ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่8 ความทรงจำเก่า

ชื่อตอน : ตอนที่8 ความทรงจำเก่า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 153

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 เม.ย. 2561 19:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่8 ความทรงจำเก่า
แบบอักษร

บ่ายโมง เฮ้อ...(ถอนหายใจ) อันที่จริงฉันไม่ได้ไปไหนหรอก ฉันเองก็กะว่าตอนพักเที่ยงจะแวะไปนั่งกินปังเย็นที่ร้านเดิมๆมุมเดิมๆของฉันน่ะ อากาศมันร้อนก็ต้องไปหาของเย็นๆกินสักหน่อย แต่ก็ไม่ค่อยอยากจะชวนเพื่อนๆไปเพราะฉันไม่อยากให้พวกนั้นคิดว่าที่ฉันมาร้านเดิมนี้ทุกวัน  คงเป็นเพราะฉันคิดถึงช่วงเวลานั้น...

ย้อนไปความทรงจำเก่า เคนเปิดหน้ารายการของหวานเมื่อเลือกได้ว่าจะสั่งอะไร เค้าก็ปิดมันลงแล้วยื่นให้พนักงานสาวคนหนึ่ง 

"เครปเค้กช็อกโกแลตสอง โกโก้ปั่นไข่มุกหนึ่งแล้วก็อีกแก้วหนึ่งก็เป็นชาเขียวครับ" เคนส่งยิ้มให้ "อีกแก้วหนึ่งใส่ไข่มุกด้วยมั้ยคะ" 

"ไม่ครับ" 

พนักงานสาวพยักหน้าพร้อมจดรายการอาหารแล้วเดินจากไป 

"แหม เคนอะรู้ใจเราตลอดเลยน้าาา" ฉันแซว "รู้สิก็เอรินเป็นแฟนของเคนนะ" 

เคนจ้องมองฉัน 

"เอรินชอบกินโกโก้ปั่นไข่มุกกับเครปเค้กช็อกโกแลต หรืออะไรก็ได้ที่เป็นช็อกๆอะ" เคนเอนหลังแล้วนั่งกอดอก 

"แต่เคนก็ไม่ชอบไข่มุก :(" ฉันทำปากบึ้ง 

"ก็มันไม่ชอบอะ เราขี้เกียจเคี้ยว" 

จานเครปเค้กสองจานได้วางไว้ตรงหน้าพร้อมกับแก้วน้ำสองแก้วตรงหน้าฉันกับเคน "เครปเค้กช็อกโกแลตสอง โกโก้ปั่นไข่มุกและชาเขียวปั่น ถูกต้องนะคะ" 

"ค่ะ" ฉันส่งยิ้มให้ 

พนักงานเดินจากไป 

"มาๆๆ เคนป้อนเอรินเอง ^^"  

"จะดีหรอ" ฉันหันซ้ายหันขวาเพราะกลัวคนจะมอง 

"เอาน่า ไม่มีใครอยากมองหรอก" 

ฉันพยักหน้าตอบ เคนค่อยตักเครปแล้วยื่นมาป้อนฉันแต่แล้วก็ต้องสะดุดกลางอากาศ 

กริ๊ง~ กริ๊ง~ (เสียงโทรศัพท์) 

เคนวางส้อมลงแล้วล้วงโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วเงยหน้ามองฉันเล็กน้อย "ฮัลโหล" 

ฉันดูดโกโก้ปั่นไข่มุกอย่างอร่อย "ขอโทษที ตอนนี้เคน.."  ฉันเหลือบตามองเคน

"อืมๆ ได้ๆ เคนจะรีบไป" เคนรีบกดวางสายแล้วเรียกพนักงานมาเช็คบิล 

"อ่าว จะรีบเช็คบิลทำไมล่ะ" ฉันงงเป็นไก่ตาแตก "อะ เอ่อ..พอดีเคนลืมไปว่าต้องไปทำธุระกับแม่น่ะ" 

"อ่าว" 

"งั้นเดี๋ยวเคนไปก่อนนะ ฝากเอรินจ่ายให้ด้วยละกัน" เคนวางแบงค์ห้าร้อยไว้ที่โต๊ะก่อนจะรีบมุ่งหน้าเดินออกไป

ย้อนกลับมาที่ปัจจุบัน

ฉันก็สงสัยนะตอนนั้น..ทำไมเคนต้องทำท่าแปลกๆ แต่พอเค้าบอกว่ามีธุระกับแม่ ฉันเลยจึงไม่เอะใจอะไร แต่ก็นั่นแหละ..คือจุดเริ่มต้นของจุดจบ อ๊ะ! O_O สายแล้ว มาที่นี่ตั้งแต่เที่ยงยันบ่ายโมงเลย มีคาบเรียนรออยู่ ฉันต้องไปล่ะ!!  ฉันรีบเดินออกมาทันที่ที่นึกถึงคาบเรียนได้ 

"คุณลูกค้าครับ!"  

ตายแล้ว เข้าช้าคนต้องมากันเต็มแน่เลย 

"เดี๋ยวครับ!" 

อายแน่ๆเลยงานนี้ -///- 

"คุณครับๆ"  

ห้ะ? เสียงใคร? 

ฉันหันหลังกลับไปมอง "คะ?" 

"คุณลืมจ่ายเงินครับ" เงิน?  

"อ่อ ขอโทษทีค่ะ พอดีรีบ (^^')" ฉันรีบจ่ายเงินอย่างไวแล้วรีบเดินหนี 

"เดี๋ยวก่อนครับ" 

โอ๊ย ฉันเริ่มหงุดหงิดแล้วนะ =_=+ 

"ไม่ต้องทอนค่ะ" ตื๊ออยู่ได้ 

"เปล่าครับ" 

พนักงานชายก้มหน้าลงแล้วชูแบงค์ร้อยขึ้นมา 

"จ่ายไม่ครบครับ" 

อ๊ากกกก!! อะไรอีกฟะ 

"โอเคค่ะ" หึ้ม! หงุดหงิดจริง ฉันรีบควักแบงค์ร้อยอีกใบให้แล้วรีบเดินหนีออกมาอย่างเร็วที่สุด น่าอายจริง

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว