ความรักน่ะ อันตรายมากหรอ? ยังไง?

ชื่อตอน : Risk : 35(Rewrite)

คำค้น : ลูคัส , ลิน risk , YAOI

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.6k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ส.ค. 2563 10:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Risk : 35(Rewrite)
แบบอักษร

แอลดีนเดินออกมาจากห้องน้ำ  ยกผ้าขนหนูเช็ดผมตัวเองลวกๆ    เดินไปเปิดประตูกระจกเพื่อออกไปสูดอากาศที่ระเบียง  ชะงักเมื่อก้าวได้แค่ก้าวเดียวไปที่ ระเบียงที่เป็นแนวยาว  สามารถออกจากห้องซีไนน์ก็ได้  ออกจากห้องเขาเองก็ได้ 

แอลดีนมองร่างของซีไนน์ที่ยังอยู่ในเสื้อเชิ้ตตัวเดิมในงาน นั่งพิงผนังในสภาพที่มือกำลังถือแก้วเหล้า  ข้างตัวก็มีขวดเหล้าวางไว้  ไฟระเบียงก็ไม่ได้เปิด 

แอลดีนเลือกที่จะหันกลับเข้าห้องตัวเอง   แล้วปิดประตูเบาๆเดินไปทิ้งตัวบนเตียง   มองนาฬิกาบนหัวเตียงตอนนี้ก็ปาไปเที่ยงคืนแล้ว  แอลดีนยกมือก่ายหน้าผากหลับตาลง  พยายามไม่นึกถึงอีกคนที่นั่งอยู่นอกห้อง 

เขาเจอซีไนน์ตอนนี้ไม่ได้  เจอในสภาพที่ซีไนน์เมามายไม่ได้  แม้จะเห็นว่าเหล้าในแก้วยังมีอยู่อีกเยอะ  แต่สำหรับซีไนน์แล้ว  อีกคนเหมาะแค่กับเบียร์เท่านั้น  ถ้าเป็นเหล้าแล้วล่ะก็แค่อึกเดียวก็อาจจะทำให้พูดจาไม่รู้เรื่องแล้ว  แล้วเวลาที่ซีไนน์เมา  นิสัยก็กลายเป็นแมวยั่วดีๆนี่เอง    แอลดีนพลิกตัวหันไปอีกทาง

ครื้นนนนนน

จู่ๆเสียงฟ้าร้องก็ดังขึ้น   แอลดีนรีบผุดเด้งตัวขึ้นจากเตียง  มองไปที่ประตูกระจกที่เขาไม่ได้ดึงผ้าม่านปิด  เห็นแสงฟ้าแลบ  ออกมาสองสามครั้ง

ครื้นนนนน 

เสียงฟ้าร้องดังขึ้นอีกครั้ง   แอลดีนวิ่งไปที่ประตูกระจกทำท่าจะเปิดประตูแต่ก็ยั้งมือไว้

ครื้นนนนนนนนน 

เสียงฟ้าร้องดังขึ้นอีกครั้ง  แอลดีนพยายามมองไปที่ระเบียงที่พ้นจากบริเวณห้องตัวเอง  แต่ก็ไม่ได้ออกไป     เขาเดินกลับไปที่เตียงตัวเองเมื่อเห็นว่าทุกอย่างสงบลงแล้ว

แต่ผ่านไปไม่ถึง10นาที   เสียงฝนห่าใหญ่ก็ตกลงมาราวกับท้องฟ้ารั่ว    ทันทีที่ได้ยินเสียงฝนตกที่ตกอย่างหนักหน่วงแล้ว แอลดีนก็รีบลุกจากเตียงไปยืนหน้าประตูทางไประเบียงของห้องตัวเอง  แต่ก็ได้แต่ยืนอยู่อย่างนั้น แอลดีนได้แต่หวังว่าคนร่างเล็กจะไม่เมาหนักเกินไป  ไม่ดันทุรังปล่อยตัวเองให้ถูกฝนสาดอยู่นอกระเบียง

จนกระทั่งเวลาผ่านไปราวๆ20นาทีได้  ท้องฟ้าดูจะสงบมากขึ้น   ไม่มีฝน  ไม่มีฟ้าร้อง  ไม่มีฟ้าแลบแต่แอลดีนก็ยังคงนั่งหน้าเครียดอยู่บนเตียงตัวเองจนกระทั่งตัดสินใจเปิดประตูกระจกอีกครั้ง   มองไปข้างๆที่เดิม  ก็เห็นคนตัวเล็กนอนลงกอดตัวเองอยู่กับพื้น

บ้าเอ้ยย   ปล่อยตัวเองให้ถูกฝนสาดอย่างนี้ได้ยังไงกัน!!!แอลดีนก้าวขาเดินไปที่ร่างเล็ก  คุกเข่าลง  จับบ่าเล็ก  รู้สึกได้ว่าตัวซีไนน์กำลังสั่น   เสื้อก็หมาดเพราะถูกฝนสาด

"คุณหนูครับ"แอลดีนเรียกซีไนน์เบาๆ  แต่ดูเหมือนอีกคนจะหลับไม่ได้สติไปแล้ว

"คุณหนู"แอลดีนเขย่าตัวเบาๆแล้วเรียกอีกครั้ง  แต่ก็ไม่ได้รับเสียงตอบรับจากซีไนน์เหมือนเดิม   เขาจึงตัดสินใจช้อนตัวของซีไนน์ขึ้นแนบอก  แล้วเดินเข้าไปในห้องของซีไนน์ที่อยู่ถัดไป กลับมาแล้วไฟในห้องก็ไม่ยอมเปิด

แอลดีนเห็นภายในห้องได้ไม่ชัดนัก แต่เขาจำตำแหน่งตู้เตียงในห้องนี้ได้ทุกอย่าง  แอลดีนอุ้มร่างบางแล้วเดินไปวางเบาๆให้นอนลงกับกลางเตียงกว้างแล้วเดินไปเปิดไฟให้สว่างไปทั่วห้อง

กลับไปมองร่างบนเตียงอีกครั้ง  ยกผ้าขึ้นห่ม   ก่อนจะตัดสินใจจะเดินไปที่ประตูแล้วเดินออกไป   ปิดประตูให้คนร่างบางเบาๆ

แต่ดูเหมือนการตัดสินใจแบบนั้นไม่ได้ทำให้เขาตัดใจจากร่างที่นอนสั่นบนเตียงได้แอลดีนเดินกลับไปในห้องอีกครั้งแล้วเดินไปเตียง  ขึ้นไปบนเตียง  ปลดกระดุมเสื้อที่หมาดเพราะโดนฝนสาดออก   ตามด้วยกางเกงสีดำที่อีกคนใส่อยู่  แล้วตามด้วยส่วนของชิ้นสุดท้ายที่ปิดส่วนสำคัญไว้ซึ่งตอนนี้ส่วนนั้นกำลังปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเขา

อึก

แอลดีนกลืนน้ำลายลงคอเมื่อเห็นเรือนร่างตรงหน้า  เหลือบมองใบหน้าอีกคนที่นอนอย่างสงบครั้งนี้เมาแล้วไม่กลายเป็นแมวยั่ว   ก็ดีแล้ว  เพราะแค่เห็นร่างกายเปล่าเปลือยอยู่แบบนี้  เขาก็เกิดอารมณ์จนเกือบทนไม่ไหวแล้ว   แล้วยิ่งไม่ได้ปลดปล่อยมานานด้วย

แอลดีนลุกจากเตียง  แล้วเดินกลับมาพร้อมชามใบใหญ่กับผ้าขนหนู   ลงมือเช็ดตัวซีไนน์อย่างเบามือ   กลับมาจากงานแล้วกินเหล้าเลย ไม่ได้อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อ  แถมยังไปนอนให้ฝนสาดอีก   เช็ดตัวหน่อยก็จะได้รู้สึกสบายตัวขึ้น   จะได้ไม่มีไข้ด้วย

แอลดีนเช็ดตัวไปทีละส่วน   เช็ดไปที่หน้าท้องเบาๆ  เลื่อนขึ้นมาที่หน้าอก   เห็นรอยแดงจากที่เขาทำไว้  ซึ่งเหลือให้เห็นแค่น้อยนิด  ถ้าไม่สังเกตก็คงไม่เห็น    แอลดีนยกแขนเล็กแล้วเช็ดไปมาเบาๆ

หมับ! จู่ๆมือของเขาก็ถูกอีกคนที่เหมือนกำลังหลับสนิทจับ  แอลดีนสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติ   มองไปที่ใบหน้าของคนที่เขาคิดว่าเมา ซึ่งตอนนี้ลืมตามองเขา  ไม่เห็นท่าทางของคนเมาเลยสักนิด

"ทำไมคุณอาเย็นชาใส่ซีนนักล่ะครับ" ซีไนน์จ้องไปที่ใบหน้าของแอลดีน   ใช่  เขาไม่ได้เมา  เขาแค่ก็ให้แอลดีนสนใจเขาเพียงเท่านั้น  เขาทำท่าเมาก็เพื่อให้แอลดีนมาพูดดีกับเขา   เขายอมนอนให้ฝนสาดเพื่อให้แอลดีนเดินเข้ามาพูดกับเขาดีๆบ้าง 

แต่ก็ไม่ !!! จนกระทั่งฝนหยุดแอลดีนเพิ่งจะออกมาหาเขา   ที่เขาสั่นเขาไม่ได้แกล้ง  เขาหนาวจริงๆ

  แต่ที่เขาเมา  เขาแค่อยากรู้ว่าแอลดีนจะเป็นห่วงเขาบ้างไหม   ทำไมตอนที่เขามีสติถึงเย็นชาใส่เขานัก  ทำไมเวลาเขาไม่ได้สติแล้วดีกับเขา

"คุณหนูไม่ได้เมานี่ครับ" แอลดีนพยายามแกะมือของซีไนน์ที่ตอนนี้ลุกขึ้นมานั่งมองหน้าเขานิ่ง  ในสภาพที่ร่างกายไม่มีอาภรณ์ติดตัวเลยสักชิ้น

"ใช่ครับซีนไม่ได้เมา"ซีไนน์พยักยอมรับ  มือที่จับแอลดีนก็จับให้แน่นอีก  แม้จะรู้สึกชาไปแล้วก็ตามเพราะแอลดีนแข็งแรงกว่า

"งั้นผมขอตัวนะครับ"แอลดีนพยายามยื้อแขนและมือของตัวเองออกจากการแข็งขืนของซีไนน์

“ทำไมครับ  ถ้าซีนไม่ได้ป่วย  ไม่ได้เมา  คุณอาก็จะเย็นชาใส่ซีนต่อไปอย่างนั้นหรอครับ”  น้ำเสียงที่แสดงถึงความตัดพ้อ   จนแอลดีนต้องหยุดนิ่ง  มองใบหน้าเล็กที่แสดงถึงความเสียใจ

ไม่บ่อยนักที่ซีไนน์จะแสดงท่าทางแบบนี้ใส่เขา  แม้ว่าช่วงนี้จะแสดงออกมาบ่อย  และเขาก็คือต้นเหตุ   แต่เขาก็มีเหตุผลที่ต้องเย็นชาใส่

“ผมขอตัวนะครับ”  แอลดีนบอกน้ำเสียงนิ่งๆ   รู้สึกโล่งอกที่ซีไนน์ยอมปล่อยมือเขาง่ายๆ  แต่ก็ต้องตกใจเมื่อซีไนน์ผลักเขาอย่างแรงให้นอนล้มบนเตียงกว้าง  ไม่ทันที่เขาจะลุกขึ้น  ร่างเปลือยก็ขึ้นมานั่งคร่อมตัวเขา   สะโพกเล็กที่นั่งทับแกนกายของเขา  ส่วนมือก็ดันอกเขาไว้

"เกลียดอะไรซีนนักหรอครับ"ซีไนน์ถาม  มือเล็กก็ลูบอกกว้างเบาๆ

"คุณหนูจะทำอะไรครับ"   แอลดีนพยายามแกะมือที่อยู่บนอกตัวเอง  แต่อีกคนก็เลือกที่จะขยุ้มเสื้อเขาไว้

"นั่งคร่อมนี้ คุณอาคงไม่คิดว่าซีนแค่จะนั่งตักหรอกใช่ไหมครับ”ซีไนน์ว่าพลางยกยิ้มบางๆ   สะโพกกลมก็บดเบาๆบนแกนกลางที่เขานั่งทับ  ดูเหมือนสิ่งนั้นกำลังดันสะโพกเขาอยู่

"คุณหนูอย่าทำอย่างนี้เลยครับ" แอลดีนข่มอารมณ์ดิบที่กำลังวิ่งพล่านอยู่ตัวร่างกาย  มองเอวบางที่เคลื่อนไหวให้สะโพกบดที่แกนกลางตัวเอง

"ทำไมครับ หรือคุณอาจะบอกให้ซีนลืมมันไปอีก"คนร่างบางถามออกมา  ยกยิ้มอย่างเป็นต่อ  เมื่อเห็นหน้าแดงก่ำของแอลดีน เอาสิ  เขาก็อยากรู้ว่าคุณอาจะเย็นชาต่อไปได้สักกี่น้ำ

"ผม..."แอลดีนพยายามจะพูด  แต่สะโพกกลมกลึงที่หมุนบดบนร่างกายเขาจะยิ่งเคลื่อนไหวเร็วขึ้น  และดูเหมือนร่างกายเขาก็พร้อมจะประทุได้ทุกเมื่อแล้วตอนนี้

 

 

 

"ซีนจะทำให้คุณอาลืมร่างกายซีนไม่ได้เลยล่ะ" ซีไนน์ยกยิ้มก่อนจะก้มลงฉกปากหนาของคนใต้ร่าง

สะโพกก็เคลื่อนไหวแรงขึ้น  ซีไนน์จับใบหน้าแอลดีนไว้แน่น  ดูดริมฝีปากของแอลดีนแรงๆ   ดูดย้ำๆ   จนสามารถแทรกลิ้นตัวเองเข้าไปในปากคนตัวใหญ่ได้

"อืมมมมม"ซีไนน์หลับตาจูบปากคนร่างใหญ่   ที่ดูเหมือนลิ้นของตัวเองจะสู้ลิ้นของแอลดีนไม่ได้เลย  แอลดีนจับหัวของซีไนน์  ตวัดลิ้นของคนตัวเล็กไปมาอย่างแรง  จนน้ำลายไหลไปที่มุมปาก   แต่จู่ๆแอลดีนก็ยกใบหน้าของซีไนน์ออก  น้ำไหลที่ไหลยืดเชื่อมออกมา

“คุณหนูทำอย่างนี้คิดดีแล้วหรอครับ”  แล้วดีนถามเสียงเข้ม

“ก็นี่มันร่างกายซีนนี่  ซีนจะทำอะไรก็ได้”ซีไนน์ยักไหล่  มองอีกคน

  แอลดีนได้แต่หลับตาอย่างเหนื่อยใจ มองดูสายตาท่าทางอวดดดีของคนบนร่าง   เขาไม่เคยเห็นซีไนน์เป็นแบบนี้   คนอ่อนน้อม ขี้อายคนนั้นหายไปไหน

“แต่ผมไม่เห็นด้วย!!”  ว่าพลางก็ลุกขึ้นนั่งแล้วดันร่างบางให้หงายหลังไปล้มบนเตียง  แล้วตัวเองก็ลุกขึ้นลงจากเตียง   มองใบหน้าหวานนิ่งๆ   แล้วเดินหันหลังกลับไป

 

 

“อึก”แอลดีนที่กำลังจะปิดประตูเปิดออกไปเมื่อได้ยินเสียงด้านหลัง   หันกลับไปมองก็เห็นในสิ่งที่ตัวเองคาดไม่ถึง

คนตัวเล็กกว่าใช้นิ้วของตัวเองเข้าทางช่องสีหวาน  มืออีกข้างก็เข้าปากกัดไว้

ซีไนน์มองไปที่แอลดีนที่เบิกตากว้างมองเขา   ขยับมือเข้าออกช่องสีหวานของตัวเองเบาๆ  เจ็บ   เขาเจ็บ    มันไม่เหมือนตอนที่มือของแอลดีนเข้ามาครั้งก่อนเลย  หรือตอนนั้นเป็นเพราะเขาเมาด้วยรึเปล่า  หรือเพราะตอนนี้ไม่มีอะไรมาเป็นสิ่งหล่อลื่น 

แต่ไม่ว่าจะเป็นเพราะอะไร  ตอนนี้เขาก็เจ็บ  แต่ถ้าทำให้แอลดีนกลับมามองเขา  เขาก็ยอม

“อะ”  ซีไนน์ปล่อยมือที่ตัวเองกัดข่มความเจ็บ  แล้วดันพื้นเตียงไว้    ขยับนิ้วที่อยู่ในช่องสีหวานของตัวเอง  ใบหน้าบิดเร่า  เมื่อรู้สึกว่ามันเริ่มเจ็บมากขึ้น

“อื้อออ   อ่ะอ่ะ  อ่ะ  อ่ะ”  เสียงหวานยังคงครางออกมา  แอลดีนกลืนน้ำลายลงคอค่อยๆเดินเข้ามาใกล้เตียง   ถอดเสื้อลำลองที่ใส่ไว้   ตามด้วยกางเกง   เหลือเพียงร่างกายที่เปลือยเปล่าของตัวเอง  

ซีไนน์ยกยิ้มบางๆกับการกระทำของชายหนุ่ม   เขาหยุดมือตัวเองแช่ไว้อย่างนั้น  ก่อนจะถูกดึงออกไปโดยฝีมือคนร่างใหญ่

“อื้อออออออ”  ซีไนน์ร้องครางออกมาเมื่อถูกแอลดีนจับท้ายทอยให้เงยหน้ารับจูบจากเขา   แอลดีนแทรกลิ้นเข้าไปในปากของคนตัวเล็ด   กวัดตวัดลิ้นไปมาอย่างช่ำชอง   ดูดปาดอีกคนอย่างแรง

“อื้ออออออ”  ซีไนน์ดิ้นอยู่ใต้ร่างรับจูบอย่างเร่าร้อนจากแอลดีน พลางเบียดร่างของตัวเองให้เข้าหาร่างใหญ่

แอลดีนใช้มืออีกข้างของตนเองไปจับที่แกนกลางกายเล็กของคนใต้ร่างที่ตอนนี้ดูเหมือนกำลังตื่นตัวเองเต็มที่   ผละจูบจากปากหวาน   มองหน้าของซีไนน์ที่กำลังบิดเบี้ยวกับอารมณ์ที่ได้รับ   มือใหญ่ค่อยๆรูดแกนกายเล็กเบาๆ  แล้วค่อยๆแรงขึ้น

“อ่ะๆๆๆ    อื้อออออ”  ซีไนน์บิดตัวเอง  ไหล่ก็ถูกคนร่างใหญ่ประคองไว้   เชิดหน้าไปข้างหลัง   สะโพกยกขึ้นเล็กน้อย

“ระ เร็วกว่านี้”  เสียงกระเส่าของซีไนน์บอก    แอลดีนทำตาม    มือใหญ่รูดแกนกายเล็กเร็วขึ้น เร็วขึ้น

“อ่ะ  คะ...คุณอา”  แอลดีนมองไปที่ใบหน้าของคนในอก   สีหน้าที่แสดงถึงความวาบหวาม

“อ่ะๆๆๆ   อ่าห์”  ซีไนน์ร้องครางดังก่อนจะยกสะโพกให้ลอยสูงกว่าเดิมเล็กน้อย   แล้วพ่นน้ำสีขาวออกมาเปื้อนมือใหญ่    หอบหายใจออกมาอย่างเหนื่อยอ่อนเมื่อได้ปลดปล่อยออกมา  ทิ้งสะโพกลงบนเตียง

แต่ดูเหมือนจะไม่ได้พักไม่ทันได้คิดอะไร  ก็ต้องนิ่วหน้าอีกครั้ง  เมื่อแอลดีนวางร่างบางให้นอนราบกับเตียงนุ่มแล้วตัวเองก็เคลื่อนไปอยู่ระหว่างขาของอีกคน   ยกขาซีไนน์ให้ขึ้นตั้งชัน

“อึก”  ซีไนน์เชิดหน้าขึ้นเมื่อรู้สึกถึงมือของแอลดีนที่แทรกเข้ามาในช่องทางข้างหลังของตัวเอง   นิ่วหน้าด้วยความเจ็บเมื่ออีกสองนิ้วตามเข้ามา    ซีไนน์ผงกหัวขึ้นเล็กน้อยมองดูนิ้วที่กำลังขยับช้าๆเข้าออกในช่องสีหวานของตัวเอง   ตาโตเมื่อเห็นร่างกายของคนร่างใหญ่   แล้วทิ้งหัวลงเตียง  ส่ายหัวไปมา  รู้สึกเจ็บเล็กน้อย  มีเพียงน้ำของเขาที่แอลดีนใช้เป็นตัวหล่อลื่น   ในใจของเขาตอนนี้ทั้งกลัว  ทั้งเจ็บ

แต่ถ้าทำให้ได้รับสัมผัสจากแอลดีนเขาก็ยอม   ถ้าให้อีกคนหันมามองเขาเขาก็ยอม

 

แอลดีนเงยหน้ามองซีไนน์ที่ตอนนี้กำลังส่ายหัวไปมาบนเตียง   สองมือเล็กก็กำผ้าปูเตียงไว้แน่นเมื่อเห็นว่าช่องทางขยายพอที่จะเปลี่ยนได้แล้ว  แอลดีนก็ถอนนิ้วของตัวเองออก

“อะ”  ซีไนน์สะดุ้งเล็กน้อย ก่อนที่จะมีน้ำตาเล็ดออกมาที่หางตาเล็กน้อย   ซีไนน์ส่ายหน้าแรงขึ้นเมื่อรู้สึกเจ็บปวดมากขึ้น แอลดีนกัดปากตัวเองไว้  พยายามดันร่างกายของตัวเองให้เข้าไปในร่างกายของร่างเล็ก  ที่ตอนนี้มันช่างคับแน่นเหลือเกิน เข้าไปได้เพียงครึ่งเดียว   เขาก็รู้สึกเจ็บไปทั้งกายเมื่อคนตัวเล็กรัดเข้าอย่างเต็มแรง

“อย่าเกร็งนะครับ”  แอลดีนก้มลงไปกระซิบเบาๆที่ริมหูของคนใต้ร่าง  แล้วก็จูบปากเล็กของซีไนน์เพื่อเบี่ยงเบนความเจ็บ   ค่อยๆเลื่อนไปขบใบหูแดงเบาๆ

“ปล่อยตัวเองให้สบายๆครับ”  แอลดีนพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน จนคนที่อยู่ใต้ร่างรู้สึกหวั่นไหวและโอนอ่อน

“อ่าก   จะ...เจ็บ”  ซีไนน์ปากสั่นบอกกับคนร่างใหญ่เมื่อแอลดีนยัดแกนกายตัวเองเข้าไปจนสุด

“อย่าเกร็งครับ”  แอลดีนบอกอีกครั้ง  ใช้นิ้วปาดน้ำตาของคนตัวเล็กเบาๆจนซีไนน์ต้องใจเต้นแรงกับการกระทำที่แสนอ่อนโยนนั้น

“ค...คุณอา”  ซีไนน์เอ่ยปากเรียกคนร่างใหญ่เบาๆ

“เจ็บไหมครับ”  ซีไนน์ส่ายหน้าเบาๆกับคำถามที่แสนนุ่มนวลของแอลดีน   น้ำตาไหลออกมาเป็นทาง

“แล้วร้องไห้ทำไม”แอลดีนถาม  มองใบหน้าหวานด้วยสายตาเป็นห่วง  แช่ร่างกายไว้อย่างนั้นไม่กล้าขยับ  เขากลัวซีไนน์จะเจ็บ   แม้ว่าเขาเองก็เจ็บจนทนแทบไม่ไหวแล้วก็ตาม

“ไม่  ซีนไม่เจ็บครับ  ซีนแค่...”  ซีไนน์มองใบหน้าแอลดีน  ยิ้มให้แอลดีนอ่อนๆ สายตาแบบนี้ที่เขาต้องการ   สายตาที่เขาจะได้เห็นนานๆครั้งจากแอลดีน

“คุณอา  ขยับหน่อยสิครับ  ซีนอึดอัด”  ซีไนน์พูดน้ำเสียงสั่นๆ  เมื่อรู้สึกอึดอัด   แอลดีนขยับช้าๆ   มองใบหน้าคนตัวเล็กไปด้วยพลางๆ

“อ่ะอ่ะ   อื้อออออออ”   เสียงหวานที่ดังออกมาเมื่อแอลดีนขยับแกนกายเข้าออกช้าๆ  ซีไนน์ยกสะโพกตัวเองเล็กน้อย

“คุณ หนู”   แอลดีนเรียกคนตัวเล็กด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

“คุณอา..  ข..ขยับ  เร็วอีกหน่อยสิครับ”  ซีไนน์ร้องบอกอีกคนเมื่อความเจ็บแปลงเป็นความเสียว    แอลดีนมองใบหน้าที่แดงก่ำของร่างบาง  ปากเล็กที่ขยับครางออกมา    เขาขยับสะโพกตัวเองแรงขึ้น  จนร่างบางที่อยู่ใต้ร่างสั่นตามแรงกระแทก

“อื้อออออออ”   ซีไนน์กัดปากตัวเองร้องอื้ออึ้งในลำคอเมื่อคนร่างใหญ่บดสะโพกวนในร่างกายของตัวเอง

เสียงกระแทกที่ดังไปทั่วห้องพร้อมกับเสียงครางของคนทั้งสอง  ร่างกายที่ดูเหมือนจะเข้ากันได้ดีของคนใหญ่กับคนร่างหวาน 

แอลดีนจับเอวเล็กของคนใต้ร่างไว้แล้วกระแทกเข้าไปแรงๆ  ในขณะที่ซีไนน์ก็ได้กำผ้าปูเตียงไว้จนยับยู่ยี่ไม่เหลือสภาพเดิม ใบหน้าทั้งสองที่เต็มไปด้วยเหงื่อ   ทั้งๆที่แอร์ในห้องนั้นเย็นเฉียบ  แต่เพราะความร้อนแรงที่ปะทุออกมา แอลดีนจับมือเล็กให้จับบ่าตัวเองไว้   ก่อนจะไปจับเอวบางของอีกคนไว้เหมือนเดิม   ซีไนน์จิกเล็บลงบ่ากว้างเล็กน้อยระบายความเสียวที่เพิ่มขึ้นมาทุกขณะ

รับจูบจากคนร่างใหญ่  เมื่อแอลดีนแทรกลิ้นเข้ามา  น้ำลายไหลยืดออกมาเล็กน้อยเมื่อแอลดีนผละหน้าออกมา   มองใบหน้าที่แสดงถึงความเสียวซ่านเสียงกระเส่าร้องขอให้ต้องกระแทกเข้าไปจุดกระสันต์

“ค..คุณอา   ”เสียงครางหวานดังขึ้นก่อนที่จะเหลือเพียงเสียงหอบหายใจถี่หนักๆ  พร้อมกับแกนกายเล็กที่พ่นน้ำขาวขุ่นอีกครั้ง   แต่ร่างกายก็ยังคงสั่นไปตามแรงกระแทก  ซีไนน์มองแอลดีนที่เชิ่ดหน้ากัดปาก  และกระแทกเข้ามาในร่างกายเขาไม่หยุด

" คุณหนู อ่าห์”  แอลดีนกระแทกย้ำเข้าไปหนักๆสองสามครั้งก่อนที่จะฉีดพ่นน้ำรักของตัวเองเข้าช่องสีหวาน  จนซีไนน์รู้สึกเสียววาบอุ่นไปทั่วท้อง   ก่อนที่แอลดีนจะทิ้งตัวเองซบกับร่างเล็ก

 

แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก!!เสียงหายใจหอบหนักๆของคนสองคน  ซีไนน์เกยคางไว้กับบ่าของตนร่างใหญ่น้ำตาที่ไหลออกมาจนแอลดีนรู้สึกได้

“คุณหนู”  แอลดีนเงยหน้ามามองคนใต้ร่าง   ยกมือเช็ดเหงื่อบนหน้าผากของคนตัวเล็กเบาๆ   ซีไนน์หันไปจ้องตา  สบตากับคนร่างใหญ่  ยกมือปาดน้ำตาตัวเองแล้วก็เบนสายตาออกไปอีกทาง

“อ้ะ”  ซีไนน์สะดุ้งเล็กน้อย  เมื่อแอลดีนถอนตัวตนออกจากร่างกายของเขา   น้ำที่อยู่ในร่างกายค่อยๆไหลออกมาเปื้อนที่นอน

แอลดีนทิ้งตัวเองลงข้างๆ  ก่อนจะจับซีไนน์ให้นอนตะแคงหันมาทางเขา  กอดคนตัวเล็กให้จมอกตัวเอง ซีไนน์ก็ได้นิ่งเงียบ  ซุกหน้าเข้ากับอกกว้าง

 

สิ่งที่เขาทำถูกต้องแล้วใช่ไหม    เขาจะไม่เสียใจในภายหลังใช่ไหม

 

“ไปล้างตัวหน่อยนะครับ” แอลดีนพูดเบาๆหลังจากที่ปล่อยให้ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบมาตั้งนาน  ซีไนน์ได้แต่นิ่งเงียบ  เขาไม่รู้ว่าที่เขาไม่พูดในเวลานี้เป็นเพราะเหนื่อยกับกิจกรรมที่ผ่านมาหรือเป็นเพราะเขาพูดไม่ออก  

ทั้งน้ำเสียง  ทั้งการกระทำของแอลดีนในเวลานี้  คือสิ่งที่เขาอยากให้มันเกิดขึ้นทุกวัน

แอลดีนไปหยิบผ้าขนหนูมาพันกายตัวเองแล้วกลับมาช้อนซีไนน์ขึ้นมาแนบอกตัวเอง   แล้วพาเข้าไปในห้องน้ำ   วางร่างที่มีรอยจ้ำม่วงเล็กน้อยที่เขาสร้างขึ้นมาขณะร่วมกิจกรรมรักในอ่างน้ำ

ซีไนน์ก็เอาแต่นอนนิ่งๆ  เหลือบมองการกระทำของแอลดีนบ้างเป็นบางครั้ง  แต่ตอนนี้ก็รู้สึกอายเล็กน้อยถ้าให้สบตาตรงๆ

“อ้ะ”  ซีไนน์นิ่วหน้าเล็กน้อย  เมื่อนิ้วของแอลดีนสอดเข้ามาในร่างกายตัวเอง  แล้วกวาดเอาน้ำรักออกจากร่างกายเขา  แอลดีนใช้ฝักบัวราดน้ำบนตัวเขา   เอาสบู่มาลูบตัวเขา  แล้วตามด้วยอาบน้ำล้างสบู่บนตัวจนร่างกายของเขาสะอาด

แอลดีนอุ้มซีไนน์ออกมาจากห้อง  ซีไนน์ไม่ได้พูดอะไรออกมา  แต่กอดคอ ซบหน้ากับอกแกร่ง  จนรู้สึกว่าแผ่นหลังกระทบกับพื้นนุ่มของเตียง

“เดี่ยวผมไปหยิบเสื้อมาใส่ให้นะครับ”  ว่าจบก็เดินหายเข้าไปในแต่งตัวแล้วกลับมาพร้อมเสื้อนอนของเขาและผ้าขนหนูเช็ดตัว 

เช็ดร่างซีไนน์ที่ปล่อยให้คนร่างใหญ่ทำตามใจโดยไม่ได้ท้วงอะไร   เมื่อเช็ดตัวเสร็จ  แอลดีนก็สวมเสื้อใหไว้  แล้วก็ตามด้วยกางเกง  ก่อนจะช้อนร่างซีไนน์ขึ้นมาแนบอกอีกครั้ง

“จะไปไหนครับ”  ซีไนน์ที่ซบหน้าจมอกกว้าง  เอ่ยประโยคแรกตั้งแต่จบกิจกรรมรักของเขาทั้งสอง

“เตียงคุณหนูมันเปื้อนน่ะครับ  ไปนอนห้องผมดีกว่า  คุณหนูจะได้นอนสบายๆด้วย”แอลดีนก้มมองเสี้ยวหน้าของคนที่ไม่ยอมมองหน้าเขา  ระบายยิ้มบางๆตอบ  ซีไนน์พยักหน้าช้าๆเป็นเชิงรับรู้

แอลดีนวางร่างบางลงบนเตียงตัวเองเบาๆ   ยกผ้าขึ้นห่ม  ก่อนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าแล้วหยิบเสื้อและกางเกงแต่งตัวให้ตัวเองลวกๆ   แล้วเดินกลับมาที่เตียงที่เล็กกว่า   แทรกตัวใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน   กอดซีไนน์จากด้านหลัง 

แต่ร่างบางก็พลิกตัวเองให้หันหน้ามาทางเขา  ซุกเข้าอกเล็กน้อย  แอลดีนกระชับกอดร่างซีไนน์  ยกมือลูบหัวคนในอ้อมกอดเบาๆ

 

ต่อไปนี้   คุณหนูเป็นของผมแล้ว   แค่ของผมคนเดียว   ผมจะไม่ปล่อยคุณหนูไปเด็ดขาด

 

ซีไนน์หลับตาลงกับอกกว้าง   จะเป็นยังไงต่อไปนี้  ปล่อยให้เป็นเรื่องของพรุ่งนี้  แค่วันนี้ให้คนที่กอดเขาอ่อนโยนอย่างนี้เขาก็พอใจแล้ว  พรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้นเขาจะไม่โกรธการตัดสินของแอลดีนเด็ดขาด  

แม้ว่าแอลดีนจะหนีไปจากเขา  จะรังเกียจเขา  จะบอกให้เขาลืมทุกอย่างที่เกิดขึ้นในคืนนี้  เขาก็จะไม่โกรธ เขาจะพยายามเหยียบความเสียใจทั้งหมดให้จมดินไปเอง

 

เพราะไม่ว่ายังไง  ซีนก็ตกหลุมรักคุณอาไปแล้ว      ซีนเคารพทุกความรู้สึกของคุณอา   แแต่ขอบคุณสำหรับคืนนี้มากๆนะครั

____________________

เห้อมมมม  หมดคำพูด      ทำไมมันหน่วงไม่จบอะ5555555555555555555555555

จะเขียนไม่ให้น่วงแล้วนะ   แต่มันก็วกกกกไปที่ความรู้สึกหน่วงๆอะ

ต่อไปคุณอาห้ามเย็นชาใส่พี่ซีนได้ไหม

ร้องไห้   ฮรือออออออออออ   TT

จริงๆพี่ซีนคือตัวละครที่โปรดรักมากเลยนะ    โปรดไม่ได้อยากให้พี่เค้าต้องเสียใจเลย  แต่เค้าโครงเรื่องที่โปรดวางไว้มันเป็นอย่างนี้อะ

โปรดไม่ได้อยากให้พี่ซีนเป็นคนที่มีจิตใจดีจนกลายเป็นว่าเป็นคนที่คอยบอกกับทุกคนว่าไม่เป็นไรกับทุกความเสียใจเลยนะ

แต่ก็นั่นแหละ .....

ฮรืออออออออออออออออออออออออออออออ

ถ้าอ่านแล้วรู้สึกว่าภาษามันแข็งทื่อเกินไปก็บอกโปรดด้วยนะ   โปรดจะได้รู้ว่าควรแก้ไขตรงไหน

ส่วนเรื่องแก้คำผิด  ตอนนี้โปรดยังไม่ว่างนาจาาาา   55555  มันค่อนข้างใช้เวลาอะ  ไว้พ้นหลังวันที่13  โปรดจะมาแก้คำผิดให้ทุกตอนเลยนะงับ

เอาล่ะ  โปรดไปนะ

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะงับ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว