ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

อารมณ์แปรปรวน

ชื่อตอน : อารมณ์แปรปรวน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.9k

ความคิดเห็น : 29

ปรับปรุงล่าสุด : 30 เม.ย. 2561 22:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อารมณ์แปรปรวน
แบบอักษร



Austin'talk


ฟอดด 


"อื้ออ" 


ผมยิ้มน้อยๆเมื่อไอ้คนที่ผมหอมแก้มเมื่อกี้มันครางเบาๆที่ผมไปกวนมันตอนหลับ ก็มันน่าแกล้งชะมัดคนบ้าอะไร ผมเอามือเขี่ยปากนิ่มๆของมันพลางนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ผมดีใจนะที่มันพูดแบบนั้นกับผม 


ใช่ถึงแม้ว่าผมจะอิจฉาไอ้บ้านั้นที่มันได้เป็นคนแรกของไอ้เทลแต่ใครจะรู้ว่าผมนี่แหละน่าอิจฉาที่สุดเพราะอะไรน่ะเหรอเพราะผมมีมันอยู่ด้วยกันตอนนี้และมันเลือกผมและที่สำคัญมันรักผมคนเดียวไง ฮ่าๆเขินจัง


"อื่ออ ติน~" ผมมองมันที่เรียกชื่อผมทั้งที่ยังหลับตาอยู่ แถมยังกอดผมแน่นขึ้นอีกต่างหาก


"อะไรหื้ม?" 


ผมถามใกล้ๆปากของมัน ก่อนจะจุ๊บเบาๆหนึ่งที แต่มันไม่พูดเพียงแต่เอาหัวส่ายไปมาที่อกผมเหมือนแมวน้อย 


"หึหึ ขี้อ้อนจังนะมึงน่ะ" ผมบอกมัน


"ขี้อ้อนแล้วรักป่ะล่ะ" มันถามผมแล้วยิ้มแฉ่งแต่มันก็ยังไม่ยอมลืมตาเอาหัวไถๆตรงอกผมอยู่แบบนั้น 


"รักสิ รักมาก รักจนรักใครไม่ได้อีก" ผมพูดพลางยิ้มเขินๆ


"หึหึ เลี่ยนว่ะ แต่ก็ชอบนะ...จุ๊ฟ!!"  


มันว่าพลางลุกขึ้นมาจูบที่ปากผมอย่างรวดเร็ว แล้วยิ้มหัวเราะล้มนอนลงบนอกผมเหมือนเดิม ผมก็ยิ้มแล้วขยี้ผมมันเล่น


"เทล"


"หืม?"


"อาทิตย์หน้าไปหาพ่อกับแม่กูนะ" ผมบอก มันก็ผงะหน้าตกใจนิดๆ ผมก็เลยยิ้มแล้วพูดต่อ


"ตกใจไร พ่อกับแม่กูก็อยากเห็นหน้าลูกสะใภ้บ้างสิ เห็นแต่ในรูปมานาน พวกท่านอยากเจอตัวจริง" 


จริงนะครับ พ่อกับแม่ผมรู้เรื่องของผมกับไอ้เทลมาโดยตลอดเพราะผมบอกและพวกท่านก็ไม่ได้รังเกียจอะไรมิหนำซ้ำยังอยากเจอมันมากๆอีกด้วย 


"จริงดิ"


"อื้ม...ไปกับกูนะ"


ผมตอบและถามมันอีกรอบมันก็พยักหน้าตกลงพร้อมกับรอยยิ้มหวานๆ ทำเอาผมอดใจไม่ไหวต้องหาอะไรปิดปากมันซึ่งก็คือปากผมเอง เราสองคนแลกลิ้นกันอยู่นานก่อนไอ้เทลจะผละออก ผมเห็นหน้ามันซีดไป


"เป็นอะไรรึเปล่า หน้ามึงซีดจริงเทล"ผมถามมันอย่างเป็นห่วง เห็นมันทำหน้าแหยๆหลับตาซบลงที่อกผม


"มึนหัวอ่ะ" 


มันตอบเสียงเบาหวิว จนผมใจไม่ดี ผมรีบวางหัวมันลงกับหมอนแล้วลุกไปหยิบกะละมังและผ้ามาชุบน้ำเช็ดหน้าเช็ดตัวให้มันรู้สึกสบายขึ้น


"ดีขึ้นมั้ย?"


"อืออ" มันครางตอบในลำคอ ผมก็เอามือทาบแก้มทาบคอตัวก็ไม่ร้อนสักหน่อย


"มึงนอนไปก่อนเดี๋ยวกูไปทำอะไรมาให้กิน" 


ผมบอกมัน มันก็พยักหน้าช้าๆ ผมจึงเอากะละมังน้ำและผ้าไปเก็บแล้วไปเปิดตู้เย็นว่าพอมีของทำอะไรกินได้บ้าง สุดท้ายก็ได้เมนูข้าวต้มหมูสับ ผมลงมือทำอย่างรวดเร็วแล้วจัดลงถ้วยพร้อมกับยาพาราและน้ำใส่ถาดแล้วเดินเข้าไปหามันในห้องเห็นมันนอนหลับตาอยู่คิ้วขมวด น่าจะปวดหัวมากแน่ๆเลย


"เทล ลุกมากินข้าวก่อน" ผมบอกมันมันก็ลืมตามองแบบไม่อยากลืมเท่าไหร่ 


"มึนหัวอ่ะ เหมือนห้องมันโคลงเคลงไปหมดเลยอ่ะ" 


มันบอกผมพร้อมกับหน้าของมันที่ดูไม่ไหวจริงๆ แต่มันก็ยอมลุกขึ้นมาอ่ะนะ ผมก็ช่วยพยุงให้มันลุกนั่งพิงกับหัวเตียง ก่อนผมจะหันไปตักข้าวต้มใส่ช้อนแล้วเป่าไอร้อนออกแล้วยื่นไปตรงหน้ามัน


"กินหน่อยจะได้กินยา" 


ผมบอกมันที่ทำหน้าผะอืดผะอม ก่อนมันจะยอมอ้าปากกินข้าวเข้าไป แต่กินไปได้สามสี่คำมันก็ส่ายหน้าพร้อมกับรีบลุกไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว


"โอกก อ้วกก" 


ผมได้ยินเสียงมันอาเจียนดังออกมา ผมก็รีบตามมันเข้าไปแล้วลูบหลังมันเบาๆ แล้วเปิดน้ำใส่แก้วยื่นให้มันบ้วนปาก หลังจากนั้นมันก็เงยหน้าขึ้นมาซีดๆ อยู่ๆมันก็หงายหลังเป็นลมลงมาเลยดีที่ผมเอาแขนรับไว้ทัน


"เทล เทล" 


ผมเขย่าตัวเรียกมันแต่มันนิ่งไม่มีสติแล้ว ผมรีบอุ้มมันขึ้นแล้วพาไปนอนบนเตียง แล้วโทรหาไอ้พี่หมอแต่ว่าดูเหมือนพี่ไวน์จะเป็นคนรับโทรศัพท์


(เออ มีไร?)


"พาพี่หมอมาที่คอนโดผมที ไอ้เทลไม่สบาย" ผมบอกพี่ไวน์ไป


(อะไรนะ ไอ้เทลไม่สบาย เออๆเดี๋ยวไปๆ) พี่ไวน์วางสายไป ผมจึงนั่งดูไอ้เทลอยู่ข้างๆจับมือมันบีบไว้ มือมันเย็นเฉียบเลย หน้าก็ซีด ผมเป็นห่วงมันอ่ะ 

.

.

.


"สรุปไอ้เทลเป็นไร?" ผมถามพี่หมอทันทีที่มันดึงไอ้หูฟังแพทย์ของมันออก


"ยังสรุปไม่ได้"


"ห๊ะ? อะไรคือสรุปไม่ได้ กวนตีนป่ะเนี้ย" ผมด่าพี่หมอมันเป็นหมอห่าไรสรุปอาการคนไข้ไม่ได้


"ไม่ได้กวนแต่ไม่แน่ใจเว้ย อุปกรณ์มันมีไม่พอ" พี่หมอมันตอบมา


"แล้วมันยังไงอ่ะพี่หมอ?" พี่ไวน์ถามผมก็ยืนกอดอกรอฟัง


"หัวใจเต้นแปลกๆ เหมือน..."


"เหมือนอะไร?" ผมรีบถามอย่างใจร้อน


"เหมือนคนท้องอ่ะ!"


"ท้อง!!/ท้อง!!" 


ผมกับพี่ไวน์พูดออกมาพร้อมกันอย่างตกใจ ก่อนผมจะเดินเข้าไปหาไอ้เทลใกล้ๆที่ตอนนี้ยังหมดสติอยู่


"พี่หมอพูดจริงเหรอ?" ผมถามอย่างไม่อยากเชื่อ


"ก็ถ้าจะให้แน่ใจก็ต้องพาไปตรวจที่โรงพยาบาล เหมือนตอนไวน์อ่ะ"


"!!!" ผมเงยหน้ามองหน้าพี่หมอและพี่ไวน์ อะไรนะ หมายความว่าไง


"หมายความว่าไง?" ผมมองพี่ไวน์ที่ยืนข้างๆพี่หมอแล้วยักไหล่ให้ผม


"กูท้องได้สองเดือนแล้ว" 


พี่ไวน์พูดยิ้มๆ ผมก็ยิ้มอย่างงงๆ อะไรเนี้ย อย่างนี้ก็เป็นไปได้ที่ไอ้เทลจะท้องได้เหมือนกัน


"แล้วบอกพ่อกับแม่ยัง" ผมถามพวกเขาสองคน


"ก็บอกแล้ว...เมื่อคืน" พี่หมอมันตอบ


"แต่ถ้ายังไงถ้าอยากรู้ว่าเทลท้องรึเปล่าก็พาไปโรงพยาบาลพี่จะได้ตรวจให้"  


พี่หมอมันบอกต่อผมก็พยักหน้าก่อนจะเดินไปส่งทั้งคู่ที่หน้าห้องกลับไป แล้วเดินกลับมาหาไอ้เทลที่ยังนอนหลับอยู่บนเตียง อยู่ๆผมก็ยิ้มออกมาแล้วหอมแก้มมัน ถ้ามันท้องจริงๆพ่อกับแม่ผมเฮลั่นกว่าเดิมแน่เลย อย่างนี้ต้องพาไปตรวจซะแล้วแต่รอมันตื่นก่อนแล้วกัน 

Cocktail'talk

โรงพยาบาล


ตอนนี้ผมนั่งอยู่ในห้องตรวจกำลังรอฟังผลตรวจอยู่ครับ ก็พอตื่นมาไอ้ตินอ่ะดิมันก็ให้ผมอาบน้ำแล้วลากผมมาที่โรงพยาบาล แค่ไม่สบายทำไมต้องพามาตรวจด้วยก็ไม่รู้ แต่ก็ไม่ยุ่งเท่าไหร่เพราะพี่หมอเป็นคนตรวจให้และที่สำคัญมีไวน์อยู่ด้วยแค่ผมไม่สบายต้องมากันครบขนาดนี้มั้ย ไม่นานพี่หมอก็เดินเอาเอกสารอะไรเข้ามาในห้องหลังจากหายไปเกือบชั่วโมง


"สรุปว่าไงใช่มั้ย?" 


แค่พี่หมอเข้ามาไอ้ตินก็รีบถาม ไวน์ก็ดูให้ความสนใจ ส่วนผมก็เงยหน้ามองทุกคนตาปริบๆ


"นั่นสิสรุปว่าไงท้องมั้ย?" ไวน์ถามทำเอาผมคิ้วขมวด ท้องอะไรท้องงงไม่เข้าใจ  


"ท้อง!" พี่หมอตอบก่อนเสียงไอ้ตินจะเฮดังลั่นแล้วพุ่งตัวมากอดผม 


"ท้องแล้ว มึงกับกูกำลังจะมีลูกแล้วนะ!" 


ไอ้ตินกอดตัวโยกตัวผมไปมาแล้วบอกผมเสียงดัง ส่วนผมก็จูนสมองทบทวนคำพูดมันเมื่อกี้ใหม่ก่อนจะมองหน้าไวน์และพี่หมอที่ยิ้มให้ผม ผมก็เริ่มยิ้มแล้วกอดไอ้ตินตอบ


"อายุครรภ์ได้เดือนกว่าๆเกือบสองเดือน ไล่เลี่ยกับไวน์เลย" OMG ผมนี้พึ่งรู้ว่าไวน์ท้องเหมือนกัน


"ตัวก็ท้องเหรอ?" 


ผมถามไวน์ ก่อนไวน์จะยักคิ้วให้ ผมก็ยิ้มกว้าง นี่มันเป็นอะไรที่อัศจรรย์มากๆ ผมเป็นผู้ชายแต่ท้องได้ ผมกำลังจะมีเจ้าตัวน้อย ผมดีใจจังดีใจจนน้ำตาคลอเลยอ่า


"เฮ้ย ร้องไห้ทำไม" 


ไอ้ตินถามผม ผมก็ไม่รู้ก็มันดีใจแต่มันก็ร้องไห้ด้วย ผมส่ายหน้าไปมาให้มันมันก็ยิ้มแล้วเช็ดน้ำตาออกให้


"เป็นงี้แหละอารมณ์คนท้องมักอ่อนไหว ต้องดูแลดีๆห้ามขัดใจ ใช่มั้ยพี่หมอ!" เสียงไวน์บอกก่อนจะเดินใกล้พี่หมอแล้วทำเสียงเขียวใส่ 


"แหะๆ ครับ ไม่กล้าขัดใจเลย กลัวระเบิดลง ฮ่าๆ" 


พี่หมอบอกทำเอาทุกคนขำ แล้วหลังจากนั้นพี่หมอก็จัดยาบำรุงให้ผมแล้วบอกวิธีดูแลครรภ์ ก่อนจะขอตัวกลับคอนโดเพราะผมเริ่มจะเพลียๆอีกรอบแล้ว

คอนโดออสติน


ตอนนี้ผมนอนลูบท้องตัวเองอยู่บนที่นอนอย่างมีความสุข ก่อนหน้านี้ผมโทร.หาพ่อกับแม่แล้ว พวกเขาก็ดีใจใหญ่ก่อนจะสั่งให้ไอ้ตินรีบบอกพ่อกับแม่มันให้ทำเรื่องสู่ขอผมเร็วๆ อะไรของพวกเขาเนี่ย รีบร้อนจัง ไอ้ตินก็รับปากพร้อมบอกว่าจะพาพ่อกับแม่ไปหาพ่อกับแม่ผม สรุปพ่อกับแม่มันต้องบินขึ้นไปหาพ่อแม่ผมแทนเพราะผมท้องเค้าไม่อยากให้นั่งเครื่องไปมา มันไม่ดีต่อเด็กในท้องยิ่งท้องอ่อนๆยิ่งอันตรายแถมผมยังเป็นผู้ชายต้องระมัดระวัง


"ติน...ทำไรอยู่อ่ะ?" 


ผมตะโกนถามมัน เพราะมันหายออกไปได้สักพักแล้ว ไม่นานก็เห็นมันเดินถือจานอะไรบางอย่างเข้ามาทำเอาผมตาลุกวาว


"กูไปฝานมะม่วงมาให้เห็นมึงบอกอยากกิน" 


มันบอกผม ผมก็ยิ้มหัวเราะอย่างเริงร่า ดูมันสนใจทุกรายละเอียดของผมเลยเนอะ ผมแค่เปรยๆว่าอยากกินตอนออกมาจากโรงพยาบาลเองไม่คิดว่ามันจะซื้อมาให้กิน


"ขอบคุณนะ มึงน่ารักจัง" 


ผมว่าพลางเรียกให้มันนั่งลงที่เตียงก่อนจะเอาแขนโอบคอมันแล้วจูบปากมันเร็วๆ แล้วหยิบมะม่วงในจานที่มันถือมากัดกิน 


"หืมม อร่อยจัง" ผมว่าพลางหยิบชิ้นต่อไปมากินเรื่อยๆ ยิ่งจิ้มกับเกลือนี้อย่างอร่อย 


"ป้อนกูบ้างดิ" ไอ้ตินบอกผม 


"มึงก็หยิบกินเองสิ" ผมว่าพลางกัดมะม่วงในมือกินต่อ


"มือไม่ว่าง" มันว่า


"มึงก็วางจานลงแล้วก็ปล่อยมือจากเอวกูก็ได้กินแล้ว" ผมว่ามัน ก็จริงนี่มือมันเอาออกจากเอวผมก็ได้แล้วนะ


"อื้ออ นะนะ ป้อนหน่อย" 


มันทำเสียงอ้อนพลางอ้าปากรอ ผมยิ้มถอนหายใจเบาๆก่อนจะหยิบมะม่วงมาจิ้มเกลือเยอะๆแกล้งมันแล้วใส่เข้าปากมันที่รอรับอยู่ 


"อื้อหือ นี่มะม่วงหรือเกลือล่มในลิ้นกูวะ เค็มชิบหาย" มันว่าพลางเอาลิ้นถูกับฟัน


"คริคริ" 


ผมที่เป็นคนแกล้งก็สนุกสิครับจะอะไรล่ะ หัวเราะร่าอารมณ์ดีเลย จนไม่ทันมองมันเอามะม่วงจิ้มเกลือเยอะๆใส่ปากผมบ้าง ผมนี้คายทิ้งไม่ทันเลย


"สัส เค็มปี๋เลย งื้ออ ไอ้บ้า" ผมด่ามัน


"สม...อร่อยมั้ยล่ะ" มันถามกวนๆกลับ ผมก็เบะปากใส่


"กูทำได้แต่มึงห้ามทำ!" ผมพูดเสียงเข้มทั้งที่ไม่น่าโมโหก็โมโหง่ายๆ แล้วอยู่ๆก็รู้สึกน้อยใจมันที่มันทำหน้าเซ็งใส่


"เป็นอะไร?" 


มันถามผมเสียงแผ่วๆ ก่อนจะจับหัวผมกดซุกที่อกมัน อารมณ์ผมแม่งแปรปรวนง่ายเกินไปแล้ว 


"ก็มึงทำหน้าเซ็งใส่กูอ่า" 


"ห๊ะ? คิดมากจริงมึงนี่ กูไม่ได้เซ็งสักหน่อย อารมณ์คนท้องเหรอวะ" มันบอกพร้อมกับลูบหัวผมไปด้วย


"คงงั้นมั้ง แต่ตอนนี้กูง่วงอ่ะ" ผมเงยหน้าบอกมัน มันก็ส่งยิ้มอ่อนๆให้


"ง่วงก็นอน ถึงเวลาเดี๋ยวกูปลุกเอง" 


มันบอกผมก่อนจะช่วยผมขยับให้นอนลงกับที่นอน มันนั่งมองผมแล้วลูบหัวให้ผมสักพักผมก็ปิดตาลงเพราะความเพลีย.....







​+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

​อิอิ ท้องกันทั้งบ้านไปเลยเป็นไง 555 พี่ก็ท้องน้องก็ท้อง ยกบ้านไปเลย ตอนต่อไปก็กึ่งๆดราม่านิดๆก่อนจากนะจ้ะ 😄😄

ความคิดเห็น