ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนพิเศษไม่ใส่ผัก เพิ่มไข่ และใส่ความลุง

ชื่อตอน : ตอนพิเศษไม่ใส่ผัก เพิ่มไข่ และใส่ความลุง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 29 เม.ย. 2561 13:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษไม่ใส่ผัก เพิ่มไข่ และใส่ความลุง
แบบอักษร


“อืออ เหลืออะไรอีกนะ” เสียงหวานพูดเบาๆ ขณะใช้ทัพพีคนหม้อแกง ร่างบางลองตักชิมก่อนจะพยักหน้าเบาๆ เมื่อได้รสชาติที่ต้องการแล้ว จากนั้นจึงตักแกงเขียวหวานใส่ถ้วยปิดท้ายด้วยการตกแต่งใส่ใบโหระพา

“พี่เหมียวครับ รบกวนยกอาหารออกไปที่โต๊ะให้หน่อยนะครับ” น้องปุนเอ่ยบอกกับเมทสาวประจำบ้านที่อายุมากกว่าห้าปี

“ได้เลยค่ะ” เธอยิ้มรับ แล้วเริ่มยกอาหารออกไปด้านนอก และตอนนั้นเองที่ร่างสูงกำยำของเจ้าของบ้านก็เดินเขามาในห้องครัว

“กลิ่นหอม” เสียงทุ่มเอ่ยออกมาพร้อมกับอ้อมแขนที่สวมกอดเอวบางของคนรัก ใบหน้าคมหล่อก้มลงหอมแก้มนุ่มฟอดใหญ่ คนตัวเล็กกว่าหลับตาปี๋ย่นคอเล็กน้อย

“จั๊กจี๊อะ หนวดขึ้นแล้วนะลุง โกนออกซะบ้าง” คนตัวเล็กหันหน้าไปหาแล้วหอมแก้มอีกฝ่ายเบาๆ

“ขี้เกียจ หนูโกนให้หน่อยสิ” ร่างสูงพูดอ้อนๆ เอาคางตัวเองไปถูไถกับไหล่บางเบาๆ

“ผมเพิ่งโกนให้เมื่ออาทิตย์ก่อนเองนะ ตัวเองทำเองซะบ้างสิครับ โตแล้วนะ”

“โตแล้ว แต่อยากให้แฟนทำให้ ... ไม่ได้หรอ” คนในอ้อมกอดหน้าร้อนขึ้นมาเมื่อเจอสายตาวาววับของอีกฝ่าย

“ดะ ได้ แต่ต้องหลังจากทานอาหารก่อนนะ” ร่างสูงยิ้มอย่างพอใจก่อนจะก้มลงไปหอมแก้มแดงๆ อย่างหมั่นเขี้ยวแล้วใช้มือทั้งสองข้างบีบก้นกลมของอีกฝ่ายเต็มแรง

“ลุง!!” คนตัวเล็กตวาดเสียงดัง ดวงตากลมโตค้อนอีกฝ่าย ปากบางเบะ ใช้ทัพพีในมือชี้ไปที่หน้าของร่างสูงอย่างเอาเรื่อง ใบหน้าที่ตอนแรกแดงอยู่แล้วตอนนี้แดงมากกว่าเดิม ไม่รู้ว่าเพราะความเขินหรือกำลังโกรธอยู่กันแน่

คนตัวโตกว่าหัวเราะชอบใจพร้อมกับยกมือขึ้นอย่างยอมแพ้ ดูท่าเจ้าตัวคงจะพร้อมระเบิดแน่ๆ ถ้าเขาจะลวนลามอีกฝ่ายมากกว่านี้

“ฮึ่ย! ยกจานข้าวออกไปรอข้างนอกเลยนะ”

“คร้าบบ”

แต่ก่อนจะเดินออกไป เจ้าตัวก็ยังไม่วายขโมยจูบร้อนจากริมฝีปากบางของคนตัวเล็กอยู่ดี


อื้ออ ... อีตาลุงบ้า!

-/////-






เมื่อทานอาหารเสร็จเรียบร้อย ไอ้แฟลชก็โทรมาชวนผมออกไปเที่ยวข้างนอกเพราะมันเหงาที่พ่อกับแม่หนีไปฮันนีมูนรอบที่ล้านแปด ทิ้งให้มันเฝ้าบ้านอยู่คนเดียว

ตอนนี้เลยกลายเป็นว่าผมขึ้นมาบนห้องเพื่ออาบน้ำก่อนออกไป พอเลือกเสื้อผ้าเสร็จก็ถือผ้าขนหนูเขาห้องน้ำทันที ผมถอดเสื้อผ้าและปลดกางเกงออกแขวนไว้ที่ราว แล้วเดินเข้าไปในตู้อาบน้ำ เปิดฝักบัวให้น้ำไหลลงมากระทบผิวกาย

จัดการเทสบู่เหลวใส่มือแล้วลูบไล้ไปทั่วร่างกายอย่างไม่รีบร้อนนัก เพราะเวลาที่นัดยังเหลืออีกมาก

แต่ผมคงจะชะล่าใจมากกว่า ถึงแม้จะปิดประตูห้องน้ำไว้แล้ว แต่ก็ไม่ได้ล็อคไว้ จึงทำให้ใครอีกคนสามารถเปิดเข้ามาได้พร้อมกับร่างการเปล่าเปลือยรูปร่างสูงใหญ่หุ่นกำยำ ลิ้นร้อนแลบเลียริมฝีปากเบาๆ แววตาวาววับอย่างเสือร้ายที่กำลังจะออกล่าเหยื่อ มือหน้าเอื่อมเปิดประตูตู้อาบน้ำทันที

“อาบด้วยสิ” ร่างสูงพูดขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มร้ายบนใบหน้าที่เผยออกมาอย่างชัดเจน ผิดกับอีกคนที่ยืนอึ้งอยู่เมื่ออยู่ๆ คนตรงหน้าก็โผล่เข้ามาไม่ให้สุ้มให้เสียง

“ละ ลุง!! อีกแล้วนะ” คนตัวเล็กร้องลั่น ใบหน้าหวานแดงกล่ำรีบเอามือหมายจะปิดประตู แต่มือหนาก็จับเอาไว้เสียก่อน

“อาบด้วย” ร่างสูงย้ำคำพูดอีกครั้ง พร้อมกับเบียดกายเข้าไปข้างในยืนซ้อนทับร่างบางจากทางด้านหลัง มือหนาค่อยๆ ลูบไล้ผิวกายขาวที่มีครีมอาบน้ำยังหลงเหลืออยู่

“ผมยังไม่อนุญาตเลย ลุงชอบเอาแต่ใจ” ร่างบางบ่นอุบอิบไม่วายฟาดมือลงแขนแกร่งเบาๆ

“อาบพร้อมกันทีเดียวจะได้ประหยัดน้ำไงน้องหนูปุน”

“ตัวเองรวยจะตาย ยังจะมางกกับเรื่องแค่เนี่ย”

“หึหึ คุ้มดีออก” ร่างสูงกระซิบเบาๆ ข้างหูอีกคน พร้อมก้มซุกไซร้ซอกคอขาว สูดดมกลิ่นกายหอมชื่นใจ ถึงจะใช้สบู่ แชมพู ครีมแบบเดียวกัน แต่กลิ่นกายของอีกฝ่ายมันช่างแตกต่างและน่าหลงไหลยิ่งนัก

“อื้ออ คุ้มเฉพาะกับลุงนิสิ ... ยืนอาบดีๆ สิลุง” เสียงหวานดุ เมื่ออีกฝ่ายใช้มือเล่นซน ลูบไล้ ลูบคลึงร่างกายของตนไม่หยุดและริมฝีปากร้อนก็ยังขบเม้มไปตามไหล่จนเกิดรอยแดงไปทั่ว

“ก็กำลังอาบอยู่นี่ไงครับ” ร่างสูงยิ้มมุมปาก แล้วกัดที่ไหล่ขาวเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยว

“อ๊ะ ลุง!!”

“จ๋า” ร่างสูงทำหน้ามึนใส่ ตาแป๋วใส่คนตรงหน้าที่แก้มแดงกล่ำจนจะกลายเป็นลูกมะเขือเทศอยู่แล้ว มือเล็กทุบลงอกกว้างสองสามทีโทษฐานที่อีกฝ่ายเล่นซนไม่หยุด

“ไม่ต้องมาจ๋าเลยนะ ถ้าลุงไม่หยุด ผมไม่ให้อาบน้ำด้วยแล้ว” ปากเล็กเบะ หน้างอทันที คนตัวโตกว่ายิ้มบาง ใช้มือกอดเอวคอดไว้แล้วดันกายให้เข้ามาใกล้กันจนทำให้ร่างกายแนบชิดเสียดสี

“ครับๆ อาบจริงๆ แล้วครับ”

“ดี งั้นลุงก็ขยับออกปะ ...อะ อื้อออ” ร่างบางยังไม่ทันพูดจบประโยคก็โดนริมฝีปากร้อนก้มลงมาจูบปิดปากเสียก่อน เขาไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้ขัดขืน ใช้ริมฝีปากและลิ้นต้อนเข้าไปในปากหวานของอีกฝ่าย พร้อมกับมือหนาที่ทำหน้าที่ของมันได้อย่างดีโดยการลูบไล้เอวคอดแล้วไล่ลงมาช้าๆ ส่งมือหนาไปเล่นกับส่วนน่ารักที่ยังอ่อนอยู่ อีกข้างก็บีบคลึงแก้มก้นกลมด้วยแรงไม่เบานักอย่างมันมือ

เสียงจูบหยาบโลนและการปลุกส่วนกลางให้ตื่นโดยมือหนา ความหงุดหงิดเล็กๆ ที่เคยถูกก่อกวนได้หายไปและถูกความรู้สึกเสียวซ่านเข้ามาแทนที ทำให้ร่างบางแทบอ่อนแรงร่วงลงไปกองกับพื้น

ดวงตาหวานฉ่ำเผลอสบกับดวงตาคมที่จ้องมองมาราวกับจะกลืนกินอีกฝ่ายลงท้องเสียให้ได้ ลมหายใจขาดหายเพราะจูบที่แสนหวานและร้อนแรงทำให้มือเล็กที่ยังพอมีแรงอยู่ทุบเข้าที่อกกว้างสุดแรงเพื่อประท้วงขอให้อีกฝ่ายยอมหยุด

“แฮ่ก ... ๆ” เสียงหอบหายใจดังขึ้นทันทีเมื่อร่างสูงยอมถอนริมฝีปากออก ลิ้นหนาแลบเลียเก็บน้ำหวานที่ไหลย้อนออกมาอย่างเสียดาย ดวงตาคมจ้องมองอีกฝ่ายไปทั่วร่างจนถึงใบหน้าหวาน ริมฝีปากบวมอิ่มเผยออกเล็กน้อย ดวงตาหวานฉ่ำปรือมองมาที่เขา แก้มแดงๆ จนอดไม่ได้ที่จะก้มลงไปหอมฟอดใหญ่ และเสียงหอบกระเส่าที่สามารถปลุกเร้าอารมณ์ของเขาให้ตื่นขึ้นมาอีก


แม่ง เมียโครตน่าเอา


เขาให้คนตัวเล็กพักไม่นานก็ใช้มือดันร่างบางให้แผ่นหลังติดกับกำแพงแล้วทาบทับริมฝีปากลงไปอีกครั้งอย่างเอาแต่ใจ

“อื้อออ !” ร่างบางร้องอืออึงเบาๆ อย่างขัดขืน แต่เพียงไม่นาน แขนเรียวเล็กก็ยกขึ้นโอบรอบต้นคออีกฝ่ายแล้วเบียดกายแนบชิดกันและกันอีกครั้ง

ลุงนี่มันลุงจริงๆ เอาแต่ใจที่สุดเลย

ครั้งหน้าจะไม่ให้อาบน้ำด้วยกันแล้ว!! .////.







ทางด้านของแฟลช

เมื่อถึงเวลาตามนัดแล้ว แต่ตอนนี้เลยมาสี่สิบห้านาที แฟลชยังไม่เห็นแม้แต่เส้นผมของเพื่อนเลยด้วยซ้ำ โทรไปก็ไม่รับสาย ส่งข้อความไปก็ไม่ตอบ

พ่อแม่ก็หนีไปฮันนีมูนรอบที่ล้านแปด เพื่อนก็เท เวรกรรมอะไรของไอ้แฟลชวะเนี่ย

ฮึ้ยยย จะงอนทุกคนเลย!

แฟลชทำหน้าหงุดหงิดใส่โทรศัพท์ นิ้วก็กดพิมพ์ข้อความรัวๆ เมื่อไม่มีการตอบกลับใดๆ มือบางก็เก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าแล้วเงยหน้าขึ้นมามองไปรอบๆ จนกระทั้งไปประทะสายตากับใครบางคนที่กำลังยืนอยู่อีกฝั่ง

แฟลชครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ก่อนจะเดินเข้าไปหาอีกฝ่ายทันที

“นี่ ชื่ออะไร”

“หื้อ ผมหรอ” คนตรงหน้าชี้นิ้วที่ตัวเองแบบงงๆ เมื่ออยู่ๆ ก็มีคนเดินเข้ามาหาและถามชื่อ

“ถามหมามั้ง”

“อ่าว”

“ตอบ” แฟลชทำหน้าหงุดหงิดอีกครั้งเมื่ออีกฝ่ายยังทำหน้ามึนและยังชักช้าอีกแบบนี้

“วูฟครับ”

“แฟลชนะ”

“เอ่อ... ครับ”

“มาคนเดียว?”

“คนเดียวครับ”แฟลชพยักหน้า ก่อนจะมองอีกฝ่ายอีกครั้งแล้วถามขึ้น

“ตอนนี้ว่างมั้ย”

“ว่าง”

“ดี! งั้นไปดูหนังกัน” แฟลชพูดจบก็จูงมืออีกฝ่ายไปซื้อตั๋วหนังทันที คนที่เพิ่งเจอกันและคุยกันแบบงงๆ ก็ได้แต่เดินตามไปด้วยความมึนๆ จากตอนแรกที่อุส่าได้หยุดหนึ่งวัน และกะว่าจะเดินหาของกินแบบชิวๆ ก็กลายเป็นว่า ...

ตอนนี้วูฟกำลังนั่งอยู่ในโรงหนัง ในมือหนามีถังป๊อปคอร์นรสคาราเมลและอีกมือมีแก้วน้ำเป๊ปซี่หนึ่งแก้ว ข้างกายมีเด็กหนุ่มที่เพิ่งเจอกันนั่งอยู่ แต่เหมือนเขาจะมองและพิจารณาอีกฝ่ายนานไปทำให้อีกคนรู้ตัวจึงหันมามอง

“อะไร นั่งดูหนังไปสิ” เด็กหนุ่มข้างกายดุเบาๆ แล้วหันไป ไม่นานนักริมฝีปากหนาก็ค่อยๆ ยกยิ้มช้าๆ หันกลับไปมองจออีกครั้ง


หึหึ น้องชายของเจ้านาย ก็น่ารักดีนะ






จบเถอะค่ะ มาแบบงงๆ และมึนๆ 5555555555555555555



ความคิดเห็น