facebook-icon

ภาคลูกคือ 'ของเล่นในรังโจร' กับ 'สะใภ้เจ้า' นะคะ

🔶 ตอนพิเศษ 6 : ซีคจูเนียร์

ชื่อตอน : 🔶 ตอนพิเศษ 6 : ซีคจูเนียร์

คำค้น : ซีค, วีนัส, บ่วงรักเจ้าทะเลทราย, เจ้าชาย, ทะเลทราย, jungkook, bts, bts fic

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.9k

ความคิดเห็น : 30

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ย. 2561 23:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
🔶 ตอนพิเศษ 6 : ซีคจูเนียร์
แบบอักษร

- ​ภาพประกอบลูกหมูสองตัวกับพี่เจนัสสุดแสบ อยู่ที่ท้ายตอนนะคะ อย่าลืมดู -


2 ปีผ่านไป ไวเหมือนโกหก

“ท่านวีนัสขอรับ ยาบำรุงกระดูกขอรับ”

“เราไม่อยากกิน…”

“ต้องกินนะขอรับ ไม่งั้นท่านซีคจะดุเอา” สการ์รินยาขมใส่แก้วเซรามิกแล้วยื่นให้ผม เขาทำแบบนี้เป็นประจำในทุก ๆ เช้า ทำไมผมต้องกินมันน่ะหรอ เพราะผมมีลูกชายให้ซีคอีกสองคนน่ะสิ ถึงได้ทำให้ร่างกายผมทรุดโทรมได้ขนาดนี้ ไม่ว่าจะเป็นปวดตามข้อตามกระดูกไปจนถึงหูอื้อหน้ามืดจะเป็นลมบ่อย ๆ แต่หมอหลวงบอกแล้วว่าอาการเหล่านี้จะหายไปหากกินยาขมครบทุกมื้อหลังอาหารและก่อนนอน

“อ๊ากกก ขม ๆ ๆ ขอน้ำหน่อย ขอน้ำหน่อย” ผมเอามือตีไปบนที่นอนแล้วรอให้สการ์รินน้ำให้ดื่ม สการ์ยื่นแก้วน้ำมาให้ ผมกลืนมันลงคอจนหมดแก้ว

“อึก อื้อ ! ยังไม่หายขมเลยอ่า”

“ฮ่า ๆ ยิ่งขมสิขอรับถึงจะยิ่งดี เหลืออีกหนึ่งเดือนที่ต้องดื่ม ทนหน่อยขอรับ ท่านวีนัสได้กลับมาแข็งแรงเหมือนเดิม”

“เอาจริง ๆ เราก็ไม่ได้เป็นอะไรมาก แค่ชอบหน้ามืดตอนอาบน้ำ แค่นั้นเอง”

“ตอนให้นมท่านเซฟกับท่านเซียด้วยขอรับ” สการ์กลั้นขำ แหงล่ะ ก็ให้นมลูกชายทีไรไม่วายเป็นลมทุกที พักหลังมานี้เจ้าลูกหมูกินจุขึ้นทุกวันแถมยังปากหนักมือหนัก ให้นมทีทั้งกัดทั้งเอามือขยำจนตัวผมแทบช้ำไปทั้งตัว

“อ่อ แล้วนี่สามแสบหายไปไหน ไม่เห็นลูกตั้งแต่เช้าแล้ว” ผมถามหาเจนัสที่ตอนนี้อายุได้สามขวบ ส่วนเซฟกับเซียเพิ่งจะได้ขวบกว่า ๆ เซฟเป็นพี่ เซียเป็นน้อง ขอบอกไว้ก่อนว่าสามพี่น้องพออยู่ด้วยกันแล้วมีทั้งความแสบและซนสูงมากชนิดที่ว่าไม่มีใครยอมใคร

“ท่านเจนัสกับท่านเซฟและท่านเซียอยู่ในสวนพฤกษากับเจ๊ส้มขอรับ”

“อยู่กับข้าต่างหาก” เสียงซีคดังขึ้นหลังจากสการ์พูดจบ เขาเดินเข้ามาในห้องพร้อมอุ้มเซฟเข้าเอวซ้าย เซียเข้าเอวขวา ส่วนเจนัสเดินตามมาแล้วเอามือกอดขาไว้ เห็นแล้วอดขำไม่ได้จริง ๆ ยิ่งเห็นสองแฝดหน้าเหมือนซีคอย่างกับซีคกลับชาติมาเกิดใหม่ผมยิ่งขำ เพราะมันทำให้ผมคิดว่าเขากำลังอุ้มตัวเองตอนที่ยังเป็นเด็ก

“ฮ่า ๆ สการ์ดูสิ เจ้าชายที่ว่าโหดที่สุดในราชวงศ์โดนลูกเกาะหนึบเป็นลูกลิงเกาะพ่อลิงเลย” สการ์กลั้นขำ ผมชี้นิ้วให้เขามองซีคที่ทำคิ้วขมวด

“ลูกหมูต่างหาก เพราะตอนท้องเจ้ากินเยอะ เห็นมั้ย ลูกออกมาตัวใหญ่อย่างกับอะไรดี” ว่าจบซีคก็ปล่อยให้สองแฝดนั่งลงบนที่นอน เจนัสมองตาแป๋ว ๆ แล้วรีบคลานเข่าขึ้นมาหาผมบ้าง

“ท่านแม่ น้องหิวนม น้องอยากกินนมท่านแม่”

“อะไรกัน ก่อนลงไปแม่เพิ่งให้กินไปเองนะ”

“น้องหิวมาก ๆ” เจนัสบอกแล้วชี้นิ้วไปที่น้องแฝด เซฟและเซียทำปากหนุบหนับขณะที่คลานมาหาผม เจ้าตัวน้อยจู่โจมผมด้วยการคลานขึ้นมาบนตักแล้วเอาหน้าซุกอก

“กระหม่อมขอตัวขอรับ” สการ์บอกพร้อมโค้งศีรษะ ซีคพยักหน้ารับ เขานั่งลงบนเตียงบ้างแล้วชิงตัวเซฟไปอุ้มไว้

“เจ้าหมูตอน ทำไมถึงได้กินเท่าไหร่จึงไม่รู้จักพอ หื้ม !” ผู้เป็นพ่อจับเซฟนอนลงบนเตียงแล้วเปิดเสื้อขึ้นเหนืออกก่อนจะเอาจมูกโด่งฟัดท้องโต ๆ นั้นเบา ๆ

“อ๊า เอิ๊ก ๆ อ่ะ ฮ่า ๆ ๆ ๆ คิกคิก ฮ่า ๆ อ๊า ฮ่า ๆ” เซฟหัวเราะออกมา มือป้อม ๆ ฟาดซีคไปมาเป็นการขัดขืน เจนัสที่ตอนนี้ขึ้นมานั่งบนตักผมก็อ้อนขึ้นมาบ้าง

“ท่านแม่ ลูกอยากกินนมท่านแม่แบบน้อง” นัยน์ตาสดใสฉายแววอ้อน

“เราโตแล้ว กินนมวัวในขวดไปแล้วกัน”

“ลูกอยากกินนมท่านแม่ นมวัวไม่อร่อย จืดก็จืด ไม่หวาน ไม่หอมเลย…” พี่คนโตกอดผมแน่น ขณะที่เซียก็เอาแต่จะมุดอกผมท่าเดียว

“ไม่เอาน่าเจนัส ช่วงนี้แม่ไม่สบายเพราะต้องให้นมน้อง หนูก็รู้”

“ฮึก ! ลูกอยากกินนมท่านแม่… ที ทีท่านพ่อยังกินได้เลย ลูกเห็นท่านพ่อกินนมท่านแม่ เกือบทั้งคืนเลย” คำพูดของเจนัสทำเอาผมกับซีคต้องหันมองหน้ากัน ส่วนเซฟกับเซียก็ยิ้มออกมาจาง ๆ

“ท่านแม่ใจร้าย ทีท่านพ่อขอ ท่านแม่ให้กิน ทีลูกขอ ท่านแม่ไม่ให้กิน” เจนัสเป็นพวกน้ำตาสั่งได้ แค่พูดแค่นั้นน้ำตาก็ไหลอาบแก้ม

“ไม่ เจนัสไม่ แม่ แม่…” ผมพูดไม่ออกเพราะตอนนั้นมันเป็นตอนที่เราสองคนทำเรื่องอย่างว่า นาน ๆ จะทำสักทีแล้วนี่เจนัสมาเห็นได้ยังไงทั้งที่ให้ไปนอนกับเจ๊ส้มแล้วแท้ ๆ

“ฮึก !!! ท่านแม่ไม่ให้เจนัสกินนม เจนัสเสียใจ ฮือ… ท่านพ่อใจร้าย แย่งนมน้องกิน แย่งนมเจนัสด้วย” นิ้วน้อย ๆ ชี้หน้าซีค ซีครีบปล่อยตัวเซฟแล้วดึงเจนัสไปกอด แหงล่ะ ก็ลูกรักเขานี่

“ไม่เจนัส เจ้าต้องเข้าใจ พ่อ พ่อ อา… เจ้ามาเห็นได้อย่างไร” ซีคเลือกที่จะไม่พูดแต่ถามแทนว่าเจนัสมาเห็นภาพดังกล่าวได้ไง

“ลูกแอบหนีออกมาตอนป้าส้มจี๊ดหลับ” เจ้าตัวบอกพลางสะอื้น สองมือกอดคอซีคแน่นแล้วเอาแก้มซบไหล่

“ไม่เป็นไร พ่อจะขอแม่ให้เจ้าเอง” พูดจบซีคก็หันหน้ามามองผม

“วีนัส ให้เจนัสกินนมบ้างสิ” เขาพูดกับผม แน่นอนว่าผมก็สวนกลับทันควัน

                “ไม่ได้ ข้าจะให้เซฟกับเซียกิน เจนัสโตแล้ว ถ้าหิวจริง ๆ ก็ต้องกินนมวัว”

                “เจ้านี่มัน ! ลำเอียงจริง ๆ” ซีคถลึงตาใส่ผม เขาเม้มปากเอามือฟาดที่นอนเสียงดังป้าบ เซฟกับเซียกอดผมแน่น เจ้าลูกหมูตัวแสบเอาแก้มซบอกส่งยิ้มให้ซีคตาหยี ๆ อย่างมีเลศนัยเหมือนได้ใจที่ตัวเองได้กินนม

                “ข้าไม่ได้ลำเอียง ลูกข้า ข้าตั้งท้องมา ข้ารักเท่ากันหมดแหละ”

                “แต่เจ้าตามใจเซฟกับเซียมากกว่าเจนัส” ที่เขาพูดมันก็ถูก เอาเป็นว่า… ถูกนิดนึง ไม่รู้ทำไมผมถึงได้ชอบให้ท้ายสองแฝด หรืออาจจะเป็นเพราะสองคนนี้หน้าเหมือนซีคกันนะ แต่ซีคเองก็ด้วย เขาเอ็นดูเจนัสมากแถมยังตามใจแบบสุด ๆ เห็นเจ๊ส้มบอกว่าที่เป็นแบบนี้เพราะเจนัสหน้าเหมือนผม เซฟเซียหน้าเหมือนซีค งานนี้พ่อแม่เลยเลือกให้ท้ายลูกที่หน้าเหมือนฝ่ายตรงข้ามเพราะรักอีกคนมาก ๆ

                “ข้าเปล่าให้ท้าย แต่แฝดเป็นน้อง พี่ก็ต้องตามใจน้องสิ”

                “ข้าไม่เลี้ยงลูกแบบเจ้า !”

                “แต่ท่านอควาห์ก็ตามใจท่านมาตลอดไม่ใช่หรอ !”

                “ไม่รู้ล่ะ ยังไงซะ เจ้าก็ต้องให้เจนัสกินนม”

                “ฮึก ! ท่านแม่ไม่รักลูก ท่านแม่เลยให้ลูกไปกินนมวัว” เจนัสพูดเสริม เพราะแบบนี้แหละผมถึงอยากมีเจนัสแค่คนเดียว ไอ้เรื่องลูกเรียกร้องว่าพ่อแม่รักลูกไม่เท่ากันมันเป็นแทบทุกบ้าน ผมปล่อยสองแฝดลงแล้วดึงตัวเจนัสมานอนบนตักพลางเอามือลูบผมซ้ำ ๆ

                “ทำไมจะไม่รัก แม่รักเจ้ายิ่งกว่าใครเลยรู้มั้ย กระต่ายน้อยแก้มป่องของแม่เนี่ย” พูดไปผมก็ก้มลงไปหอมหน้าผากมนซ้ำ ๆ นั้นไป เจนัสซุกหน้ากับท้องแล้วนอนขด ผมจึงกอดลูกไว้แน่น ๆ

                “เอ้า กินก็กิน ดูซิรสชาติจะเหมือนเดิมมั้ย”

                “ลูกจะกินให้หมดเลย” พูดจบเจนัสก็เอามือเปิดเสื้อผมขึ้นแล้วซุกหน้าลงมา ริมฝีปากน้อย ๆ ค่อย ๆ ออกแรงดูดหนุบหนับตามที่ตนเคยทำตอนเด็ก ๆ แต่แล้วเจนัสก็ต้องผละหน้าออกแล้วเอามือบีบหน้าอกผมซ้ำ ๆ

                “ท่านแม่ ท่านแม่ไม่มีน้ำนม”

                “อ้าว ไม่มีหรอ” ผมก้มมอง จริง ๆ ด้วย อย่าบอกนะว่าต้องให้ซีคช่วยกระตุ้นอีกแล้ว

                “ท่าน น้ำนมมัน มันไม่ไหลอะ” ผมเคล้นหน้าอกให้ซีคดู ซีคที่ตอนนี้ไม่รู้ว่าเอาตัวเซฟกับเซียไปอุ้มตั้งแต่ตอนไหน หน้าเขาแดงจัด มันใช่เวลามาเขินมั้ยทั้งที่มีลูกด้วยกันแล้วยังจะเขินอยู่ได้

                “ลองให้เจนัสดูดแรง ๆ สิ !” ซีคตะคอกเสียงแล้วเหลียวหลังมามองผมหลังจากที่เขาเปลี่ยนเป็นนั่งหันหลังให้

                “ก็ ก็ลูกไม่ได้ดูดแรงแบบท่านนี่” เอาจริง ๆ ผมก็เขินเขาเหมือนกัน เราเป็นคู่รักที่ไม่ค่อยสวีทหวานกันเท่าไหร่เลยไม่ชินเวลาทำอะไรแบบนี้

                ซีคถอนหายใจออกมา เขาค้อนตามองผม

                “ค้อนอะไร ไม่ทำข้าได้ให้สการ์ทำให้ ทหารคนสนิททำทุกอย่างแทนท่านได้อยู่แล้วนี่”

                “ตกลง ๆ ข้าทำเอง” ซีคปล่อยให้สองแฝดลงไปคลานบนพื้น เจนัสทำหน้าที่อย่างดีจึงรีบไปนั่งเลี้ยงน้องคอยระวังไม่ให้คนใดคนหนึ่งคลานไปชนนู่นชนนี่

                “ทำเพื่อลูกนะ เครื่องอย่าติดนะ ข้าไม่มีอารมณ์ทำ” ผมเอนตัวลงนอน ไอ้เครื่องติดที่ว่าก็คือไม่ให้ซีคมีอารมณ์ขึ้นมาน่ะสิ

                “ใครจะไปมีอารมณ์กับเมียแต่งหน้าตาอัปลักษณ์อย่างเจ้า วีนัส”

                “ก็ท่านไง” ไม่รู้ล่ะ ผมบอกไว้ก่อนเพราะว่าซีคไม่ต่างจากรถยุโรปที่ไม่ค่อยได้ใช้เพราะว่ามันแพงแต่ถ้าเครื่องติดขึ้นมาล่ะก็ รับรองว่าเอาช้างมาฉุดก็ไม่อยู่

                “ข้าทำเพราะอยากได้ลูกชาย ข้าไม่เคยพิศวาสในตัวเจ้าเลยสักนิด”

                “ปากน่ะพูดดี พอมีอารมณ์ขึ้นมาล่ะวีนัสข้ารักเจ้า เจ้างดงามที่สุด ผิวก็สวย หุ่นก็สวย อิโถ่ เป็นเจ้าชายไม่ควรพูดปดไม่ใช่รึ” เราสองคนเถียงกันอยู่นานสองนาน สักพักก็มีเสียงหัวเราะเล็ก ๆ ดังคิกคักมาจากข้างเตียง

                “คิคิ ท่านพ่อกับท่านแม่ กำลังจะมีน้องสาว” เจนัสพูด จากเดิมที่เอาแต่ร้องไห้น้อยอกน้อยใจที่ผมไม่ให้กินนมตอนนี้เปลี่ยนเป็นยิ้มร่าชี้นิ้วมาที่เราสองคน อย่าบอกนะว่าทั้งหมดที่ผ่านมาเป็นแผนที่เจ๊ส้มสอนมา

                “อะบีอะบีอะบี้ !!!” เซฟตีมือไปในอากาศ เจ้าลูกหมูหน้าแดงจัด สองแฝดมักชอบเห็นเราสวีทหวานกัน บางครั้งก็ต้องหอมแก้มกันเพื่อให้ลูกยิ้มได้

                “บีบีบี้ !!!” เซียพูดบ้าง ถึงจะฟังไม่เป็นภาษาแต่ผมก็รู้ว่าลูกต้องการให้ผมกับซีคกอดกันโดยดูจากท่าทางที่กางแขนออกกว้าง ๆ แล้วรวบกอดตัวเองไว้

                “ไม่ เซีย พ่อมีงานต้องทำ” ซีคทำท่าจะลุกขึ้น ทันใดนั้นสองแฝดก็เม้มปากแน่นแล้วคลานมาหาก่อนลุกขึ้นยืนเกาะขอบเตียง

                “บีบี้ !!!” เซียตะโกนเสียงดังเชิงสั่งพร้อมเอามือฟาดที่นอนแรง ๆ

                “อะบีอะบีอะบี้ !!!” เซฟทำบ้าง ไม่พอสองแฝดยังทำคิ้วขมวด ให้ตายสิ ลูกสองคนนี้เหมือนซีคชะมัด ทั้งเผด็จการ ทั้งเอาแต่ใจ แล้วพอไม่ได้ดั่งใจก็หงุดหงิดฉุนเฉียวไม่ต่างจากผู้ใหญ่เลยสักนิด

                “เจนัส แผนเราใช่มั้ย” ก่อนจะกอดกันผมเลยหันมาถามเจนัสที่เอาแต่ยิ้มจนแก้มปริ

                เจนัสพยักหน้า กะแล้วเชียว ปกติเจนัสไม่อ้อนกินนมผมเท่าไหร่แถมไม่ค่อยงอแงด้วย เจ้าตัวจะกินนมผมก็เฉพาะตอนที่น้องกินอิ่มแล้วหรือไม่ก็กินแค่ตอนนอนไม่หลับ เจนัสมีความเป็นพี่สูงจึงเลี้ยงน้องอย่างดีและไม่คิดว่าผมรักใครมากกว่าใคร แต่ก็มีบางครั้งที่เจนัสมาอ้อนอยากให้ผมหอมแก้มตนบ้าง หน้าผากบ้าง ไม่ก็นอนกอดจนหลับไป

                “คิคิ มีน้องอีกนะ ลูกอยากเลี้ยงน้อง ลูกชอบแก้มนุ่ม ๆ ของน้อง” แค่พูดไม่พอเจนัสยังเอามือบีบแก้มเซฟกับเซียให้ดู

                “แก่แดดแก่ลม หยุดพูดไปเลย” ผมลุกขึ้นนั่งแล้วขยับตัวออกห่าง ๆ ซีค

                “พาน้องไปหาป้าส้มจี๊ดไป พ่อมีเรื่องต้องคุยกับแม่” ซีคบอก เจนัสพยักหน้าตอบแต่ก็ไม่วายแซวพวกเราให้หน้าแดงเล่น ๆ

                “ทำน้องใช่มั้ย” เจนัสถาม

                “เจนัส พาน้องออกไปหาป้าส้มจี๊ด เดี๋ยวนี้” ผมเขม่นตามองเจนัส แค่นั้นพี่คนโตก็คลานนำหน้าพาสองแฝดออกไปทั้งที่ตัวเองเดินได้แล้ว ครับ เจนัสกลัวผมมากกว่าซีค เพราะรายนั้นแม้แต่ตีลูกยังไม่เคยเลยสักครั้ง

                หลังจากที่ทั้งสามออกไปแล้ว อยู่ ๆ ซีคก็ทิ้งตัวนอนตะแคงข้างเอาหัวหนุนตักผม เขาถอนหายใจออกมาหนึ่งครั้ง

                “เป็นอะไร” ผมถามพร้อมเอามือแตะไหล่ซีคเบา ๆ

                “ขาข้า วีนัส” ซีคพูดเสียงเอื่อย

                “ขาท่านทำไม”

                “หัวเข่าข้างที่เคยโดนยิง มันปวด”

                “อ้าว ไหนตอนนั้นบอกว่าไม่ปวดแล้วไง”

                “ข้ากลับมาปวดตอนที่ต้องอุ้มเซฟกับเซียนี่ไงเล่า”

                “อะไรกัน ไม่ทันแก่ไม่ทันเฒ่า ปวดหัวเข่าแล้วรึ” พูดจบผมก็เอานิ้วจิ้มตามตัวเขาไม่อยากให้เขาเครียด ผมรู้ว่าซีคปวดขามานาน แถมเขายังดื้อไม่อยากใช้ไม้เท้าทั้งที่หมอแนะนำ ต้องรอให้เดินไม่ได้ก่อนรึไง ถึงจะยอมใช้

                “นี่ท่าน ถ้าปวดมาก ๆ ก็ใช้ไม้เท้าสิ ให้ช่างออกแบบลายสวย ๆ หาไม้ดี ๆ มาทำให้เหมาะกับท่านก็ได้” ซีคไม่ตอบอะไร ผมเลยพลักหัวเขาออกอย่างแรง

                “นี่ ! ถ้าไม่พูดก็ไม่ต้องนอน ตักข้าไม่ใช่หมอนนะที่จะมานอนแล้วก็หลับไปเฉย ๆ”

                “วีนัส ! ข้ากำลังใช้ความคิด” ซีคเอ็ดผมทันที ผมเอามือเท้าไปด้านหลังปล่อยให้เขานอนสบาย ๆ ในใจก็ห่วงเหมือนกันว่าเขาคิดหรือเครียดอะไรอยู่ แต่ปล่อยให้บอกเองดีกว่า ไม่ถามดีกว่า

                “ข้าคิดว่า” และซีคก็พูดออกมา

                “ว่า” ผมตอบ

                “เปล่า เอาเป็นว่าข้าไม่อยากใช้ไม้เท้า มันทำให้ข้าดูแก่แล้วก็ทำอะไรไม่ถนัด”

                “สักวันไม่ช้าก็ไว ท่านก็ต้องแก่อยู่ดี ลูกก็โตขึ้นทุกวัน จะอยู่ค้ำฟ้ารึไง”

                “ใช่ ข้าจะอยู่สักร้อยยี่สิบปี รอเห็นลูกอยู่สบายใช้ชีวิตได้โดยไม่มีข้าแล้วค่อยตายกลายเป็นบรรพบุรุษให้ลูกหลานกราบไหว้”

                “งั้นข้าขอไปก่อนแล้วกัน ร้อยยี่สิบปีอยู่ไปคนเดียวเถอะ” ไม่อยากเชื่อว่าซีคก็มีมุมเพ้อเจ้อเหมือนกัน แต่อยู่ ๆ อีกคนก็ลุกขึ้นนั่งแล้วนั่งชันเข่าหันหน้ามาทางผม

                “วีนัส”

                “อะไร”

                “ถ้าข้าแก่จนหัวหงอกแล้วก็มีหนวดมีเครา เจ้าจะยังรักข้ามั้ย” อารมณ์ไหนของเขากันนะ ลูกสามแล้วไม่รักมันใช่มั้ยล่ะ ผมคิดแล้วเลี่ยงที่จะตอบ

                “ท่ะ ทำไมท่านถามแบบนี้”

                “ข้าอยากรู้”

                “จะรู้ไปทำไม หรือว่าเห็นว่าพักนี้โจรชุกชุม กลัวข้าไปมีชู้เป็นขุนโจรทะเลทรายรึไง”

                “ตอบข้ามา” สีหน้าซีคจริงจัง เขาขยับมาหาผมแล้วจับมือผมไว้หลวม ๆ

                “ก็ต้องรักสิ มีลูกด้วยกันสามคนแล้วนะ ยังจะถามอีก” พูดจบซีคก็ปล่อยมือผมออก เขาเปลี่ยนเป็นเท้ามือลงที่นอนแล้วค่อย ๆ เขยิบมาใกล้ผมอีก

                ใบหน้าเราสองคนใกล้กันมากขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนเขาตั้งใจจะจูบผม ใช่ สัญชาตญาณมันบอกแบบนั้น ผมหลับตาลงก่อนโน้มหน้าไปหาใบหน้าหล่อเหลาสีคล้ำไหม้แดดที่เห็นใกล้ ๆ ทีไรพาให้ใจสั่นทุกที ลมหายใจร้อนพ่นรดใบหน้าซึ่งกันและกัน อีกนิดเดียวเท่านั้นริมฝีปากของเราก็จะประกบทับทาบ แต่แล้วก็มีเสียงใส ๆ ดังมาจากหน้าประตู

                “ต่าน แม่ !!!” เสียงของเซฟและเซียดังขึ้นพร้อมกัน ผมกับซีคดีดตัวออกจากกันแทบไม่ทัน และก็ตามด้วยน้ำเสียงเจื้อยแจ้วของเจนัส

                “ท่านแม่ ลูกสอนน้องเรียกท่านแม่ได้แล้ว ลูกสอนน้องเรียกท่านแม่ได้แล้ว” เจนัสเปิดประตูวิ่งเข้ามา ซีคลุกออกจากเตียงทันที เขากระชับคอเสื้อตัวที่สวมใส่แล้วเดินไปหาลูกทั้งสาม ตาบ้า ปรับอารมณ์ไวจริง ๆ ทำอย่างกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งที่ผมยังเขินจนหน้าร้อนอยู่เลย เจนัสนะเจนัส นานทีพ่อจะทำดีกับแม่ มาขัดจังหวะซะได้ แต่ก็ดีเหมือนกัน ถ้าเจนัสไม่มาซีคอาจขอลูกชายกับผมอีกคนก็ได้ เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ

--------------------------------------------------------

พี่เจนัส

​เจ้าลูกหมูตัวอ้วนกลม

แถมมมมมม

​ท่านเซฟ สายตาเหมือนท่านซีคมากกกกกก

ท่านเซียก็ยิ้มเก่งแบบวีนัสส น่ารักกกกทั้งคู่ ใจบางง

แถมอีกก

เจนัสกับพี่โจรคนในปริศนา ll ตอนเจนัส ขวบครึ่ง

เจนัส : #แอบมารอพี่โจรเหมือนทุกวัน #มองซ้ายมองขวาก็ไม่มา พี่โจง... #น้ำตาคลอ ไม่มาหาย้อง... #ร้อนก็ร้อน #หิวก็หิวแต่ทนรอ ฮึก ! #เริ่มสะอื้น

พี่โจร : #นั่งอยู่นอกรั้วแล้วแอบมอง

เจนัส : #เช็ดน้ำตาตัวเอง ฮึก ไม่ยอมมาหา ไม่มา หาย้อง #มือป้อมๆเช็ดน้ำตาซ้ำๆ

พี่โจร : #ป้องปากเรียก ข้าอยู่นี่ #โพกผ้าสีดำโผล่มาแต่ตา

เจนัส : #หันหน้าไปมองเบะ #คิดถึงมากเลยรีบคลานไปหา พี่โจง ๆ #เอื้อมมือออกนอกรั้วไปจับมือ

พี่โจร : #ยิ้มให้ ร้องไห้ทำไม

เจนัส : #เม้มปากน้ำตาหยดแหมะ

พี่โจร : #เอียงแก้มให้

เจนัส : #หอมแก้มฟอดใหญ่แล้วกอดไว้ เตนัส คิดถึง พี่โจง #มือป้อมๆกอดพี่โจรแน่น

พี่โจร : ข้ามาหาแล้วนี่ไง #นั่งลงนอกรั้วแล้วเขยิบตัวมาใกล้ๆ

เจนัส : #ยอมนั่งกับทราย #เอามือจับไว้ไม่ห่าง #ยิ้มทั้งน้ำตา คิคิ

พี่โจร : เด็กโง่ อย่าร้องไห้ วันนี้ข้ามีนี่มาให้เจ้าด้วย #หยิบผ้าคลุมไหล่ผืนเล็กมาให้ดู ของลูกขุนนาง แพงน่าดู ข้าขโมยมา

เจนัส : #ยื่นตัวไปใกล้ๆให้เขาพันให้

พี่โจร : #เอาผ้ามาคลุมไหล่ให้ สวย

เจนัส : คิคิ ยียียี้ ! ฉวย ... #หน้าแดง #ลิมร้องไห้ทันที

พี่โจร : โตไป เจ้าต้องเป็นของข้า ข้าจะแย่งเจ้ามาจากพ่อจากแม่เจ้าให้ได้

เจนัส : จโมย ๆ #นั่งบิดเขินไปมา #คุยกันสองคน #งุ๊งงิ๊งๆอินเลิฟสุดๆ #มีรั้ั้วกั้นแต่จับมือกันตลอด

เจนัสกับพี่โจรคนในปริศนา ll ตอนเจนัส สามขวบครึ่ง

​เจนัส : #แอบวิ่งมาข้างรั้ว พี่โจร ๆ 

พี่โจร : ข้าอยู่นี่ #เอาผ้าโพกหัวสีดำออก 

เจนัส ; #หน้าแดงเขิน พี่โจรมีอะไรมาให้เจนัสมั้ย

พี่โจร : วันนี้ไม่มี ข้าขโมยอะไรไม่ได้เลย พ่อเจ้าส่งทหารไปตรวจในเมือง

เจนัส : #ยิ้ม #เอื้อมมือไปจับ เจนัสคิดถึงพี่โจร มาหาบ่อย ๆ นะ

พี่โจร : #กวักมือเรียก มาใกล้ ๆ สิ ข้ามีอะไรจะบอก

เจนัส : #เอียงหูฟัง 

พี่โจร : โตไป ข้าจะขโมยเจ้ามาจากท่านซีค 

เจนัส : #หน้าแดง ไม่ได้สิ ต้องมาขอข้าดี ๆ 

พี่โจร : ข้าเป็นโจร พ่อเจ้ารู้คงตัดหัวข้าเข้าสิ ข้าไปล่ะ #วิ่งหายไป

เจนัส : #โบกมือบ้ายบาย เจนัสจะรอนะ พรุ่งนี้มาอีกนะ #วิ่งกลับเข้าตำหนักยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

-------------------------------------------------

อ่านฟิคสั้นเพิ่มเติมได้ที่เพจ : นิ้วกลาง

นะคะ มีท่านเซฟท่านเซียและพี่เจนัสมาเสิร์ฟทุกวันแน่นอนนนน

ตอนนี้มันดีต่อใจมาก ลูกหมูน่ารักกกกก

26.04.18

ความคิดเห็น