ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.8k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 08 เม.ย. 2561 19:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4
แบบอักษร

ตึก P

ติณจอดรถชั้น VIP อย่างนุ่มนวล

"ถึงแล้วครับท่านประธาน"

ชายหนุ่มเน้นคำว่า"ท่านประธาน"เป็นพิเศษ ไม่รู้ว่าเพราะอะไรติณถึงได้อยากเห็นสีหน้าแบบอื่นที่ไม่เย็นชาแบบนี้

'ถ้ายิ้มแล้วจะเป็นยังไงนะ'

ติณคิดในใจ

"อืม..." รินตอบ

หน้าห้อง VIP. ชั้น 50

"นายรออยู่ตรงข้างนอกนี้แหละ ถ้าฉันไม่ได้สั่งห้ามทำอะไรเด็ดขาด"

"ครับท่านประธาน"

รินรู้สึกอารมณ์เสียนิดๆปกติก็มีแต่คนเรียกเธอว่าท่านประธานเธอไม่ได้รู้สึกอะไรแต่ทำไมบอดี้การ์ดหน้าหล่อคนนี้พูดมันถึงทำให้เธอรู้สึกอารมณ์ไม่ดีเท่าไหร่นะ

ภายในห้อง VIP

"สวัสดีค่ะแอนโทนี่"

"สวัสดีครับคุณริน ตัวจริงคุณดูสวยกว่าในรูปอีกนะ ฮ่าๆ"

แอนโทนี่เอ่ยอย่างอารมณ์ดี

"ขอบคุณค่ะ"รินตอบแบบเฉยเมย

"คุณอยากดื่มอะไรไหม"

"ไม่ดีกว่าค่ะ พูดธุระของเราดีกว่าค่ะ"

"ได้... คุณรู้ใช่ไหมการลงทุนครั้งนี้ ค่อนข้างเสียงเพราะการที่คุณจะส่งออกที่นั้นคุณจะไปทับเส้นสายมาเฟียเอานะ"

"ถ้าคุณพร้อมจะลงทุนกับซันกรุ๊ป เรื่องนี้ก็ไม่ต้องห่วงค่ะ แค่คำว่าพร้อมเท่านั้นเองที่ฉันต้องการ"

"ฮ่าๆๆ ผมชอบจริงๆเลยคนเด็ดขาดเหมือนคุณจะมีผู้หญิงสักกี่คนที่เด็ดขาดเหมือนคุณ"

"ใช่ค่ะฉันเป็นผู้หญิง แต่คุณอย่าลืมฉันเป็นนักธุรกิจด้วย"

"เอาเป็นว่าตกลงตามนี้"

"ค่ะ"

หน้าประตูนอกจากจะมีติณแล้วยังมีบอดี้การ์ดของแอนโทนี่อยู่เต็มทางเดิน

"ปุ ปุ ปุ"

เสียงแก๊สน้ำตาที่ถูกโยนเข้ามาระหว่างทางเดิน

"มีผู้บุกรุก คุ้มกันคุณแอนโทนี่"

ติณหายเข้าไปในห้องVIP อย่างฉับไว แต่ก็ช้าไปเพราะในห้องนอกจากบอดี้การ์ดของแอนโทนี่แล้วยังมีศัตรูที่แฝงตัวเข้ามา

"ปังงง"เสียงปืนที่ยิงเข้ามาหาริน

ความรู้สึกของรินตอนนี้คือไม่รอดแน่นอน

แต่ทันใดนั้นก็มีมืออันแข็งแกร่งเข้ามาโอบกอดเธอพร้อมกลับล้มลงกลิ้งบนพื้น แต่เธอกลับไม่รู้สึกเจ็บเลยสักนิด

ติณยิงปืนสวนกลับฝ่ายศัตร

"ปัง ปัง ปัง"

"เราต้องออกไปจากนี้"

"คุณนิเลขาฉันก็อยู่ที่นี้"

"พูดถึงฉันเหรอค่ะท่านประธาน"

เสียงคุณนิดังขึ้น พร้อมกับเล็งกระบอกปืนมาทางรินและติณ

"เธอ...."

"หึ คุณไม่ถึงเหรอท่านประธาน ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะ แต่คุณคงไปไม่รอดไปจากนี้แล้วละ มีอะไรจะสั่งเสียไหมคะ"

สายตาที่รินจ้องมองเลขาสาวด้วยความเย็นชาและเกลียดชังพร้อมนึกในใจ

'ฉันคงเกิดมาเพื่อให้คนอื่นหักหลังสินะ'

"อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนี้สิคะ ท่านประธาน คุณรู้ไหมฉันเกลียดสายตาแบบนี้ของคุณที่สุด"

"ใครใช้เธอมา" เสียงเย็นชาเอ่ยขึ้น

"ฮ่าๆ ไปถามยมบาลในนรกเถอะ"

"ปัง" เสียงปืนดังขึ้นแต่ไม่ใช่เสียงจากปืนของเลขาสาว แต่กลับเป็นเสียงปืนของติณ พร้อมกับเธอล้มลงทันที

"จะฆ่าคนก็อย่าพูดมาก ไม่งั้นเธอจะไม่มีโอกาสพูดอีกต่อไป"

"ไปคุณเราต้องรีบออกไปจากที่นี้ พวกมันคงเตรียมตัวกันมาอย่างดี"

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว