ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 9

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 เม.ย. 2561 11:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 9
แบบอักษร

"ฟังไม่ผิด นายต้องเป็นเลขาให้ฉัน เพราะตอนนี้ฉันไม่สามารถไว้ใจใครได้เลย"

"แสดงว่าท่านประธานไว้ใจผม ?"

ติณชี้มาที่อกตัวเองพร้อมยิ้มมุมปากเล็กน้อย

รินมองหน้าติณในใจคิด หมั่นไส้กับร้อยยิ้มแบบนี้

"อืม ก็ไม่เชิง"

"หมายความว่ายังไง"

"ในชีวิตชั้นเคยไว้ใจคนมาเยอะแล้ว และมันก็ลงเอยเหมือนเดิม"

"เอาเป็นว่าผมจะช่วยเป็นเลขาให้ท่านประธานจนกว่าท่านประธานจะไว้ใจใครมาเป็นเลขาได้" ติณกล่าว โดยส่วนตัวเขาสามารถทำงานได้หมดแต่เขาไม่ชอบการนั่งทำงานในออฟฟิศหลังขดหลังแข็งเขาขอยอมไปเสี่ยงตายที่อิรักมากกว่า มานั่งทำงานแบบนี้ แต่เพราะผู้หญิงคนนี้เขาถึงยอม

'ถือว่าเป็นการชดใช้ที่ผมมองรูปร่างของคุณก็แล้วกัน'

ติณคิดในใจ

"ฮัดชิ้ววว" เสียงของริน

'ใครพูดถึงนะ'

"ท่านประธานคงไม่ค่อยสบายเจอเรื่องหนักมาทั้งคืน พักผ่อนบ้างนะครับ"

"อืม เอาเอกสารนี้ไปดูและนายก็นั่งโต๊ะนั้นแทนเลขาคนเดิมก็แล้วกัน"

เสียงเย็นชาเอ่ยขึ้น

'แต่ทำไม่รู้สึกดีนะ'รินคิดในใจ

เพราะไม่ค่อยมีคนมาห่วงเธอแบบนี้นานแล้วหลังจากพ่อแม่เธอเสียไป

'แต่ช่างเถอะเขาคงพูดไปงั้น'

ติณหันหลังเดินไปที่โต๊ะพร้อมบ่นพึมพำ

"อากาศเย็นขนาดนี้ใครใช้ให้แก้ผ้าเดินรอบบ้านละ"

"นายพูดว่าอะไรนะ!"

ติณริมฝีปากกระตุก

"ปะ เปล่าครับ ผมว่าอากาศช่วงเดือนนี้เย็นลงนะครับ"

"อืม"

'เกือบไปแล้วไอ้ติณเกือบไปนอนให้หนอนรับประทานแล้ว'

หลังจากนั้นทั้งวันติณค่อยศึกษางานอย่างรวดเร็ว ข้อดีของติณอีกอย่าคือเข้าใจเร็ว

"วันนี้ท่านประธานมีงานอะไรบ้างนะ"

"บ่ายโมงมีประชุมกับบอร์ดผู้บริหาร"

"บ่าย 4 โมงมีคุยงาน"

"6 โมงเย็นมีออกงานกับรัฐมนตรี เห๊อะ มันนี้เอาออกจากแพลนได้ไหมนะ"

ติณเดินเข้ามารายงานเรื่องประชุมเขาแจ้งหมดยกเว้นออกงานกับสามีเธอ

"เดี๋ยว วันนี้ฉันมีออกงานตอนเย็นไม่ใช่เหรอ"

"เอ่อ จริงด้วย ผมเพิ่งมือใหม่อาจจะพลาดไปนิดดด ขอโทษท่านประธานด้วยครับ"

"อืม อย่าบ่อยก็แล้วกัน"

เธอแปลกใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมยอมง่ายๆเพราะปกติใครที่ทำงานกับเธอแล้วพลาดจะต้องโดนหนักแน่นอน

'ชิ ยังอุส่าจำได้ ว่าแต่เราเป็นอะไรไปเนี้ย'

12:00 น.

รินยังกล้มหน้ากล้มตาทำงานต่อไปโดยไม่ดูเวลา

ติณยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู แต่ผ่านไป 10 นาทีรินยังกล้มหน้ากับเอกสารตรงหน้าเหมือนเคย

ติณเลยตัดสินใจเดือนไปที่โต๊ะทำงานของรินพร้อมเคาะโต๊ะทำงานของเธอเบาะ

"ก็อกๆ"

"ท่านประธารเที่ยงแล้วนะครับ ทานข้าวที่ไหนครับ"

รินชักสีหน้างุดหงิดขึ้นมามองติณเพราะปกติแล้วไม่มีใครกล้ากวนเธอในเวลางาน แต่กับผู้ชายคนนี้ช่างกล้า

"ฟังนะ ฉันไม่ชอบใครมากวนในเวลางานและถ้าฉันหิวฉันจะบอกนายเอง"

"แต่ ตั้งแต่เช้าทานประธานดื่มแค่กาแฟแก้วเดียวเองนะครับ"

"ทำตามที่ฉันบอก ออกไปถ้านายหิว"

ติณเดินออกมาพร้อมกับลงลิฟต์ไปชั้นล่างอย่างไว ดีหน่อยท่านประธานมีลิฟต์ส่วนตัวเขาเลยไม่ต้องคอยยืนรอลิฟต์ช่วงเที่ยงที่แออัดเหมือนพนักงานคนอื่น


รินแหงนหน้าขึ้นมองโต๊ะของติณ

"หึ ทุกคนก็ต้องห่วงตัวเองก่อนสินะฉันหวังอะไรจากคนอื่น"

เธอกล้มหน้าทำงานต่อ


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว