ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 4 งานเลี้ยง?

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 งานเลี้ยง?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 42.2k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ธ.ค. 2561 13:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 งานเลี้ยง?
แบบอักษร


เข้าสัปดาห์ที่สามอย่างงงๆ เมื่อเธออยู่กับคนอารมณ์แปรปรวนอย่างคณิน ผู้ชายที่จิกกัดเธอด้วยวาจา และชอบชวนเธอทะเลาะ

"วันนี้งานวันเกิดไอ้เมฆ" ทุกสายตาหันไปทางเมฆ "ฉันเลยจัดงานเลี้ยงให้"

"สุขสันต์วันเกิดนะคะคุณเมฆ"

"ฮึ" คณินส่งเสียงขึ้นจมูก ทำเอาเมฆและเดย์ทำหน้างง แต่เมฆพอเดาออกว่าเจ้านายเป็นอะไร

"ดื่มเต็มที่ พรุ่งนี้หยุดงานให้หนึ่งวัน อ่อ เธอด้วย ฉันโทรไปลาให้แล้ว" เขาบอกก่อนจะลงมือกินอาหาร

หลังจากนั้นทุกคนก็นั่งล้อมวง

"แกมีอะไรเสนอเล่นล่ะเดย์ เริ่มสิ" คณิน มองไปที่สมุนมือซ้าย

"ครับนาย เกมนี้เดิมพันด้วยเหล้า" ทุกสายตามองไปที่แก้วใสๆ นั่น มันมีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์สีอำพันอยู่

"หมุนขวด ถ้าปากขวดหันไปที่ใคร คนนั้นต้องตอบทุกคำถาม ถ้าไม่ตอบ ก็ยก แค่นี้ครับ"

ทุกคนพยักหน้าอย่างเข้าใจกติกา

"ฉันไม่ดื่ม" แสงดาวชิงบอกทุกคน

"ไม่ได้" คณินขัดขึ้นทันที "เริ่มสิ"

เดย์พยักหน้า ก่อนจะหมุนขวดเป็นคนแรก และปากขวดหยุดที่ เมฆ

"เยส พี่เมฆเสียซิงตอนไหน" เดย์ถามก่อนจะยักคิ้วกวนๆ ให้ นั่นทำให้ทุกคนหันไปใช้สายตากดดันให้เมฆตอบ

"ยังซิง" ตอบอย่างเต็มปากเต็มคำ แต่เดย์สิ ปรบมือพอใจในคำตอบเชียวล่ะ "ตาฉัน"

แล้วปากขวดก็มาหยุดที่เจ้านาย

"เจ้านายลืมคุณแสนหรือยังครับ" คำถามจี้ใจดำถูกส่งไป คนที่ถูกถามค้อนขวับใส่ทันที

ไม่คิดว่าลูกน้องคนสนิทจะกล้ายิงคำถามนี้

เขาไม่ตอบ แต่ยกดื่มทันทีจนเดย์ยิ่มเล็กน้อย

แสงดาวมองการกระทำนั้น หมายความว่าเขาเคยชอบแสนรักเจ้านายสาวของเธอ และตอนนี้ก็อาจจะยังชอบอยู่งั้นเหรอ

"ขวดหยุดที่เธอ" แสงดาวสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะหันมองขวด "เธอเสร็จพ่อเลี้ยงหรือยัง"

หญิงสาวมองเขาอย่างผิดหวัง ทำไมเขาถึงถามเธอแบบนี้นะ

ด้วยอารมณ์หลากหลายทำให้เธอไม่ตอบ แต่เลือกที่จะยกดื่มเหมือนกัน

"แค่กๆๆ อี๋" รสชาติที่ไม่คุ้นเคยทำเอาสำลัก ความขมปร้าทำเธอแสบคอไปหมด

"ฮึ" เสียงเย้ยหยันตามมาเบาๆ

"คุณคิน" สรรพนามที่เรียกนั่นทำเดย์และเมฆตกใจ ทุกคนไม่เคยเรียกชื่อนี้ เพราะมันเป็นชื่อหวงห้าม จะมีก็แต่ป้านีคนเดียว นอกนั้นแทบจะไม่มีใครรู้จักชื่อเล่นของเจ้านายพวกเขาด้วยซ้ำ แล้วทำไมสาวน้อยคนนี้ถึง.. "ทำไมคุณถึงยื่นมือช่วยฉัน"

เจ้าของชื่อจ้องหน้าเธอ เขายกยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะยกแก้วในมือขึ้น และดื่มมัน นั่นคือคำตอบว่า เขาไม่อยากตอบเธอ

เกมยังคงดำเนินไปเรื่อยๆ ทั้งสี่คนก็เริ่มมึนๆ แล้วเหมือนกัน หนักสุดคือหญิงสาวคนเดียวที่เธอดูจะคออ่อนพอสมควร

"คุณดาวครับ อยู่ที่นี่มีความสุขหรือเปล่า" คำถามจี้ใจ แต่คนมึนๆ กลับยกยิ้มกว้างทันที

"จะมีความสุขได้ยังไงคะ ดูหน้าเขาสิ จะแยกเขี้ยวอยู่แล้ว" เมฆหัวเราะเบาๆ กับคำตอบ ส่วนคนที่โดนว่าด้วยเธอเป็นครั้งแรกถึงกับตาวาว

เมาแล้วกล้าขึ้นเยอะ

"มา ฉันหมุนเอง" เธอหมุนขวด ก่อนจะยกยิ้มน้อยๆ เมื่อเห็นว่ามันหยุดที่ใคร

"คุณเกลียดฉันไหม คุณคิน" คณินไม่ตอบ และยกดื่มอีกครั้ง

คราวนี้ขวดหยุดที่เธอ

"เธอชอบใคร" หญิงสาวไม่ตอบ แต่ยกดื่มแทน และทุกครั้ง ขวดจะหยุดที่เธอ เมื่อเธอเป็นคนหมุนเอง จนตอนนี้เธอยกไปกี่แก้วไม่รู้ รู้แต่โลกมันหมุน

"ฉันไม่ไหว" เอ่ยก่อนจะคอพับทันที

"พาไอ้เดย์ไปได้แล้ว" เดย์ที่หมดฤทธิ์ก่อนเพื่อนนิ่งสนิทเดือดร้อนเมฆต้องพาออกไป ส่วนเธอน่ะเหรอ เขาจะพาส่งเข้านอนเอง

ขาแกร่งยืนอย่างมั่นคง ก่อนช้อนคนตัวบางมาอุ้มไว้ ยัยหุ่นยนต์ตัวแสบ พอเมาแล้วแอบด่าเขาตลอด น่าตีจริงๆ

ร่างสูงพาเธอมายังห้องนอน แต่ไม่ใช่ห้องนอนเธอหรอก เป็นห้องนอนของเขาเอง

ชายหนุ่มหาผ้ามา ก่อนจะเช็ดให้เธอเบาๆ

ยัยหุ่นยนต์ตัวเล็กบอบบางที่นอนหายใจสม่ำเสมออยู่บนเตียงทำเขายิ้มออกมา รู้งี้มอมเหล้าตั้งนานซะก็ดี เธอจะได้มีท่าทีมากกว่าจะนิ่งบ้าง

ยังหมั่นไส้ลูกน้องคนสนิทไม่หาย ที่มันถามจี้ใจดำเรื่องแสนรัก

ถามว่ายังรู้สึกดีไหม บอกเลยว่ามาก

แต่ถ้าถามว่ารู้สึกเจ็บแบบเดิมไหม

น่าแปลกใจ มันไม่เจ็บแบบเดิมแล้ว

"อื้อ" ร่างบางส่งเสียงออกมาเบาๆ เมื่อรู้สึกว่ามีอะไรมารบกวนการนอนของเธอ "ร้อน"

เพราะร่างกายไม่คุ้นชินกับสิ่งที่ดื่ม เธอไม่เคยแตะมันด้วยซ้ำจึงไม่รู้ว่าตอนนี้ เธอเริ่มจะแสดงอาการแพ้ออกมาให้เห็น ตัวเล็กบางเริ่มแดงนิดๆ เหงื่อไหลออกมา เมื่อโดนผ้าที่เช็ดตัวอาการก็ดีขึ้น

แต่ยังดิ้นยุกยิกไม่หยุด จนต้องลุกขึ้นจากเตียง

"เป็นอะไร" เสียงทุ้มที่เอ่ยถาม ทำเธอยกยิ้มกว้าง

"คัน ร้อน ถอดเสื้อ"

"เฮ้ย" ใครจะรู้ว่าจบคำเธอจะทำตามแบบนั้นทันที เขาตะครุบมือเธอไม่ทัน นั่นทำได้แค่เพียงมองการกระทำของร่างเล็ก และลอบกลืนน้ำลายเสียงดัง

"อึก" ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า แม้ร่างตรงหน้าจะไม่ได้มีอะไรใหญ่โต แต่ความพอเหมาะพอดีดูกระทัดรัดทำน้ำลายเขาเหนียวไปหมด

อยากซุก สะดุ้งกับความคิดของตัวเอง ซุกอะไรไอ้คิน ใจเย็นโว้ย แม้จะคิดแบบนั้น แต่ก็ต้องสะดุ้งเมื่อเธอทะลึ่งลุกขึ้นยืน และค่อยๆ ถอดกางเกงออก

ไม่ดีแน่ ถ้ายังปล่อยให้เธอถอดเสื้อผ้าของตัวเองทีละชิ้นแบบนี้ เขาควรจะช่วยถอด เอ่อ ควรจะหยุดเธอซะ

คิดแบบนั้นก็ยื่นมือไปจับเธอไว้แล้วฉุดให้เธอนั่งลง

"คุณคิน" เหมือนคนละเมอมากกว่าที่จะรับรู้ว่าเป็นเขาจริงๆ "นิสัยไม่ดี ชอบหาเรื่อง" ปากจิ้มลิ้มเอ่ยต่อว่าทันทีเหมือนต้องการระบายความในใจมาก กว่า

"ทำไม"

"บางทีเหมือนใจดี บางทีดูใจร้าย" เอ่ยพร้อมเบะปากไปด้วย "ชอบเมียคนอื่นด้วยเหรอ ไม่เคยรู้เลย"

เขาดีดหน้าผากเธอไปหนึ่งที ยัยเด็กนี่ ตอนเขาชอบแสน แสนยังไม่ได้เป็นเมียใครสักหน่อย

"บาปกรรม"

"บาปกรรมเธอสิ" เขาเถียงคนเมาก่อนจะถอนหายใจ ลืมไป เถียงไปก็ไม่รู้เรื่อง ส่ายหน้าน้อยๆ ก่อนจะยิ้มออกมา

ทำไมเขาต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยนะ ก่อนจะรีบเช็ดตัวให้เธอ และห่มผ้าห่มให้

หมับ มือเล็กคว้าท่อนแขนแกร่งไว้ เธอเอนตัวขึ้นนั่งอีกครั้ง พร้อมกับท่าทีออดอ้อนกอดแขนแกร่งแน่น

"อุ่นจัง อย่าพึ่งไปไหนเลยนะ" พูดพร้อมกับใช้ใบหน้าเล็กอิงแอบกับแขนแกร่งเพราะคิดว่ามันคือหมอน แม้ไม่นุ่ม แต่มันทำให้เธอรู้สึกอบอุ่น

"ทำแบบนี้ อยากตายใช่ไหม" เสียงเครียดพูดลอดไรฟัน ให้ตายเถอะ สภาพเธอไม่ควรที่จะมาทำกับเขาแบบนี้นะ สภาพเธอควรจะไปนอนมากกว่า

แม้จะคิดแบบนั้น แต่ก็ปีนขึ้นมาอยู่บนเตียงกับเธอ

ทำไมกัน ทำไมเขาต้องรู้สึกแปลกๆ กับการที่ได้เจอกับเด็กผู้หญิงที่ชื่อแสงดาวนี่ด้วยนะ

มันแตกต่างจากคนที่เขาเคยชอบ

มันไม่ได้เพียงแค่อยากช่วย มัน...

"เฮ้ย" มัวแต่คิดอะไรเพลินๆ พอรู้สึกตัวอีกทีคนที่อ้อนกอดแขนเขาก็ขยับมากอดเขาไว้จนแน่น ถ้ามันยังมีผ้าห่มกั้นก็คงดี แต่ตอนนี้มันร่นไปอยู่ที่ตักเธอนู่น

ทำให้ตอนนี้ ส่วนที่น่าซุกสุดๆ ที่กั้นด้วยเสื้อตัวเล็กมันทำให้เขาใจสั่น

ไม่ได้นะไอ้คิน นั่นคนเมา นั่นคนเมา

"อ๊า" เขาเผลอครางเมื่อปากเล็กไม่อยู่นิ่ง ให้ตาย มันมาไล่กัดคอเขาได้ยังไง และเหตุการณ์ดูจะเลวร้ายมากขึ้นเมื่อเธอจูบวนๆ ไปทั่วคอเขา

ทำแบบนี้ไม่ต่างจากยั่วกันสักนิด เขาไม่ใช่กำแพงหรืออิฐปูน คิดพรางค่อยๆ แกะกระดุมเสื้อตัวเองออก

ก่อนจะยกให้เธอมานั่งบนตัก แม้เขาจะยังไม่ได้ถอดชิ้นล่างสักชิ้นเลยก็ตาม

"ทำแบบนี้รู้ไหมว่ามันอันตราย"

"ฮื้อ" ตอบกลับอย่างไม่รู้เรื่อง แต่ก็ผละตัวเองออก มือก็เกาะบ่าแกร่งไว้ มองเขาตาแป๋ว

"ครายยย" ลากเสียงยาวจนเขาถอนหายใจ

"คิน"

"ใครคือคิน คินคือ ใคร" คนเมายังคงทบทวนที่ดูจะไม่ค่อยได้อะไรเลย แต่ก็ยังพยักหน้าและยิ้มออกมา

"คินคือใคร ไม่รู้"

"เธอ"

"รู้จักแต่คณิน คนร้ายกาจ" เอ่ยพร้อมซบลงกอดเขาไว้อีกครั้ง

"ยัยบ้าเอ้ย ชื่อฉันเธอก็รู้คนเดียว ยังจำไม่ได้อีก" ถึงเธอจะจำชื่อจริงเขาได้ก็เถอะ โมโหโวยวาย ก่อนจะจับเธอให้ผละออกจากตัวเอง

"ยัยแสงดาว"

"ฮื้อ"

"มองหน้าฉัน" ตาปรือขึ้นมอง ก่อนจะหัวเราะออกมาคิกคัก

"หล่อจัง ชื่อไรหรอ"

"เฮ้อ" แล้วดูสิ แทนที่จะได้สติ แต่ดูจะหลุดกว่าเดิม

"แขนใหญ่จัง" เอ่ยพร้อมกับค่อยๆ ลากมือจากบ่าลงไปตามแขนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ ก่อนจะค่อยๆ ไต่ลงมาที่มือของเขา

"มีนมด้วยอะ" เอ่ยจบก็ตะปบมือลงบนหน้าอกแกร่ง ก่อนที่เขาจะสะดุ้งนิดๆ เมื่อเธอใช้นิ้วสะกิดส่วนปลายของมัน

"ไม่เห็นเหมือนกันเลย" เอ่ยพร้อมกับก้มมองตัวเอง ก่อนจะมองหน้าอกของอีกฝ่าย

อือ รู้ว่าไม่เหมือน แต่ช่วยหยุดเอานิ้วเขี่ยส่วนหัวมันสักที คนที่โดนสะกิดส่วนที่อ่อนไหวขนลุกซู่ พร้อมกับครางฮึมฮัมคาดโทษเธอไปด้วย

"แสงดาว" เขาเสียงดังเมื่อเธอใช้ฟันคมๆ กัดลงตรงหน้าอกของเขาอย่างแรง

คนถูกดุไม่สนใจ แต่ก็ยอมหยุด มือเล็กยังคงลากลงไปเพื่อสำรวจกายแกร่ง มันลากไปตามหน้าท้องลอนสวยที่เขาเพียรออกกำลังกาย ก่อนที่มันจะหยุดที่ส่วนหัวเข็มขัด

"หน่มหน๊มไม่เหมือน ตรงนี้จะเหมือนไหม น๊า"

จบคำเขาก็หยุดมือเธอทันที พร้อมกับคำรามใส่เธอ สาบานได้เลยว่าถ้ายัยนี่รอดไปได้ อย่าเรียกเขาว่าคณินคนดุ

"หมดเวลาสนุกของเธอแล้วสาวน้อย"

---------///--------

ฮื้ม? นี่ช่วยเธอเพื่อนำมากินเองเหรอ

แบบนี้ก็ได้เหรอ งง

รัก

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว