ตอนเฝ้าเมีย ซ้ำกับตอนต้องง้อเท่านั้น

สู้เพียงลำพัง

ชื่อตอน : สู้เพียงลำพัง

คำค้น : ทอดทิ้ง จากลา ลูกน้อย

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 30.2k

ความคิดเห็น : 41

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มิ.ย. 2561 19:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สู้เพียงลำพัง
แบบอักษร

สองอาทิตย์ต่อมา

“ในที่สุดเราก็มีร้านเป็นของตัวเองแล้วนะตัวเล็ก”

สองอาทิตย์ที่ผ่านมาเธอยอมรับว่าเธอเหนื่อยมาก ทั้งอาการแพ้ท้อง ทั้งต้องดูช่างในการทำร้านให้กับเธอ ไหนจะต้องไปซื้อเครื่องมือต่างๆในการทำขนม สิ่งของ ต้นไม้ที่นำมาตกแต่งร้าน เงินเก็บในธนาคารหดหายไปในชั่วพริบตา เงินเก็บที่เหลือเธอต้องประหยัดใช้ให้มาก เพราะไม่รู้ว่าสองเดือนแรกเธอจะขายขนมได้มากแค่ไหน

“ก่อนอื่นเราต้องแจกใบปลิวโปรโมทร้านของเราก่อน”เธอยืนอยู่หน้าร้านแจกใบปลิวให้กับผู้คนที่เดินผ่านไปมา และเดินไปอีกฝั่งของถนนไปแจกใบปลิวหน้าบริษัทให้กับพนักงานออฟฟิศ ทั้งแสงแดดทั้งอากาศส่งผลต่อต่อเธอที่กำลังตั้งท้อง ถึงจะเหนื่อยแค่ไหน เธอก็ต้องทน ถ้าไม่ไหวจริงๆเธอก็จะนั่งพักก่อนจนกว่าจะแจกใบปลิวเสร็จ

“ในที่สุดเราก็แจกใบปลิวหมด งานต่อไปที่เราต้องทำในวันนี้ คือ เตรียมวัตถุดับ”แต่เธอเดินไปไม่ถึงสามก้าวรู้สึกหน้ามืดขึ้นมา เวียนหัว

“คุณครับ ระวัง”เธอได้ยินเสียงคนร้องเท่านั้น และสติเธอดับวูบลงทันที “คุณครับ ธีระเชษฐ์ที่เดินออกมาจากบริษัทของตนเอง เห็นผู้หญิงที่กำลังเป็นลมต่อหน้า เขารีบวิ่งเข้าไปหาเธอทันที

“คุณครับ คุณ”สติเธอดับวูบไปแล้ว เขาตัดสินใจอุ้มเธอเข้ามาในบริษัทของตนเอง มีพนักงานหลายคนเหลือบมองดูเจ้านายที่อุ้มหญิงสาวแปลกหน้าเข้ามาด้านใน

“มีอะไรหรือเปล่าเชษฐ์”สิตาที่ให้แฟนหนุ่มของตัวเองไปรอที่รถก่อน เธอลืมของต้องกลับขึ้นไปเอาที่ห้อง พอลงมาเห็นแฟนหนุ่มอุ้มผู้หญิงเข้ามาในบริษัท เธอวิ่งตามไปที่ห้องรับรองทันที

“คือผมเห็นเธอเป็นลมที่หน้าบริษัท จึงอุ้มเธอเข้ามา”ธีระเชษฐ์เดินหันมาบอกแฟนสาว พร้อมขอยาดมจากเธอ สิตายื่นเดินเข้ามาใกล้แฟนหนุ่ม พร้อมมายืนเคียงข้าง ดูอาการของเธอคนนั้น พอมองหน้าเธอคนนั้น

“วิสา”

“อะไรนะครับ สิตารู้จักเธอเหรอ”

“ค่ะ เธอเป็นรุ่นน้องของสิตาที่มหาลัย แล้ววิสามาทำอะไรแถวนี้”เธอมองหน้ารุ่นน้องที่เป็นแฟนกับเพื่อนสนิทของเธอ

“อือ”วิสาขารู้สึกตัวขึ้น แต่อาการหน้ามืด ยังทำให้เธอลืมตาขึ้นมาไม่ได้ เธอต้องนอนพักนิ่งๆอีกหนึ่งนาที่ถึงลืมตา มองดูรอบๆตัวเธอ

“วิสาค่อยๆลุก”สิตาเข้ามาประคองวิสาให้นั่ง

“พี่สิตา”พอสติกลับมาครบ เธอรีบเอามือมากุมที่หน้าท้องของตนเองทันที ลูก ลูกของเธอยังอยู่ไหม เธอมองสำรวจหน้าของของตนเอง ขอบคุณที่ลูกของเธอไม่เป็นอะไร

“บอกพี่ที ทำไมถึงได้มาเป็นลมที่หน้าบริษัทของแฟนพี่”วิสามองดูรอบๆอีกครั้ง มีผู้ชายอีกคนนั่งอยู่ไม่ไกลจากพวกเธอ

“คือ วิสามาแจกใบปลิว ร้านขนมของตัวเองค่ะ แต่วันนี้แดดแรง จึงทำให้หน้ามืด”

“วิสาเปิดร้านขนม แล้วเรื่องเรียนหละ”สิตามองผู้หญิงตรงหน้า

“วิสลาออกจากมหาลัยแล้วค่ะ”

“ทำไมหละวิสา”วิสาไม่ตอบ ได้แต่ยิ้มหน้าเจือนให้กับรุ่นพี่ที่เธอรู้จักดีในฐานะเพื่อนของพี่ภาค และก้มหน้ามองมือของตนเอง เธอไม่กล้าบอกเหตุผลกับใครทั้งนั้นในตอนนี้ สิตามองหน้าวิสา เธอรู้ว่าวิสาขาคงไม่อยากที่จะบอก

“แล้วเรื่องนี้ภาครู้หรือยัง”วิสาขาส่ายหน้า

“วิสากับพี่ภาคเราสองคนเลิกกันแล้วค่ะ”วิสาขาหันหน้ามาหาเธอ “เรื่องที่พี่สิตารู้ในวันนี้ อย่าบอกพี่ภาคนะคะ วิสาขอร้อง”

“วิสาบอกเหตุผลกับพี่มาก่อนทำไมถึงไม่อยากให้ภาครู้”วิสาก้มหน้าลง เธอไม่อยากให้ผู้ชายคนนั้นรู้เกี่ยวกับเรื่องของเธอ กลัวเขาจะรู้ว่าเธอท้อง มาแย่งลูกไปจากเธอ

“วิสาขอร้องเถอะนะคะ จะให้วิสากราบก็ได้”เธอเงยหน้าอ้อนวอน

“ได้ พี่จะไม่บอกภาค”

สิตาบอกคนตรงหน้า เธอจะต้องรู้ให้ได้ ทำไมสองคนนี้ถึงเลิกรากัน และดูเหมือนต้นเหตุมันจะมาจากเพื่อนของเธอ ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าภัคดนัยเจ้าชู้จะตาย อย่าบอกนะว่ามันมีผู้หญิงคนอื่นในตอนนี้ ถ้าเป็นอย่างนั้นเธอก็ได้แต่สงสารวิสาขา ที่รักเพื่อนเธอมากมาย และทำไมวิสาขาถึงต้องออกจากมหาลัย สิตาได้แต่ตั้งคำถามภายในใจ

วิสาขายืนทำขนมด้วยสีหน้าไม้สู้ดีนัก อาการแพ้ท้องรุนแรงจนต้องทำให้เธอนั่งพักสักพัก ถึงร่างกายจะเหนื่อยล้ามากแค่ไหน เธอก็ต้องทน ฝืนร่างกายขึ้นมาทำงาน เตรียมแป้งในการทำขนม ดีที่มีน้ำมะนาวมาช่วยบรรเทาอาการในการแพ้ท้อง ทำให้เธอพอจะทำงานในเช้าวันนี้ได้

“อดทนอีกนิดนะตัวเล็ก เดี๋ยวเราอบแป้งเสร็จ เราค่อยกินข้าวกัน”เธอลูบท้องบอกลูกในท้อง เธอทำขนมทั้งจิบน้ำมะนาวไปด้วย

