ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ครอบครัว end

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.5k

ความคิดเห็น : 39

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ค. 2561 00:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ครอบครัว end
แบบอักษร





Austin'talk

ตอนนี้ผมกำลังเฝ้าไอ้เทลที่ยังหลับไม่ได้สติอยู่ในห้องพักฟื้นหลังจากที่ย้ายมันมาที่โรงพยาบาลที่พี่หมอมันทำอยู่ ผมจับมือมันไว้แน่นพลางเอามืออีกข้างลูบหัวมันเบาๆ ก่อนจะเอามือที่ผมจับมือมันไว้วางที่ท้องของมัน ลูกของผมกับมันยังอยู่ โชคดีมากๆที่ทั้งมันและลูกไม่เป็นอะไร ผมไม่อยากจะนึกเลยว่าถ้าหากเสียใครคนใดคนหนึ่งไปหรือผมต้องเสียมันและลูกไปทั้งคู่ตอนนี้ผมจะเป็นยังไง ผมคงจะกลายเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ 


"อืม อืออ" 


ผมเงยหน้าไปตามเสียงที่ได้ยิน เห็นไอ้เทลขมวดคิ้วทั้งที่ยังหลับตา แต่เสียงครางดังมาจากในลำคอ


"เทล เทลมึงฟื้นแล้วใช่มั้ย เทล" ผมเรียกมันแต่มันไม่ยอมตื่นเหมือนมันกำลังพยายามที่จะตื่นขึ้นมาแต่ก็ไม่ยอมลืมตา

.

.

.

Cocktail'talk

ตอนนี้ผมอยู่ที่ไหนกัน ทำไมมันมีแต่ละอองขาวๆไปทั่วทุกด้านของผมเลยล่ะ มองไปทำไมไม่เห็นใครเลย ทุกคนหายไปไหนกันหมด


"ติน ไวน์ พี่หมอ พ่อ แม่ ทุกคนหายไปไหนกันหมด" ผมเรียกหาทุกคนพลางน้ำตาไหล เมื่อมองไปทางไหนก็เจอแต่ละอองขาวๆ 


"ฮึกๆ ทุกคน อยู่ไหนกันอ่ะ ฮึกๆ" ผมทรุดตัวลงนั่งกอดเข่าฟุบหน้าตัวเองร้องไห้อยู่ตรงที่ผมยืนอยู่ตรงนั้น 


"ม่ะมี้คร้าบ" 


ผมได้ยินเสียงเด็กเรียก เสียงใครกัน ผมเงยหน้าขึ้นมาจากเข่าก็เห็นเด็กหน้าตาน่ารักกำลังยืนยิ้มให้ผมตรงหน้า 


"หนู หนูเป็นลูกใคร ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ" ผมจับตัวเด็กน้อยคนนั้นมาถามใกล้ๆ ก่อนที่เด็กชายตัวน้อยจะชี้มาที่ผม


"ม่ะมี้" เด็กคนนี้เรียกผมว่าม่ะมี้ หมายความว่าไง


"ผมมาพาม่ะมี้กลับไปหาแดดดี้" 


เด็กน้อยตรงหน้าพูดกับผม พลางเอามือเล็กๆมาเช็ดน้ำตาออกให้ผม ก่อนจะจับมือผมให้ลุกขึ้นแล้วเดินตามเขาไป


"หนูเป็นลูกพี่เหรอ?" ผมถามเด็กน้อยตรงหน้า


"คร้าบ ม่ะมี้ถึงแล้ว ม่ะมี้กลับไปหาแดดดี้นะ แดดดี้รอม่ะมี้อยู่ล่ะ" เสียงเด็กน้อยบอกผม พร้อมกับรอยยิ้ม 


"แล้วหนูชื่ออะไรครับ" 


"ผมไม่รู้ ม่ะมี้กับแดดดี้ยังไม่ได้ตั้งให้" เด็กน้อยบอกผม ก่อนผมจะพยักหน้าแล้วย่อลงกอดเด็กคนนี้เอาไว้ 


"แล้วเจอกันนะครับม่ะมี้" เด็กคนนั้นยืนยิ้มให้ผมก่อนที่ผมจะเดินเข้ามาในอุโมงค์สีทอง...

.

.

.


เฮือก!!


"เทล! มึงฟื้นแล้วเทล มึงฟื้นแล้ว" 


ทันทีที่ผมสะดุ้งตื่นขึ้นผมก็ยังมึนๆแต่รู้ว่าตอนนี้ไอ้ตินมันกำลังกอดคอซุกหน้าลงกับแก้มผมอยู่แล้วพูดเสียงดังอยู่ข้างๆหู 


"มึงเป็นไงบ้าง กูเป็นห่วงมึงกับลูกมากเลยรู้มั้ย" 


ลูก...ลูก...ทันทีที่ผมปะติดปะต่อเรื่องราวจำภาพสุดท้ายได้ว่าขาของผมเต็มไปด้วยเลือด เพราะถูกไอ้บิวมันต่อยที่ท้อง 


"ติน ลูกล่ะ ฮึก ลูกยังอยู่กับกูมั้ย ฮึกๆ" ผมลุกนั่งพรึบพับถามพร้อมกับเขย่าแขนไอ้ติน


"เทล เทลใจเย็นนะ นอนลงดีๆก่อนนะ ลูกยังอยู่ ลูกยังอยู่กับเรานะ" 


ไอ้ตินบอกให้ผมนอนลงดีๆ ก่อนจะลูบหัวผมแล้วบอกว่าลูกยังอยู่กับผมลูกยังอยู่ แสดงว่าที่เด็กคนนั้นพูด...เขาก็เป็นลูกผมจริงๆน่ะสิ ผมได้เห็นหน้าลูก เขามาช่วยพาผมออกจากที่นั่น


"เค้ามาช่วยกู..." ผมพูดพลางหันไปมองไอ้ตินที่ดูจะงงๆ ก่อนผมจะพูดต่อ


"ลูกมาช่วยกูให้กลับมาหามึง" 


ผมพูดไปน้ำตาก็ไหลลงมา มือผมจับแก้มไอ้ตินที่ยื่นหน้ามาใกล้ๆ ผมเห็นไอ้ตินยิ้มให้ผมก่อนมันจะจูบที่หน้าผากของผมเหมือนต้อนรับที่ผมกลับมา


"ลูกน่ารักมั้ย?" มันถามผม ผมก็ยิ้มแล้วพยักหน้าให้มัน 


"หิวน้ำมั้ยเดี๋ยวกูเทใส่แก้วให้" 


มันถามผมผมก็พยักหน้ามันจึงรีบกุลีกุจอไปรินน้ำใส่แก้วมาให้ผม มันช่วยประคองคอผมให้ลุกกินน้ำจากหลอดดูด ก่อนจะประคองให้ผมนอนลงเหมือนเดิม มันก็กลับมานั่งกุมมือผมเอาไว้


"กูดีใจที่มึงกับลูกไม่เป็นอะไร มึงรู้มั้ยว่าตอนที่กูเข้าไปเห็นมึงนอนถูกล่ามโซ่ที่มือทั้งสองข้าง แถมที่ขายังโชกเลือดกูใจเสียแค่ไหน กูโทษตัวเองว่ามันเป็นความผิดของกูที่กูดูแลมึงไม่ดี เลยทำให้มึงต้องตกอยู่ในสภาพนั้น กูขอโทษนะเทล ขอโทษที่ดูแลมึงไม่ดี ต่อจากนี้กูจะดูแลมึงให้ดีกว่าเดิมกูสัญญา" มันบอกไปร้องไห้ไป พาลทำให้ผมร้องไห้ไปด้วย 


"มึงไม่ผิดหรอกถ้าจะผิดก็คงผิดที่กู เพราะกูมันร่านเองแหละ มันก็เลยเป็นแบบนี้ ต่อไปนี้กูจะไม่ทำแบบนั้นกับใครอีกแล้ว กูสัญญา"


"หึหึ ก็ถ้ามึงอยากร่านก็ร่านกับกูคนเดียวก็พอ เข้าใจมั้ย" 


ไอ้ตินบอกผมพลางส่งยิ้มมาหาผมใกล้ๆ ผมก็ยิ้มหวานให้ ก่อนที่มันจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆผมปากมันกำลังจะทาบทับลงบนปากของผม


"อุ๊ย! ขอโทษ เชิญตามสบายเลย" 


ผมกับไอ้ตินหันไปมองเห็นพี่หมอเดินเข้ามาเขาดูตกใจที่เห็นผมกับไอ้ตินกำลังจะจูบกันก็รีบขอโทษแล้วเดินหันหลังกลับไป ทำเอาผมหลบสายตาไอ้ตินอย่างเขินๆ


"เขินเหรอ" ไอ้ตินถามผม


"เขินดิ พี่หมอเกือบเห็น" ผมว่า


"เขินทำไมจูบโชว์ยังได้เลย" ไอ้ตินว่าทำเอาผมหมั่นไส้


เพี้ยะ!


"หน้าด้านจริงมึงอ่ะ" 


ผมด่ามัน มันก็ยังยิ้มไม่เดือดไม่ร้อน ก่อนจะทาบริมฝีปากของผมอย่างรวดเร็วอย่างที่ผมไม่ทันตั้งตัว มันเล็มตามของปากช้าๆเบาๆ ก่อนจะแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากของผมแล้วควานสำรวจไปทั่วปากก่อนจะกลับมาหยอกเล่นกับลิ้นของผม


จ๊วฟ จ๊วฟ


"หวาน ทำไมมึงน่ากินแบบนี้นะ" 


พอถอนจูบออกมันก็พูดเสียงหื่นใส่ผมเลย พลางจ้องหน้าผมอย่างมีนัย จนผมต้องเอาฝ่ามือทาบหน้ามันดันออกไป


"ไม่ต้องคิดหื่นเลยนะ กูท้องอยู่" ผมว่าพลางเสมองไปทางอื่น


"มึงรู้ได้ไงว่ากูจะทำอะไร กูแค่บอกว่ามึงน่ากินไม่ได้บอกว่าจะกินมึงสักหน่อย ลามกนะเราอ่ะ" ไอ้ตินมันล้อผม ทำเอาผมโกรธหน้าแดง


"ไอ้บ้า มึงน่ะสิลามก ชิส์!" ผมว่าก่อนจะพลิกตัวไปอีกทาง จนไอ้ตินทำเสียงดุ


"นอนหงายเฉยๆเลยมึงอ่ะ ห้ามพลิกหรือขยับตัวมาก เพราะว่ามึงเกือบแท้งต้องคอยดูแลดีๆไม่ให้ท้องกระทบกระเทือนมาก" มันบอกทำเอาผมไม่กล้าดิ้นดื้อต่ออีกเลยก่อนจะนอนหงายนิ่งๆ มองหน้ามัน


"มองหน้ากูทำไม กูรู้ว่ากูหล่อไม่ต้องมองขนาดนั้นก็ได้" มันว่า


"หืม แหวะ มั่นเนอะมึงอ่ะ" ผมว่าพลางหัวเราะขำๆ มันก็ยักไหล่ไหวๆ


"ลูกหล่อกว่ามึงตั้งเยอะ" ผมว่ามันก็รีบสนใจเลย


"จริงดิ เป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย"


"ผู้ชาย น่ารักมาก" ผมบอกพลางยิ้มเมื่อนึกถึงหน้าลูกที่ผมเห็นในฝัน


"ทำไมลูกขี้โกงให้ม่ะมี้เห็นคนเดียว ไม่เห็นมาให้แดดดี้เห็นเลย" มันว่าพลางลูบที่หน้าท้องผม 


"หึหึ มึงจะตั้งชื่อลูกว่าอะไรดี" ผมถามไอ้ติน มันก็ทำท่าคิด


"อืมม...ให้คล้องกับชื่อมึงม่ะ แม่ชื่อค็อกเทลลูกชื่อ...รัมดีม่ะ" 


"มันคล้องกับกูตรงไหนเนี้ย" ผมถามมันพลางอมยิ้ม


"เอ้า ก็ชื่อมึงเป็นพวกเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ใช่ป่ะ กูก็ให้ลูกชื่อรัมไง เหล้ารัม เก๋ดีออก" มันว่า น้องรัมเหรอ แปลกๆแหะแต่ก็โออยู่นะ 


"ก็โอเคยู่นะ น้องรัม น่ารักดี" ผมว่าพลางยิ้มให้ไอ้ตินก่อนจะเอามือลูบหน้าท้องผม


"หนูมีชื่อแล้วนะ แดดดี้หนูตั้งให้แล้วนะครับ **น้องรัม"** 

.


.


.

ตอนนี้ในห้องพักฟื้นผมเต็มไปด้วยคนจำนวนมาก ซึ่งก็มีพ่อแม่ผม พ่อแม่ไอ้ติน ไวน์แล้วก็พี่หมอ จนห้องดูเล็กแคบไปเลยอ่ะ


"หมดทุกข์หมดโศกแล้วนะลูก แม่ดีใจที่ลูกกับหลานไม่เป็นอะไร" แม่ผมเข้ามากอดผมแล้วลูบหัวพูดกับผม ผมก็ยิ้มอ้อนแม่ 


"ดีนะที่ไม่เป็นไร เลิกได้แล้วนะไอ้แสบนิสัยแบบนี้น่ะ" พ่อผมบอก


"เทลรู้แล้วน่า ก็ไม่ได้ทำแล้วสักหน่อย" ผมบอกพ่อเสียงอ่อย 


"ส่วนเรื่องแต่งงาน...ตกลงว่าไงเจ้าติน" 


พ่อไอ้ตินถาม พ่อมันดูแล้วน่าจะเป็นประมาณลูกครึ่ง เห็นมันว่าเป็นลูกครึ่งอิตาลีอ่ะนะเท่าที่ฟังจากไอ้ตินเล่า ชื่อว่าเอลิสัน ชื่อพ่ออย่างหล่อ อิอิ


"ผมคุยกับเทลแล้วครับ พวกผมว่าจะแต่งตอนหลังคลอดเจ้าตัวเล็กแล้วน่ะครับ" ไอ้ตินตอบพ่อมันไปแต่ก็เหมือนพูดกับพ่อแม่ผมไปด้วย


"แล้วแต่แล้วกันนะ พ่อกับแม่จะเตรียมสินสอดไว้รอ" 


แม่มันบอกทำเอาผมเขินไม่กล้ามองหน้าพวกท่านเลย ก่อนที่ทุกคนจะพากันกลับหมด เหลือแต่พี่หมอกับไวน์ที่ยังไม่กลับ ผมรู้เรื่องหมดแล้วว่าไวน์ระห่ำขนาดถึงกับยิงไอ้ชั่วสองตัวนั้นเพราะโกรธที่พวกมันสองตัวทำร้ายผม อย่างนี้แหละนะไวน์มักจะปกป้องผมตลอด ไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายผมง่ายๆหรอกตั้งแต่เด็กแล้วผมถึงได้รักพี่ชายผมคนนี้มากๆยังไงล่ะ


"ได้ข่าวว่าทดสอบเป้าไปหลายนัดเหรอ" ผมแซวไวน์ 


"หึ ถ้าตั้งใจให้โดนเป้าจริงป่านนี้มันสองตัวคงไม่ไปนอนอยู่ในคุกหรอก น่าจะนอนอยู่ในโลงมากกว่า" ไวน์บอกผม พลางยิ้มขยิบตาให้


"ขอบคุณนะพี่ชายที่ปกป้องเค้ามาตั้งแต่เด็กเลย รักตัวนะ" 


อยู่ๆผมก็ดึงเข้าโหมดซึ้งซะงั้นร้องไห้ด้วยความซึ้งใจจริง ผมกอดเอวไวน์ ไวน์ก็ลูบหัวผมเบาๆ


"ต้องปกป้องดิ น้องชายทั้งคน แต่ต่อไปคงจะมีคนมาปกป้องเราแทนพี่แล้วล่ะ" ไวน์บอกผม ก่อนจะจับมือไอ้ตินมากุมมือผมไว้ 


"กูยกน้องกูให้มึงแล้ว มึงต้องดูแลน้องกูดีๆนะ อย่าทำให้มันเสียใจ ห้ามทำร้ายน้องกูด้วย ไม่งั้นกูจะเอาปืนมาเพ่งกบาลมึง...คอยดู" ไวน์พูดฝากผมกับไอ้ตินแต่ก็ไม่วายขู่มันไปด้วย


"ผมสัญญาครับ...พี่เมีย" ไอ้ตินบอกไวน์ ไวน์จึงพยักหน้าไอ้ตินจึงหันไปพูดแกล้งกับพี่หมอ


"พี่หมอระวังอย่าให้เมียจับได้ว่ามีกิ๊กล่ะ ไม่งั้นสมองเละน่าดู ฮ่าๆ"


"ไม่มีทางหรอก เพราะพี่รักเมียรักลูกมากกกก" 


พี่หมอพูดโชว์ความหวานก่อนจะกอดเอวไวน์แล้วหอมแก้มไวน์โชว์ทำเอาไวน์หน้างอใส่แต่ก็แค่แกล้งเล่นเท่านั้น ก่อนที่ไอ้ตินจะไม่ยอมแพ้จู่ๆมันก็ช้อนคอผมจูบบ้าง


"อื้ออ...ไอ้บ้าติน ทำไรเนี้ยพี่หมอกับไวน์ยังอยู่ตรงนี้อยู่เลย"


"ก็เค้าหอมแก้มโชว์ กูก็เลยจูบโชว์บ้าง วินๆเห็นเท่ากัน" 


"ไอ้บ้า! วินบ้านมึงสิ กูเขินนะเว้ย" 


ผมว่าพลางหน้าเห้อร้อนจนทำให้ทั้งมัน ไวน์ แล้วก็พี่หมอยิ้มหัวเราะให้ผม ก่อนที่พี่หมอกับไวน์จะขอตัวกลับไป เหลือไอ้ตินกับผมมันประคองให้ผมนอนลงดีๆ แล้วลูบหัวผมเบาๆแล้วกเมลงจูบที่หน้าผากของผม


"กูรักมึงนะเทล รักน้องรัมด้วยนะครับ" 


มันบอกรักผมก่อนจะก้มลงไปบอกรักลูกตรงท้องของผม แล้วเงยหน้าขึ้นมาสบตากับผม


"กูก็รักมึงติน รักน้องรัมเหมือนกันนะครับ" 


ผมบอกมันก่อนจะลูบหน้าท้องเบาๆแล้วส่งยิ้มให้ไอ้ติน รู้สึกถึงความอบอุ่นที่เรียกว่า...ครอบครัว


The ​End.





​+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

​จบแล้วนร้าาา ตอนหน้าตอนพิเศษเอาncส่งท้ายดีมั้ย อิอิ

ความคิดเห็น