ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : รอไม่ไหว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.3k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ค. 2561 07:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รอไม่ไหว
แบบอักษร

​ฮ้าาา ในที่สุดก็ถึงบ้านสักที ที่นี้เรื่องที่ฉันอยากรู้เกี่ยวกับตัวเขาทั้งหมดก็ได้ถูกเปิดเผยแล้วสินะ >.<

"คุณสามีเล่าเลยยยย ม้วนอยากรู้แล้ววว"

"อืม แต่เธอต้องสัญญาก่อน"

"??"

"ว่าถ้ารู้แล้วอย่าโกรธ งอนอะไรฉัน"

"ค่าาา"

"แน่ใจ?" เขาพูดอย่างไม่ค่อยเชื่อสักเท่าไร หรือว่ามันเป็นเรื่องร้ายแรง?

"ถ้าไม่บอกจะงอนจริงละ"

"อืม"

"?"

"เธอจำวันนั้นได้มั้ย?" วันนั้น วันไหนเล่าาา

"วันที่เธอจมน้ำ"

"อ๋ออออ จำได้ค่ะ วันนั้นคุณสามีใจร้ายมากเลย T T" เขาน่ะสิไม่ยอมลงไปช่วยฉัน 

"ฟังก่อน"

"ค่า T T"

"ความจริงแล้วพี่แสน(คนขับรถบ้านธีระ)ไม่ได้เป็นคนช่วยเธอจมน้ำหรอก.." อ้าว แล้วใครช่วย?

"อ้าว"

"ฉันเป็นคนช่วยเธอเอง" !!!!

"ห้ะ!?"

"ต่อไปก็.."

"เดี๋ยวค่ะ!!"

"อะไร"

"นี่จริงเหรอคะ คุณสามีเป็นคนช่วยฉันจริงๆเหรอคะ?"

"อืม ก็ที่ฉันตัวเปียกไง" อ๋อออ งื้อเขินนน

"ยังไงก็ขอบคุณนะคะ >.<"

"อืม"

"อ่ะ คราวนี้ฉันให้เธอถามเรื่องที่เธออยากรู้บ้าง" อืม...เรื่องที่ฉันอยากรู้งั้นเหรอ

"อ้ะ! แล้วก็เรื่องพี่แพรวด้วยค่ะ!"

"พี่แพรว?"

"ทำไมคุณถึงรู้จักพี่แพรวล่ะคะ" อันนี้ฉันเคยถามพี่แพรวแล้วนะ ฉันจำได้ๆแต่ก็ยังไม่รู้เหตุผลอยู่ดีอ่ะ

"เรื่องนี้ขอเล่าเรื่องสุดท้าย"

"แล้วมีเรื่องไหนอีกล่ะคะะ"

"ลองนึกดูสิ"

"นึกไม่อะ..อ้ะๆๆนึกออกแล้วค่ะ!" ใช่! เรื่องนี้!

"ตอนที่เราไปเชียงใหม่ ทำไมผิงผิงถึงเรียกคุณว่าพี่เมฆล่ะคะ?" อันนี้คืออยากรู้มาก!

"อ่า คือเรื่องนี้มัน..."

"ทำไมคะ บอกไม่ได้เหรอ" ถ้าบอกไม่ได้ฉันจะงอน! เพราะฉันสงสัยมาตั้งนานแล้วนะ!!

"นี่สรุปเธอจำฉันไม่ได้จริงๆใช่มั้ยหมูหวาน" หมูหวาน?ชื่อนี้มัน

"!!!!!!"

"นี่ คะ..คุณไปเอาชื่อนี้มาจากไหน!"

"จำฉันไม่ได้รึไง"

"พะ..พี่เมฆหรอ!!" 


ย้อนกลับไปเมื่อ 12 ปีที่แล้ว (ย้อนไกลไปป่ะ5555)

"พี่เมฆ ฮึก..เจ้าเหมียวของหวาน T T" เสียงของเด็กสาววัยเด็กเพียง 9 ขวบกำลังยืนร้องไห้อยู่ใต้ต้นไม้ 

"ไม่ร้องนะครับหมูหวาน" และเสียงของเด็กผู้ชายที่โตกว่าเด็กสาว 4 ปีกำลังยืนปลอบใจเธออยู่เพราะแมวสุดที่รักของเธอถูกรถชน

"ฮึก ฮือออ แงงง"

"คนเก่งไม่ร้องนะครับ เจ้าเหมียวมันไปสบายแล้วนะ ไม่ร้องนะครับ"

"ฮึก..ค่ะ" เด็กสาวถูกปลอบโดยพี่ชายที่ทั้งรักและเอ็นดูเด็กสาวอย่างมาก

"เดี๋ยวพี่พาไปกินไอติมนะครับ กินมั้ยเอ่ย"

"กินค่าา"

"งั้นต้องสัญญากับพี่ก่อนนะว่าห้ามเป็นเด็กขี้แง"

"ค่ะ หมูหวานจะไม่เป็นเด็กขี้แง >///////<"

"ดีมากครับ"

ฟอด!

"พี่เมฆง่ะะะ" เด็กสาวยืนเขินอายเนื่องจากถูกพี่ชายคนนี้แอบขโมยหอมแก้ม

"ไปกินไอติมกันครับ ป่ะ" แล้วทั้งคู่ก็เดินจูงมือไปที่รถไอติมด้วยบรรยากาศที่แสนอบอุ่น


ปัจจุบัน

"ฮึก...คนบ้า ไอ้พี่บ้า!" ณ ปัจจุบันนี้ฉันกลับกลายเป็นคนขี้แงคนเดิมอีกแล้วสินะ

"ไหนสัญญากันแล้วไงว่าจะไม่เป็นเด็กขี้แง"

"ค่ะ ฮึก..ม้วนจะไม่ร้องแล้วนะ"

"มากอดครับๆ" แล้วฉันก็ถูกสวมกอดอันอบอุ่นนี้อยู่เนิ่นนานก็จะผละออกมาแล้วนั่งสบตากับเขา

"หมูหวาน" เขาเรียกชื่อเมื่อสมัยตอนที่ฉันยังเป็นเด็กๆ พูดแล้วก็คิดถึงเนอะ

"คะ พี่เมฆ"

"ทีนี้ก็เข้าใจแล้วใช่มั้ยครับว่าทำไมผิงผิงถึงเรียกว่าเมฆ" เอาจริงๆก็ยังนะ

"ยังค่ะ หวานยังงงตรงที่ผิงผิงไปรู้ชื่อนี้ได้ไง"

"พี่เป็นคนให้เรียกเองแหละ"

"อ้าว ทำไมล่ะคะ"

"เพราะฉันจะได้นึกถึงเธอไงเวลาที่มีคนเรียกชื่อนี้น่ะ" งื้ออออ หวานไปแล้ววว

"บ้าาา ทำไมชอบทำให้เขินอยู่เรื่อยเลยนะ!"

"หึ ก็เธอชอบเขิน"

"ก็เขินกับคุณแค่คนเดียวนั่นแหละ"

"ก็ลองไปเขินกับคนอื่นดูสิ!"

"เขินกับจงซอกได้มั้ยคะ"

"ใคร!"

"ก็จงซอกไงงง"

"มันเป็นใคร!"

"อะโด่ ไม่รู้จักจงซอกได้ไงงง"

"ฉันจะไปฆ่ามัน!"

"ไม่ให้ฆ่านะ!!"

"ทองม้วน!" อ้าว ก็นั่นสามีฉันนี่นา (สามีคนไหนกันแน่?)

"เหอะ!" อ้าววว ทำไมอ่ะะ

"นี่คุณสามี"

"....."

"โกรธเหรอ"

"...."

"โอ๋ๆๆม้วนขอโทษน้าาา"

"....."

"จะไม่หายจริงๆเหรอ" ใจไม่ดีแล้วนะเว้ย!

"....."

"งั้นง้อยังไงดีน้าาา"

"...."

พรึ่บ

ฉันเปลี่ยนท่านั่งเป็นไปนั่งบนตักเขา

จุ๊บ!

ฉันจุ๊บไปที่ปากเขาเบาๆ

"หายยังคะ?"

"...."

"หายเถอะน้าาา"

"....." เล่นตัวไปละ

"งั้นก็มีแต่วิธีนี้สินะ

ฉันค่อยๆปลดกระดุมเสื้อของเขาออกทีละเม็ด เผยให้เห็นซิคแพ็คเป็นมัดๆของเขา งื้อออ เขิน นี่ฉันทำอะไรลงไป

"จะทำอะไร" ในที่สุดเขาก็ยอมพูดสักทีนะ

"ง้อสามีค่ะ"

"หึ"

พรึ่บ

เขาเปลี่ยนเป็นมานั่งขึ้นคร่อมฉันแทน! เอ่อ..ท่านี้มันล่อแหลมเกินไปมั้ยอ่ะ

"จะ จะทำอะไรคะ"

"ไหนๆก็ง้อแล้วก็ง้อให้สุดสิ"

"!?" 

เขาจูบปิดปากฉัน มันเป็นจูบที่ละมุนและร้อนแรงในเวลาเดียวกัน นะ นี่อย่าบอกนะว่าเขาจะทำเรื่องอย่างว่ากับฉันอ่ะ!! 

"อื้อๆๆ" 

"อืมมม"

"อายไอไอ้ออก" 

เขายอมผละจูบออก

"เธอเป็นคนทำมันตื่น" ห้ะ!! คือฉันก็ไม่ได้ใสไงว่า'มัน'ที่ว่าคืออะไร

"อะ อะไรตื่นคะ"

"อยากรู้เหรอ"

"ว้ายย!!"

"รอตอนแต่งไม่ไหวแล้วนะทองม้วน"

"งื้อออ"

                            ___Please follow next episode___


​NC น่าจะสักนิดแหละเนอะ555555 เพื่อรีดแล้ว แต่ตอนนี้ไรท์ยังไม่ได้นอนเลย ไรท์ขอนอนพักสมองแพ่พ!

ความคิดเห็น