่อยอัมอะ" 


"ไม่อะไรหรอกครับอาจารย์ บัมบัมพูดไปเรื่อย" แบมปิดปากน้องเพื่อไม่ให้พูดอะไรไม่ดีออกมา


"แบมแบมปิดปากน้องทำไม เดี๋ยวน้องหายใจไม่ออก" แม่แบมตีมือลูกชายคนโตที่ ปิดปากน้องชายแน่นเกินไป จนต้องยอมปล่อยมือ 



ไม่อยู่แล้ว บัมบัมนี่นะ ทำให้พี่ขายหน้า แบมขึ้นไปบนห้องทันที


"พี่มาร์คๆ เดี๋ยว บัมพาไปดูบนห้องแบมแบม เต็มไปหมดจริงๆ"

"ไหน? พาพี่ไปซิ"


แบมที่นอนอารมณ์เสียอยู่บนเตียงได้ยินเสียงฝีเท้ากำลังเดินขึ้นมา อย่าบอกนะว่า

"บัมบัม ไม่นะ!"


แกร๊กๆๆ แอ๊ดดดดด


"อ้าว? ไปไหนหมด เมื่อวานมันเต็มห้องเลยนะ ตรงนั้นก็มี ต้องประตูก็มี" บัมพามาร์คเข้ามาให้ห้องแบม แต่กลับไม่มีอะไรเลย

"พี่บอกแล้ว บัมก็ไม่เชื่อ" แบมได้ทีซ่อนรูปใบสุดท้ายที่พึางแกะออกไว้ด้านหลัง

"พี่มาร์ค บัมเห็นจริงๆนะ บัมไม่ได้โกหก"

"เดี๋ยว บัมลงไปข้างล่างนะ เดี๋ยวพี่จะถามแบมแบมดู"

"โอเคครับ" บัมบัมรับคำ ก่อนเดินลงไป 



ขณะนี้มันเหลือแค่แบมกับมาร์ค 2 คน

"อะไรอยู่ด้านหลัง?"

"ไม่มีครับอาจารย์"

"เอามือออกมาจากกระเป๋าด้วย" 

แบมเอามือออกจากกระเป๋าตามที่มาร์คบอก 


"ทำไมต้องปิดบัง"

"ปิดบังอะไรครับอาจารย์?"

"รู้อยู่แก่ใจนะ จะยอมรับดีๆ หรือจะให้ ผมตรวจร่างกาย?"

"อาจารย์อย่าเข้ามานะ ผมร้องให้คนช่วยจริงด้วย!"

"จะบอกไม่บอก มีอะไรปิดบัง" มาร์คไม่สนคำขู่แต่เดินเข้ามาใกล้แบมเรื่อยๆ จนคนตัวเล็กเกือบล้มลงบนเตียง


"อาจารย์ ๆๆๆ ยอมแล้วๆ บอกแล้ว"

"ก็แค่นั้น!"

"ผมก็แค่ชอบอาจารย์ เพื่อนๆก็ชอบอาจารย์กันตั้งหลายคน"


"ผมรู้ ต่อไปนี้ถ้าไม่อยู่ที่มหาลัย เรียกว่า พี่มาร์ค เข้าใจไหม?"

"ห่ะ!? จะอาจารย์มาร์ค หรือพี่มาร์ค ก็ขี้บังคับ เหมือนกันเลย"

"ถ้าพูดแบบนี้ตอนอยู่มหาลัยผมสั่งทำโทษคุณแน่!" มาร์คยืนหน้ามาพูดใกล้ๆแบม ทำเอาขนลุกซู่เลย

"ขอโทษครับ อา..พี่..มาร์ค" 

"ลงไปกินข้าวได้รอ ให้ผู้ใหญ่รอนานมันไม่ดี ไอ้หมูอ้วน"

มาร์คพูดจบก็หันหลังเดินออกไป

"ใครหมูอ้วน!! เดี๋ยวสิ ตอบแบมก่อนสิพี่มาร์ค ใครคือหมูอ้วน?"

"คุยกับใครก็คนนั้นแหล่ะ!"

ความคิดเห็น