จบแล้วจ้า ขอบคุณรีดทุกท่านที่เข้ามาอ่านกันค่ะ^^

ชื่อตอน : ช่างมัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 95k

ความคิดเห็น : 159

ปรับปรุงล่าสุด : 04 เม.ย. 2561 21:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ช่างมัน
แบบอักษร

​           ไอลดากระพริบตาปริบๆ

พยายามปรับแสงที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง

"โอ๊ยยย ซู๊ดด"

เธอสูดปากเมื่อขยับตัว

แล้วรับรู้ได้ถึงความเจ็บแสบใจกลางความสาวของเธอ

"มันอะไรกันเนี่ย"

เธอนั่งเอามือกุมขมับ

บ่นกระปอดกระแปด

ผ้าห่มที่ห่มไว้ใตอนแรกร่นหล่นลงมา

จนเห็นร่างกายเปลือยเปล่าของเธอ

ไอลดาเบิกตาโพลง

เธอจะกำลังจะกรี๊ดออกมา

ทว่าสติที่เริ่มมีขึ้นมาเล็กน้อย

เธอรีบเอามือมาปิดปากตัวเองไว้

ไม่ให้มีเสียงใดเล็ดลอดออกมา

ตอนนี้เธอเห็นมากกวาร่างกายเปลือยเปล่าของตัวเอง

เธอยังเห็นเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่ด้านล่าง

แน่นอนว่ามันต้องเป็นเสื้อผ้าของเธอ

แต่เสื้อผ้าผู้ชายอีกชุดนึงล่ะ

มันเป็นของใคร................


ไอลดาตัวแข็งทื่อเมื่อเห็นปลายเท้าที่โผล่พ้นผ้าห่มมาเล็กน้อย

เธออยากจะกรี๊ดออกมาให้ดังๆ

ทว่าเธอทำไม่ได้

ไอลดาค่อยๆหันไปด้านข้าง

ค่อยๆดึงผ้าห่มลง

จึงเผยให้เห็นร่างกายกำยำสมส่วน

แผ่นหลังใหญ่น่าซบ

เขานอนคว่ำหน้าอยู่

ลมหายใจของชายคนนี้ยังคงสม่ำเสมอ

แสดงว่าเขากำลังหลับอยู่

ไอลดารวบรวมสติ

และรวบรวมพลังร่างกาย

ค่อยๆคลานลงมาจากไอ้เจ้าเตียงเด้งดึ๋งนี้

มือเล็กที่สั่นน้อยๆกำลังก้มเก็บเสื้อผ้า

เธอลากสังขารที่ย่ำแย่เจ็บปวดไปทั้งตัว

มายังห้องน้ำ

ไอลดาเปิดน้ำให้ไหลออกมาเบาที่สุดเท่าที่จะทำได้

ใช้ผ้าเช็ดตัวชุบน้ำบิดหมาดๆ

มาเช็ดทำความสะอาดร่างกายอย่างลวกๆ

จึงรีบใส่เสื้อผ้า เก็บกระเป๋า

หนีออกมาจากห้องบ้าๆนี่

ทิ้งเรื่องราวเมื่อคืนและชายที่นอนหลับอยู่บนเตียง

หญิงสาวรีบวิ่งมายังสถานีรถไปเพื่อกลับโตเกียวให้เร็วที่สุด

ก่อนเข้าไปในสถานี

เธอทรุดนั่งลงบนเก้าที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่ง

หญิงสาวนั่งหอบหายใจเพราะความเหน็ดเหนื่อย

เหตุเพราะเธอรีบวิ่งออกมาจากที่แห่งนั้นเร็วเกินไป


"บ้าเอ๊ยยย!!!"

"นี่ฉันเมาประสาอะไรเนี่ย

โดนผู้ชายลากเข้าโรงแรม บ้าชิบ....

ฮึก ฮึก ฮึก"

น้ำตาของเธอเริ่มเอ่อออกมา

เพราะเธอคิดว่าเธอโดน

ผู้ชายพาเข้าโรงแรมตอนเมา.........

"แม่งเอ้ยย!! ผู้ชายนี่มันไว้ใจไม่ได้เลยสักตัว

ทั้งที่ไทย ทั้งที่ญี่ปุ่น ฮือๆๆๆๆ

ไอ้พวกผู้ชายบัดซบ ฮึกๆ"

เธอปาดน้ำตากลอกตามองฟ้า

ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปยังสถานีรถไฟ

อีกประมาณ100เมตรข้างหน้า

ทว่าความคิดบางอย่างของเธอแวบขึ้น

เมื่อเดินผ่านร้านขายยา

่ ​ ใช่ ยาคุมฉุกเฉิน

​ฉันต้องกินยาคุมฉุกเฉิน ่

เธอใช้ความรู้ที่ได้จากการอ่านหนังสือ

และเคยดูในรายการต่างๆ

หากเกิด one night stand  ขึ้นมาแล้วไม่ได้ป้องกัน

ต้องกินยาคุมฉุกเฉิน

ซึ่งตอนแรกเธอก็ไม่แน่ใจ

แต่ตอนที่เธอลุกขึ้นไอ้น้ำขุ่นๆเหนียวๆ

มันไหลออกมาจากน้องสาวเธอเต็มไปหมด

เธอจึงแน่ใจได้ว่าไอ้บ้านั่นไม่ได้ใช้ถุงยางแน่ๆ

ยิ่งคิดเธอก็ยิ่งโมโห

" ไอ้บ้า ลากผู้หญิงเมาไปทำมิดีมิร้าย

แล้วยังไม่ใส่ถุงอีก

ความลำบากมันก็ต้องมาตกกับผู้หญิง

ที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่อย่างฉันสิ"

เธอเดินบ่นกระปอดกระแปดไปยังร้านขายยา

และคำพูดของเธอแสดงให้เห็นว่า

เธอจำอะไรเกี่ยวกับเรื่องเมื่อคืนไม่ได้เลย.....


       ไอลดาเดินออกมาจากร้านขายยาด้วยไปหน้าซีเผือด

เพราะที่นี่ร้านขายยา ่ ไม่ขายยาคุมฉุกเฉิน ่

​ถ้าไม่มีใบสั่งแพทย์

" ให้ตายเถอะสวรรค์ 

คนอย่างไอลดาจะซวยอะไรขนาดนี้

กลับไทยไปคงต้องชวนแม่ไปไหว้พระ

อาบน้ำมนต์ล้างความซวยออกซะบ้าง

ซวยจริง! ซวยบัดซบ! "

หญิงสาวตัดสินใจขึ้นรถไปยังยังบ้านพักของพี่ชายที่โตเกียวก่อน

จากโยโกฮาม่าไปโตเกียวใช้เวลาไม่ถึง1ชั่วโมง

ไอลดาตั้งใจกลับบ้านเพื่อไปอาบน้ำให้สบายตัวก่อน

สมองจะได้ปลอดโปร่ง

เมื่อจัดการธุระส่วนตัวเสร็จ

หญิงสาวจึงออกจากบ้านไปยังโรงพยาบาล

เพื่อ......ยาคุมฉุกเฉิน

เกิดมาเธอไม่เคยต้องอายอะไรขนาดนี่มาก่อน

....แต่โชคดีที่นี่ไม่ใช่เมืองไทย

ไม่มีใครรู้จักเธอ

หลังจากเธอไปพบแพทย์แจ้งเรื่องราวต่าง

เธอจึงได้ยาคุมฉุกเฉินมาสมใจ

แต่ยาคุมที่นี่แพงมาก หลักพัน

แต่มันไม่ใช่ปัญหาสำหรับไอลดา

 หญิงสาวกินยาเรียบร้อย

จึงออกไปหาอะไรกินร้องท้อง

เพราะตั้งแต่เช้าท้องของเธอร้องตลอดทาง

แน่นอนว่าอาหารที่เธอไปกินต้องเป็นซูชิ

ของโปรดของเธอ

เธอกินมันแทบจะทุกมื้อตั้งแต่มาญี่ปุ่น

เธอเดินอย่างสบายใจ

เธอไม่สนใจโลก

เธอสนใจแต่คนที่เธอรัก

อะไรที่มันผ่านไปแล้ว และเธอแก้ปัญหามันได้

เธอไม่คิดจะสนใจมันอีก

เรื่องเมื่อคืนก็เช่นกัน.............ช่างมันเถอะ

                เมดะกำลังนั่งมองสภาพของห้องที่เขาตื่นขึ้นมา

เขาจำได้ดี จำได้ทุกอย่าง

แม้กระทั่งหน้าตาของผู้หญิงคนนั้นเขาก็ไม่ลืม

เธอหายไปแล้ว

เมื่อคืนมันเป็นเหมือนความฝัน

แต่สิ่งที่เน้นย้ำว่าทุกอย่างมันคือเรื่องจริง

เขาเห็นถุงยางที่แกะออกมาแล้วแต่ยังไม่ได้ใช้

เพราะเขาเป็นคนถอดมันทิ้งเองกับมือ

เห็นคราบเลือดสีจางและคราบรักกระจัดกระจายตรงนั้นนิดตรงนี้หน่อย

 ทว่ามันก็ติดไปทั่วทุกที่ 

เพราะเมื่อคืนเขาเพลิดเพลินไปกับร่างเล็กจนถึงเช้า

เรี่ยวแรงและพละกำลังของเขาหมดสิ้น

ไม่อย่างนั้นมีหรือที่เธอลุกขึ้นจากไปโดยที่เขาจะไม่รู้สึกตัว

เมดะลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวแบบลวกๆ

เขาออกมายืนหน้าสถานที่เกิดเหตุเมื่อคืน

ในขณะเดียวกันก็มีชายหนุ่มในชุดดำรัดกุม

เดินออกมาจากสถานที่โดยรอบ

เมื่อทุกคนเดินมาถึงร่างแกร่งที่ยืนอยู่หน้าโรงแรม

ทั้ง 8คน โค้งตัวให้เมดะตามธรรมเนียมญี่ปุ่น

"ผู้หญิงคนนั้นหายไปไหน"

เมดะถามออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาทว่าทรงพลัง

หนึ่งในคนชุดดำตอบกลับ

"ขึ้นรถไฟไปโตเกียวเที่ยว7โมงเช้าครับนายน้อย"

เมดะหลับตาลงหลังจากที่ได้ยินคำตอบ

ผ่านไปครู่ใหญ่เขาลืมตาขึ้น

" ไปตามหามา เธอชื่อไอลดา ไม่น่าจะใช่คนญี่ปุ่น "

"ครับ!!!"

ชายชุดดำทั้ง8คน ตอบรับโดยพร้อมเพรียงกัน

"นายน้อยครับเมื่อครู่นายใหญ่ติดต่อมาวันนี้บ่าย

มีประชุมผู้นำตระกูล ทั้งสายตรงและสายรอง

ที่บริษัทแม่ครับ"

หนึ่งคนชุดดำรายงานขึ้น

"อืม พวกแกก็เตรียมตัวให้พร้อมล่ะ 

ระวังโดนพวกสายรองมันลอบกัด"

"ครับ!!"

เมดะเอ่ยเตือนลูกน้องถึงแม่จะเป็นห่วงพวกพ้องอย่างไร

ลักษณะของเขายังคงนิ่งเงียบและเย็นชาอยู่ดี

เขาเดินไปขึ้นรถที่ทั้งลูกน้องได้นำมาจอดรอไว้ก่อนแล้ว

เมื่อออกเดินทางมาได้สักพัก

เขาก็นึกไปถึงแม่สาวร่างสวยอีกครั้ง

เมดะเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน

ว่าทำไมต้องสั่งให้ลูกน้องตามหาเธอ

แค่ผู้หญิงคนเดียว

เป็นใครมีสถานะแบบไหนก็ไม่รู้

หรืออาจเป็นเพราะเมื่อคืนเขาสดและแตกในตัวเธอทุกรอบ

เธออาจท้องก็ได้............

ใช่ต้องเหตุผลนี้แน่ๆ เขาจึงตามหาเธอ

เขาหวนนึกไปถึงตอนที่ไอลดาเมา

กริยาของเธอเมื่อคืน

ทำให้เขายกยิ้มมุมปากน้อยๆ โดยไม่รู้ตัว

.................................................

....ตื่นมาพี่ไม่เจอใครเลย....

................................................................

-------คืนนี้จะไปลากผู้ชายแถวไหนดี-------


ความคิดเห็น