facebook-icon

ภาคลูกคือ 'ของเล่นในรังโจร' กับ 'สะใภ้เจ้า' นะคะ

🔶 ตอนพิเศษ 4 : ขอลูกแฝด [NC]

ชื่อตอน : 🔶 ตอนพิเศษ 4 : ขอลูกแฝด [NC]

คำค้น : ซีค, วีนัส, บ่วงรักเจ้าทะเลทราย, เจ้าชาย, ทะเลทราย, jungkook, bts, bts fic

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 26.7k

ความคิดเห็น : 35

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ย. 2561 23:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
🔶 ตอนพิเศษ 4 : ขอลูกแฝด [NC]
แบบอักษร

                ท่ามกลางอากาศที่ร้อนอบอ้าว ผมกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ในลานม้าที่ทหารเตรียมไว้ให้ วันนี้ผมมาดูซีคและสการ์ฝึกม้าตัวใหม่ และมันก็ไม่ใช่ม้าของใครแต่เป็นลูกของคีอาร์ที่ไปแอบทำม้าหลวงตัวเมียในคอกท้องตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ รู้อีกทีเราก็ได้ม้าแฝดสีดำสนิทหุ่นกร้านดีมาถึงสองตัว และพวกมันก็โตพอที่จะฝึกได้แล้ว

                “ม้า…” นิ้วน้อย ๆ ชี้ไปที่คีอาร์ เจนัสนั่งอยู่บนตักผม เขากำลังหัดพูด

                “จ้า ม้า…”

“ม้า… ม้ากีอาร์” ตาหนูน่ารักในสายตาใครหลาย ๆ คนเสมอ โดยเฉพาะซีคที่เห็นลูกพูดได้ดีทีไรก็ไม่วายชื่นชมทุกที

“เก่งมาก ไหนพูดอีกทีซิ” เขานั่งลงยอง ๆ แล้วชิงตัวเจนัสไปนั่งบนหัวเข่า

“ม้า ม้ากีอาร์…” เสียงใส ๆ ร้องบอก สองมือเอื้อมมาจับและคลำตามศีรษะของซีค และแน่นอนว่าผมก็ต้องเป็นคนเตือนลูกเสมอเพราะซีคตามใจลูกตลอด ไม่ว่าจะเล่นหัวหรือทำอะไรเขาก็ไม่เคยว่า

“อย่าเล่นหัวพ่อสิลูก”

“ยียี้ ! หัวพ่อ หัวพ่อ” เจนัสเอามือยีผมซีคซ้ำ ๆ

                “แม่บอกว่าอย่า” ผมเริ่มแค่นเสียงดุ เจนัสหยุดการกระทำนั้นทันที

                “ช่างเถอะ เจนัสเป็นลูกข้า ข้าไม่ถือโทษโกรธลูกตัวเอง” ซีคบอกยิ้ม เขาอุ้มเจนัสแล้วลุกขึ้นยืนก่อนหันหน้ามามองผมแล้วใช้ตำแหน่งความเป็นเจ้าชายสั่งให้ผมทำนู่นทำนี่ไปนู่นไปนี่ตามที่ใจเขาต้องการ

                “ไปสวนพฤกษากับข้า ข้ามีเรื่องจะคุยกับเจ้า”

สวนพฤกษา

หลังจากกลับจากงานสังคมชั้นสูง ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาที่เจนัสได้ยินว่าซีคขอลูกชายกับผม ตาหนูก็เอาแต่บอกว่าอยากมีน้องทั้งที่มันไม่ได้มีกันง่าย ๆ ผมกำลังคิดว่าครั้งนี้จะเป็นอย่างไรหากผมต้องยอมทำเรื่องอย่างว่าเพื่อให้ลูกชายกับเขาอีกครั้ง เอาจริง ๆ ไม่ได้รังเกียจนะ แต่ถึงเราจะทะเลาะกันทุกวัน เสียงดังใส่กันทุกวัน แต่พอวนเข้าเรื่องบนเตียงทีไรซีคก็ทำให้หัวใจผมเต้นแรงได้ทุกที

                “แม่มีย้อง แม่มีย้อง” เจนัสเดินเตาะแตะมาเกาะขาแล้วเอาหน้าซบท้องขณะที่ผมนั่งอยู่บนเก้าอี้เพื่อรอซีคกลับมาหลังจากเขาขอตัวขึ้นไปเอาของให้ผม เห็นบอกว่าเป็นของขวัญชิ้นสำคัญ อยากรู้จังว่าจะสำคัญขนาดไหน

                “สการ์ ฝากเจนัสที ข้ามีเรื่องสำคัญอยากคุยกับวีนัส” ว่าแล้วเขาก็มาถึงพอดี ซีคสั่งให้สการ์พาเจนัสออกไปจากที่นี่

                สการ์เดินเข้ามาอุ้มเจนัสพาดบ่าแล้วพาออกไปจากสวนพฤกษา ซีคมองมาทางผมพลางหน้าแดงนิด ๆ เหมือนกำลังเขินที่ต้องมอบของขวัญให้ใครคนหนึ่งซึ่งคนอย่างเขาเก่งทุกเรื่องยกเว้นเรื่องการเอาอกเอาใจใครต่อใครโดยเฉพาะกับเมีย เรียกได้ว่ามีเรื่องเซอร์ไพรส์เมียอย่างผมทีไรต้องไปถามท่านอควาห์ทุกทีว่าควรทำยังไง

                “ข้าไม่รู้ว่าเจ้าจะชอบมันรึเปล่า” เขาบอกเสียงเบา ซีคดูเปลี่ยนไป เขาขาดความมั่นใจไปมาก

                “เอามาดูสิ จะได้บอกว่าชอบหรือไม่ชอบ” ผมทำเป็นเมินหน้าหนีแล้วมองไปทางอื่นเหมือนไม่สนใจทั้งที่ความจริงอยากรู้เต็มทีว่าเขาจะเอาอะไรมาให้

                “เป็นครั้งแรก ที่ข้ายอมเรียนจัดดอกไม้กับพี่ท่าน” ช่อดอกไม้ช่อเล็กถูกยื่นให้ผม กลีบดอกช้ำ ๆ ก้านยาว ๆ ใบเหี่ยว ๆ เมื่อรวมอยู่ด้วยกันแล้วปฏิเสธไม่ได้เลยจริง ๆ ว่ามันเป็นงานฝีมือที่อัปลักษณ์ที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา

                “ท่านทำให้ข้าหรอ” ผมถามก่อนจะรับมันมาถือไว้

                “ใช่ ข้าทำมาให้เจ้า ชอบรึเปล่า” สีหน้าซีคดูกังวลไม่น้อย

                “ถ้าข้าบอกว่าไม่ชอบ ท่านจะทำมาให้ใหม่หรอ” บางครั้งก็อยากลองใจดูเหมือนกันผมเลยลองแหย่ ๆ อย่างอยากรู้ว่าเขาจะลงทุนทำใหม่ให้รึเปล่า และคำตอบที่ได้รับก็ทำให้รู้ว่าบางครั้งซีคก็… ไม่ต่างไปจากวันแรกที่เราพบกันเลยสักนิด

                “ใครจะทำ ข้าขี้เกียจเต็มทีแล้ววีนัส หรือถ้าไม่ชอบก็ทิ้งไปซะสิ”

                “ใช่ ข้าไม่ชอบ ดอกไม้บ้าอะไรไม่รู้ อัปลักษณ์อย่างกับโดนเหยียบมานับพันครั้งแล้วค่อยเอามาให้ข้า”

                “ก็เหมาะกับเจ้าดีนี่ หน้าตาเจ้าก็อัปลักษณ์ไม่ได้ต่างจากดอกไม้ช่อนี้เลยสักนิด”

                “ข้าว่ามันอัปลักษณ์เหมือนท่านมากกว่า…” ความจริงผมชอบมันมาก ชอบจนอยากกอดไว้แน่น ๆ แล้วดมซ้ำ ๆ เพื่อช่วงชิงกลิ่นหอมให้ชื่นใจ

                “ยังไงก็ขอบคุณนะที่อุตส่าห์ทำมาให้” ผมพูดต่อแล้วมองนิ้วชี้ข้างซ้ายของซีคที่มีผ้าพันแผลพันไว้

                “มือท่านไปโดนอะไรมา ทำไมมีแผลล่ะ”

                “โดนกริชบาดตอนออกมาตัดดอกไม้ที่นี่นี่แหละ”

                “เจ็บมากรึเปล่า” ผมดึงมือเขามาดูแล้วเอานิ้วลูบไปบนผ้าพันแผลเบา ๆ ผมไม่อยากให้เขามีแผลหรือเจ็บตัวแม้ว่ามันจะเป็นจุดเล็ก ๆ ก็ตาม

                “เจ็บน้อยกว่าเจ้าบอกว่าไม่อยากเห็นหน้าข้าอีก จำได้มั้ยว่าเราเคยทะเลาะกันจนต้องแยกห้องกันนอนถึงสองคืน”

                “แล้วคืนที่สามท่านก็มาตามข้าไปนอนด้วย ความจริงข้าอยากนอนกับเจ๊ส้มมากกว่านอนกับท่านด้วยซ้ำ”

                “โถ่วีนัส ทั้งตื่นนอนและตอนหลับข้าเห็นหน้าเจ้ากับลูกเป็นคนแรกและคนสุดท้าย แล้วแบบนี้จะให้คืนใดคืนหนึ่งข้าอยู่คนเดียวโดยไม่มีเจ้ากับลูกได้อย่างไร”

                “หน้าข้าที่มันอัปลักษณ์ ๆ น่ะหรอ” บอกตามตรงว่าผมบอกอย่างประชด ๆ เพราะกี่ปีดีดักผมก็เป็นเมียอัปลักษณ์ของเขาเสมอ

                “ใช่ อัปลักษณ์แบบนี้แหละ ที่ข้าอยากเห็นบ่อย ๆ แม้แต่ตอนฝันข้าก็อยากฝันว่าเห็นหน้าเจ้า”

                “ไปเอาคำพูดแบบนี้มาจากไหนซีค นี่ท่านกินยาไม่เขย่าขวดรึไง”

                “ไม่รู้สิ พี่ท่านบอกว่าลองให้ข้าพูดดี ๆ กับเจ้าบ้าง”

                “ไม่ทันแล้วล่ะมั้ง เพราะที่ผ่านมาท่านด่าข้าตลอด ตั้งแต่ตอนเจอกันครั้งแรก ตอนตกลงเป็นผัวเป็นเมีย มาจนถึงตอนนี้ที่เรามีลูกด้วยกันท่านก็ยังด่าข้าอยู่ ว่าโง่บ้าง อัปลักษณ์บ้าง บางครั้งก็เอาข้าไปเปรียบกับควาย ที่ร้ายที่สุดก็ตอนข้าพยายามเอาใจท่านแล้วท่านบอกว่าข้าทำตัวเป็นนางโลม” ผมไม่ใช่พวกคิดเล็กคิดน้อยเท่าไหร่เลยไม่สนใจคำพูดพวกนั้น แต่ดูเหมือนว่าซีคจะเพิ่งมารู้สึกผิดทีหลัง

                “ไม่เป็นไรหรอก เพราะรักไปแล้ว แย่แค่ไหนทำไมจะรับไม่ได้” ความรู้สึกดี ที่กล่าวออกไปมันกลั่นออกมาจากใจจริง ซีคเอื้อมมือมาจับมือผม เขาย่นคิ้วน้อย ๆ คงเพราะไม่ชินที่ผมบอกรักสักเท่าไหร่

                “จริงสิ ข้ามีเรื่องจะพูดกับท่าน” ก่อนที่ซีคจะทำหน้าหงอยเป็นเด็กน้อยไปมากกว่านี้ผมจึงเลือกที่จะบอกบางอย่างกับเขา มันเป็นสิ่งที่ผมเก็บมาคิดตลอดหลังจากกลับจากงานสังคมชั้นสูง

                “เรื่อง…”

                “เรื่องอะไร” สีหน้าซีคเปลี่ยนไป วันนี้เขามีกี่ร้อยอารมณ์กันนะ

                “เรื่อง…”

                “บอกข้ามาสิ ! ว่าเรื่องอะไร !” ว่าแล้วเขาก็ทำคิ้วขมวดอีกแล้ว

                “ฮ่า ๆ จะบอกดีมั้ยนะ”

                “บอกข้ามา !”

                “เดี๋ยวสิ มันเขินนะ”

                “อายอะไรกันวีนัส อย่าบอกเชียวว่าเรื่องที่เจ้าจะบอกข้าคือเรื่องเจ้านอนน้ำลายยืดใส่เสื้อข้า”

                “ใช่ที่ไหนเล่า”

                “แล้วมันเรื่องอะไร” อีกฝ่ายเริ่มขึงขังทำคิ้วขมวด ผมจึงตัดสินใจเอ่ยออกไป

                “เรื่องลูกน่ะ… ข้าอนุญาตแล้วนะ” บอกเสร็จผมก็ลุกขึ้นยืนทันทีแล้วรีบเดินออกจากสวนพฤกษาโดยปล่อยให้ตาบ้านั่นนั่งหน้าแดงเป็นลูกตำลึงอยู่คนเดียว

                ทันทีที่ผมเหลียวหลังไปมองเขาก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ ว่าไปแล้วเราสองคนก็เพิ่งจะอายุยี่สิบต้น ๆ ถึงจะมีลูกด้วยกันแล้วหนึ่งคนแต่ก็ไม่แปลกหรอกที่ยังมีเขินกันบ้างเวลาพูดถึงเรื่องบนเตียง โดยเฉพาะซีคที่ไม่ได้ช่ำชองเท่าไหร่ แต่อย่าให้เครื่องติดแล้วกัน บอกเลยว่าดับยาก ก็เขามันยิ่งกว่ารถยุโรปนำเข้าซะอีก

                10 ชั่วโมงผ่านไป

                ภายในห้องนอนกว้างมีไฟสีส้มส่องสว่างอยู่กลางห้อง ผมนอนตะแคงข้างอยู่บนเตียงเอี้ยวตัวน้อย ๆ รอให้ซีคกลับมาจากเอาเจนัสไปส่งให้เจ๊ส้ม

                ‘แกร่ก’ เสียงเปิดประตูดังขึ้นพร้อมกับซีคที่เดินเข้ามา เขาสวมเสื้อแขนยาวสีขาวตัวหลวมโคกกับกางเกงขายาวสวมสบาย แต่แปลก ทำไมวันนี้เขาถึงได้ทำให้หัวใจในอกผมเต้นไม่หยุดกันนะ

                “เจนัสหลับทันทีที่ส้มจี๊ดกล่อมเลยล่ะ” พูดจบเขาก็เดินมานั่งลงบนเตียง ฝ่ามือหนาวางทาบมาบนสะโพกก่อนเลื่อนมาที่เอวคอดอย่างช้า ๆ

                “เอาล่ะวีนัส เจ้ายอมให้ลูกชายกับข้าแล้วใช่มั้ย” เขาถาม

                “แล้วถ้าได้ลูกสาว ?” ผมแกล้งย้อนถามเขาบ้าง

                “ข้าก็จะขอพรจากดาวลูซิอัสซ้ำ ๆ จนกว่าข้าจะได้ลูกชายตามที่หวังไว้” ซีคไม่พูดเปล่า เขาโน้มตัวลงมาแล้วล้วงมือเข้าไปในเสื้อคอปกขาวบางที่ผมสวมใส่ มันเป็นชุดที่พี่เลย์น่าเตรียมไว้ให้ผมสวมคู่กับกางเกงขาสั้น มันสั้นจนผมไม่สามารถเดินออกไปส่งเจนัสให้เจ๊ส้มได้

                ใบหน้าหล่อเหลาเลื่อนขึ้นมาข้างซอกคอ ซีคไม่รอช้าเลื่อนมือออกมาแล้วปลดกระดุมเสื้อให้ผมทีละเม็ดจนถึงเม็ดสุดท้าย สันจมูกโด่งไล่ดมไปตามกกหูและไรผมอ่อนนุ่มแล้วสูดดมฟอดใหญ่ด้วยความหื่นกระหายตามธรรมชาติของพวกผู้ชายที่ได้ร่วมรักกับคนที่ตนรัก

                ผมพลิกตัวมานอนหงายแล้วสะบัดตัวเสื้อออกเพื่อให้ซีคได้ช่วงชิงกลิ่นหอมของเรือนร่างตามที่เขาปรารถนาได้ถนัดขึ้น ร่างสูงแทรกกายเข้ามาอย่างอัตโนมัติ ผมเกี่ยวขากับแผ่นหลังกว้างแกร่งและใช้สองมือกดศีรษะเขาให้ซุกลงมาที่กลางอก

                คนเป็นพ่อใช้ริมฝีปากดูดเม้มยอดอกที่เจนัสเคยใช้ลิ้นนุ่มดูดดุนเพื่อรีดน้ำนมออกมาเพื่อให้ตนได้ดื่มกิน แต่ของซีคมันเช่างแตกต่าง ลิ้นร้อนของเขาทำให้ร่างกายผมสั่นสะท้านได้เสมอ ไม่อยากคิดเลยว่าผมจะงอตัวเข้าหาแล้วเอาสองมือกดหัวเขาซ้ำ ๆ อยู่อย่างนั้น

                “อาห์…” ความเสียวซ่านทำให้ผมครางออกมาทั้งที่ไฟในห้องยังส่องสว่าง เขาเล้าโลมจนผมต้องเป็นคนถอดกางเกงออกด้วยตัวเอง

                เพลงรักบรรเลงไปเรื่อย ๆ ผมไม่รู้สึกเมื่อยขาเลยสักนิดยามที่ต้องชันขาขึ้นเพื่อให้ซีคได้ใช้นิ้วหนาควานซ้ำ ๆ เข้ามาในร่างกาย เขาชโลมเรียวนิ้วด้วยน้ำมันสกัดจากเกสรดอกไม้ซึ่งเป็นสูตรที่ท่านอควาห์ทำให้เราสองคนโดยเฉพาะ

                “อ่ะ !” ริมฝีปากแดงจัดครางออกมาเมื่ออีกฝ่ายชักนิ้วออกอย่างไว มันทำให้ผมรู้สึกว่ารูรักที่เคยปิดสนิทเปลี่ยนเป็นเบิกกว้างพอที่อากาศจะเข้ามาได้ มันกระตุกซ้ำ ๆ อย่างเย้ายวนจนซีคต้องรีบถอดกางเกงไปกองแค่ข้อเท้าแล้วแทรกกายเข้ามาอีกครั้ง

                หลังจากที่แกนกายใหญ่ถูกชโลมด้วยน้ำมันดอกไม้ซีคก็จรดปลายส่วนหัวชนกับผนังสีแดงช้ำ เขาดันมันเข้ามาแค่ครึ่งซึ่งผมยังไม่ทันตั้งตัวเลยสักนิด

                “อ๊ะ ! อึก !” ผมสะอึกในคอเมื่อทุกพื้นที่ของช่องทางถูกลรุกล้ำจนรู้สึกคับตึงและร่างกายกำลังจะแหลกดั่งถูกฉีกเป็นเสี่ยง ๆ เสียงครางต่ำของเขาดังให้ได้ยินเช่นกัน นานหลายเดือนแล้วที่เราไม่ได้ทำด้วยกันมันทำให้สิ่งที่ผมมอบให้ไม่พอต่อความต้องการของอีกฝ่าย

                “อึก ! ซี๊ด… ” ซีคปัดเสื้อไปด้านหลัง เขากดขาผมเป็นรูปตัวเอ็มแล้วดันสะโพกเข้ามาอีกก่อนจะตะบันยัดเข้ามาแล้วสาวเอวเข้าออกซ้ำ ๆ เป็นจังหวะ

                “อ๊า อ้ะ อ้ะ อา อ่ะ อ้ะ อา อา อาห์ ฮ่ะ ฮาห์ อ่ะ ท่าน” ผมชะโงกหน้ามองท่านล่างของพวกเราที่กำลังเชื่อมต่อกัน ของซีคเข้ามาในร่างกายผมขณะที่ของผมก็ตอดรัดจนซีคขยับแทบไม่ไหว

                “อาห์… อั่ก !” ตัวซีคสั่น ผมเอื้อมมือไปจับเอวเขาไว้ด้วยความเสน่หา ปากก็ร้องครางตามจังหวะที่ถูกกระแทก

                “อ่ะ อา อา อาอ้ะ อา อ้ะ อ่ะ อาห์ ซี๊ด… อาห์ ท่ะ ท่าน อาห์ อ่ะ อื้ม…” ผมเชิดหน้าขึ้นสูงหลับตาลงสนิทเลียริมฝีปากตัวเองแล้วส่งสายตาหวาดหวานให้เขาอย่างลืมตัว ในหัวขาวโพลนเหมือนสติหลุดลอยปล่อยให้ตัณหาครอบงำ

                “อาห์ อ่ะ อื้ม…” คอซีคขึ้นเห็นเป็นเส้นเลือด เหงื่อเม็ดใหญ่ไหลตั้งแต่จอนผมลงมาถึงลำคอสีคล้ำไหม้แดด

                “อาห์… อย่าดันลึกขนาดนั้น มัน มัน อ้ะ อาห์ อ่ะ อ้ะ อ่ะ อา…” ผมไม่สามารถสื่อสารให้จบประโยคได้เมื่อความเสียวซ่านที่ได้รับทำให้ผมต้องสะบัดหัวไปมาบ้างทำหน้าตาเหยเกแล้วปล่อยให้เรือนร่างซึ่งเป็นผู้ชายแท้ ๆ กระทั้นกระเทือนไปตามแรกกระแทก

                และซีคก็ได้โน้มตัวลงมา เขาเลื่อนมือมาลูบผมชุ่มเหงื่อของผมก่อนเลื่อนนิ้วลงมายังริมฝีปากร่างแล้วลากมือขึ้นมาลูบผมของผมอีกที ตอนนี้ใบหน้าเราใกล้กันมาก ซีคกัดฟันแน่นแล้วซี๊ดฟันออกมา ผมรู้สึกได้ว่าของเขามันใหญ่ขึ้นจนน่าอึดอัด แล้วยิ่งกระแทกเข้ามาด้วยแล้วยิ่งจุกจนหายใจไม่ทั่วท้องเข้าไปใหญ่ ผมจำเป็นต้องเอามือกดท้องน้อยไว้เพื่อลดอาการเสียววูบวาบอย่างเลี่ยงไม่ได้

                “อาห์… วีนัส” เสียงครางต่ำร้องเรียกก่อนตัวผมจะถูกอุ้มให้ขึ้นไปนั่งตักในขณะที่ซีคนั่งขัดสมาธิ

                “ท่าน ข้า… อ๊า !” เสียงน่าอายกลายเป็นยาชูกำลังชั้นดีสำหรับซีค เขาหวดเอวใส่ไม่ยั้งทำอย่างกับผมเป็นเครื่องจักรเครื่องยนต์ที่สามารถทนต่อการกระทำของเขาเท่าไหร่ก็ได้

                “อ๊า… อา อื้ม อึก ! อาห์ อ้ะ อ่ะ อ้ะ อา อ่ะ อ่ะ อา อ้ะ อื้ม…” สองมือเอื้อมโอบต้นคอหนาแล้วเชิดหน้าขึ้นสูง ผมซี๊ดฟันกัดปากตัวเองจนแดงก่ำ ซีคมองลงต่ำ เขาส่งสายตาเรียบนิ่งมองร่างกายเราสองคนที่กำลังเชื่อมต่อกัน

                เป็นครั้งแรกที่เราทำมันในท่าที่พิสดารแบบนี้ ซีคไปจำมาจากไหนกันนะ ทำไมเขาถึงได้ให้ผมนั่งตักแล้วสอดมือเข้ามากอดเอวก่อนขยับท่อนล่างตามจังหวะที่ตนต้องการ ไม่อยากเชื่อเลยว่าทุกอย่างที่เขามอบให้มันจะทำให้รู้สึกดีได้ขนาดนี้

                “ซี๊ด… วีนัส อ่ะ อั่ก” ว่าจบเขาก็ผลักผมลงที่นอนก่อนใช้มือพลิกตัวผมนอนคว่ำทั้งที่ท่อนล่างยังคงเชื่อมต่อกัน

                “อ๊า อ้ะ อ่ะ อา… อ้ะ อาห์ ฮ่ะ ฮาห์ ท่าน อื้ม อ่ะ !” ผมครางไม่เป็นภาษาทันทีที่เขาเริ่มสอดแกนกายเข้าออกเป็นจังถี่รัว

                “ฮ่ะ อ่ะ อา… อ่ะ อื้ม…” ซีคโน้มตัวลงมาเลื่อนเสื้อเชิ้ตผมออกเผยเห็นเนินไหล่ขาวให้เขาฝากรอยจูบสีแดงช้ำดั่งกลีบกุหลาบเอาไว้

                “วีนัส ถ้าเป็นไปได้ข้าอยากจะได้ลูกแฝดยิ่งนัก”

                “อื้ม… อะ อ่ะ อ๊ะ ข้าเลี้ยงไม่ไหวหรอกนะ ลำพังเจนัสก็ดื้ออย่างกับอะไรดี นี่ถ้ามีแฝดอีกข้าไม่ตายก่อนหรอ ฮาห์ อ้ะ !”

                “ข้าสัญญา ว่าถ้าเจ้าให้ลูกแฝดกับข้า ข้าจะเป็นคนเลี้ยงเอง”

                “ข้าให้ท่านได้ทุกอย่าง หากดาวลูซิอัสอนุญาต”

                “พรุ่งนี้ข้าจะพาเจ้าไปขอพรกับดาวลูซิอัสอีกครั้ง ขอให้เขาประทานเด็กมาให้เราสองคน” เขาพูดเสียงพร่าข้างหู ซีคไล่จูบตั้งแต่กกหูมาจนถูกสันท้ายทอยก่อนจะตบสะโพกอย่างหนักทำเอาหน้าขาของเขากระทบกับสะโพกมนส่งเสียงหยาบโลนให้ฟังดังไม่ขาด

                “อ๊า อ่ะ อะ อา อ่ะ อ้ะ อาห์ อ้ะ อ๊า อ้ะ อา อ้ะ” ค่ำคืนแห่งการใช้ภาษากายในการสื่อสารยังคงดำเนินต่อไป ผมขยับตัวไปไหนไม่ได้ได้แต่ปล่อยให้ซีคกอดเอวไว้ในท่านอนคว่ำแล้วฉีกขาออกเพื่อรอรับความเป็นชายของอีกฝ่ายให้สอดใส่เข้ามาเรื่อย ๆ

                “ฮาห์ แฮ่ก ! แฮ่ก ๆ ๆ ๆ อาห์… วีนัส” สะโพกแกร่งถดเข้าถดออก ผมเอี้ยวหน้าไปมองซีคที่กำลังจรดหน้าผากกับแผ่นหลังขาวเนียน เหงื่อเม็ดหนาของเขาแตกเต็มหน้าผาก สันจมูกโด่งมีหยดน้ำสีใสไหลลงมารดยังเรือนร่างของผม

                “อื้ม… อ่ะ ฮ่ะ อ่ะ ท่าน ลองยืนทำกันมั้ย”

                “เอาสิ แปลกดีเหมือนกัน”

---------------------------------------------

อร๊าาาาาาาาาาาาาาาย ยืนด้วยอะแก

เอาล่ะ พี่ผู้อ่านยอมให้น้องมีแฝดให้ท่านมั้ยค้าาาาาา

​เดี๋ยวพรุ่งนี้เอาอิมเมจตาหนูเจนัส มาฝากกน้าาา มาลุ้นักันว่าจะเหมือนต่านแม่ขนาดไหน

​16.04.18

ความคิดเห็น