ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

กินหู (หมอศัลย์xไวน์) เกือบnc

ชื่อตอน : กินหู (หมอศัลย์xไวน์) เกือบnc

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.5k

ความคิดเห็น : 46

ปรับปรุงล่าสุด : 18 เม.ย. 2561 22:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กินหู (หมอศัลย์xไวน์) เกือบnc
แบบอักษร




Wine'talk

ปังๆๆๆ


"ไวน์!"


ปังๆๆๆ


"อือออ ฮื้อออ!"  


ผมสะลึมสะลือตื่นขึ้นก่อนจะลุกนั่งขึ้นมาแล้วถอนหายใจที่น้องชายสุดที่รักมันมาเคาะประตูแต่เช้า ผมเดินไปทั้งที่หน้ายังไม่ได้ล้าง ผมยังไม่ได้เซ็ท เสื้อไม่ใส่ใส่แต่กางเกงขาสั้นสีฟ้า


"มีไรเทล" 


ผมเปิดประตูก่อนจะเอาตัวพิงกับประตูถามเทลที่มาเคาะประตูเรียกผม แต่คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าประตูมันไม่ใช่เทลนี่สิ


"เฮ้ย! หมอ!" ผมร้องเสียงดัง จากที่ง่วงๆตอนนี้ตาสว่างขึ้นมาทันที


ปัง!


ผมรีบปิดประตูหนีแล้วหายใจเข้าออกรัวๆ 


"ทำไมมาอยู่ในห้องได้วะ" 


ผมพูดกับตัวเองก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าคงเป็นไอ้น้องตัวแสบแน่ที่บอกให้เข้ามา ร้ายนักนะเทล ก่อนจะก้มดูสภาพตัวเอง เห้อ~ 

Doc.Sun'talk


เปิดประตูมาเห็นหน้าผมปุ๊บก็ปิดประตูใส่หน้าผมดังปัง! แต่ว่าตัวข๊าวขาว คนบ้าอะไรผิวอย่างขาว หน้าก็โคตรสด ฮ่าๆๆ แต่น่ารักเป็นบ้า 


ก๊อกๆๆ


"รีบๆอาบน้ำนะ พี่รออยู่" ผมเคาะประตูแล้วบอกคนที่อยู่ข้างใน แต่อีกคนกลับเงียบผมเลยเคาะประตูอีกรอบ


ก๊อกๆๆ


"ไวน์ ได้ยินพี่รึปะ..."


"เออ! ได้ยินแล้วน่าา" 


เสียงของไวน์ตอบกลับมาคล้ายหงุดหงิดเล็กน้อย ผมก็ยิ้มๆก่อนจะกลับไปมองเทลที่ยืนยิ้มอยู่ที่โซฟา


"พี่หมอจะพาไวน์ไปไหนเหรอ?" 


ตาเปล่งประกายอยากรู้อยากเห็นของเทลทำเอาผมอมยิ้มน้อยๆ แต่ผมไม่บอกหรอกว่าจะพาไวน์ไปไหน 


"ความลับ" 


"ทำไมต้องความลับด้วยอ่ะ" เทลคิ้วขมวดแล้วทำปากจู๋ ก่อนจะหรี่ตามองผมแปลกๆ


"อย่าบอกนะว่าพี่หมอจะ...ฮิๆ" 


เทลไม่พูดออกมาแต่ท่าทางกระบิดกระบวนไปมาเขินๆนั่นผมพอเดาออกว่าเทลคิดอะไรผมเลยต้องรีบห้ามความคิดนั้น


"พี่ไม่ได้คิดแบบนั้นนะ" พอผมบอกไปเทลก็ถอนหายใจเฮือก ก่อนจะเอามือตบโซฟา


"ต้องคิดดิ รวบหัวรวบหางเลย อื้ม!" 


"เฮ้ย...จะบ้ารึไงพี่ชายเรานะนั่น" 


ผมว่า งงกับเทลแทนที่จะหวงพี่ชายกลับไม่หวงสักนิด ผมส่ายหน้ายิ้มๆให้กับเทล


"ก็เพราะเป็นพี่ชายน่ะสิ แล้วอีกอย่างก็เป็นพี่หมอด้วย เทลถึงยอมหรอก" เทลบอกผมหน้าตาจริงจังมาก


"แต่ว่า..."


"คนเรามีโอกาสก็ควรคว้าไว้อย่าให้หลุดมือสิพี่หมอ ถ้าพี่หมอคิดว่าไวน์คือคนที่พี่หมอตามหา รุกเลยอย่ากลัว เทลสนับสนุนเต็มที่ ฮึบ!" เทลบอกผมพลางทำท่าสู้ให้ผมฮึด ผมยิ้มอ่อนๆก่อนจะทำท่าตามเทล 


"อื้อ พี่จะลองดู" 


ผมบอกเทลแล้วยิ้มก่อนที่เทลจะยิ้มกว้างตาหยี ผมจึงหันกลับมาคิดกับตัวเอง ใช่แล้วตอนนี้โอกาสอยู่กับผม ไวน์อยู่กับผมแล้ว ผมรู้สึกดีกับไวน์ ไม่ใช่แค่รู้สึกดีธรรมดาแต่เรียกว่ารักได้เลยล่ะมั้ง ฉะนั้นผมต้องคว้าโอกาสของผมมาให้ได้ต่อให้ต้องฝืนคำสั่งของพ่อก็ตาม...

Wine'talk


"สรุปหมอจะพาผมไปไหนเนี้ย" ผมหันหน้าถามหมอศัลย์อีกครั้งตอนอยู่บนรถ 


"....." แต่หมอศัลย์ก็ไม่ยอมตอบผมเหมือนเดิมจนผมต้องใช้คำขู่


"ถ้าไม่บอกจะลงจากรถเดี๋ยวนี้แหละ" 


ผมว่าพลางจับที่เปิดประตูรถ แล้วมองหน้าหมอ แต่หมอมันก็ยังดูชิลไม่เดือดร้อน ผมเลยจับที่เปิดประตูจะเปิดออกแต่ว่า


"ทำไมเปิดไม่ออกวะ"


"หึ จะเปิดออกได้ไงก็พี่ล็อกไว้" 


ไอ้หมอบ้า ถึงว่าทำไมถึงได้ไม่สนคำขู่ของผมเลยสักนิด ผมเลยทำหน้างอแล้วนั่งกอดอกมองทางที่ผ่านไปเรื่อยๆ อารมณ์เสีย


"เดี๋ยวถึงเดี๋ยวก็รู้เองล่ะ ตอนนี้นอนก่อนก็ได้อีกนานกว่าจะถึง" 


หมอหันมาพูดกับผมแต่ผมไม่พูดด้วยสะบัดหน้าหนีไปทางกระจกด้านข้างมองวิวข้างนอกดีกว่า เชอะ!

Doc.Sun'talk


หึๆ สิ้นฤทธิ์ไปเสียแล้ว แค่ไม่บอกว่าจะพาไปไหนก็งอน เด็กน้อยจริงๆ ที่จริงแล้วผมจะพาไวน์ไปที่บ้านของผมเองแหละครับ 


ผมซื้อบ้านไว้หลังหนึ่งที่ต่างจังหวัดใกล้ๆกรุงเทพฯนี่แหละเอาไว้มาพักผ่อน เก็บเงินซื้อด้วยเงินเดือนตัวเองเลยนะ มันร่มรื่นมาก หน้าบ้านมีธารน้ำด้วย ผมอยากให้คนที่งอนผมจนหลับได้เห็นผมว่าเขาน่าจะชอบ

จังหวัดจันทบุรี


ตอนนี้ขับรถมาถึงบ้านพักของผมแล้วครับ แน่นอนบ้านพักของผมอยู่ที่จันทบุรี ก่อนมาถึงผมให้คนมาทำความสะอาดบ้านไว้แล้วพร้อมกับหาเสื้อผ้ามาไว้ให้ด้วย แน่นอนว่าคืนนี้ผมกับไวน์เราจะค้างคืนกันที่นี่ 


ผมจอดรถข้างๆตัวบ้าน ก่อนจะดับเครื่องแล้วหันมองอีกคนที่ยังหลับไม่รู้เรื่อง ผมอมยิ้มเล็กน้อยก่อนจะลงจากรถแล้วเปิดประตูทางฝั่งของไวน์แล้วช้อนตัวขึ้นแล้วอุ้มเข้าไปในบ้าน 


ผมวางไวน์ลงบนเตียงก่อนจะถอดรองเท้าให้เพื่อจะได้นอนสบายๆ ซึ่งก็ดูท่าจะสบายจริงๆ พลิกตัวไปกอดหมอนข้างบนเตียงผมเอาไว้แล้วซุกหน้าหลับ 


ใบหน้าหวานมีรอยยิ้มประดับอยู่ดูก็รู้ว่าสบาย ผมปล่อยให้ไวน์นอนอยู่อย่างนั้นก่อนจะออกมาดูวิวตรงหน้าบ้านที่มีลำธารไหลผ่านเสียงน้ำฟังแล้วเพลินดี ผมถึงได้ซื้อที่นี่ไง


"คุณหมอ มาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่คะ?" 


ผมหันไปมองตามเสียงก่อนจะยิ้มกว้างแล้วยกมือไหว้เมื่อเห็นเป็นป้าม้วน ที่คอยมาทำความสะอาดบ้านหลังนี้ให้ 


"สวัสดีครับป้า ก็พึ่งถึงได้ไม่นานหรอกครับ แล้วป้าเป็นยังไงบ้างครับสบายดีมั้ยครับ" ผมถามแก 


"สบายดีค่ะคุณหมอ แล้วนี่คุณหมอจะมาอยู่กี่วันคะ ให้ป้าเตรียมเสื้อผ้าเสียเยอะแยะเลย" ป้าม้วนถามผม 


"เอ่อ...ก็ประมาณ2-3วันครับ แต่ที่ให้เตรียมเยอะเพราะว่าเผื่ออีกคนที่มาด้วยน่ะครับ" ผมบอกพลางยิ้มเขินๆ


"เมียหมอเหรอคะ" ป้าม้วนถามทำเอาผมตอบไม่ถูกได้แต่ยิ้มๆกับคำว่าเมียของป้าแก


"งั้นป้าไม่กวนแล้วนะคะ คุณหมอจะให้ป้าเอาอาหารเที่ยงมาให้มั้ยคะ ป้าจะได้เอามาส่งให้" 


"เอ่อ...ก็ได้ครับ ขอบคุณนะครับ" 


ผมบอกป้าม้วนก่อนที่แกจะเดินลงบ้านผมไป แล้วขี่รถมอเตอร์ไซค์กลับบ้านของแก

Wine'talk


ผมค่อยๆลืมตาขึ้นเรื่อยๆมองเพดานไม้สีน้ำตาลสักพักก่อนจะลุกขึ้นนั่งแล้วมองไปรอบห้องที่ผนังเป็นไม้ทั้งหมดเช่นกัน


"ที่นี่ที่ไหน?" 


ผมถามกับตัวเองก่อนจะมองเตียงที่ตัวเองนอนอยู่แล้วค่อยๆก้าวลงจากเตียงเดินออกไปจากประตูห้อง บ้านทั้งบ้านสร้างจากไม้ทั้งหมด การตกแต่งดูเหมือนจะดูเน้นไปทางธรรมชาติซึ่งดูแล้วมันก็สวยดี 


แต่ว่าไอ้คนที่พามามันไปอยู่ไหนเนี้ย ผมก็เดินเข้าห้องนู้นออกห้องนี้ไปทั่วก็หาไม่เจอจนหยุดเดินหาเอามือเท้าเอวแล้วหายใจเหนื่อยๆ


"ไปไหนของเขา?"


"หาพี่อยู่เหรอ!" 


"เอ้ย!"


เสียงหมอศัลย์มาพูดใกล้ๆหูทำเอาผมตกใจหันหน้าไปมองแต่ด้วยความเสร่อของผมเองที่สะดุดเท้าตัวเองจนล้มหงายท้องแต่มือดันไปคว้าให้หมอมันล้มลงมาด้วย 


ผมหลับตาปี๋เพราะเกร็งจากแรงกระแทกและแรงทับจากตัวหมอศัลย์ แต่ที่ทำให้ผมใจเต้นแรงไม่ใช่เพราะกลัวจากการล้ม แต่มันคือ...ปากเราสองคน...จูบกันอีกแล้ว!!! ผมตาโตมองหมอศัลย์อย่างอึ้งปนตกใจ ก่อนจะหันหน้าหนี ไปอีกทาง ใจผมมันเต้นตึกตักๆๆ 


แต่ว่ามันไม่ใช่ของผมคนเดียวนี่สิ ผมเอามือแตะตรงที่อกด้านซ้ายของหมอศัลย์ก่อนจะมองหน้าเขา ไม่รู้ทำไมผมรู้สึกเหมือนไม่เป็นตัวของตัวเองอีกแล้ว หัวใจที่เต้นรุนแรงอยู่นาบกับฝามือมันยิ่งทำให้ผม...


ตอนนี้หน้าของหมอศัลย์กับผมอยู่ใกล้กันแค่คืบ ผมมองตาของหมอศัลย์อย่างไม่หลบสายตาก่อนที่หน้าของเราจะแนบกันแล้วปากของเราก็ประกบเข้าหากัน มันนุ่มนวลมาก มากจนผมเคลิ้มหลับตาลงปากหนาดึงปากของผมนิดๆแล้วปาดลิ้นเลียเบาๆก่อนจะส่งลิ้นนั้นเข้ามาในปากผม 


ตอนแรกผมก็ไม่ยอมเปิดปากออก แต่ลิ้นนั้นก็เหมือนจะอ้อนขอให้ผมเปิดผมก็เลยยอมเปิดให้เข้ามาอย่างง่ายดายก่อนจะถูกดุนดันเบาๆ ผมรู้สึกว่าตัวผมถูกยกลอยขึ้นหลังมาสัมผัสกับที่นิ่มๆ 


แต่ลิ้นร้อนที่ตวัดพันเกี่ยวลิ้นผมอยู่นั้นคอยชักจูงอารมณ์ผมไม่ให้คิดถึงสิ่งอื่นใดเลยนอกจากตอบรับลิ้นร้อนนั้นกลับไป ผมเอามือบีบกับบ่าของคนด้านบนเอาไว้ มือเขาก็ช้อนคอผมให้เงยหน้าขึ้นรับจูบได้เต็มที่ 


จ๊วฟ! จ๊วฟฟ!


"ฮา ฮา แฮกๆ" 


หมอศัลย์ถอนจูบออกไปผมจึงหอบหายใจเบาๆ แล้วมองตาหมอศัลย์ที่ตอนนี้สายตานั้นอ้อนวอนต่อผมมากๆ มือหนาปัดปอยผมของผมออกจากกรอบหน้าเบาๆ แล้วก้มลงมาจูบที่หน้าผากของผม 


ผมหลับตาลงรับสัมผัสนั้นอย่างเต็มใจ ถึงแม้อยากจะว่าหรือทุบตีคนตรงหน้าแต่ใจกับร่างกายมันต่อต้านกลับตอบรับมันอย่างดี 


หมอศัลย์จับมือผมมากุมไว้พร้อมกับเงยหน้ามามองตาผม สีหน้าดูจริงจังและดูเครียดมากๆจนผมรู้สึกได้ และอดไม่ได้ที่จะถาม


"หมอเป็นอะไรรึเปล่า หน้าดูเครียดๆ" ผมถามออกไปทั้งที่ใจก็เต้นโครมคราม แต่หมอมันก็ยิ้มให้ผม


"พี่แค่กำลังคิดว่าถ้าพี่บอกว่า พี่รักไวน์ มันจะเร็วไปในความรู้สึกของไวน์รึเปล่า" 


"อะ...อะไรนะ!" 


ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนโลกหยุดหมุน อะไรเมื่อคืนบอกชอบวันนี้รักแล้วเหรอ แต่ทำไมน้ำเสียงมันช่างน่าเชื่อเสียจริง ไหนจะแววตานั่นอีก มันทำให้ผมเชื่อไปเลยว่าหมอรักผมจริงๆ จนรู้สึกแก้มร้อนๆที่หน้า ยิ่งมือร้อนๆสัมผัสมันมันก็เหมือนจะยิ่งร้อนขึ้นเรื่อยๆ


"พี่รักไวน์นะ พี่พูดจริงๆถึงแม้ว่าเราจะเจอกันไม่นานแถมยังไม่บ่อย แต่พี่มั่นใจความรู้สึกของพี่ว่าพี่รักเราจริงๆ" 


ผมเม้มปากแน่นเมื่อได้ฟังคำสารภาพรักจากปากหมอศัลย์ เกิดมาไม่เคยได้ยินคำว่ารักจากปากใครแล้วใจเต้นแรงได้ขนาดนี้ 


"แล้วไวน์ล่ะ?...รู้สึกเหมือนพี่มั้ย" 


"....." 


ผมสบตากับหมอศัลย์อีกครั้งเมื่อเขาถามคำถามนี้ ไม่รู้สิคำตอบคืออะไร ผมรู้เพียงว่ารู้สึกแปลกๆ รู้สึกใจเต้นแรงๆ ปากไล่ให้ไปไกลๆแต่ก็อยากเจอ ไม่มีก็รู้สึกเหงาไม่เข้าใจตัวเอง


"ไม่รู้ แต่ไม่ได้เกลียด" ผมตอบเสียงเบาๆ ก่อนจะเห็นหมอทำหน้าอมยิ้ม


"รู้สึกใจเต้นแรงรึเปล่าเวลาอยู่ใกล้พี่?" ถามทำไมนี่ก็เต้นจนจะหลุดแล้วไม่ได้ยินเหรอ


"อื้ม" 


"เวลาไม่เจอพี่รู้สึกคิดถึงมั้ย?" งุ้ยตรงไปมั้ยเนี้ย


"อื้ม!"


"อยากอยู่ใกล้ๆ...พี่รึเปล่า?"


"อื้ม!! อย่าถามมากได้ป่ะ เขินว่ะ" 


ผมไม่มองหน้าหมอเลยหลบตาตลอดก็มันเขินจะถามทำไมหนักหนาแล้วแต่ละคำถามก็ตรงดีๆทั้งนั้น


"ฮึๆๆ ก็คิดตรงกับพี่นี่หน่า แสดงว่าเราก็รักพี่เหมือนกัน...ใช่มั้ย?" หมอช้อนตามองผมแต่ผมเบี่ยงหลบหนีไม่ยอมสบตาด้วย จะให้ตอบยังไงก็มันใช่ 


"ไม่ตอบพี่จูบนะ จะจูบจนกว่าจะตอบเลย" 


หมอมันว่าพร้อมกับยื่นปากมาใกล้ๆปากผม ผมก็เอามือดันหน้าหมอออกไปพร้อมกับคำพูดว่ายอมแล้ว


"เออๆๆๆ ตอบแล้วๆ ก็...ก็เหมือนกันนั่นแหละ" 


"อะไรเหมือนกัน ตอบชัดๆ" ไอ้หมอบ้ายิ้มเจ้าเล่ห์จริงทำไมจะต้องให้พูดด้วยมันเขินนะ


"เร็ว เหมือนกันยังไง" หมอมันก็ยังคงกระเซ้ากระซี้ผมอยู่อย่างนั้น


"ก็รักไง เออ! ก็รักเหมือนกันนั่นแหละ" ผมรีบพูดแถมพูดเสียงดังด้วยก่อนจะทำหน้าเหมือนร้องไห้ ไม่เคยอายอะไรขนาดนี้มาก่อน


"ฮ่าๆๆ" 


"หัวเราะทำไมเล่า!" พอผมอายผมก็พาลใส่ตีแขนหนาๆของหมอมันไปเพี๊ยะหนึ่ง


"หัวเราะคนเขินหนัก ฮ่าๆๆ"


"ชิส์!" ผมจิ๊ปากแล้วสะบัดหน้าหนี ก่อนจะถูกจับให้หันกลับมาแล้วถูกประกบปากต่อ


จ๊วฟ จ๊วฟ 


ตอนนี้ริมฝีปากของหมอไม่ได้อยู่แค่ที่ปากของผมแล้ว แต่กลับไล้พรมจูบไปตามแก้มของผมแล้วก็ที่ใบหู ซึ่งที่ใบหูผมจะมีความรู้สึกที่ไวมาก


"อ๊ะ อย่า อื้อ หมอ พอแล้ว" 


ผมบอกเสียงสั่น จะบอกดีมั้ยว่ามันเสียว เสียวมากด้วย แต่ถ้าไม่บอกอารมณ์ผมเก็บไม่อยู่แน่ยิ่งตอนนี้หมอมันงาบหูผมไปหมดแล้ว ฮืออ เอาลิ้นแหย่เข้าไปในรูอีก


"อ่าา หมอ ยะ...อย่า อย่าเล่นหู มันเสียว~" ผมเริ่มดิ้นพล่านรู้สึกยิ่งบอกหมอมันยิ่งทำขบเบาๆที่หูด้วย


"อ๊ะ หมอ ขอร้อง อ่าา อื้อ เสียว อ่ะ" 


ตอนนี้ผมตัวเกร็งไปหมดแล้วจิกเล็บเข้ากับต้นคอหมอมันไปแล้ว บอกให้หยุดก็ไม่หยุด แถมมือไม้ก็อยู่ไม่นิ่งลูบตัวผมไปทั่ว 


ผมเลยหมั่นไส้แกล้งทำที่หูของหมอไปบ้าง ทำเหมือนที่หมอทำเลย เลีย งับ แหย่เข้าไป จนได้ยินเสียงหัวเราะของหมอ ผมก็ยิ่งแกล้งทำ แกล้งผมมากใช่มั้ยผมจะเอาคืนบ้าง งือออ งั่มๆๆ


"ฮ่าๆๆ แกล้งพี่เหรอห้ะ" 


คนหูแดงหน้าแดงเงยหน้าขึ้นยิ้มหัวเราะให้ผมพลางยึดมือผมกดไว้กับโซฟาอีกต่างหาก ขี้โกงนี่หว่า


"จะได้รู้ไง ว่าคนอื่นเค้ารู้สึกยังไง" ผมยิ้มมองแล้วยักคิ้วให้ค้างหนึ่งอย่างกวนๆ


"งั้นพี่เลิกเล่นที่หูแล้วก็ได้"


"....." ทำไมยิ้มแปลกๆวะ


"งั้นเปลี่ยนจากกินหู มากินกลางตลอดตัวดีกว่า!!!"


"!!!!!!"







​+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

​ความดาเมจของอีพี่หมอมันแรงขึ้นเรื่อยๆ ทุกคนอย่ากลัวนะ555 ความเจ้าเล่ห์ความหื่นมันจะไต่เลเวลขึ้นเรื่อยๆๆ 5555

ความคิดเห็น