กว่าจะทำขนมเสร็จก็ปาไปสิบโมงเช้า เธอมองดูผลงานของตนเองด้วยความพึงพอใจ ขนมเค้กถูกจัดวางใส่ชั้นอย่างสวยงาม นอกจากเค้กยังมีขนมอย่างอื่นที่เธอทำออกมาจัดวางเรียงรายอย่างสวยงาม หลังจากนั้นนั่งทานข้าวในห้องครัว ลูกเธอคงจะหิวมากแล้ว

“อร่อยไหมตัวเล็ก แม่ลงมือทำกับมือเลยนะ ข้าวอบทรงเครื่อง”เธอตักข้าวเข้าปาก พร้อมพูดกับลูกในท้องไปด้วย ถึงจะเหนื่อยล้าแค่ไหน แต่กำลังใจของเธอที่ต้องสู้เพื่อลูกในท้อง เธอจะไม่ถอย

กริ๊ง

“ร้านวิสายินดีต้อนรับค่ะ อ้าวพี่สิตา พี่เชษฐ์สวัสดีค่ะ”วิสาขายกมือไหว้คนตรงหน้าทันที

“วันนี้วิสาเปิดร้านวันแรก พี่จึงชานเชษฐ์มาอุดหนุน

“ขอบคุณค่ะ เชิญนั่งก่อนค่ะ”วิสาขาเชิญลูกค้าทั้งสองมานั่งโซนด้านในที่มีอ่างปลาคาร์ฟแหวกว่ายไปมา

“วิสาจัดร้านเองเหรอ”สิตาหันมาองคนตรงหน้าที่นำเมนูมาให้เลือก เธอชอบร้าน บรรยากาศดี

“ค่ะ วิสาจัดร้านเอง”

“ราคาเช่าร้านเท่าไหร่เหรอ”สิตาถามด้วยความเป็นห่วง เธอพอจะรู้ว่าวิสาฐานะไม่ได้ร่ำรวยอะไร

“ที่จริงร้านนี้เป็นบ้านของวิสาเองค่ะ วิสาแค่ปรับปรุงชั้นล่างใหม่ให้เป็นร้าน”เธอตอบไปตามความเป็นจริง สิตาพยักหน้ารับรู้ ถ้างั้นระยะทางจากบ้านไปมหาลัยก็ไกลมากทีเดียว มิน่าวิสาถึงต้องไปอยู่หอพัก เธอมองสำรวจไปทั่วบริเวณ ว่าวิสาอาศัยอยู่กับใครบ้าง แต่ไม่เห็นใครเลย

“ไม่ทราบว่าวันนี้จะรับอะไรดีคะ ทางร้านลดให้สิบห้าเปอร์เซ็นต์ค่ะ โดยเฉพาะสิบท่านแรก ถ้าซื้อครบเจ็ดชิ้นทางร้านเราแถมเค้กบราวนี่ให้อีกหนึ่งชิ้นค่ะ”เธอกล่าวพูดด้วยรอยยิ้ม

“ไม่ทราบว่าทางร้านมีของหวานชิ้นไหนแนะนำบ้างคะ”สิตาถามคนตรงหน้าด้วยความเอ็นดู วิสาขายืนร่ายเมนูขนมที่เธอทำเองกับมือให้ลูกค้าทั้งสองฟัง

“พี่ขอชีสเค้ก คัสตาร์ดชิฟฟ่อนเค้ก ชีสพายไอศกรีมชาเขียว และพี่รู้ว่าสิ่งนี้ต้องอร่อยมากแน่นอน เค้กมะพร้าวอ่อน เพราะพี่เคยทาน ส่วนเครื่องดื่ม พี่ขอกาแฟดำ และบลูเบอรี่สมูทตี้”วิสาขายืนจดเมนูอย่างตั้งใจ พร้อมทวนรายการอาหารของหวานและเครื่องดื่มที่สั่ง

“รอสักครู่นะคะ”เธอเดินตัดแบ่งเค้กใส่จานอย่างสวยงาม พร้อมจัดการชงเครื่องดื่มให้ลูกค้าทั้งสอง การทำงานแบบนี้ค่อนข้างที่จะเหนื่อย เพราะมีหลายหน้าที่ต้องทำ เธอไม่กล้าที่จะจ้างลูกมือ เพราะไม่รู้ว่าร้านขนมหวานของเธอจะไปได้สวยหรือว่าขาดทุน

“ขนมวันนี้อร่อยมาก เอาไว้วันหลังพี่จะมาอุดหนุนใหม่”วิสาส่งกล่องขนมให้กับสิตาที่เหมาไปทุกเมนูเพื่อจะซื้อไปฝากให้คนในบริษัท

“ขอบคุณพี่สิตามากนะคะ ที่มาอุดหนุนในวันนี้ แถมยังซื้อไปฝากพนังงานที่บริษัทของพี่เชษฐ์อีก”เธอพูดและยิ้มออกมาด้วยความดีใจ เหมือนกับพี่สิตาหาลูกค้าให้เธอไปด้วย

“แค่นี้เองวิสา เราคนกันเอง พี่ไปก่อนนะ”

วิสายกมือไหว้ทั้งสองคน วันนี้นอกจากจะมีพี่สิตามาอุดหนุนแล้ว ยังมีลูกค้าอีกหลายคนเข้ามาอุดหนุนร้านของเธอ เพราะห้าวันแรกที่เธอเปิดร้านเธอมีส่วนลดให้กับลูกค้าที่นำใบปลิวที่เธอแจกเมื่อวานมาด้วย วันนี้เป็นอีกวันที่เธอเหนื่อยสายตัวแทบขาด แต่เธอก็ต้องทน ต้องเงินเก็บไว้ใช้จ่ายในช่วงที่เธอจะคลอดเจ้าตัวเล็ก และอีกอย่างเธอไม่รู้ว่าจะปิดพี่สิตาได้อีกนานแค่ไหนที่เธอท้อง นับวันท้องของเธอก็ยิ่งใหญ่ขึ้นทุกวัน แต่อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด แต่เธอไม่ยอมให้ใครมาแย่งลูกไปจากเธอแน่นอน

“พรุ่งนี้เราก็ต้องสู้อีกนะลูก เป็นลูกแม่หนูต้องอดทนนะคะ”เธอพูดกับลูกน้อย หลังจากที่คิดเงิน ทานมื้อเย็นเสร็จ กำไรเธอยังมองไม่เห็น ขนาดทุนเธอยังไม่ได้คืน เธอได้แต่ภาวนาให้วันพรุ่งนี้หรือวันต่อๆไปให้มีลูกค้ามาอุดหนุนเธอให้เพิ่มมากขึ้น ไม่อย่างนั้นเธอกับเจ้าตัวเล็กแย่แน่

“ก่อนนอนแม่จะเล่านิทานให้ฟังนะคะ”เธอลูบท้องของตนเองไปมาพร้อมเล่านิทานทำเสียงเล็ก เสียงน้อยให้ลูกน้อยในท้องฟัง เธอซื้อหนังสือคุณแม่ตั้งครรภ์มาอ่าน ว่าต้องทำตัวอย่างไรบ้าง ข้อควรห้ามต่างๆ เหมือนกับการทำงาน เธอรู้ แต่เธอจะระวังเอาไว้ อะไรที่เสี่ยงต่อการแท้งเธอก็จะจ้างไม่ทำเอง อะไรที่มีประโยชน์ต่อลูกน้อย เธอจะซื้อมาทาน ซื้อมาดื่ม

“หลับฝันดีนะคะ”เธอบอกับลูกน้อย และล้มตัวลงนอนด้วยความเหนื่อยล้า





นิยายเรื่องนี้ไรทืตตต้องหาตัวละครมาเพิ่ม คือไม่อย่างนั้น เนื้อเรื่องมันเขียนไม่ออก ดำเนินเรื่องไปไม่ได้ พูดตรงๆ เนื้อเรื่องของนิยาย เรื่องนี้ อาจมีการการเพิ่มเนื้อหาร หริชือปรับอีกนิก ให้ดูสนุกมากขึ้น ไรทืจะพยายามน้า ขอถูกใจ เม้นทืบอกเค้านห่อยน้าคนดี เนื้อหานิยาย เป็นอย่างไร เค้าจะนำไปแก้ไข

ความคิดเห็น