ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ เรื่องนี้ไรท์ไม่หนีไม่เทแน่นอน ไรท์จะเปิดให้อ่านฟรีจนกว่าไรท์จะมาอัพตอนใหม่นะคะ ขอโทษด้วยที่ไรท์มาๆหายๆ ช่วงนี้ไรท์งานเยอะ

ชื่อตอน : chapter 5

คำค้น : โซตัส10ยก,โซตัส20ยก

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.6k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ค. 2561 18:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 5
แบบอักษร

"พี่แป้ง : น้องๆค่ะ อย่าลืมสิ่งที่พวกพี่สอนนะ" พูดงี้ชักจะกลัวๆล่ะ

"พี่เมฆ : เงียบครับน้อง" พี่เค้าพูดหลังจากที่ปี1ค่อนข้างเสียงดังนิดหน่อย

"พี่เมฆ : ผมสั่งให้พวกคุณเงียบ" พรืบ ทุกคนพร้อมใจกันรูดซิ้ปปาก จะโหดไปไหนว่ะเนี่ย

"พี่ท็อป : หลับตาครับ ก้มหน้าลงไป " ทำทำไมว่ะ

"พี่เมฆ : อย่าให้ผมเห็นตาพวกคุณแม้แต่คนเดียว" กูกลัวๆ ป๊าม๊าช่วยหนูด้วย


เงียบ เงียบ เงียบไรกันว่ะ ไม่ได้ยินเสียงไรซักอย่าง


"เซนต์ : สวัสดีปีหนึ่ง" ใครว่ะ ฉันไม่เห็นเพราะยังหลับตาก้มหน้าอยู่

"มาร์ค : ลืมตาล่ะหันหน้าขึ้นมาครับ เร็วๆ" โห่อีเอี้ย บอกดีๆก็ได้ จะตะโกนทำไม กูกลัว

"นนท์ : รุ่นพี่ทักทาย ทำไมพวกคุณไม่สวัสดีรุ่นพี่ตอบครับ" เงียบ

"เซนต์ : พวกคุณไม่เอาปากกันมารึไงครับ เพื่อนผมถามทำไมไม่ตอบ" ฉันมองไปตามเสียงนั้น !!! นี่มันพี่อีแซมหนิ พวกฉันหันไปหานางคอแทบหัก และมันก็ยังคงอึ้งเหมือนพวกฉัน นี่มันไม่รู้จริงหรอเนี่ย ว่าพี่เซนต์เป็นพี่วินัย


"มาร์ค : หมดเวลาของพวกคุณแล้วปี1 นี่คือการเตือนจากพวกผม" จะทำไรว่ะ

"มาร์ค : โซตัส5ยก" พวกฉันพูดตาม ที่พูดก็เพราะพี่สันฯสอนมาแบบนี้ไง ถ้าพี่เค้าไม่สั่งให้ปฏิบัติ ก็ยังทำไม่ได้

"มาร์ค : โซตัส10ยก" ทุกคนพูดตาม จะเยอะไปล่ะนะอีสัส

"มาร์ค : โซตัส3ยก" ทุกคนพูดตาม "ปฏิบัติ" หืม ในที่สุดสวรรค์ก็ช่วยฉัน 3 ยก ก็ยังดีกว่า 10ยกล่ะว่ะ 

เอ้าทุกคน ทำไปค่ะ แหกปากท่องไป คอแทบแตกมันก้ไม่สั่งหยุด

.

.

.

กว่าจะเสร็จ ปวดขาไปหมด พรุ่งนี้กูจะเดินได้ไหมเนี่ย


Fang end


#Than talk

ตอนนี้ผมยืนกอดอกมองเพื่อนของผมสั่งลงโทษรุ่นน้องอยู่ ผมไม่เข้าไปห้ามหรอกนะ ถ้าห้ามเดี๋ยวมันจะได้ใจ พอเห็นรุ่นพี่เล่นด้วย เดี๋ยวมันก็ไม่เห็นหัวรุ่นพี่มันหรอก เชื่อผมสิ  ต้องขู่ให้มันกลัวก่อน 


"ธันต์ : สวัสดีปีหนึ่ง" ปีหนึ่งทุกคนมองมาที่ผม รวมถึงยัยนั่นด้วย ดูอึ่งๆนะ เดี๋ยวมึงได้อึ่งกว่านี้ยัยเตี้ย

"ปีหนึ่ง : สวัสดีครับ/ค่ะ" มีเสียงแค่นี้หรอว่ะ

"นนท์ : พวกคุณมีเสียงกันแค่นี้หรอครับ" เหมือนมันอ่านใจผมออก

"ปีหนึ่ง : สวัสดีครับ/ค่ะ"

"มาร์ค : เอาใหม่ครับ" 

"ปีหนึ่ง : สวัสดีครับ/ค่ะ" รอบนี้เสียงดังเว้ย ผมรู้ว่าแหกปากประชดพวกผมอยู่ แต่แล้วไง ใครสนหล่ะ

"ธันต์ : สวัสดีครับ ผมชื่อธันต์วา ผมเป็นเฮดว๊ากของพวกคุณ ซึ่งผมสั่งอะไร พวกคุณต้องทำ" ผมเหลือบตาไปมองยัยนั่นแปบนึง อึ่งเลยดิมึง ฮ่าๆๆๆๆ

"ธันต์ : ทราบ?" ผมตะโกนออกไป จนปีหนึ่งบางคนสดุ้ง

"ปีหนึ่ง : ทราบครับ/ค่ะ" ให้มันได้อย่างงี้ดิ เสียงดังฟังชัด

"เซนต์ : ตอนนี้พวกคุณนั่งตามกลุ่มกันรึยังครับ" ดูปีหนึ่งมันงงๆนะ

"ปีหนึ่ง : ยังครับ" หึหึ

"เซนต์ : ละทำไมพวกคุณไม่นั่งตามกลุ่มครับ"

เงียบ...................

"เซนต์ : ผมถาม ให้ตอบ!!!" เอาล่ะเว้ย เจ้าลงล่ะเว้ย ถ้าผมเป็นรุ่นน้องผมคงกลัวอ่ะ แต่นี่ผมเป็นเฮดว๊ากไง มีหรอ จะกลัว

"ปีหนึ่ง : ยังไม่ได้แบ่งครับ" หึหึ ผมยิ้มมุมปาก แต่ไม่มีใครทันสังเกตุหรอก

"มาร์ค : ทำไมพวกคุณไม่แบ่ง ผมสั่งลงไปให้รุ่นพี่ของพวกคุณทราบแล้ว"

ปีหนึ่งทุกคนก้มหน้า เงียบ..........................

"ธันต์ : รุ่นพี่อยู่ไหนครับ " ทุกคนที่มีหน้าที่รับผิดชอบต่างรีบพากันวิ่งมาที่ลานกิจกรรม

"เซนต์ : พวกคุณยังไม่ได้แบ่งกลุ่มให้รุ่นน้องหรอครับ"  ทุกคนเงียบ......

"นนท์ : เพื่อนผมถาม ให้พวกคุณตอบ ไม่ใช่ให้เงียบ" 

"แป้ง : ยังค่ะ"

"มาร์ค : พวกคุณมีเหตุผมมาให้พวกผมไหมครับ" 

"ครีม : ลืมค่ะ" เดี๋ยวเจอครับๆ

"ธันต์ : มันไม่ใช่เหตุผมที่ดีพอครับ" หึหึ

"ธันต์ : โซตัส 10ยก" พูดตาม "โซตัส20ยก" พูดตาม "ปฏิบัติ"อย่าหาว่าพวกผมกร่างเลยนะ ที่ทำไปก็แค่ เชือดไก่ให้ลิงดู


​Than end

#Fang talk

ฉันอยากจะบ้าตาย ตอนเห็นไอ้บ้านั่นทักทายปีหนึ่ง ฉันว่าฉันอึ่งแล้วนะ แต่พอมันบอกว่าเป็นเฮดว๊ากเท่านั้นแหละ แทบอยากแทรกแผ่นดินหนี ละเหมือนฉันจะรู้นะ ว่ามันจ้องฉันอยู่ ตายๆ ไม่ตายตอนนี้ ก็ไม่รู้จะตายตอนไหนล่ะค่ะ


"ธันต์ : โซตัส10ยก" พวกรุ่นพี่พูดตาม "โซตัส20ยก" พวกรุ่นพี่พูดตาม​ "ปฏิบัติ" โอ้แม่เจ้า อะไรจะขนาดนี้ว่ะเนี่ย


พวกฉันนั่งมองรุ่นพี่โดนลงโทษอยู่ โดยไม่มีวี่แววถ้าไอ้เฮดว๊ากนั่นจะสั่งหยุด


"เกรส : สงสารพี่เค้าว่ะมึง" 

"แซม : มึงควรสงสารตัวเองก่อนไหม"

"เอิร์น : มึงไม่ต้องพูดเลยอีแซม พี่มึงเป็นพี่วินัย ทำไมไม่บอกพวกกู"

"แซม : กูก็พึ่งรู้พร้อมพวกมึงม่ะอิสัส"

"ฟาง : พี่เซนต์อย่างโหด"

"ฟาง : วันก่อนกูได้ยินแว่วๆใครบอกว่า ถ้าพี่วินัยหล่อเหมือนพี่เซนต์จะยอมนะอีเอิร์น" ฉันแซวมัน

"เอิร์น : อะไรๆ กูไม่รู้ ใครมันพูดว่ะ กูจะตบปากแม่ง"

"พวกฉัน : หราาาาาาาา"

"แซม : เดี๋ยวกลับคอนโดมีเคลียอ่ะพี่กูนี่นะ" มันพูดพร้อมกับมองไปทางพี่เซนต์

"เกรส : เอาเลยมึง กูสนับสนุน ต่อยหนักๆ"

"เอิร์น : นั่นพี่มันม่ะอิเกรส"


​Fang end


#Sent talk

"นนท์ : ไอ้เซนต์ มึงดูสายตาน้องมึงดิ หน้ากลัวชิ๊บหาย" มันกระซิ๊บกับผม

"เซนต์ : เออ กูเห็นมันออกกูตั้งแต่เมื่อกี้ล่ะ" เตรียมหูชารอ มาแนวนี้ ไม่พลาด 

"ธันต์ : เอาทีอูดหูป่ะมึง เดี๋ยวกู ไปซื้อให้ หึหึ" มันกระซิ๊บบอกผมพร้อมกับหัวเราะเบาๆ แต่ท่าทางของมันก็ยังนิ่ง ขรึมเหมือนเดิม สมกับที่มันเป็นเฮดว๊ากจริงๆ ไม่เคยหลุดลุกพี่ว๊ากเลยซักครั้ง


​Sent end


#Than talk

"นนท์ : เงียบครับปีหนึ่ง "

"นนท์ : ในระว่างที่รุ่นพี่ของพวกคุณถูกทำโทษ พวกคุณกลับนั่งหัวเราะ คุยกัน พวกคุณไม่รักรุ่นพี่ของพวกคุณรึไง รึต้องให้พวกผมสั่งลงโทษพี่ของพวกคุณอีก" นี่ไง เพราะแบบนี้ไง ผมถึงสั่งลงโทษรุ่นพี่ 

"ปีหนึ่ง : ขอโทษครับ/ค่ะ"

"มาร์ค : ไม่ต้องมาขอโทษพวกผม ไปขอโทษรุ่นพี่ของพวกคุณโน้น" แค่นี้มันยังไม่กลัวหรอก เชื่อผมสิ

"ปีหนึ่ง : พวกเราขอโทษครับ/ค่ะ" ปีหนึ่งหันไปขอโทษรุ่นพี่พร้อมกลับหน้าสำนึกผิด




_________________________________________

#สิ่งที่ไรท์เขียนตอนนี้ ไรท์เคยเจอมาล้วนๆ ประสบการณ์ตรง 555

​มันสนุกไหมถามจริง ถ้าไม่สนุกไรท์จะได้แก้ไข มันขัดๆตรงไหนบอกไรท์หน่อยนะจ้ะ






ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว