ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 23

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 เม.ย. 2561 11:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 23
แบบอักษร

หลังจากประชุมเสร็จ หัวหน้าแผนกทุกคนต่างแปลกใจเพราะว่าวันนี้เจ้านายสาวอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ปกติการประชุมกับเจ้านายสาวเหมือนระเบิดเวลา แต่วันนี้เหมือนประชุมอยู่ในทุ่งลาเวนเดอร์

หลังจากที่เธอขึ้นตำแหน่งประธานสาวเมื่อ 5 ปี ก่อนในวาระการประชุมทุกครั้ง พนักงานและหัวหน้าที่เข้าร่วมประชุมจะรู้สึกกดดันจากบรรยากาศเยือกเย็นเสมอแต่วันนี้ดูต่างออกไปเพราะแทนที่จะเป็นไอเย็นที่แผ่ออกมาจากท่านประธานแต่ทุกคนกลับรู้สึกเหมือนฤดูใบไม้ผลิมากกว่า

ซึ้งนั้นทำให้หลายคนต่างซุบซิบนินทา

"วันนี้การประชุมดูแปลกไปไหมคุณว่า"

หัวหน้าแผนกการเงินเอ่ยขึ้น

"ใช่ผมรู้สึกท่านประธานแปลกไป"

หัวหน้าฝ่าย กราฟฟิก ดีไซน์ เอ่ยขึ้นพร้อมทำคิ้วขมวด

"หรือว่าบริษัทเรากำลังมีปัญหาจึงทำให้ท่านประธานแปลกไป ไม่นะ"

หัวหน้าฝ่ายผลิตเอ่ยขึ้น

"ไม่นะการเงินเรายังคล่องตัวแถมผลกำไรมากขึ้นกว่าปีก่อน 20% ด้วยซ้ำ"

หัวหน้าการเงินเอ่ยขึ้นอีกครั้ง

"หรือท่านประธานของเราป่วยหนักเลยทำให้ปลงกับชีวิต"

หัวหน้าฝ่ายผลิตเอ่ยอีกครั้ง

"คุณนี้คิดแต่เรื่องอัปมงคลจริง แต่มันก็แปลกไปจริงๆ แปลกจนน่าขนลุก"

หัวหน้าฝ่ายกราฟฟิกพูดขึ้นพร้อมกับเอามือลูบที่แขนเพราะขนของเขาไปลุกจริงๆ และเพื่อนอีก 2 คนก็ไม่ต่างนำมือขึ้นมาลูบแขนของตนเช่นกัน พนักงานหลายคนที่เห็นภาพต่างขำกับสิ่งที่เห็น เพราะหลังจากระดับหัวหน้ามีการประชุมกับท่านประธานครั้งนี้ต่างออกมาจากห้องประชุมด้วยสีหน้าแปลกใจพร้อมใช้มือลูบแขนไม่ต่างกัน บางคนถึงสั่นหน้าทันที


ตอนค่ำ

รินมีนัดทานข้าวกับประธานบริษัทนำเข้าเครื่องจักร

ณ.ที่ร้านภัตตาคารหรูแห่งนึงในเมือง M

"สวัสดีครับคุณริน"

ผู้ชายหัวล้านพุงพุ้ยเอ่ยขึ้น รอบตัวของเขามีบอดี้การ์ดตามมาถึง 10 คน

"สวัสดีดีค่ะคุณ มีชัย"

รินเอ่ยเสียงเรียบๆ

"คุณรินทานอะไรดีครับ"

รินยกเมนูขึ้นมาพร้อมสักอาหารไปมากว่า 12 อย่าง จนทำให้มีชัยแปลกใจว่าผู้หญิงตัวเล็กๆคนนี้กลับทานได้มากขนาดนี้

"ผมคุณรินทานเยอะเหมือนกับนะครับ ผิดกับสาวๆสมัยนี้ทานเหมือนแมวดม"

มีชัยยังกล่าวแบบแปลกใจ

"ป่าวค่ะบอดี้การ์ดของฉันยังไม่ได้ทานอาหาร"

เธอตอบเสียงเรียบๆ

มีชัยถึงกับแปลกใจที่เธอสังอาหารให้กับบอดี้การ์ดของตัวเอง แม้กระทั้งตัวติณเองยังแปลกใจ เพราะวันนี้เขาไม่ได้ทานอะไรตั้งแต่เที่ยง เนื่องจากต้องคอยเตรียมเอกสารต่างๆให้ริน เพราะเขาไม่อยากให้รินทำงานหนักเกินไป เขาจึงพยายามแบ่งเบางานเธอให้ได้มากที่สุด อย่างเช่นเอกสารต่างๆถูกเตรียมและสรุปข้อผิดพลาดและข้อดีให้รินอย่างครบถ้วน ไม่ตกหล่นแม้แต่น้อย

"นั่งลงสิ"

รินสั่งเสียงเรียบ

"ครับ"

ติณนั่งลงข้างรินทันที

ติณได้รับการฝึกมารยาททางสังคมมาอย่างดีเนื่องจากหลายครั้งที่เขาต้องแฝงตัวเป็นสายลับเพื่องานและหลายๆงานเขาต้องแฝงตัวไปกับสังคมชั้นสูงอยู่บ่อยครั้ง จริงทำให้เขาดูสุขุมขณะทานอาหารกับบุคคลภายนอก เขาจะเป็นตัวของตัวเองต่อเมื่ออยู่หน้ารินเท่านั้น

"นอกจากเขาเป็นบอดี้การ์ดของฉันแล้วเขายังเป็นเลขาของฉัน"

รินพูดขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าแปลกใจของมีชัย

"ครับ เชิญตามสบาย เรามาพูดเรื่องธุรกิจของเราดีกว่า"

มีชัยเป็นคนไม่มากเรื่องอะไร

อาหารถูกนำมาเสริฟ์ในขณะที่กำลังทานอาหารติณคอยตักอาหารให้รินอยู่บ่อยๆเพราะเขารู้ดีว่ารินชอบอะไรไม่ชอบอะไรในระหว่างที่พูดคุยอยู่นั้นได้มีชายคนนึงเดินเข้ามาพร้อมทักทายริน

"คุณริน มาทานอาหารที่นี้ทำไมไม่บอกผม"

ชายคนนั้นก็คือ ธร นั้นเอง

ธรมีนัดทานอาหารที่นี้ เขาเห็นรินนั่งทานอาหารเขาก็ตรงเข้ามาทันที เพราะตลอดทั้งเดือนที่ผ่านมาธรพยายามนัดพบเจอรินอยู่บ่อยครั้งแต่เธอกลับไม่ว่างสักวัน

"อ้าว ท่านธรเขิญนั่งสิครับ"

มีชัยกล่าว เพราะรู้ว่าธรคือสามีของริน

ธรเองก็ไม่เกรงใจเพราะเจาหาโอกาสนี้มานานแล้ว

ธรลงนั่งข้างรินทันที โดยหารู้ไม่ว่าผู้ชายที่นั่งอีกฝั่งนึงของรินกำลังอารมณ์ไม่ดีขึ้นมาทันทีจากอาหารกำลังอร่อยมันทำให้เขาวางช้อนซ้อมเสียงดังทันที

"เคร้ง"

ทุกคนต่างหันไปมองทางติณทันที

"ขอโทษครับมือมันลื่นไปหน่อย"

ติณแก้ตัวแบบน้ำขุ่นๆด้วยน้ำเสียงยียวน

รินมองติณและถามเบาๆ

"อิ่มแล้วเหรอ"

เพราะปกติเขาจะค่อนข้างทานอาหารเยอะแต่ครั้งนี้เขาทานไปเพียงนิดเดียวแต่กลับวางช้อนส้อมและไม่มีการทานอาหารต่อ

ติณเงียบไปสักพักและตอบว่า

"ครับ"

เสียงที่ไม่มีอารมณ์ขี้เล่นทำให้รินแปลกใจแต่คิดว่าคงเพราะอยู่ต่อหน้าคนอื่นติณอาจจะรักษามารยาท


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว