สวัสดีครับผมชื่อดั้มซ์อยากรู้ว่าผมเป็นคนยังไงฝากติดตามด้วยนะครับ By ดั้มซ์สุดหล่อ

ชื่อตอน : Bad Senior EP.4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 881

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ย. 2561 22:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Bad Senior EP.4
แบบอักษร



@มหาลัยAA

ตอนนี้ฉันก็นั่งเรียนอยู่ในห้องและกำลังนั่งประชุมงานกลุ่มที่อาจารย์สั่งไว้ให้พวกฉันประชุมงานกลุ่มกันอย่างจริงจังเพราะพวกฉันต้องการให้งานนี้ออกมาดี

“ตกลงตามนี้เลยนะ”ฉันพุดขึ้นเมื่อเราตกลงเลือกคอนเซ็ปธุรกิจ

“ตามนี้แหละ แล้วจะไปทำกันวันไหนอ่ะ วันเสาร์ได้ป่ะ” มะนาวพูดขึ้น

“วันเสาร์ก็ได้ แต่จะไปทำที่ห้องใคร” เจนนี่ถาม

“คอนโดพอใจดีกว่า กูว่าห้องมันกว้างดี” ซีแก้วตอบ

“คอนโดกูก็ได้ แต่ตอนนี้พักเที่ยงไปหาไรกินเถอะกูหิว” ฉันตอบพวกมันพร้อมกับชวนพวกมันไปหาไรกินเพราะตั้งแต่เช้าฉันก็ไม่ได้กินอะไรเลย

พวกฉันตัดสินใจกันมาทานอาหารที่ฟู้ดครอทของมหาลัยพวกฉันหาโต๊ะนั่งและก็วางกระเป่าไว้และก็ออกไปหาซื้ออาหาร

“กินไรดี ก๋วยเตี๊ยวเนื้อน้ำตกดีกว่า” ฉันบ่นพึมพำคนเดียวจากนั้นก็เดินไปยังร้านขายก๋วยเตี๋ยว

“ป้าคะ เส้นเล็กเนื้อน้ำตำคะ” ฉันสั่งป้าแม่ค้าไป ไม่นานฉันก็ได้ก๋วยเตี๊ยวที่สั่งไปฉันกำลังจะหันหลังและเดินออกไปอยู่ ๆ ก็มีใครก็ไม่รู้ยืนขวางฉันอยู่ก๋วยเตี๊ยวในมือฉันมันเลยสาดไปที่ตัวเขา

“อร๊ายยย ขอโทษทีคะ” ฉันกล่าวขอโทษไปก่อนจะเงยหน้ามองคนที่ยืนขวางคน ๆ นั้นก็คือพี่ดั้มซ์

“โอ๊ยย !!” เสียงร้องของพี่ดั้มซ์

“ไม่มีตาหรอ มันโดนฉันเนี่ย” พี่ดั้มซ์ตะคอกใส่ฉันเสียงดังและดูเหมือนว่าเขากำลังโกรธฉันมาก ๆ

“ขอโทษค่ะพี่ดั้มซ์ พอใจมองไม่เห็น” ฉันกล่าวขอโทษพี่เขาไปจากนั้นฉันก็วางชามก๋วยเตี๊ยวลงและก็เอาผ้าเช็ดหน้าของฉันเช็ดที่เสื้อเขา

“โอ๊ยยย !!  มันแสบนะ” เขาร้องขึ้นอีกครั้งและสะบัดมือของฉันออกจากนั้นเขาก็ปลดกระดุมเสื้อและถอดเสื้อออก และในตัวของเขาก็มีรอยแดงทั่วทั้งตัว เป็นเพราะโดนน้ำร้อนจากก๋วยเตี๊ยวฉัน

“เธอต้องรับผิดชอบ” เขาบอกฉันจากนั้นก็กระชากแขนฉันให้เดินไปตามเขาออกไป

“พี่ดั้มซ์ปล่อยพอใจนะ พอใจเจ็บ” ฉันบอกเขาไปเพราะแรงบีบแขนของเขามันแรงมาก

“ฉันเจ็บกว่าไหม ไม่รู้แหละถ้าตัวแนเป็นอะไรฉันเล่นงานเธอแน่” พี่ดั้มซ์ตอบฉันแต่ก็ยังลากฉันให้เดินตามเขาไป ไม่นานพี่ดั้มซ์ก็ปล่อยแขนฉันลงและพอฉันหันไปมองรอบมันก็คือห้องปฐมพยาบาล

“ทายาให้ฉันซะ” เขาบอกฉันและก็เดินไปหยิบกล่องยามาให้ฉัน

“แค่นี้เอง ไม่เห็นต้องลากต้องถูขนาดนั้นก็ได้” ฉันบอกเขาไป เขาไม่พูดอะไรกับฉันเขาเดินไปนั่งที่เตียงเพื่อจะให้ฉันทายาให้ ฉันหยิบหลอดยาและบีบใส่นิ้วและก็ค่อย ๆ แตะที่ตัวของเขาเบา ๆ

“โอ๊ยย ! เบาๆ หน่อยสิ มือคนหรือมือควาย จิ”พี่ดั้มซ์ร้องและจิปากใส่ฉัน ผู้ชายอะไรหน้าตาก็ดีแต่ปากหรอนะ

“ขอโทษ จะทำเบา ๆ นะค้าาาาา” ฉันตอบเขาแบบลากเสียงยาว

“กวนหรอ จิ” พี่ดั้มซ์ถามฉันพร้อมกับจิปากใส่ฉันอีก

“ก็ขอโทษไงพี่จะอะไรนักหนา อยากให้เบากว่านี้ไม่ให้แฟนพี่มาทาให้ละ” ฉันบอกเขา

“ทำไม หรือว่าเธอต้องแฟนฉันก่อนหรอถึงจะทำเบา ๆ ความคิดดีนะ” พี่ดั้มซ์พูดขึ้นและก็บคางของฉันให้เงยหน้าไปมองเขา

“หน้าตาดีแต่ปากร้าย พอใจไม่เอามาทำ...หรอกคะ ไม่ใช่สเปค” ฉันตอบเขาและก็เว้นช่องว่างไว้

“หึ” เสียงพี่ดั้มซ์

“เสร็จแล้วคะ พอใจขอตัวนะคะ” ฉันบอกเขาและเอากล่องยาไปเก็บไว้ที่เดิม แต่พอฉันกำลังเดินออกไปอยู่ ๆ พี่ดั้มซ์ก็ดึงแขนฉันไว้

“อร๊ายยย !!” ฉันร้องขึ้นเพราะตกใจและมันก็ทำให้หน้าของฉันไปชนกับจมูกของเขา พี่ดั้มซ์ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์จากนั้นเขาก็เดินออกไปจากห้อง

“ไอ้บ้า” ฉันพูดขึ้นเบา ๆ เพราะกลัวว่าเขาจะได้ยินแต่ผิดคาดเขากับได้ยินเสียงที่ฉันพูด

“คนบ้าที่ไหนหล่อขนาดนี้” เขาหันมาตอบแนและก้เดินจากไป

ส่วนฉันก็เดินกลับไปยังฟู้ดคอร์ทและไปสั่งใหม่เพราะชามเมื่อกี้หกหมดแล้ว

“มึงหายไปไหนมาเนี่ย ไปซื้อโครตนาน” พวกมันบ่นฉันขึ้น

“มีเรื่องนิดหน่อย แต่ตอนนี้ไม่มีละ” ฉันตอบพวกมันและนั่งกินก๋วยเตี๊ยวอย่างเอาเป็นเอาตาย ก็ฉันหิวนิและฉันก็หิวมากพร้อมกินช้างได้ทั้งตัวเลยมั้ง ระหว่างที่ฉันนั่งกินอยู่ อยู่ ๆ ภาพเหตุการณ์เมื่อกี้ก็ปรากฎขึ้นภาพที่เขาดึงแขนฉันและหน้าของฉันก้ไปโดนจมูกของเขา

“หึ้ยยย” ฉันส่ายหัวไปมาเพื่อให้ภาพพวกนั้นออกไปจากหัวของฉัน

“เป็นไรของมึง” ซีแก้วถามฉัน

“เออ มึงบ้าไปแล้วหรอ” ตามด้วยมะนาว

“หรือว่ามึงยังไม่อิ่ม เดี๋ยวกูไปซื้อให้อีกก็ได้นะ” และสุดท้ายก็เป็นเจนนี่ที่ถามฉัน

“ไม่มีไร กิน ๆ เหอะ เดี๋ยวก็ไปเรียนการเงินไม่ทัน อาจารย์ยิ่งเหี้ยม ๆ อยู่” ฉันตอบพวกมันไป

หลังจากทานข้าวเสร็จพวกฉันก็วิ่งกันตาแหกเพื่อจะขึ้นไปเรียนเพราะมันเหลืออีกไม่กี่นาทีถ้าไปไม่ทันอาจารย์จะล็อคห้องไม่ให้เข้าไป พวกฉันวิ่งขึ้นบรรได้เลื่อนแต่ดูเหมือนว่าบรรไดแหม่งไม่ได้ดั่งใจเลยพวกฉันวิ่งกันอย่างเอาเป็นเอาตายสุดท้ายพวกฉันก็มาทัน

“รีบ ๆ กว่านี้นะนักศึกษา” อาจารย์ที่สอนพูดขึ้นเพราะอาจารย์กำลังจะปิดประตู

“คะ อาจารย์” พวกฉันตอบอาจารย์เสร็จก็รีบไปนั่งตามเก้าอี้ที่จัดไว้ให้





ความคิดเห็น