ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.8k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 08 เม.ย. 2561 20:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5
แบบอักษร

"แล้วจะออกไปยังไง"

"คุณแค่ทำตามที่ผมบอกก็พอ"

"ปัง ปัง ปัง"

เสียงปืนฝ่ายตรงข้ามยังยิงมาอย่างต่อเนื่อง

"คุณกลัวความสูงไหม?"

"ทำไม"

"เราจะไปทางหน้าต่างกัน"

"ห๊ะ นายจะบ้าเหรอนี้ชั้น 50 นะ"

"หรือคุณจะเดินออกไปทางประตู คงไม่รอดถ้าแบบนั้น พวกมันมาล้อมแทบทั้งชั้น"

"ออกหน้าต่างก็คงไม่รอดเหมือนกันนายก็เห็นว่าพวกมันโรยตัวลงมา"

"ปัง ปัง" ติณยิงสวนกลับไปทำให้พวกมันล้มไป 2 ศพ

"เอาน๊า ผมไม่ปล่อยคุณตายหรอก สวยๆแบบคุณตายไปเสียดายแย่"

"นี้ฉันเป็นเจ้านายนายนะ"

"ครับท่านประธาน ถ้ามัวเถียงกันเราได้ตายแน่"

ชายหนุ่มหันไปมองเชือกที่พวกคนร้ายโรยตัวลงมา

"ปัง"

เสียงปืนของติณยิงคนร้ายที่กำลังโรยตัวลงมา

"เชือกนี้ฉันขอนะพวก"

ติณรีบนำเชือกผูกที่เอวของตัวเองพร้อมกับกอดเข้านายสาวไว้

"เชื่อใจผมนะคุณกอดผมไว้แน่นๆ"

'ชีวิตฉันเชื่อใจใครได้อีกเหรอ'

'แต่ช่างเถอะถึงอยู่นี้ก็ตาย'

รินคิดพร้อมกับกอดคอติณไว้

ชายหนุ้มรีบกอดเอวของรินไว้มั่นพร้อมกระโดดออกนอกหน้าต่าง แต่มันไม่ง่ายเลยเมื่อคนร้ายยังยิงใส่ทั้งคู่

ชายหนุ่มตัดสินใจกระโดดถีบหน้าต่างชั้น 48 อย่างรุ่นแรง

"เปรี้ยงงงง"เสียงกระจกแตกกระจายพร้อมผู้คนในชั้นกรีดร้อง ชายหนุ่มกลิ้งลงพื้นพร้อมโอบกอดรินไว้

"เจ็บตรงไหนไหมคุณ"ติณถามพร้อมแกะเชือกที่มัดเอวไว้อย่างรวดเร็ว

"นะ นิดหน่อย" รินตอบแบบงงๆเพราะเธอยังรู้สึกเสียวไม่หาย

"ไปเถอะเราต้องรีบไปจากที่นี้" ติณรีบจูงมือของรินวิ่งออกไปทางประตู

"ปัง ปัง ปัง"เสียงปืนยิ่งตามหลังมาโดยหนึ่งในนั้นโดนแขนของติณพอดี

"อะ"

"นายโดนยิ่ง" รินกล่าวเสียงตกใจ

"ช่างเถอะนิดเดียวตอนนี้เราต้องรีบไป"

ติณรีบจับมือรินไปที่ลิฟต์แต่พวกมันมาดักรอตรงหน้าลิฟต์

"เราต้องวิ่งลงบันไดหนีไฟ"

ตินรีบพารินวิ่งลงบันไดหนีไฟอย่างรีบร้อน โดยมีคนร้ายวิ่งตามแบบไม่ลดละ

วิ่งมาถึงชั้นที่ 20

"นายฉันวิ่งต่อไม่ไหวแล้ว"

"ทนหน่อยสิคุณอีกนิดเดียว"

"ไม่ไหวแล้วจริงๆ"

ชายหนุ่มไม่รอช้าเขาย่อเข้าลง

"ขึ้นมา"

"แต่"

"ขึ้นมาาา" ชายหนุ่มตะโกนเสียงดุ

รินรีบขึ้นหลังของติณทันที

ชายหนุ่มวิ่งลงทั้งยังคอยหลับปืนที่อีกฝ่ายยิงมา

"ปัง ปัง ปัง"

มาถึงชั้น 4 ชายหนุ่มเริ่มหมดแรงเพราะเสียเลือดไปจากบาดแผลที่แขน แต่เขายังฝืนวิ่งต่อ

"หยุดนะนี้เจ้าหน้าที่ตำรวจ"

เหมือนเสียงสวรรค์เจ้าหน้าที่ตำรวจาพร้อมกับยิงสวนกลับทันที

ติณวางรินลงพร้อมกลับทรุดลงพื้นแบบหมดแรง

"นายยย"

"ไม่ต้องห่วงท่านประธานผมแค่เหนื่อยยังไม่ตาย"

ชายหนุ่มยิ้มทะเล้นให้กับหญิงสาว

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว