ดีจร้าาาาา ขอบคุณลีดเดอร์ที่น่ารักทุกท่านน่ะค่ะที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์ ฝากติดตามด้วยนะค่ะ 😄😄😄

ตอนที 18 วุ่นวายไม่เลิก

ชื่อตอน : ตอนที 18 วุ่นวายไม่เลิก

คำค้น : รักกระแทกใจ ยัยเด็กไข่หวาน...

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 03 เม.ย. 2561 13:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที 18 วุ่นวายไม่เลิก
แบบอักษร

​2 ชั่วโมงต่อมา..

[ ชิน ] 

ทำบ้าอะไรวะ!!!โคตรงี่เง่าเลยยัยนั่น!...

แล้วแบบนี้ฉันจะโทรบอกพี่สาวเธอยังไง?

แค่ขู่นิดขู่หน่อย ทำเป็นอารมณ์ขึ้น! กลัวอะไรนักหนาเคยๆกันอยู่ 

ดีกว่าปล่อยให้เธออยู่ในมหาลัยก็แล้วกัน ยัยบ้า!! ใครเป็นมิตรหรือศัตรูก็ยังไม่รู้ตัว จะมาหาว่าผมน่ากลัว โธ่เอ่ย!เป็นตายร้ายดียังไงวะ!? ป่านนี้แล้วยังไม่ออกมาอีก ผมจะทำยังไง!โทรบอกไข่ข้าวคงไม่ดีแน่...เอาไว้ให้ยัยนั่นฟื้นก่อนก็แล้วกันค่อยมาใหม่

พอคิดเช่นนั้นผมก็เดินออกมาจากโรงพยาบาลยังไม่ลืมที่จะฝากนางพยาบาลดูแลเธอซักพักแล้วค่อยมาใหม่

ผมเหยียบคันเร่งขับรถด้วยความเร็วมายังมหาลัยเพื่อจะมาคุยเรื่องที่มันค้างคาในใจผมอยู่ 

ไม่นานรถผมได้เข้ามาจอดที่ลานจอดรถหน้ามหาลัย ผมก้าวออกจากรถแล้วปิดล็อคประตูเดินตั้งหน้าตั้งตาเข้ามาในตัวตึกก่อนจะหยุดชะงักฝีเท้าจ้องมองคนตรงหน้าแล้วกำหมัดแน่นอย่างไม่ทราบสาเหตุ   

" ดีนะ..ทำอะไรไม่ได้มีความอายอยู่ในตัว "    

" พูดมาก " 

" พี่ชินคงคิดไม่ถึงสินะว่าฉันจะควบคุมไปทั่ว " 

" เพร์!!! "    ผมสุดจะทนกับผู้หญิงคนนี้ เธอเป็นรุ่นน้องที่ผมรู้จักมาหลายปี ครอบครัวยัยนี่เป็นญาติห่างห่างแต่ชอบตามติดผมมาตั้งแต่เด็ก 

" ฉันชอบพี่ พี่ก็รู้ ยิ่งมีข่าวว่ายัยเด็กไข่หวานตามขอเบอร์พี่ถึงที่สระว่ายน้ำแบบนั้น แล้วนี่ฉันจะเอาหน้าไว้ที่ไหน " 

" ไว้ที่เดิมแล้วเลิกยุ่งกับฉัน "   

" พี่ไม่เข้าใจฉันหรอก " 

" ทำไมฉันจะไม่เข้าใจเธอ! มันยุ่งยากขนาดนั้นเลย กับการที่เลิกยุ่งกับฉัน "   ผมยังคงกำหมัดแน่น! เพราะมองแววตาของยัยนั่นแล้วยิ่งโมโหเข้าไปใหญ่ 

เธอไม่มีทีท่าว่าจะถอยยังไม่พอ ยังมาทำสีหน้าเลิศล้ำแบบคนโดนว่า ปั้นหน้าให้คนมองผมในทางที่ไม่ดี

" บอกมา พี่พายัยนั่นไปไหน "  

" เรื่องของกู "   ผมเริ่มจะหมดความอดทน 

" เหอะ! เดี๋ยวนี้พี่พูดกับฉันว่ากรูแล้วหรอ... " 

" จะพูดเยอะกว่านี้แน่ถ้ามึงไม่เลิกยุ่งกับกู "   คนตรงหน้าทำท่าทีอย่างกับคนจะร้องไห้ ซึ่งผมก็รู้ว่าแค่แกล้งเล่นละครตบตาผู้คนเท่านั้น 

" พี่ชินจะใจร้ายกับฉันไปถึงไหน " 

" ยัยนี่... " 

" ไอ้ชิน! มึงพาไข่หวานไปไหน "   เป็นไอ้ทีมเดินเข้ามาตะคอกเสียงพูดกับผม ผมหันมองมันแล้วตอบทันที

" เรื่องของกู มึงเกี่ยวอะไรด้วย " ผมตอบหน้านิ่ง 

" ทุกคนเขาเห็นว่ามึงแบกไข่หวานออกจากมหาลัย มึงพูดมา ไข่หวานอยู่ไหน "    ไอ้ทีมท่าทางร้อนใจ 

" ยัยนั่นจะต้องโดนสั่งสอนเข้าสักวัน.. "   เป็นยัยเพร์พูดขึ้น

" หยุดนะเพร์! ไข่หวานไม่ใช่คนผิดถ้าจะผิดก็ไอ้ชินต่างหาก "   ไอ้ทีมหันไปพูด

" ไมกูต้องผิด "   ผมรีบถามมันขึ้นทันที

" เพราะมึงนอกใจไข่ข้าว " 

" ถ้ามึงทำได้ดีกว่ากู ทำไมมึงไม่ไปคบกับยัยนั่นเองละ " 

" ไอ้ชิน!! ขนาดแฟนมึงเองที่คบมาเป็นปี มึงยังจะยกให้คนอื่น นี่มึงคิดอะไรอยู่กันแน่ "   ไอ้ทีมต่อว่าผม ซึ่งผมก็ไม่ได้โต้ตอบอะไรกับมัน 

" ว่าไงนะใครเป็นแฟนพี่ชิน พี่ทีม "    เป็นยัยนั่นที่ข้องใจพูดถาม 

" ไข่ข้าว พี่สาวไข่หวาน "   ไอ้ทีมตอบ

" ทั้งพี่ทั้งน้องเลยงั้นหรอ... " 

" อย่าไปยุ่งกับพวกเธอ ไม่งั้นอย่าหาว่ากูไม่เตือน "   ผมพูดขึ้นอย่างคนร้อนใจ 

" มึงนั่นแหละชิน อย่ามายุ่งกับไข่หวาน " 

" มึงนั่นแหละไอ้ทีม อย่ามายุ่งกับไข่หวาน "     

" ....... "      

เฮ้ย!นี่ผมพูดอะไรไปวะ 

" มึงคิดยังไงกับไข่หวานกันแน่ "   

" กู.....เรื่องของกู "    ผมตอบไอ้ทีม

" ถึงแม้จะมีไข่ข้าวอยู่.... " 

" กูกับไข่ข้าวเรา.... "   แม่เอ่ย...  เกือบเป็นแล้ว ผมจะพูดเรื่องนั้นไม่ได้ รับปากไว้แล้วชะด้วย

" มึงกับไข่ข้าวทำไม? " 

" กูก็รักกันดี " 

" แล้วไข่หวานล่ะ "

" กูก็..... " 

" กรี๊ดดดด!!!! พอกันที่! ที่ฉันรู้นึกว่ามีแต่ใยไข่หวาน ที่แท้ยังมีอีกคนงั้นหรอ งั้นฉันจะจัดการทั้งคู่เลย "    จู่ๆยัยเพร์ก็พูดแทรกขึ้น 

" เธอจะทำอะไรไข่หวาน "   เป็นไอ้ทีมพูดถามขึ้น

" ฉันไม่ทำอะไรยัยนั่นแน่ แต่จะมีคนทำแทน ส่วนพี่สาวมัน! ฉันจะจัดการเอง "  

" มึงจะทำอะไรไข่ข้าวคิดให้ดีๆก่อนที่กูจะหมดความอดทนกับมึง "  

" ขนาดผู้หญิงมึงยังจะไม่เว้น "   ไอ้ทีมพูดว่าผม 

" มันจะทำเรื่องที่มึงคิดไม่ถึงแน่ๆไอ้ทีม "   

" พวกมึงสองคนมันก็เลวเท่ากันนั่นแหละ อย่ามายุ่งกับไข่หวานของกู "   ไอ้ทีมพูดจบมันก็เดินออกห่างทันที

ส่วนผมได้แต่ยืนจ้องหน้ายัยนี่ พลางกำหมัดแน่น!!


........................................................ 


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว