ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

003...การต่อสู้ของภูติพราย

ชื่อตอน : 003...การต่อสู้ของภูติพราย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.3k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ค. 2561 12:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
003...การต่อสู้ของภูติพราย
แบบอักษร

สุดท้ายแล้วเรื่องทุกอย่างก็จบลงที่นูราริเฮียงพาโยฮิเมะกลับไปโดยที่ยังไม่ได้คำตอบ..แต่เขาก็ไม่ได้สนใจเรื่องนั้นเท่าไหร่อ่ะนะ

..ที่น่าสนใจจริงๆคือเรื่องของคืนนี้ต่างหาก

“นี่คิดจะไปไหนน่ะนูราริเฮียง?”คามินถามออกไปเสียงเรียบพลางมองไปที่นูราริเฮียงที่กำลังจะออกไปช่วยโยฮิเมะด้วยตัวคนเดียวโดยที่ไม่เรียกรวมขบวนร้อยอสูรเพื่อบุกปราสาทโอซาก้า

“ข้าจะไปช่วยโยฮิเมะที่ปราสาทโอซาก้า”ทันทีที่สิ้นประโยคนั้นกิวคิซึ่งเดินตามออกมาก็ตวาดออกไปเสียงดังลั่นกับเรื่องบ้าระห่ำที่ผู้นำของเขาจะทำ

“อย่ามาพูดอะไรบ้าๆนะ!! ท่านจะบอกว่าไม่รู้รึไงว่าปราสาทโอซาก้าเป็นรังของมันน่ะ!?”

“หุบปากน่ากิวคิ..ถ้าฮะโกโรโมะ คิตสึเนะคือจ้าวแห่งภูติพรายล่ะก็ ข้าจะก้าวข้ามมันให้ดูเอง!!”นูราริเฮียงตอกกลับพลางหันหลังเดินจากไป แต่ว่านะ..

“เฮ้ๆ นี่ไม่คิดจะชวนกันจริงๆเหรอเนี่ย?..จะไปแสดงความน่าเกรงขามชิงตำแหน่งจ้าวแห่งภูตพรายมาทั้งที มีแค่รอยสักคุ้มหลังนี่มันไม่เท่หรอกนะ เอ้าพวกเจ้า!! ท่านผู้นำกำลังจะไปวิวาทอยู่แล้วนะ รออะไรกันอยู่เล่า!?..ไปแสดงให้พวกปีศาจเมืองหลวงเห็นถึงความแข็งแกร่งที่แท้จริงกันได้แล้ว!!”เขาพูดหยอกล้อนูราริเฮียงนิดหน่อยก่อนจะหันไปตะโกนเรียกพวกปีศาจในกลุ่มที่คอยเฝ้าดูอยู่ในเงามืดให้ออกมา

“โอ้!!!”เสียงของเหล่าปีศาจแห่งขบวนร้อยอสูรต่างคำรามก้องพลางเคลื่อนตัวออกมาจากเงามืดรวมตัวกันจนเป็นกลุ่มก้อนที่ยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆเพื่อติดตามผู้นำไปตามคำพูดของคามิน..ตอนนี้ขบวนร้อยอสูรของพวกเขาพร้อมแล้ว

“หึ หึ..พวกเจ้านี่จริงๆเลยนะ เอาล่ะ..ไปวิวาทกันเถอะ!!!”

..ได้เวลาต่อสู้กับนางจิ้งจอกแล้ว




โครม!!!

เสียงถีบประตูดังลั่นห้องโถงที่เหล่าปีศาจมารวมตัวกันเพื่อรอให้โยโดะโดโนะ หรือฮะโกโรโมะ คิตสึเนะกินเครื่องในของเหล่าท่านหญิงผู้มีพลังวิเศษจากที่ต่างๆดังลั่นจนเหล่าปีศาจและท่านหญิงทั้ง 2 คนที่เหลืออยู่หันไปมอง

“ท่านปีศาจ!?”โยฮิเมะร้องขึ้นอย่างตกใจพลางมองไปที่นูราริเฮียงซึ่งนำขบวนร้อยอสูรบุกเข้ามาทั้งๆที่ตัวเองยังถูกฮะโกโรโมะ คิตสึเนะล็อกตัวเอาไว้

“ข้ามาช่วยแล้วโยฮิเมะ”

“หืม? มาช่วย?..งั้นก็แปลว่าพวกเจ้าจะเป็นผู้แสดงมหรสพ(มะ-หอ-ระ-สบ)ให้ข้าดูสินะ..เอาล่ะ มีผู้ใดอยากเล่นกับเจ้าพวกหนูโสโครกนี่บ้าง?”ฮะโกโรโมะ คิตสึเนะพูดขึ้นอย่างขำขันพลางมองไปที่เหล่าปีศาจที่บุกเข้ามาอย่างเหยียดหยาม

โครม!!

“นามของข้าคือไกโรตะ!! จงแหลกเป็นผุยผงไปซะ!!”ปีศาจตัวใหญ่ยักษ์ตะโกนก้องพลางฟาดกระบองไปที่นูราริเฮียงแต่ว่า..

เคล้ง!!

พัดเหล็กสีดำสนิทลายดอกฮิกันบานะสีอำพันกลับรับมันเอาไว้ได้

“อย่าเข้าไปกวนท่านผู้นำเขาเลยน่า..มาเล่นกับข้าเถอะ!!”คามินตะโกนพลางใช้พัดเหล็กของเขาซัดคลื่นความเกรงขามในลักษณะของจันทร์เสี้ยวใส่ไกโรตะจนกระเด็นไปอีกฟากหนึ่งของห้องโถง

“ท่านผู้นำเอาผู้หญิงของท่านคืนมาให้ได้ล่ะ ข้าจะไปเล่นกับเจ้ายักษ์นั่นแล้ว!!”เขาพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก่อนจะเดินตรงเข้าหาไกโรตะที่ตั้งท่าต่อสู้รออยู่ก่อนแล้วโดยที่มีปีศาจตนอื่นคอยเว้นที่ไว้ให้คามินกับไกโรตะโดยเฉพาะ

แน่นอนว่าต้องเป็นอย่างนั้น..สำหรับปีศาจเกียวโตแล้วการต่อสู้ของไกโรตะคือหายนะของผู้คนรอบข้าง ส่วนปีศาจจากกลุ่มนูระ..อามาโนะจาคุก็คือตัวหายนะเดินได้ไม่ต่างกัน

“เจ้าน่ะชื่ออะไร?”ไกโรตะถามเสียงดังพลางควงกระบองในมือไปมาอย่างนึกสนุกที่ได้เจอคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่ง..เหตุผลที่มันมาอยู่ที่นี่เดิมทีก็เพื่อรอให้นูเอะถือกำเนิดขึ้นมาเพื่อสู้กับมันเท่านั้น ไม่ได้มีความคิดจะครองโลกอะไร สิ่งที่มันต้องการย่อมเป็นการต่อสู้กับผู้ที่แข็งแกร่ง..และตอนนี้คนๆนั้นก็ยืนอยู่ต่อหน้ามันแล้ว

“อืม..ถ้าเป็นตอนนี้ก็ชื่ออามาโนะจาคุอ่ะนะ”คามินตอบกลับสบายๆพลางคลี่พัดฮิกันบานะในมืออีกครั้งในขณะที่มืออีกข้างก็ปรากฏปลอกเล็บสีดำซึ่งมีลวดลายเถาไม้เลื้อยสีอำพันพันอยู่รอบๆให้ความรู้สึกอันตราย

“เอาล่ะ..เรามาเล่นกันให้สนุกไปเลยเถอะนะ”เขาพูดพลางยิ้มบางอย่างที่ชอบทำเป็นประจำแล้วพุ่งตัวเข้าใส่ไกโรตะทันที

เคร้ง..เคร้ง!! เคร้ง!!

เสียงปะทะกันของกระบองและพัดเหล็กดังก้องในขณะที่ปีศาจทั้ง 2 ต่างก็ไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน ซึ่งต่างกับสภาพโดยรอบที่เละเทะจากการต่อสู้และปีศาจตนอื่นที่อยู่ใกล้ๆซึ่งโดนลูกหลงจนปลิวกระเด็นกันไปคนละทิศคนละทาง

ฉัวะ!!..ฟิ้ว~ตู้ม!!?

หลักจากที่ปะทะกันมาได้ซักพักในที่สุดพัดเหล็กในมือของคามินก็สร้างบาดแผลเป็นทางยาวบนอกของไกโรตะ จากนั้นพวกเขาก็เลือกที่จะดันอีกฝ่ายออกแล้วถอยมาตั้งหลักกันคนละฟากท่ามกลางซากปรักหักพังที่เกิดจากพลังของทั้ง 2 ที่สู้กันอยู่จนถึงเมื่อกี๊ และในที่สุดท่ามกลางความเงียบที่โรยตัวลงมาระหว่างพวกเขาทั้ง 2 ไกโรตะก็เป็นฝ่ายเปิดปากพูดขึ้นมาก่อน

“เจ้าแข็งแกร่งดีนี่หว่าอามาโนะจาคุ ฮ่า!! ไม่ได้เจอคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งแบบเจ้ามานานขนาดไหนแล้วนะ..คราวนี้ข้าจะยอมถอยไปก่อน ครั้งหน้าก็จงแข็งแกร่งขึ้นแล้วมาสู้กันอีกล่ะ!!”พูดจบร่างใหญ่ยักษ์ของไกโรตะในสภาพที่มีแผลคล้ายกับการถูกฟันเป็นรอยใหญ่กลางอกก็เก็บกระบองของเขาและถอยกลับไปโดยที่ไม่มีกลุ่มนูระคนไหนเข้ามาขวางทางเพราะเห็นว่าเป็นคนที่อามาโนะจาคุปล่อยไป

“เฮ้อ..เหนื่อยชะมัด..ไปช่วยนูราริเฮียงกับเจ้าองเมียวจิฮิเดโมโตะนั่นผนึกฮะโกโรโมะ คิตสึเนะดีมั้ยนะ?”




อีกด้านหนึ่งในขณะที่ข้างล่างกำลังมีการต่อสู้กันอยู่นั้น นูราริเฮียงได้เดินตามฮะโกโรโมะ คิตสึเนะขึ้นมาบนหลังคาปราสาทในสภาพสะบักสะบอมจากการฝ่าเหล่าสมุนปีศาจของนางขึ้นมา

“อำนาจที่ข้าสั่งสมมาจะไม่มีวันมาจบลงตรงนี้..ข้าจะจบมหรสพเลือดนี่ซะ!!”ฮะโกโรโมะ คิตสึเนะตะโกนเสียงดังลั่นในขณะที่หางเส้นหนึ่งก็ตรงไปที่ตำแหน่งหัวใจของปีศาจตรงหน้าหวังจะจบเรื่องทั้งหมดโดยที่นางเป็นผู้ชนะ

และมันคงจะสำเร็จถ้าหากไม่มีพัดเหล็กฮิกันบานะมาขวางไว้ซะก่อน

เคร้ง!!?

“อะไรกัน!?”ฮะโกโรโมะ คิตสึเนะร้องขึ้นอย่างขัดใจที่หางของนางถูกขัดขวางโดยพัดเหล็ก แต่ยังไม่ทันที่จะได้พูดอะไรไปมากกว่านั้นก็ถูกชายผู้มาขวางพูดแทรกขึ้นมาซะก่อน

“แหมๆ ท่านผู้นำ..เกือบโดนควักหัวใจเข้าแล้วมั้ยล่ะ ถ้าท่านเป็นอะไรขึ้นมาเดี๋ยวท่านหญิงก็ร้องไห้น้ำตาเป็นสายเลือดหรอก ข้าปลอบคนไม่เก่งหรอกนะ”คามินพูดติดตลกพลางหันกลับไปมองนูราริเฮียง

“เอ้า!! รออะไรอยู่ล่ะท่านผู้นำ..ตำแหน่งจ้าวแห่งภูติพรายอยู่ตรงหน้าแล้วนะ ไปเอามาซะสิ!!”

“ถึงเจ้าไม่บอกข้าก็ไปอยู่แล้วล่ะน่าอามาโนะจาคุ!!”นูราริเฮียงตะโกนตอบกลับพลางกระชับดาบเนเนะคิริมารุในมือแน่น

“เดี๋ยวซี่ๆ ฮะโกโรโมะ คิตสึเนะน่ะฆ่าไม่ตายหรอกนะ..ที่ถูกต้องคือผนึกนางเอาไว้แล้วค่อยฆ่าร่างทรงต่างหากเล่า”ฮิเดโมโตะที่เฝ้าดูอยู่พูดขึ้น

[ฮะกุน(ซากทัพ)!!]

สิ้นคำนั้นรอบตัวของฮะโกโรโมะ คิตสึเนะก็ปรากฎร่างวิญญาณขององเมียวจิพร้อมกับอักขระผนึกนับร้อยนับพันที่ร้อยเรียงกันเป็นลูกโซ่ตรึงไม่ให้ขยับไปไหนได้

“จัดการนางเลยสิ!!”ทั้งคามินและฮิเดโมโตะพูดขึ้นพร้อมกัน ซึ่งนูราริเฮียงก็ไม่ได้ทำให้ผิดหวัง..ดาบเนเนะคิริมารุตัดผ่านร่างของนางก่อนที่ร่างนั้นจะร่วงหล่นจากปราสาทไป

แน่นอนว่าแค่ร่าง..วิญญาณของนางจิ้งจอกยังคงอยู่พร้อมกับพลังปีศาจและแรงอาฆาตมากมายพอที่จะสร้างคำสาปเพื่อทำลายปีศาจที่เข้ามาทำลายความปรารถนาของนางก่อนตาย

“ข้าขอสาปแช่งพวกแก!! บาปมหันต์ที่ทำลายความปรารถนาข้าซักวันพวกแกจะต้องชดใช้!! ไม่ว่าจะเวลาผ่านไปกี่ยุคสมัย..ลูก หลาน และเลือดเนื้อเชื้อไขของพวกแกจะต้องถูกคำสาปจิ้งจอกนี้ผูกมัดตลอดไป!!”สิ้นคำนั้นร่างวิญญาณของนางจิ้งจอกก็สลายไป

“เฮ้อ..จบซักที”คามินพึมพำพร้อมกับทิ้งตัวลงนั่งบนหลังคาปราสาทมองดูนูราริเฮียงกับโยฮิเมะกอดกันท่ามกลางสายตาของฮิเดโมโตะ และกิวคิที่เป็นคนพาโยฮิเมะขึ้นมา

จากช่วงเวลานี้ไปถึงช่วงเวลาของริคุโอะก็ 400 ปี สินะ..ใน Item shop มีพลังอะไรที่ใช้ข้ามเวลาได้มั้ยน้า?

เจอแล้ว!!..พลัง Time skip

[ท่านได้รับสกิล Time skip..ท่านสามารถข้ามเวลาการดำเนินเรื่องไปที่ช่วงเวลาใดก็ได้]


[Status]

ชื่อ : ชิโตเสะ คามิน

เผ่าพันธ์ : อามาโนะจาคุ (Unknown--ซ่อน)

เลเวล : 48

HP : 5,000 / 5,000

MP : - (ยังไม่ได้เปิดใช้งาน)

**ฉายา :** -นักท่องมิติ  -ตัวหายนะเดินได้

สกิล : -World Gate  -คำลวง  -อ่านใจ  -Nekode  -Tessen  -Time skip




#เรามาแก้คำว่า--องเมียวจิ--ให้แล้วน้อ

ความคิดเห็น