ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 13 แค่ดีสำหรับฉัน

ชื่อตอน : ตอนที่ 13 แค่ดีสำหรับฉัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 29.3k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ธ.ค. 2561 17:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 13 แค่ดีสำหรับฉัน
แบบอักษร


คณินนั่งหน้าบึ้งบอกบุญไม่รับอยู่บนโต๊ะอาหาร ป้านีตักข้าวให้เจ้านายน้อยของนางก่อนจะถอนหายใจเบาๆ

สามวันแล้วที่บ้านหลังนี้สถานการณ์ย่ำแย่

ชายหนุ่มก็เป็นอีกแบบ

ส่วนสาวน้อยอีกคนก็เป็นอีกแบบ

เขายังคงทานข้าวเงียบๆ คนเดียว ตักข้าวไป ก็ถอนหายใจไปด้วย ถอนหายใจจนเม็ดข้าวในจานจะแห้งและปลิวไปหมดแล้ว

"นายครับ"

"มีไร"

"มีคนมาขอพบคุณดาวครับ"

"ใคร"

"จักรกฤษครับนาย" กล้ามากที่มันมาหาเธอถึงที่นี่ คิดอย่างอารมณ์เสียขึ้นเท่าตัว

"ฉันจะออกไปเจอมันเอง" เอ่ยจบก็วางช้อน ก่อนจะดื่มน้ำและลุกเดินลิ่วๆ ออกไปที่ห้องรับแขก

"มีอะไรเหรอครับ" ชายหนุ่มเอ่ยถามแขกผู้มาเยือนทันทีที่เจอหน้า

"ผมมาพบลูกเลี้ยงของผม" คำว่าลูกเลี้ยงของผมทำเอาตาเขากระตุกนิดๆ ของผมอะไร เดี๋ยวได้ไล่กระทืบออกจากบ้านหรอก

"เธอไม่ว่างมาเจอคุณหรอก"

"ไม่ใช่ว่า เธอยังไม่รู้ว่าผมมาหรือเปล่า" กวนประสาท คิดในใจ ก่อนจะตวัดตาไปมองลูกน้องคนสนิท

"เธอไม่อยากเจอคุณ"

"ฉันอยากเจอค่ะ" แสงดาวที่เดินมาจากอีกมุมของบ้านโพล่งออกไป

"เออ" คณินบอกแค่นั้น ก่อนที่จะพาตัวเองออกไปทันที ยัยหุ่นยนต์เอ่ยแบบนี้ เขาก็ควรพาตัวเองออกไป

"ลูกดาว"

"หยุดอยู่ตรงนั้น ไม่ต้องลุกขึ้นมา" แสงดาวห้ามอีกคนที่ทำทีจะลุกขึ้นจากโซฟา

"พ่อก็แค่"

"เลิกใช้สรรพนามน่ารังเกียจแบบนั้นสักที" หญิงสาวเอ่ยเสียงเรียบ "มาทำไม"

"พ่อมีข่าวจะแจ้ง" กลอกตานิดหน่อย จะใช้คำว่าพ่อกับเธอให้ได้สิน่า

"อะไร"

"บ้านที่เราอยู่ และที่ดิน กำลังจะถูกยึด" บ้านของพ่อกับแม่เธอกำลังจะถูกยึด ได้ยังไงกัน "ที่บ้านเป็นหนี้ แม่จีกับพ่อก็พยายามจะหาเงินมาใช้ แต่ดอกเบี้ยมันแพงขึ้นๆ เราส่งไม่ไหว"

หญิงสาวคอแข็งขึ้นทันที ใครทำให้เป็นหนี้

"พ่อของลูกดาวเขาเคยกู้เงินมาทำธุรกิจ ไม่ใช่พ่อกับแม่จีสร้างหนี้นะ"

"ยึดไปสิ"

"ฮะ"

"ยึดไปสิ" เธอปราดสายตามอง "ฉันก็ไม่ได้อยู่ที่นั่นอยู่แล้ว บ้านหลังนั้นไม่เหลือคนที่ฉันรักแล้ว ก็ยึดไปสิ"

จักรกฤษอ้าปากหวอ รวมทั้งคนที่แอบฟังที่มองหน้ากันเลิ่กลั่กด้วย

"หมดธุระแล้วก็เชิญ" เธอผายมือไปทางประตูไล่อีกคน

ล่ม แผนล่มไม่เป็นท่า จักรกฤษพาตัวเองถอยทัพทันทีเพราะคิดว่าคนตรงหน้าคงไม่แคร์อะไรจริงๆ

แสงดาวทรุดตัวนั่งลงบนโซฟา

"ฉันจะซื้อบ้านและที่ดินคืนให้"

"ไม่ค่ะ ไม่จำเป็น ฉันไม่อยากเป็นหนี้คุณอีกแล้ว แค่นี้ หนี้ก็ท่วมหัวฉันแล้ว"

"ฮึ ฉันโคตรมีบุญเลยแสงดาว เธอที่นึกถึงบุญคุณของฉันตลอด"

อารมณ์เสียอีกแล้ว เขาหงุดหงิดอีกแล้ว

หุนหันขึ้นไปชั้นบน ก่อนจะสั่งให้คนของตนไปสืบว่าที่บ้านของเธอนั้น เรื่องจริงหรือเปล่า

"คุณดาว" ป้านีที่พอจะรับรู้อะไรอยู่บ้างเอ่ยเรียกร่างบาง

"ป้านี ฮึก" หญิงสาวกอดคนตรงหน้าทันที "บ้าน บ้านของพ่อกับแม่กำลังจะถูกยึดค่ะ"

ไม่ใช่ไม่เสียใจ แต่เธอจนปัญญาแล้ว ที่นั่นเป็นบ้านแห่งความทรงจำของเธอ เป็นบ้านของพ่อกับแม่ ที่ตอบกลับไปเหมือนไม่สนใจ เพราะเธอรู้ตัวว่าเธอทำอะไรไม่ได้อยู่ดี

"คุณคินจะช่วยไงคะ"

"ดาวยังไม่รู้เลยค่ะป้า ดาวอยู่ที่นี่ในฐานะอะไร หนี้ของดาวก็ต้องทำงานถึงสี่เดือน ถ้าเขาช่วยอีกคราวนี้ ดาวไม่ต้องอยู่กับเขาไปตลอดเหรอคะ"

"ไม่อยากอยู่เหรอคะ" นิ่งสบตามองคนถาม

"อยากอยู่ค่ะ แต่ไม่ใช่แบบนี้" ความจริงจากก้นบึ้งของหัวใจ

บ้านหลังนี้มอบชีวิตใหม่ให้เธอ

เขาหยิบยื่นมิตรไมตรีให้เธอ แต่ก็มอบความแล้งน้ำใจให้ด้วย

เขาหยิบยื่นอิสระให้เธอ ในขณะเดียวกัน เขาก็กักขังเธอไว้ด้วยเช่นกัน

ความสัมพันธ์และความรู้สึกที่คลุมเครือนี้มันค่อยๆ กรีดหัวใจเธอโดยไม่รู้ตัว ไม่รู้ตัวเลยจริงๆ ว่าเธอกำลังหวั่นไหวกับการกระทำของเขา

คนที่แอบฟังพาร่างของตนขึ้นไปชั้นบน เขาก็อยากบอกและตอบเธอเหมือนกัน แต่เขาก็ตอบไม่ได้ แม้แต่ตัวเอง เขาก็ตอบไม่ได้

หญิงสาวที่ร้องไห้จนพอใจแล้วก็พาตัวเองกลับห้องนอน ตอนนี้เธอรู้สึกเหนื่อยจนบอกไม่ถูก เธอไม่รู้ว่าเธอควรจะทำยังไงต่อไป

เวลาก็น้อยลงทุกที เธอคงจะได้กลับบ้าน

บ้าน ที่ไม่ใช่ของเธอ

เอ๊ะ แสงดาวตกใจนิดๆ ที่มีคนนั่งอยู่บนเตียง แถมเขาก็จ้องเธอราวกับมีอะไรมากมายที่อยากจะพูดด้วย

"คุณคิน"

"มานั่งนี่มา" เขาตบเตียงบอกว่าตรงไหน

เธอเดินไปนั่งอย่างเลี่ยงไม่ได้ ยังคงก้มหน้าก้มตามองพื้น

"พื้นมันดีกว่าหน้าฉันหรือไง" ไม่ ไม่ชอบสถานการณ์แบบนี้เลย มันดูอึนๆ ไม่รู้ว่าต้องพูดหรือเอ่ยอะไร

"คุณคินมีอะไรคะ"

"เฮ้อ เธอนี่มันจริงๆ เลยนะแสงดาว" เขาถอนหายใจ ก่อนจะล้มตัวนอนหงายบนเตียง แถมยังเอามือก่ายหน้าผากอีกด้วย

เธอตัดสินใจนั่งลงข้างๆ เขาดูเหนื่อยๆ จนเธออดจะแปลกใจไม่ได้

"เธอทำให้ฉันแหกกฎตัวเอง" หลายครั้ง

หนึ่ง เขาไม่เคยปล่อยให้เหยื่อรอด แต่เขาปล่อยไปสองครั้ง แม้สุดท้ายเขาจะได้ตัวของเธอ แต่มันต่างไป

สอง เขาไม่เคยต้องยื่นมือช่วยหรือขอให้คนอื่นรับความช่วยเหลือ แต่เธอก็ทำให้เขาต้องเอ่ยปากก่อน

สาม เขาไม่เคยต้องแอบย่องเข้าห้องใคร ไม่ต้องแอบเอากุญแจสำรองไปไขห้องไหน ทุกคนพร้อมเข้าหาเขา แต่เธอไม่

และสุดท้าย เธอทำเขาสับสน แค่เธอเศร้าเขาก็เสียใจ เธอแค่ยิ้มเขาก็หวงแหน เห็นเธออ่อนข้อก็อยากให้เธอสู้

อยากให้เธอหัดสู้ในขณะที่เขาปกป้องเธอ

เผื่อวันใดมีเหตุให้ต้องห่างกัน เธอจะได้ยืนหยัด อย่างแข็งแกร่ง

"ฉันไม่อยากเป็นภาระ" เธอคิดเสมอว่าเธอเข้ามาที่นี่ในฐานะอะไร ไม่ควรจะใฝ่สูงคว้าสิ่งที่อยู่ไกล

เธอไม่ชอบสายตาของเขาที่ดูหวงแหน แม้ปากจะร้าย แต่เขาใจดีเสมอ

เธอไม่ชอบที่เขาทำเหมือนว่าเธอสำคัญ

บางที เธอก็แยกไม่ออกว่าเพราะเขาแค่เสียดายร่างกายของเธอหรือเปล่า หรือเพราะเขารู้สึกดีที่มีเธออยู่ข้างๆ บ้างไหม

เธอไม่แน่ใจ และไม่เคยเข้าใจ

"ฉันไม่เคยมองเธอเป็นภาระ"

"แต่ฉันด้อยทุกอย่างนะคะ"

"จิตใจเธอสูงนัก แสงดาว" เขาพึมพำก่อนจะตะแคงหันหน้ามามองเธอ "เธอวัดคุณค่าของคนจากที่ไหนเหรอ ฐานะ หน้าตา หรืออะไร"

"ความดีค่ะ แต่ ฉันไม่แน่ใจ ฉันไม่ใช่คนดี"

"แค่ดีสำหรับฉัน มันก็พอแล้วไม่ใช่หรือไง"

แม้จะไม่ค่อยเข้าใจ แต่เธอก็เข้าข้างตัวเองทันทีที่เขาเอ่ยจบ

"ฉันบอกเธอไม่ได้หรอกแสงดาว ว่าฉันรู้สึกอะไรตอนนี้" เอ่ยจบเขาก็ยื่นมือมาดึงไหล่ให้เธอนอนลง "แต่ที่รู้ ฉันพอใจที่มีเธออยู่ตรงนี้ ฉันรู้เท่านี้จริงๆ"

เอ่ยจบก็ค่อยๆ ประทับจูบลงบนจมูกเล็ก และไต่ลงไปที่ริมฝีปาก

"ฉันยังไม่ได้ล็อคห้อง" เธอโพล่งออกมาและกระเด้งตัวลุกขึ้น

"ถ้าเตรียมพร้อมขนาดนั้นคงไม่ใช่เธอหรอก" เขาเป็นคนที่เดินไปล็อคประตูเอง

ก่อนจะหันมามองเธอด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

น่ากลัว..

หญิงสาวกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ขณะที่คณินเริ่มเปลื้องผ้าออกจากกายโดยไม่อายต่อสายตาเธอสักนิด

"คุณคิน" หวีดเบาๆ เมื่อเขากระโจนเข้าหาเธอทั้งที่ตัวเปลือยเปล่า

"เธอไม่ใช่ของเล่นสำหรับฉันแสงดาว" เอ่ยพร้อมถอดเสื้อผ้าเธอไปด้วย "แต่เธอคือทุกสิ่งที่ฉันอยากมีตอนนี้"

"อ๊ะ คุณคิน" นิ้วของเขาก็ไวเกินเพราะมันเฉาะชิมไปด้านในแล้ว

"ตอดดีจัง" เขาก้มลงจูบพร้อมคำชม "วันนี้มีท่าใหม่มาสอน เธอไม่ต้องคิดอะไรมากหรอกแสงดาว เรียนรู้ไปกับฉัน จดจำมันไว้ก็พอ"

"อ้า" ไม่มีคำพูดเอื้อนเอ่ยใดๆ ออกมาอีก

นอกจากเสียงครวญครางและความหฤหรรษ์ที่เขาพร้อมจับจูงพาเธอไปทุกหนทุกแห่ง

บางเรื่อง เวลาอาจจะเป็นคำตอบที่ดีที่สุด

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว