ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 16

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 เม.ย. 2561 13:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 16
แบบอักษร

7:30 น.

รินเดินลงมาจากชั้น 2 มองหาติณเพื่อที่จะออกไปทำงาน แต่เธอมองหาไม่เจอ

'ฉันทำงานเช้าเขาน่าจะรู้ทำไมยังไม่ตื่นนะ'

รินถอนหัวใจ ในขณะที่ รินกำลังยกโทรศัพท์โทรหาติณอยู่นั้น เขาก็เดินออกมา

"อ้าว ท่านประธานตื่นแล้วเหรอครับ"

"อืม"

"นายเตรียมตัวเสร็จรึยัง ฉันมีประชุมตอน 9:30 น. นะ"

"ครับ"

"งั้นไปเอารถสิรออะไร"

รินกล่าวเสียงเรียบๆ

"เดี๋ยวก่อนครับ"

"ทำไม"

"ท่านประธานต้องทานข้าวก่อน"

"ฉันไม่มีเวลา อีกอย่างที่นี้ไม่มีแม่บ้านด้วย"

หญิงสาวเริ่มหงุดหงิด

"ผมทำอาหารเช้าง่ายๆไว้ให้ท่านประธาน วางอยู่บนโต๊ะห้องอาหาร กินสักหน่อยเถอะครับ อาหารเช้ามีประโยชน์นะ"

รินยังทำหน้านิ่ง ตินเริ่มใจไม่ดีรีบหว่านล้อม

"อีกอย่างเวลาท่านประธานทำงานก็ไม่สนใจอาหารเลย ทานสักนิดเถอะนะครับ ไม่งั้นผมคงเสียใจแย่"

ติณเริ่มใช้ไม้อ้อน

"อืม"

รินรับสั้นๆแล้วเดินไปที่ห้องอาหาร บนโต๊ะ มี ออมเล็ต แฮม ขนมปังโฮวีต 2 แผ่น และ กาแฟร้อน 1 แก้ว

รินนั่งลงโดยที่ไม่แสดงสีหน้าใดๆ

"ของนายละ"

"ผมทานแล้วครับ"

แม้สีหน้าเธอจะเฉยเมย แต่ถ้าสังเกตุดีๆจะเห็นดวงตาเธอสั่นไหวเล็กน้อย

อย่างที่รู้บ้านหลังนี้ไม่มีใครอยู่หรือเคยเขามา ยกเว้นตัวเธอ มันนานมาแล้วตั้งแต่พ่อแม่เธอเสียชีวิต ที่เธอไม่เคยได้นั่งกินข้าวเช้าแบบนี้ ภายนอกเธออาจจะดูแข็งแกร่ง แต่จะยังไงในส่วนลึกเธอก็ยังต้องการคนที่ไว้ใจได้ สักคนตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ครั้งนั้นเธอเลือกที่ไม่ไว้ใจใครเลยบ้านคฤหาสน์ที่กว้างใหญ่หลังนี้จึงมีเพียงเธอคนเดียว แต่วันนี้กลับมีแมลงสาบบิน ตัวนึงเข้ามาบินภายในบ้านเธอ เธอนั่งทานจนหมดทุกอย่างทั้งที่เธอไม่ได้ทานอาหารเช้ามาหลายปี ทานด้วยความตั้งใจ

พอเห็นเจ้านายสาวกินจนหมด ติณฉีกยิ้มแบบดีใจ เขาพับแขนเสื้อเชิ้ตขึ้นหลังจากรินทานเสร็จ

"ผมขอเวลา 3 นาที"

รินมองติณแบบงงๆ

ติณรีบนำจานและแก้วไปล้างเสร็จสรรพพร้อมรีบเดินมาที่เจ้านายสาว

"พร้อมแล้วครับท่านประธาน"

บนรถ

"นายทำอาหารได้ยังไง ในเมื่อที่บ้านของฉันไม่มี วัตถุดิบอะไรเลย"

รินถามเสียงนิ่งๆ

"ผมแวะซื้อมาเมื่อคืนครับ"

ตินไขข้อข้องใจของริน

"อืม"

จากนั้นทั้งคู่ก็ไม่ได้พูดคุยอะไรกันต่อจนถึงบริษัท และหลังจากนั้นคือการประชุม การประชุมครั้งนี้ติณก็ต้องเข้าด้วยเพราะเขามีหน้าที่อีกอย่างคือเลขา

การประชุมวันนี้เป็นการประชุมผู้บริหาร

"เมื่อไหร่ท่านประธานจะอนุมัติเงินทุนสำหรับโครงการของคุณธร"

ชายภูมิฐานคนนึงเอ่ยถามขึ้น

"เรื่องนี้ฉันยังไม่รีบร้อน เพราะต้องตรวจสอบอีกหลายอย่าง"

รินเอ่ยเสียงเรียบๆ

"แต่ท่านประธานก็รู้ว่าถ้าเราลงทุนงานนี้เราจะได้ผลประโยชน์จากรัฐบาลไม่น้อย"

ชายคนนั้นยังกล่าว

"เรื่องนี้ฉันตัดสินเอง"

เสียงของรินเริ่มเย็นลง

"แต่บอร์ดผู้บริหารทั้งหมดต่างเห็นชอบ"

ชายคนนั้นเริ่มขึ้นเสียง"

"แต่ฉันคือผู้ถือหุ้นรายใหญ่ และบริษัทนี้ก็เป็นของฉัน"

ทุกคนเริ่มเงียบเพราะรู้ว่าเมื่อไหร่ที่รินทำเสียงแบบนี้หมายถึงว่าระเบิดเวลาเริ่มทำงาน

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว