ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 10

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.8k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 เม.ย. 2561 12:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 10
แบบอักษร


15 นาทีผ่านไปเธอแหงนหน้าขึ้นมาจากงานเนื่องจากข้างหน้าของเธอมีกล่องอาหารวางอยู่ 3 กล่อง

"ผมไม่รู้ว่าท่านประธานชอบกินรสชาติแบบไหน ผมเลย ซื้อแบบ ธรรมดา เผ็ดกลาง เผ็ดมากมาให้ กล่องนี้ต้มจืด หมูทอด กล่องนี้ผัดกระเพา ไข่ดาว กล่องนี้ ผัดพริกแกง ปลาทอด ร้านนี้ดีนะใส่เบนโตะสะอาด ผมไม่รู้ท่านประทานจะชอบอาหารธรรมดาแบบนี้ไหม และนี้ ผมไม้มีแอปเปิ้ล และ สัปปะรด ท่านประธานชอบทานแบบไหนหรือจะกินทั้งคู่ "

ในระหว่างที่ติณกำลังสาธยายอาหารอยู่นั้นสายตาของรินมองหน้าของติณแบบไม่วางตา สายตาที่เย็นชาตลอดเวลานั้นมีความอ่อนโยนเล็กน้อย ถ้าไม่สังเกตุก็จะไม่เห็น และมุมปากของเธอก็กระตุกเล็กน้อย

"อืม แล้วนายละทานอะไรหรือยัง"

"นี้ไงของผมก็ซื้อมา ผมข่อนข้างจะทานเผ็ด ท่านประทานจะทานแบบไหนผมจะเอาไปจัดที่โต๊ะให้"

"ขอเป็นผัดพริกแกงกับปลาทอดก็แล้วกัน"

ติณยิ้มพร้อมหยิบกล่องอาหารไปที่โต๊ะรับแขกภายในห้องทันที

"พร้อมแล้วครับท่านประธาน"

"อืม" รินเดินมาที่โต๊ะรับแขกพร้อมนั่งลง

"นายไม่กินเหรอ"

"เดี๋ยวผมออกไปกินที่ครัว ท่านประธานตามสบาย"

"นั่งด้วยกันสิ" เสียงเย็นชาเอ่ยขึ้น

"ห๊ะ อ่า ครับๆ" ติณรีบวิ่งไปหยิบกับข้าวของตัวเองกลัวรินเปลี่ยนใจ

เธอกำลังทานอาหารธรรมดาแต่การกินของเธอทำให้อาหารดูเป็นอาหารหรูทันทีมารยาทบนโต๊ะอาหารของเธอนั้นช่างงดงาม ติณเหม่อมองรินด้วยสายตาชื่นชม

"ทานสิ ทำไมนายไม่ทาน"

"ครับๆ"

"อร่อยไหมครับ"

"อืม"

ระหว่างที่รินกำลังกินอยู่นั้นติณก็ลุกขึ้นและเดินหายไป แต่รินไม่ได้เอ่ยปากถามอะไร

ติณกลับมาพร้อมจานผลไม้

"นี้ครับ แอปเปิ้ลกับสัปปะรด"

"ไม่เป็นไรฉันอิ่มแล้ว"

"ท่านประธานที่เคารพรัก ท่านต้องทานอาหารให้ครบ 5 หมู่และผลไม้ก็มีประโยชน์มากมาย ไม่ว่าวิตามิน กากใยอาหารมากมาย มันจะทำให้ท่านประธานไม่ท้องผูก และ.."

"พอๆ ฉันกินก็ได้" รินตัดรำคาญด้วยการหยิบแอปเปิ้ลขึ้นมากัดเข้าไป

"อร่อยไหมผมปอกเองกับมือเลยนะครับ"

"อืม"

ติณเองคงไม่รู้หรอกว่าตอนนี้เขาทำให้หัวใจตายด้านของรินเริ่มสั่นไหว

"นี้ครับน้ำ"

"อืม"

'ถ้าขอซื้อคำว่าอืมจากท่านประธานจะขายเท่าไหร่นะ'

ติณคิดในใจ


17:00 น.

"ฉันต้องกลับบ้านไปเปลี่ยนชุด"

"ครับ"

ติณขับรถพารินกลับคฤหาสน์หลังงามทันที

"นายรอที่นี้แหละ"

ริณหายไปประมานครึ่งชม.เธอเดินลงมาจากบันไดด้วยชุดราตรีสีดำ เปิดแผ่นหลังอันขาวเนียน ที่ทำให้ติณถึงกับตาค้าง พร้อมกับคิดว่า

'เริ่มเข้าใจฉากนี้ในละครแล้วละ'

"พะ พร้อมแล้วเหรอครับ"

'อืม'ติณคิดว่าเธอต้องตอบแบบนี้

"อืม"

'โอ้ย เดาไม่ผิดเลยทำไมซื้อหวยไม่แม่นแบบนี้นะ'

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว