ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Omega 6

คำค้น : Yaoi, NC, SM, 18+

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.1k

ความคิดเห็น : 71

ปรับปรุงล่าสุด : 04 เม.ย. 2561 11:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Omega 6
แบบอักษร

Omega 6


...หลายวันผ่านไป...วันนี้อาเชอร์ก็มาทำงานเหมือนทุกๆ วัน และเพราะวันนี้เป็นวันศุกร์ทำให้คนเยอะมากตั้งแต่หัวค่ำ


          “คนเยอะชิบ” จัสตินบ่นขึ้นพร้อมกับมองไปรอบๆ ร้านอย่างนึกหงุดหงิด ความจริงการที่แขกเยอะมันก็ดีแหละเพราะพวกเขาจะได้ทิปเยอะ แต่มันจะเหนื่อยเรื่องการเอาเครื่องดื่มไปเสิร์ฟนี่แหละ เดินจนขาแทบพันกันเลยก็ว่าได้


          “คนเยอะก็ดีนะ ทิปเยอะ” อาเชอร์พูดบ้าง


          “ทิปเยอะ แต่ก็เหนื่อยเยอะไง” จัสตินค้าน


          “เอาน่าๆ แค่เหนื่อยนอนพักก็หายแล้ว” อาเชอร์ว่าอีกครั้งด้วยรอยยิ้ม จัสตินส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะผลักหัวเพื่อนสนิท


          “โลกสวยจริงๆ นะมึง”...อีกด้านหนึ่ง...วันนี้สเวนออกมาดื่มที่ไนต์คลับพร้อมกับลูกน้อง ความจริงเขาไม่ค่อยผูกมิตรไมตรีกับลูกน้องเท่าไหร่ จะสนิทก็แค่ไม่กี่คนเท่านั้น แต่เพราะวันนี้เป็นวันเกิดของผู้ช่วยคนสนิทอย่างดีแนล เขาเลยต้องมา แต่ก็นะ...กำลังเบื่อๆ อยู่พอดี ออกมาผ่อนคลายบ้างก็ไม่เสียหายอะไร


          “ดื่มกันครับนาย” ดีแนลว่าพร้อมยื่นแก้วแอลกอฮอล์ให้กับผู้เป็นนาย ซึ่งตอนนี้สเวนและลูกน้องนั่งอยู่ที่โต๊ะโซนวีไอพี ซึ่งแยกกับพวกโต๊ะธรรมดาที่จะอยู่ตรงกลางกลางฟอล์ว


          “นายไม่ชวนคุณวิเวียนมาด้วยเหรอครับ?” ดีแนลถามถึงหญิงสาวที่ผู้เป็นนายกำลังคั่วอยู่ ไม่สิ...จะเรียกว่าคั่วก็คงไม่ถูก เพราะดูเหมือนว่าสเวนจะไม่ได้อะไรเท่าไหร่ แต่อีกฝ่ายพยายามจะจับสเวนให้ได้


          “ไม่ล่ะ” สเวนตอบสั้นๆ


          “แต่ผมว่า...เธอคงใจตรงกับนายครับ” ดีแนลว่าก่อนจะพยักหน้าไปยังทางเข้า สเวนขมวดคิ้วทันทีเมื่อเห็นหญิงสาวในชุดเดรสแดงสุดเซ็กซี่ ที่รัดรูปให้เห็นอกเป็นอก เอวเป็นเอวอย่างชัดเจน ซึ่งตั้งแต่วิเวียนเดินเข้ามาสายตาของผู้ชายหลายคู่ก็พากันมองไปที่หญิงสาว ยกเว้นสเวน...ก็นะ...เคยเห็นมาหมดแล้ว มันก็ไม่มีอะไรน่าสนใจเท่าไหร่


          “สเวน” วิเวียนเรียกชื่อร่างสูงขึ้นก่อนจะถือวิสาสะเดินมานั่งลงข้างๆ สเวนทันที


          “ไม่คิดว่าจะเจอที่นี่” สเวนทักกลับสั้นๆ


          “ก็คุณใจร้ายไม่ยอมบอกวิเวียนนี่คะว่าจะมาที่นี่ ดีที่วิเวียนมาเที่ยวที่นี่พอดี”


          “งั้นเหรอ?” สเวนตอบรับสั้นๆ อย่างไม่ได้นึกใส่ใจอะไรมาก ร่างสูงกระดกเหล้าในมือก่อนจะกวาดสายตาไปทั่วร้าน ก่อนจะไปสะดุดเข้ากับร่างบางที่ไม่ได้เจอหน้าคร่าตามาหลายวัน แต่ถึงจะไม่ได้เจอ...ใบหน้าของใครอีกคนก็ยังติดอยู่ในหัวของเขา จนเขายังนึกหงุดหงิดตัวเอง


          “ทำงานอยู่ที่นี่สินะ” สเวนพึมพำ


          “ว่าไงนะคะ?” วิเวียนทำหน้างุนงง


          “เปล่า” สเวนจตัดบทโดยการกระดกเหล้าเข้าปาก วิเวียนมองท่าทางของชายหนุ่มอย่างนึกหงุดหงิด ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ยังต้องการเธออยู่เลย แต่มาวันนี้กลับทำท่าทีเมินเธอเสียอย่างนั้น


          “เดี๋ยวไปเข้าห้องน้ำก่อน” สเวนว่าก่อนจะลุกออกจากโซฟาไป วิเวียนมองตามทำท่าจะตามร่างสูงไปแต่ดีแนลก็แกล้งชวนคุยเสียก่อน ก็นะ...ดูก็รู้ว่าผู้เป็นนายของเขาอึดอัดใจที่อยู่ใกล้หญิงสาว ห่างกันสักพักผู้เป็นนายของเขาอาจจะอารมณ์ดีขึ้นก็ได้มั้ง...


          “เฮ้ออออ” อาเชอร์ถอนหายใจออกมาพร้อมกับมองหน้าตัวเองในกระจกห้องน้ำ ที่เขาถอนหายใจไม่ใช่อะไรหรอก แค่รู้สึกเหนื่อย...และก็เหนื่อยเท่านั้นแหละ ถึงตอนนี้จะได้ทิปมาเยอะแล้วก็เถอะ แต่เดินเสิร์ฟเกือบ 20 โต๊ะแบบนี้มันก็หนักเอาการเหมือนกัน


          “สู้ๆ” อาเชอร์บอกกับตัวเองพร้อมกับหันหลังทำท่าจะเดินออกจากห้องน้ำ แต่...


พลั่ก


          “ขอโท...” อาเชอร์เบิกตากว้างทันทีที่เห็นหน้าคนที่เขาชน ใบหน้าหวานทำหน้าเลิกลั่กอย่างทำอะไรไม่ถูก ส่วนสเวนก็ยืนมองหน้าคนตรงหน้านิ่งโดยที่ไม่ได้พูดอะไรออกมา


          “เอ่อ...ผมขอตัว...”


          “เดี๋ยว” เสียงทุ้มเรียกขึ้นทำให้อาเชอร์ชะงักไปทันที ตอนนี้ร่างบางรู้สึกอึดอัดไปหมดเพราะในห้องน้ำมีเพียงเขากับอีกคนเท่านั้น ให้ตายสิ...ทำไมไม่มีใครคิดจะมาเข้าห้องน้ำเลยเนี่ย


          “ครับ?” 


           “....” สเวนไม่พูดแต่กลับมองหน้าอาเชอร์นิ่งๆ


          “เอ่อ...คุณ...”


          “เรื่องวันนั้น...”


          “ผมผิดเองครับ ผมขอโทษ ขอโทษทุกอย่าง คุณไม่ผิด ผมผิดคนเดียว” อาเชอร์ว่าเสียงรัวจนลิ้นแทบพันกัน แต่ในคำพูดนั้นก็แฝงไปด้วยความประชดประชันที่ทำให้สเวนต้องขมวดคิ้ว


          “อย่ามาประชดประชัน”  


         “ผมไม่ได้ประชดประชันสักหน่อย”

         “...” สเวนไม่พูดอะไรต่อแต่กลับมองใบหน้าหวานด้วยความไม่พอใจ


          “ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอ...โอ๊ย!” อาเชอร์ร้องออกมาทันทีเมื่อมือหนากระชากแขนของเขาอย่างแรงพร้อมกับดันเขาไปติดกับกำแพง


          “อะไรของคุณเนี่ย!” อาเชอร์ว่าออกมาเสียงดัง


          “มึงนี่มัน...”


          “ผมทำไม?” สเวนไม่ตอบอีกครั้งพร้อมกับมองหน้าคนตัวเล็กกว่า ก่อนที่ตาคมจะเหลือบลงไปที่ริมฝีปากสีชมพูของอีกคน ให้ตายสิ...ทำไมอยู่ๆ ก็รู้สึกว่าอยากจะชิมริมฝีปากของคนตรงหน้า...อยาก...แม่งเอ๊ย! นี่เขากำลังคิดบ้าๆ อะไรอยู่วะเนี่ย!


          “คุณสเวน...คุณ...อื้ออออ” เสียงหวานถูกดูดกลืนไปในลำคอทันทีเมื่อริมฝีปากหนาประกบลงมา อาเชอร์เบิกตากว้างด้วยความตกใจก่อนจะพยายามดันตัวอีกคนออก แต่มีหรือว่าสเวนจะยอม ร่างสูงระดมจูบร่างบางจนอาเชอร์รู้สึกเจ็บปากไปหมด


          “ทำอะไรกันคะ!!” เสียงหนึ่งดังขึ้นทำให้อาเชอร์ผลักสเวนออกอย่างแรง ก่อนที่ทั้งคู่จะมองไปยังหญิงสาวที่ยืนอยู่ที่ประตูทางเข้า


          “คะ...คุณวิเวียน”  อาเชอร์เบิกตากว้างทันทีที่เห็นหน้าหญิงสาว แหงแหละ...เขาจำได้ว่าเธอเป็นใคร จำได้ดีเลยล่ะ!


          “นี่มันอะไรกันคะคุณสเวน?” วิเวียนถามเสียงแข็งพร้อมมองหน้าอาเชอร์อย่างไม่พอใจ เดี๋ยวๆๆ เขาไม่ผิดนะ เขาไม่ได้ทำอะไรเลย!


          “เปล่า” สเวนตอบสั้นๆ


          “จะเปล่าได้ยังไงคะ ก็เมื่อกี้...คุณสเวน จะไปไหนคะ ฮึ่ย! แล้วเราจะได้เห็นดีกันอาเชอร์!” วิเวียนว่าหลังจากที่อ่านป้ายชื่อที่หน้าอกของอาเชอร์ก่อนจะวิ่งตามสเวนออกจากห้องน้ำไป อาเชอร์หน้าซีดทันทีกับคำขู่ของหญิงสาว แหงแหละ...เขารู้ว่าเธอพูดจริงทำจริงแค่ไหน คำว่าจะได้เห็นดีกันมันแปลว่าอะไรกันแน่ โอ๊ยๆๆ ทำไมต้องเกิดเรื่องบ้าๆ กับเขาด้วยเนี่ย!


          “หายไปไหนมาซะนานเลย” จัสตินถามขึ้น


          “ปวดท้องนิดหน่อยน่ะ” จัสตินพยักหน้ารับ แต่ก่อนที่ทั้งคู่จะได้พูดอะไรกันต่อ เสียงของพนักงานอีกคนก็ดังขึ้น


          “อาเชอร์...คุณผู้จัดการเรียกพบ”...บรรยากาศในห้องของผู้จัดการร้านตกอยู่ในความเงียบทันทีเมื่ออาเชอร์เดินเข้ามาถึง อาเชอร์ตัวเกร็งไปหมดเพราะรู้ว่าตัวเองโดนเรียกว่าเพราะเรื่องอะไร


          “ทำไมถึงได้ไปยุ่งกับคุณสเวน” ผู้จัดการร้านถามขึ้น


          “ผมเปล่านะครับ”


          “แล้วที่จูบกันในห้องน้ำล่ะ ผับเรามีกฎแล้วนะ เรื่องการขายบริการทางเพศนะ” คำพูดของผู้จัดการร้านทำให้อาเชอร์หน้าชาไปทันที


          “ผมไม่ได้ทำอย่างนั้นนะครับ ผมไม่ได้ขายตัว!” อาเชอร์เถียงออกมา


          “อย่ามาปฏิเสธลอยๆน่า”


          “ผมไม่ได้ปฏิเสธลอยๆ แต่คุณผู้จัดการต่างหากที่กล่าวหาผมลอยๆ” อาเชอร์ว่าพร้อมกับมองหน้าผู้เป็นเจ้านายอย่างไม่พอใจ

        “ว่าไงนะ?”


          “ผมพอจะรู้ว่ามีคนสั่งคุณผู้จัดการมา แต่ผมไม่คิดเลยว่าคนที่ผมเคารพนับถืออย่างคุณผู้จัดการจะยอมสยบใต้อำนาจของคนๆ นั้น”


          “ฉัน...”


          “เอาเถอะครับ...ผมรู้ว่าคุณผู้จัดการคงไม่มีทางเลือก งั้นผมลาล่ะ เพราะผมรู้ว่าจะเรียกผมมาไล่ออก ผมรู้อยู่แล้ว” อาเชอร์โค้งลาให้กับผู้จัดการร้านก่อนจะเดินออกจากห้องไปทันที


          “เกิดอะไรขึ้น?” จัสตินถามขึ้นเมื่ออาเชอร์ลงมาที่ชั้นล่างของร้านแล้ว


          “ออกจากงานแล้ว”


          “ฮะ?”


          “ช่างเถอะ...เราว่าเราไปเปลี่ยนชุดแล้วเอากระเป๋าดีกว่า” อาเชอร์ว่าก่อนจะเดินเข้าไปในโซนพนักงาน ร่างบางเปลี่ยนชุดก่อนจะคว้ากระเป๋าเป้มาสะพาย จบแล้วสินะ...จบแล้วจริงๆ


          “เดี๋ยวๆๆ สรุปจะไม่เล่าเหรอ?” จัสตินวิ่งมาดักหน้าอาเชอร์เอาไว้


          “เอาไว้ไปเล่าที่หอละกันนะ ตอนนี้เราเหนื่อย เราอยากกลับแล้ว” อาเชอร์ว่าด้วยน้ำเสียงอ่อนล้า ทำให้จัสตินไม่คิดที่จะคาดคั้นต่อ ร่างบางพาตัวเองเดินออกจากร้านแล้วมานั่งอยู่ที่ป้ายรถเมล์


          “ฮึก..” น้ำใสๆ ไหลลงมาจากดวงตากลมทันที หลังจากที่อัดอั้นมาตั้งนาน


          “สุดท้าย...ฮึก...ความรวยกับอำนาจก็ชนะทุกอย่างจริงๆ” มือบางยกมือขึ้นมาปาดน้ำตาออกจากใบหน้าแต่ไม่ว่าจะปาดเท่าไหร่มันก็ไม่หมด


          “ฮึก...โลกใบนี้โคตรไม่ยุติธรรมเลยจริงๆ”


























...

สงสารน้องงงงงงง ฮืออออออออออออ แต่อะไรๆ กำลังจะดีขึ้น? (เหรอ?) 555555 เรื่องนี้อาจจะอัพช้าหน่อยนะคะ เพราะจะปั่นเรื่องออสตินกับนีออนก่อน

___จางบิวตี้___

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว