ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

INTRO

-​INTRO-

เมื่อเรื่องราวแสนเลวร้ายของน้องสาวผ่านพ้นไปด้วยดีในชีวิตเธอตอนนี้มีแต่ความสุขกับคนที่เธอรักฝ่ายพี่ชายเมื่อเห็นแบบนั้นก็พลอยมีความสุขตามไปด้วย ไป๋ลู่เองเขาก็รักษาสัญญาที่ว่าจะดูแลน้องสาวเขาไม่ทำให้ต้องเสียใจอีกทำให้เขาที่เป็นพี่ชายไม่ต้องกังวลและเป็นห่วงอะไรอีก

จากที่ทั้งสองแก๊งมีแต่เรื่องบาดหมางตอนนี้ก็ปองดองกัน แต่ก็มีบางคนที่ยังไม่ลงลอยกันเท่าไรเพราะยังไม่ชินที่จู่ๆก็ดีกันเพียงเพราะหัวหน้าแก๊งกับน้องสาวศัตรูรักกัน แถมยังมีบางแก๊งที่ไม่พอใจจ้องจะโจมตีอยู่เสมออย่างแก๊งของทาร์ล ล็อบเฟอร์

ผวัะ!!

"มึงปล่อยให้มันเอาของไปได้ยังไงวะ!!" ฮอร์คเหวี่ยงหมัดหนักๆใส่หน้าลูกน้องที่ทำงานไม่ได้เรื่องปล่อยให้ศัตรูขโมยของที่จะเอาไปส่งให้ลูกค้ารายใหญ่คนสำคัญหายไป

ลูกค้ารายใหญ่มาโวยวาย บอกว่าจะไม่ทำธุรกิจด้วย ที่สำคัญยังเรียกร้องเงินค่าเสียเวลาไปอีกสองเท่าของเงินที่จะซื้อสินค้า

"ผะ...ผมไม่รู้ว่าพวกมันตามมาได้ยังไง" ชายคนนั้นยกมือห้ามฮอร์คที่กำลังยกเท้าซ้ำลงอีกที แต่มีเหรอที่เขาจะหยุด

ผวัะ! ผวัะ! ผวัะ!!

"ไม่รู้เหรอ! ไม่รู้งั้นก็แดกตีนกูจะได้รู้!"

"คุณฮอร์คพะ...พอเถอะครับผมกลัวแล้ว"

"กูกระทืบมึงแค่นี้ยังน้อยไปด้วยซ้ำ!"

"อึก ปะ...ปล่อยผมไปเถอะนะครับ อย่าทำอะไรผมเลย"

"คนที่มันทำงานพลาด มึงก็รู้ดีนี่ว่ากูไม่มีทางปล่อยไป"

"ผะ...ผมขอร้อง ปะ...ปล่อยผมไปเถอะ อย่าฆ่าผมเลย"

ฮอร์คดึงคอเสื้อชายคนนั้นขึ้นมามองด้วยสายตาดุดัน ใครๆก็รู้ว่าถ้าฮอร์คโกรธผลที่ตามมาจะเป็นแบบไหน

"มึงทำให้กูเสียเงินไปเป็นล้านๆ มึงคิดว่ากูจะปล่อยมึงไปง่ายๆอย่างนั้นเหรอ?"

"...." ชายคนนั้นส่ายหน้าไปมา มองฮอร์คด้วยแววตาหวาดกลัว

"กูเสียเงินให้คนที่ซื้อของกับกูไป อีกทั้งของที่มึงเอาไปส่งก็เสือกโดนขโมย แถมเงินกูยังไม่ได้แล้วกูต้องมาจ่ายเงินคืนพวกนั้นอีก ชีวิตมึงแค่ชีวิตเดียวมันยังไม่คุ้มเลย!"

ผลัก!

ฮอร์คเหวี่ยงลูกน้องที่ทำงานพลาดใส่ผนังปูนหนาแทบจะรู้สึกว่ากระดูกจะหัก เขาพยักหน้าให้เพื่อนที่ยืนมองดูด้วยสายตาเย็นชาอยู่ข้างหลังเข้ามาจัดการต่อ

สเน็คกับเดดเข้ามาจับชายคนนั้นขึ้นคนละข้างนำไปผูกห้อยแขนไว้ที่เสาข้างๆ ชายคนนั้นดิ้นพล่านเหมือนรู้ชะตากรรมตัวเอง

"อย่าทำอะไรผมเลยนะครับคุณฮอร์ค ผมสัญญาว่าจะหาเงินที่คุณฮอร์คเสียไปมาคืน ยะ...อย่าฆ่าผมเลยนะครับ"

"กูว่ามึงหลุดจากไอ้กุญแจล็อคให้ได้ก่อนเถอะก่อนจะหาเงินมาคืนกู" เขาแค่นยิ้มให้ พลางหยิบปืนที่เหน็บตรงเอวออกมาควงเล่น

"คุณฮอร์ค!"

"ปืนกูนานๆทีจะได้ใช้งานไม่รู้ว่าคุณภาพยังดีอยู่รึเปล่า มึงลองมาเป็นเป้าให้กูลองปืนกูสักลูกสองลูกหน่อยละกัน" เขามองปืนในมือ ก่อนจะปรายสายตามองหาเป้าหมาย

"ยะ...อย่า..!!"

ปัง! ปัง! ปัง!!!

เมื่อเสียงปืนหยุดลงชายคนนั้นก็สิ้นใจ เลือดเปื้อนเต็มเสื้อสีขาวตรงปากก็มีเลือดหยดลงมาเปื้อนตรงพื้นเขากระตุกยิ้มก่อนจะเก็บปืนเข้าที่เดิม

"มึงฆ่ามันจริงเหรอวะ" ไทเกอร์เอ่ยถาม

"คนที่มันทำงานพลาดแล้วทำให้กูเสียเงินมันต้องตาย"

"แต่กูว่าพวกนั้นจะรู้ความเคลื่อนไหวของเราได้ไงในเมื่อเราก็รู้แค่เรา" ฮอร์คนิ่งเงียบคิดตามคำพูดของสเน็ค

"หรือว่ามันมีคนในไปบอก" เดดโพล่งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

"แล้วมันเป็นใครก็แค่นั้นแหละถ้ากูรู้กูไม่ปล่อยให้มันตายดีแน่.." ฮอร์คเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นๆจนน่ากลัวแล้วเดินออกไปตามด้วยคนอื่นๆ เหลือแค่ร่างไร้วิญญาณของชายคนนั้นที่รอเพียงคนมากำจัดไปเหมือนเคย

เขาอยากรู้จริงๆว่าใครมันช่างกล้ามากระตุกหนวดเสืออย่างเขาถ้าเขารู้ชะตากรรมมันก็ไม่ต่างจากไอ้คนเมื่อกี้หรอก

 

 

 

 

​อย่าลืมกดไลค์คอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ

 

 

ยินดีต้อนรับเข้าสู่โลกนิยายของ

..มดตัวจี๊ด..

 

ขอบคุณทุกคนที่แวะเข้ามาติดตามกันนะคะ

 

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น