Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 10 รักเเรกพบคือรักของพ่อเเม่

ชื่อตอน : ตอนที่ 10 รักเเรกพบคือรักของพ่อเเม่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 เม.ย. 2561 23:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 10 รักเเรกพบคือรักของพ่อเเม่
แบบอักษร

*บ้านใหญ่

​*เพลิง

​วันนี้ผมตัดสินใจมาที่บ้านพ่อเเม่ต่ายเพื่อมาบอกเรื่องที่ต่ายท้อง ไอ้ผมมันก็ไม่ได้ตื่นเต้นหรือกังวนอะไรมากครับ เเต่คนที่เป็นหนักเนี่ยหน้าจะเป็นเมียผม

"เมีย!!ออกมา"ผมพยายามเเงะมือของต่ายออดจากเบาะรถ 

"ไม่!! เค้ายังทำใจไม่ได้"มันไม่ยอมปล่อยครับ เเถวยังมีการยกเท้าขึ้นมาถีบอกผมอีก

"จะไปออกใช่มั้ย!!"

"ใช่!!"

"ว๊ากกก!!"ผมอุ้มมันพาดบ่าเเล้วเดินเข้ามาในบ้านทั้งๆเเบบนั้น

ตุบ!! ผมว่างมันลงเบาที่โซฟา

"อยู่นี่นะเดี๋ยวมา"ผมชี้น่าตายที่นั้งตัวเเข็ง

ผมเดินไปที่ห้องครัว เพื่อไปหาพ่อเเม่ของต่าย เพราะก่อนเข้ามาผมถามเเม่บ้านเเล้ว เขาบอกว่าพวกท่านกินข้าวเที่ยงกันอยู่

"พ่อครัย แม่ครับ สวัสดีครับ"ผมเข้าไปก็เห็นพวกท่านกำลังกินข้าวกันอยู่

"อ้าว!! เพลิงมาคนเดียวหรอ ลูกเเม่ล่ะ"เเม่ต่ายพูดขึ้น

"อยู่ห้องนั้งเล่นครับ คือ....ผมมีเรื่องสำคัญจะคุยด้วยครับ"ผมพูดน่าจริงจัง

"เดี๋ยวชั้นตามไป"พ่อต่ายคงรู้ว่ามันสำคัญเเค่ไหน เมื่อเห็นน่าผม

"ครับ"ผมเดินออกมานั่งรอที่ห้องนั่งเล่นรอกับต่าย

"ชิโระ ชิโระ คริคริ"เดินไปก็เห็นต่ายเล่นอยู่กับกระต่ายที่ผมซื้อให้ สงสัยกลับำปเอาที่รถ

"ต่ายมึงพร้อมบอกพ่อเเม่รึยัง"ผมนั่งลงกุมมือต่ายเอาไว้

"อือ"ต่ายก้มน่าเเล้วตอบเบาๆ

"ลูกเเม่เป็นไงบ้าง~~"แม่ของต่ายวิ้งเข้ามากอดต่าย

"ฮึก ดีครับเเม่😢"ต่ายเริ่มบ่อน้ำตาเเตก

"อะไรกันลูกคนนี้ ขี้เเงจังนะ"เเม่ต่ายเช็ดน้ำตาให้ต่าย

"นี่ๆเเม่เอาเค้กมาให้กิน กินสิลูก"เเม่ต่ายตักเค้กให้ต่ายกิน ต่ายก็กินทั้งน้ำตา

"พ่อครับ เเม่ครับ"ผมเรียกทั้งสองคน พร้อมกำมือต่ายไว้เเน่น

"ผมทำต่าย ท้อง ครับ"

เเกร๊ง!! เสียงเเม่ทำซ้อมหลุดมือ

"....😐..."พ่อต่ายมองผมนิ่งๆ ไม่เเสดงอาการยังไง

"เเม่นึกเเล้วว่าซักวันมันต้องเกิดเรื่องนี้ขึ้น😩"แม่พูดน่าเอื่อมๆ

"ละ เเล้วเเม่รู้ได้ไงครับ"ต่ายถาม

"เเม่เป็นเเม่นะ แม่ต้องรู้สิว่าร่างกายลูกเป็นยังไง ตอนแรกที่ลูกเกิดลูกเป็นเพศหญิงเเต่ลูกมีความผิดปกติทางฮอร์โมนเพศบางอย่างจากฮอร์โมนเพศหญิงเลยถูกเเทรกด้วยฮอร์โมนเพศชาย ลูกเลยกลายเป็นผู้ชายที่ท้องได้"แม่พูดไปก็ลูบที่ท้องต่ายไปด้วย

"ฮึก เเม่กับพ่อไม่รังเกรียดที่ผมเกิดมาผิดปกติหรอครับ ฮึก😢"ต่ายยังคงร้องไห้อยู่

"ทำไมถึงต้องรังเกียดล่ะ หนูเป็นลูกนะ ลูกน่ะคือสิ่งที่เเทนความรักของพ่อเเม่ ไม่ว่าลูกจะเกิดมาเป็นเเบบไหน ตาบอด หูหนวก เป็นใบ้ เเต่ยังไง พ่อเเม่ก็รักเเละยินดีเลี้ยงดูลูกอย่างดีที่สุดอยู่เเล้ว"เเม่พูดพร้อมกอดต่ายไว้เเน่น

"มานี่สิ๊"พ่อต่ายเรียกต่ายให้ไปนั่งข้างๆ

"ฮึก 😢"ต่ายเดินไปสะอื้นไป

"พ่อไม่มีทางรังเกรียดลูกเเน่นอน เพราะทำไมนะหรอ เพราะลูกคือของขวัญจากความรักของพ่อกับเเม่ไงล่ะ ทั้ง หนู เเละ คิริ ถึงลูกจะเป็นยังไงพ่อกับเเม่ก็รักเสมอนะ ไม่ต้องร้องนะลูก"พ่อต่ายลูบหัวต่ายเเล้วเช็ดน้ำตาให้ต่าย

"เพลิง นายจะต้องดูเเลลูกฉันกับหลานฉันให้ดีนะ"พ่อหันมาพูดกับผม

"ครับ ผมจะดูเเลให้ดีที่สุด"ผมพูดขึ้น

"เเล้วเรื่องเรียน ด๊อบไว้ก่อนนะลูก คลอดเเล้วค่อยกลับไปเรียนเดี๋ยวเเม่ให้พ่อไปคุยกับพ่อหนูปั้นให้เอง ไม่ต้องห่วง"เเม่พูดยิ้มๆ

"พ่อครับแม่ครับ ผมขอโทษนะครับที่ต้องทำให้ต่ายเสียการเรียนเเบบนี้"ผมยกมือไหว้พ่อกับเเม่ต่าย

"ไม่เป็นไนลูก เป็นพ่อคนเเล้วก็ต้องดูเเลลูกให้ดีล่ะ"

"เพลิง นายต้องเป็นหัวหน้าครอบครัวต้องทำทุกอย่างให้ลูกเมียสุขสบาย ไม่ว่าจะเหนื่อยเเค่ให้ก็ห้ามท้อ เพราะนายยังมีคนที่ต้องดูเเล เข้าใจใช้มั้ย"

"ครับ ผมสัญญาครับ ผมจะทำให้ต่ายมีความสุข เเละ จะทำให้ลูกภูมิใจที่มีผมเป็นพ่อ"

"ดี ไปบอกพ่อเเม่เเกด้วยล่ะ"

"ครับ"

หลังจากนั้นผมก็พาต่ายมาที่บ้านผมทันที

*คฤหานส์มาเฟีย

"​ยินดีต้อนรับครับนายน้อย!!"เสียงชายฉกรรจ์นับสิบยืนเรียงเเถวต้อนรับผม

"พ่อล่ะ"ผมกอดคอต่ายที่ยืนตัวสั่น

"นายใหญ่อยู่ที่ห้องทำงานครับ"

ผมเดินเข้าไปก็มีเเต่เสียงพวกเเม่บ้านตะโกนเรียกเเม่ผมกันใหญ่ ว่าผมกลับบ้าน

"ต๊ายย!!ตาเพลิงเเกกลับบ้าน้ป็นด้วยหรอ นึกว่าติดเมียจนลืมพ่อเเม่ไปเเล้ว"เเม่ผมที่อายุจะเข้าเลขสี่เเต่ยังสวยหุ่นเเซ่บอยู่อกเป็นอกเอวเป็นเอว สมเเล้วที่มัดใจพ่อได้

"มาได้สิครับ คิดถึงคนสวยเเถวนี้"ผมพูดเเล้วทำหน้าเจ้าเลห์ใส่เเม่

"เฮ๊อ!!"เเม่ทำท่าสบันผมยาวๆใส่เเล้วเดินมาหาต่าย

"กระต่ายน้อยของเเม่ทำไมดูมีน้ำมันวลขึ้นจังล่ะลูก ลูกเเม่มันเลี้ยงดีอยู่ใช่มั้ย ไม่ลำบากใช่มั้ย ถ้าลำบากก็ทิ้งมันไปหาผัวใหม่ไดนะลูกเเม่ไม่ว่า"

"เฮ้ยเเม่!!จะไปยุให้มันหาผัวใหม่ได้ไงผัวมันยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้"

"ชั่งสิ ป่ะลูกเดี๋ยวเเม่จะขุนหนูให้อ้วนๆเลย คริคริ"เเล้วเเม่ผมก็พาต่าย้ดินเข้าครัวไป

"ไงไอ้ลูกเวร มึงยังจำพ่อกับเเม่ได้อยู่หรอว่ะ"พ่อเดินลงมาจากบันได ใครเห็นก็รู้ว่าต้องเป็นพ่อผมเเน่ถึงอายุจะมาพอตัวเเต่ยังคงเคร้าโครงความหล่อ เเละ ความล่ำเหมือนโกงอายุ

"คำนี้ไว้ใช้ทักทายลูกรักหรอครับพ่อ"

"เออ ทำไมว่ะ"พ่อผมมาหยุดที่หน้าผมเเล้วยิ้มนิดๆ

"โดนปืนกันหน่อยมั้ยพ่อ"ผมมองน่าพ่ออย่างเอาเรื่อง

"ได้เลยไอ้ลูกชาย"พ่อเดินนำไปที่สนามยิงปืนหลังบ้าน

หลังบ้านผมดูเหมือนค่ายทหารย่อมๆเลยครับ มีสนามยิงปืน อาคารสอนศิลปะป้องกันตัวทุกชนิด สระว่ายน้ำ เเละสนามกีฬา

"มึงกลับมาบ้านต้องมีเรื่องอะไรเเน่"พ่อเอาปืนขึ้นมาเช็ค

"มีครับ ผมทำต่ายท้อง"

"ห๊ะ!! เเต่เมีนมึงเป็นผู้ชาย"พ่อหันมาถามผมอึ้งๆ

"ใช่เเต่เเม่เมียผมบอกว่า....."

ผมเล้าเรื่องต่างๆให้พ่อฟัง

"ก็ดีจะได้มีคนสืบทอดสกุลโดยสายเลือดเเท้ๆของมึง ตอนเเรกกูก็คิดหนักในเมื่อมึงมีเมียเป็นผู้ชายเเละจะมีลูกได้ไง เเต่พอฟังมือเล้ากูก็โล่งใจเเล้ว กูจะได้มีหลายกับเขาสั้กที"พ่อพูดยาวเหยีดก่อนเดินไปเล่งที่เป้า

ปัง!! นัดเเรกของพ่อคือกลางหัวเป้ายิง

"ผมก็ดีใจครับที่มีลูกกับคนที่ผมรัก"

ปัง!!ผมเล่งเเล้วยิง มันโดนเหมือนพ่อ

ปัง!!

ปัง!!

ปัง!!

ปัง!!

ผมกลับพ่อต่างคนต่างยิงเป้าของตน ซึ้งผลจากที่เห็นด้วยตาเเล้วผมเเละพ่อยิงโดนที่จุดตายหมด เเบบไม่มีพลาด

ยิงเสร็จผมกับพ่อก็มานั่งกินเหล้าที่โต๊ะ รอลูกน้องไปเอาเป้ามานับเเต้มว่าใครจะชนะ

"ใครชนะว่ะ"พ่อถามลูกน้อง

"เออ...สมอครับนาย"ลูกน้องตอบ

"5555 เออๆดีๆ"พ่อหัวเราะชอบใจเเล้วกินเหล้าต่อ

"ไอ้เเก่!!ไอ้เเก่!! ลูกมันทำเมียมันท้อง ไอ้เเก่!!"เเม่ผมวิ่งน่าตาตื่นพร้อมลากต่ายให้วิ่งตามมาด้วย

"เฮ้ย!! อย่าวิ่ง!!/เฮ้ย!! อย่าวิ่ง!!"ผมกับพ่อเมื่อเห็นเมียตัวเองวิ่งก็รีบห้ามกลัวจะล้มเอา

"มึงจะวิ่งทำไม"ผมเดินไปดึงต่ายเข้ามากอดไว้

ต่ายชี้ำปที่เเม่ผม

"...😆..."เเม่ผมยิ้มเเล้วนั่งลงที่ตักพ่อเเล้วยกขาขึ้นไขว่ห้าง

"เเล้วเธอจะวิ่งทำไม รู้ว่าเมียลูกท้องยังจะพากันวิ่งอีก ถ้าล้มขึ้นมาจะทำยังไง"พ่อผมจับที่สโพกเเม่เเล้วชี้ที่ทางที่วิ่งมา

"เเล้วไม่ตกใจหรอที่เมียลูกท้องทั้งที่เป็นผู้ชาย"เเม่ผมเอี้ยวตัวไปถามพ่อ

"ไอ้เพลิงมันเล้าให้ฟังเเล้ว"

"อ้าวหรอ"

"เธออยากได้ลูกมั้ยล่ะ"พ่อผมลูบที่สโพกเเม่เเล้วมองเเม่ด้วยสายตาหื่นๆ

"โอ้ย!! พอเถอะเเก่กันเเล้วนะพ่อกับเเม่น่ะ"ผมพูดขัดขึ้น

"อ๊ายย!! เดี๋ยวปีปากฉันอายุเเค่39กับอีก45เดือนเองฉันยังไม่เเก่ ให้พ่อเเกเเก่ไปคนเดียวเลย"เเม่วีนใส่ผม

"เอาน่าๆ"พ่อผมลูบหัวเเม่ที่กำลังเดือดกับคำพูดของผม

"ที่รักไปว่าเเม่เเก่ได้ไง เห็นๆว่าสวยขนาดนี้จะเเก่ได้ยังไง"ต่ายสะกิดเเขนผม

"เนอะๆ กระต่ายน้อยของเเม่"เเม่รีบเดินมาหาต่ายเเล้วดึงต่ายไปกอด

"วันนี้นอนยี่เเหละนะเมียกูขี้เกรียดขับรถเเล้ว"ผมพูดกับต่ายเเล้วเดินไปกินเหล้าต่อ

"ไปทำอาหารเย็นดีกว่าลูก ป่ะ"เเล้วแม่กับต่ายก็เดินออกจากสนามยิงปืนไป

*อุซางิ

​ผมกำลังทำอาหารกับเเม่พี่เพลิงอยู่ครับ 

"นี่ต่ายรู้วึกอารมณ์เเปรปวนบ้างมั้ย"แม่พี่เพลิงถาม

"ก็มีบ้างครับ"

"ถ้ามีอะไรปรึกษาแม่ได้นะลูก ถ้าเพลิงมันดูเเลลูกไม่ดีบอกเเม่เลยเเม่จะจัดการให้"

แม่ทำท่าต่อมมวย เเต่ต่อยมั้วๆ

"ครับ😄"ผมกับเเม่ก็ทำอาหารไปเรื่อยๆ

พอทำเสร็จก็กินตอนค่ำๆพอดี ตอนนี้เราเเยกย้ายกันขึ้นมาพักที่ห้องเเล้วครับ

"พี่เพลิง อายใครมั้ยที่ผมผิดปกติ ไม่เหมือนคนทั่วไป เป็นผู้ชายเเต่กลับท้องได้"ไม่รู้ผมเป็นอะไรครับอยู่มันก็อยากพูดออกมา เเล้วน้ำตามันก็ไหลเฉยเลย

"เฮ้ยๆ!!!เมียไม่เลยๆ อย่าร้องนะ เป็นอะไรของมึงเนี้ย"พี่เพลิงรีบกอดผมเอาไว้เเล้วลูบหัว

"เปล่า ปวดฉี่"เเล้วผมก็ลุกไปเข้าห้องน้ำ พอพี่เพลิงกอดปรอบผมอยู่มันก็มีความสุขเเล้วหายเศน้าเฉยเลยครับ

"เฮ้ย!!ตกใจหมด"อยู่พี่เพลิงก็เปิดประตูเข้ามา

"นึกว่าเป็นอะไร เห็นนานเเล้วยังไม่ออกมา"

"เค้าจะอาบน้ำ"ผมถอดเสื้อออกช้า โดยไม่รู้เลยว่าการกระทำของผมอยู่ในสายตาของพี่เพลิงตลอดเวลา

"เมียจ๋า"พี่เพลิงเดินมาประชิดร่างร่างที่เปรือยเปล่าของผมจากด้านหลัง

"พะ พี่เพลิงไอ้นั้นมัน"ผมรับรู้ถึงอะไรบางอย่างที่กำลังดันที่ก้นผม

"อื้อเมียกูอยาก"

"เเต่หมอห้ามมีเซ็กส์ ต้องผ่าน4เดือนเเรกไปก่อนถึงจะปลอดภัย อดทนนะเพื่อลูก"ผมหันน่าไปหาพี่เพลิงเเล้วลูบที่เเก้มเพื่อเป็นการปลอบ

"อือ ก็ได้"

ผมก็เดินไปอาบน้ำที่ฝักบัวโดยไม่ได้สนใจพี่เพลิง เเต่ก็ต้องหันไปสนใจเพราะเสียงเสียงนึง

"อื้อออ อ่าาา เมีย ซี๊ดดด"พี่เพลิงกำลังยืนช่วยตัวเองโดยมองผมที่กำลังอาบน้ำเป็นตัวเสริมอารมณ์

ผมก็หันหลังให้ก้มหน้าอาบกับเสียงครางของคนที่ไม่มียางอาย เเล้วรีบอาบน้ำต่อ

"เมียมันไม่ออก ช่วยหน่อย"พี่เพลิงเดินมาหาผมที่กำลังก้มขัดเท้าตัวเองอยู่

ผมเงยหน้าขึ้นไปมองที่ต้นเสียงเเต่ก่อนจะเห็นน่าคนพูดกับเห็นลูกชายตัวอวบอ้วนที่กำลังชี้จะทิ้มน่าผมอยู่ ผมเลยไม่มีทางเลือก ใช่ปากช่วยเเล้วกันสงสาร

"อื้อออ อ่าาา"พี่เพลิงครางออกมาเมื่อผมจับที่เเกนกายขนสดใหญ่ของพี่เพลิงเเล้วเริ่มเลียจากโคนขึ้นไปบนยอดที่มีน้ำปริ่มๆอยู่

จ๊วบๆ ผมดูดที่หัวป่านเน้นๆจนรู้สึกได้ถึงเเรงกระตุกของเเกนกายที่กำลังตอบสนอง

สวบ!! อึก!! พี่เพลิงจับหัวผมเเล้วสวนสโพกเข้ารัวๆ

"อึก อื้อ อ่อยอ่ะ(ปล่อยนะ)"ผมพยายามเเกะมือพี่เพลิงที่จับหัวผมไว้

"อย่าพูดสิเมีย ซี๊ดดดด ฟันมันโดน"พี่เพลิงไม่สน ไม่ยอมปล่อยมือเเถวยังเชยคางผมขึ้นเพื่อจะสอดได้ลึกขึ้นอีก

"อึก อื้ออออ!!"ผมดันที่ต้นขาของพี่เพลิงเเต่ไม่ได้ผลเลย

"ซี๊ดดดด นุ่มสัสๆเลยเมีย อ่าาา จะออกเเล้ว"พี่เพลิงยังคงสวนสโพกกระหน่ำกระเเทกเเกนกายใส่โพร่งปากผมอย่างเมามัน

"อื้ออ อ่า  โอ้ววว อ่าาา"พี่เพลิงกระเเทกสุดความยาว2-3ครั้งก่อนปลดปล่อยทุกหยดให้ไหลลงคอผม ผมก็กลืนไปอย่างไม่รังเกรียด

"เเค่กๆ เยอะจัง"ผมบ่นอุบอิบเมื่อน้ำรักที่พี่เพลิงปล่อยลงคอผมมันเยอะมาก

"ก็ไม่ได้ปลดปล่อยนาน"พี่เพลิงเอาน้ำใส่มือเเล้วเอามาลูบที่ปากผมเพื่อทำความสะอาด

"จุ๊ป!! ขอบใจนะเมีย ลีลาเมียนี่เด็ดมัดใจผัวดีจริง"พี่เพลิงจุ๊ปที่ปากผมเเล้วกระซิบข้างหู เเล้วลุกขึ้นอาบน้ำเเทนที่ผม

ผมเขินรีบเเต่งตัวเเล้วออกมานอนทันที ไม่นานพี่เพลิงก็ออกมาในสภาพบ็อกเซอร์ตัวเดียว เเล้วมานอนข้างๆผม

"ฝันดีนะครับคุณเเม่"พี่เพลิงกอดผมเอาไว้

"คริคริ ฝันดีครับคุณพ่อ"ผมก็กอดตอบเเล้วซุกน่าเข้าไปที่อกเเน่นของพี่เพลิง 

เเล้วเราก็หรับไปด้วยความง่วงที่เข้ามาโจมตี

**รักเเรกที่ติดตัวเรามาตั้งเเต่เราเกิดคือรักของพ่อ เเม่ ไม่ว่าเราจะเป็นยังไง จะปกติ เหมือนคนอื่นมั้ย ร่างกายครบทุกส่วนหรือไม่ เเม่ เเละ พ่อ ก็ยังรักเราเหมือนเดิมไม่เคยคิดจะทอดทิ้ง เราไม่รู้ว่าจะเจอรักที่ดี รักที่เเท้จริงเเบบนี้อีกหรือเปล่า รักษาให้ดีๆนะครับรักนี้น่ะ**

.

.

.





ความคิดเห็น