ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 19

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 เม.ย. 2561 11:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 19
แบบอักษร


ติณวิ่งจากชั้น 49 ไปถึงชั้น 60 แต่ประตูหนีไฟกลับเปิดไม่ได้เนื่องจากศัตรูรอบครอบ เพราะจากการสืบมาเขารู้ฝีมือของติณดี จึงล็อคทุกอย่างที่ติณจะขึ้นเข้ามาได้

"โธ่ เว้ยยยย"

ติณถึงกับร้องขึ้นมา ตอนนี้ใจเขาร้อนรนเป็นไฟ ติณหันซ้ายขวา ตรงบันใดหนีไฟมีหน้าต่างเล็กๆไว้คอยระบายอากาศ

ติณตัดสินใจออกจากหน้าต่างบานเล็กบานนั้นเพราะเขาจำได้ดีว่าหน้าต่างบ้านนี้สามารถ ออกไปและไปเจอห้องน้ำได้

ติณรีบปีนออกไปอย่างรวดเร็ว พร้อมค่อยๆไต่ไปตามทางเล็กๆที่ยื่นออกมาจากตึก

สุดท้ายติณก็มาถึงห้องน้ำแบบปลอดภัยและปีนเข้าอย่างว่องไว ห้องน้ำนี้มีไว้เผื่อแขกและเผื่อพนักงานระดับหัวหน้าที่เข้ามาคุยงานกับเจ้านายสาว จึงไม่ค่อยมีคนและมันทำให้ติณสะดวก ในการเข้ามาเพราะที่เขากระโดนเข้ามาคือห้องน้ำหญิง

"ตุบ"

ติณพอกระโดดลงถึงพื้น เขารีบวิ่งออกประตูทันที แต่ศัตรูเหมือนรู้ พวกมันส่งนักฆ่ามาถึง 15 คน

ติณเจอเป้าหมายแรกเขาย่องเข้าไปทางด้านหลังและใช้มือล็อคคอนักฆ่าคนนั้นโดยที่มันตายโดยไม่รู้ตัว แต่หลังจากนักฆ่าคนนั้นตาย นักฆ่าที่เหลือก็หันมาทางติณทันที

"ปัง ปัง ปัง ปัง"

เสียงปืนของนักฆ่าดังขึ้นระรัว

ติณใช้ร่างของชายคนนั้นบังตัวเองไว้ กระสุนได้ยิงฝังร่างชายคนนั้นทันที

"ปัง"

ติณยิงสวนออกไป

นักฆ่าล้มลงทันที ทุกครั้งที่ติณยิงปืนออกไปนักฆ่าจะล้มลง จนตอนนี้นักฆ่าเหลือเพียง 3 คนเท่านั้น และพวกมันหลบซ้อนอยู่

"นี้เรามาเจอยมฑูตหรือไงวะ"

นักฆ่าคนนึงคิด

แต่หลังจากที่เขาคิดปืนก็จ่อหัวของเขาพร้อมยิงทันที

"ปัง"

ปืนที่บันจุ 15 นัด ถูกยิงออกไป เหลือเพียง 4 นัด

และถูกยิงออกไป 2 นัดทันที


ที่ห้องทำงานของริน

"หึหึ หนีไปไม่รอดหรอก"

นักฆ่าคนนั้นเตรียมลั่นไกลทันที

'ติณณณณณ'

เสียงร้องในจิตใจของรินตอนนี้

"ปัง"

รินทรุดลงทันที

"ตุบ ตุบ"

มี 2 เสียงทรุดลงพร้อมกัน

เพราะว่านักฆ่าคนนั้นได้ทรุดลงพร้อมกับรินทันที

'นี้เราตายแล้วใช่ไหม แต่ทำไมไม่เจ็บ'

รินคิดพร้อมแหงนหน้าขึ้นมา

และมีมือนึงส่งมาให้เธอ ทำไมนะทำไมเธอรู้สึกว่ามือนี้เป็นมือที่เธอต้องการ รินยื่นมือไป ความรู้สึกอุ่นจากมือของฝ่ายตรงข้ามทำให้รินรู้ทันทีว่ามันคือความจริง เธอยังไม่ตาย และคนที่เธอต้องการนั้นเขากำลังยืนอยู่หน้าเธอพร้อมดึงเธอขึ้นไป ไม่รู้ว่าเธอคิดอะไร พอยืนขึ้นได้อย่างมันคง เธอเข้าไปสวมกอดติณแน่น แต่ก็ไม่ได้เอ่ยอะไร

ติณเองไม่คาดคิดว่าเจ้านายสาวที่แสนเย็นชาของเขาจะมีมุมนี้ มันทำให้เขาตกตะลึงแล้วใจเต้นรัว พร้อมคิดว่า

'คุ้มค่าจริงๆกับดงปืนครั้งนี้'

รินเหมือนรู้ตัวเธอรีบดันตัวออกทันที

"เมื่อกี๊ฉันจะล้ม"

รินแก้ตัว พร้อมทำหน้านิ่งๆ แต่หน้าที่เริ่มอดงของเธอไม่สามารถปิดบังได้

'ทำไมต้องหน้าร้อนเหมือนสาว 15 ด้วยนะ'

รินเริ่มไม่ชอบอาการแบบนี้ของตัวเอง

"ผมนี้อยากให้ท่านประธานล้มบ่อยๆ"

ติณเอ่ยขึ้นลอยๆ


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว