Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 6 ต้องห่างกัน+คู่รอง

ชื่อตอน : ตอนที่ 6 ต้องห่างกัน+คู่รอง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.7k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 01 เม.ย. 2561 13:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 6 ต้องห่างกัน+คู่รอง
แบบอักษร

*บ้านคิริ

*เพลิง

ผมกำลังคุยงานกับคิริอยู่ครับปล่อยให้เมียๆเล่นกันไป พอคุยเสร็จก็ลงมาข้างล่างก็เห็นเมียๆทั้งสองนั่งยิ้มกันสองคน

"พี่เพลิงเค้าจะไปทัศนศึกษา😄"ต่ายมันยิ้มออกมาอย่างตื่นเต้น

"ไปวันไหน"

"วันพุธหน้า" พุธหน้าหรอ ก็ใกล้เเล้วนิ

"วันนี้มันเสาร์เเล้วนะ"

"ใช่ครับ พี่คิริปั้นก็ไปนะ"ปั้นพูดขึ้นเเล้วหันไปพูดกับคิริ

"ไปที่ไหน"คิริถามปั้นกลับ

"ทะเล🌊"ปั้นตอบกลับ

"มึงกลัวน้ำนิเมีย" ผมบอกกับต่าย

"เเต่เค้าอยากไปเที่ยวกับเพื่อน😔"มันทำหน้าหงอย

"กูไม่ได้ห้าม เเต่มึงต้องหัดว่ายน้ำกับกู"

"วันไหนล่ะ"

"วันนี้"

"ห๊ะ!!/ห๊ะ!!/ห๊ะ!!"ต่าย ปั้น คิริ อุทานขึ้นพร้อมกัน

"เออวันนี้ อีกไม่กี่วันก็ไปเเล้ว คิดว่าจะทันมั้ย"

"มันเร็วไปนะเค้ายังไม่ได้เตรียมตัวเลย"

"ถ้าว่ายไม่ได้กูไม่ให้ไป"

"ไปเปลี่ยนชุดก่อนน๊ะะะะ"มันลุกขึ้นเเล้วดึงมือปั้ยขึ้นห้องไป

หลังบ้านของคิริมีสระว่ายน้ำครับ คิริมันชอบว่ายน้ำ เเต่ต่ายมันกลัวน้ำ เป็นพี่น้องกันเเท้ๆเเต่ต่างกันสุดๆ สาเหตุที่มันกลัวน้ำ เพราะ ตอนเด็กมันเคยจมน้ำเเล้วไม่มีใครเห็นมันเเต่คิริมันช่วยไว้ทันเเต่มันก็ต้องพักฟื้นอีกนานเพราะอาการช็อค จากนั้นมันก็ไม่ใกล้พวกอะไรที่เป็นน้ำเเอ่งๆอีกเลยไม่ว่าจะเป็น เเม่น้ำ ครอง บึง ต่างๆมากมายเเม้กระทั่งอ่างน้ำมันยังกลัว คือว่าง่ายๆกลัวจนขึ้นสมอง

มันเปลี่ยนชุดเเล้ว ชุดของมันเป็นกล้ามสีขาวกับกางเกงขาสั้นสีรุ้ง ปั้นก็เเต่งชุดเหมือนมัน

ตู้ม!! "พี่คิริ😄"ปั้นกระโดดใส่คิริที่ว่ายน้ำเล่นรออยู่ในสระ

"เฮ้ย!! มันอัตรายนะปั้น"คิริรับไว้ทัน

ปล่อยสองผัวเมียนั้นเล่นไปครับ ผมต้องสนใจเมียผม ตอนที่ออกมาร่าเริงสดใส พอเห็นสระน้ำเท่านั้นเเหละ ขาสั้นผับๆเล่นเลย

"เมียมานี่มา"ผมดึงมันมาที่ขอบสระ

จุ๋ม!! ผมลงไปรอในน้ำเเล้วหันอ้าเเขนหามัน "ลงมาเร็วกูรับอยู่" สระนี้ไม่ได้ลึกมากครับ สำหรับผมกับคิรินะ เพราะผมกับคิริลง ระดับน้ำจะอยู่ที่อกพอดี เเต่ถ้าเป็นต่าย กับ ปั้น คือมิดหัว

"...😣..."มันค่อยๆหย่อนขาลงที่ละข้างเเล้วตอนนี้อยู่ในท่าที่มันนั่งหย่อนขาลงน้ำ

"ไม่ต้องกลัวนะ"ผมอุ้มมันขึ้นมันก็กอดคอผมเอาไว้เเล้วปล่อยลงน้ำช้าๆ

"ฮึก เค้ากลัว"จังหวะที่ผมปล่อยให้น้ำอยู่ประมาณอกมัน มันก็สดุ้งเเล้วเอาขาเกี่ยวที่เอวผม

"กูอยู่นี่ ไม่ปล่อยให้มึงจมเเน่นอน"ผมพูดให้มันมั่นใจในตัวผม 

"อือ"มันเอาขาออกจากเอวผม

"ถ้ากลัวจมก็เหยีบขากูก่อน"ผมย้อเข่าเเล้วจับขาให้มันเหยียบที่ขาผมเอาไว้

"เอาหน้าจุ่มน้ำเเล้วกลั้นหายใจให้นานที่สุด"

มันเอาหน้าจุ่มน้ำตามที่ผมบอก ผมก็ดำน้ำลงไปดูหน้ามัน ก็เห็นมันหลับตาปี๋เลยครับมือนึ่งก็บีบจมูกอยู่ 

"พอเเล้ว" ผมดึงมันขึ้นมา ถือว่านาน

"แฮ่กๆๆ"มันกลั้นหายใจจนหน้าเเดงหมดเลยครับ

จ๊วบๆ ผมก้มลงไปดูดปากมันเล่น

"เฮ้ยๆกูกับปั้นก็ยังอยู่นะสัส"คิริพูดขัดขึ้น

"เสือกไอ้สัส ไปว่ายของมึงไป"ผมไล่มัน มันก็หันหน้าไปเล่นกับเมียมันต่อ

"ลอยตัวก่อนนะ"ผมพยุงตัวมันให้ลอยอยู่ผิวน้ำจะฝึกให้มันลอยตัว อย่างน้อยว่ายไม่เป็นเเต่ถ้าลอยตัวได้ก็ไม่จม

ผมก็สอนตามขั้นตอนไปเลื่อยล่ะครับ

*ข้าวปั้น

​ตอนนี้ก็เห็นคู่รักสุดหวานคู่นึ่งที่กำลังสอนกันว่ายน้ำอยู่ ไม่ใช่ใครที่ไหนครับ เพื่อนรักผมกับผัวมันนั้นเอง ชิ๊ไม่สนใจหลอกเค้าก็มีผัวเหมือนกัน ผมหันไปดูผัวตัวเองที่ตอนนี้.....ว่ายจริงจังยังกับจะไปเเข่งโอลิมปิก ว่ายกลับไปกลับมาหลายรอบเเล้ว

"พี่คิริมานี่หน่อย"ผมกวักมือเรียก

"อะไร"พี่คิริว่ายมาหา

"สอนปั้นว่ายน้ำหน่อย"

"อย่าตอเเหลมึงว่ายเก่งจะตาย"พี่คิริผักหน้าผากผม ก็จริงถ้าว่ายไม่เป็นจะอยู่เเบบนี้ได้ไงในเมื่อผมขาไม่ถึงเเต่กลับว่ายวนไปวนมาอยู่กลางสระ

"ชิ๊ ก็เเค่อยากให้พี่มาเล่นด้วย"ผมพูด งอนๆ

พี่มันมุดลงน้ำเเล้วโผล่มาจากข้างล่างตรงที่ผมว่ายอยู่ทำให้ผมขี่คอพี่มัน แต่อย่าคิดว่าจะหวานเเบบเช่นว่า ขี่คอเเล้วหลอกกันอ้อมสระบอกเลยว่า ฝัน!!

ตู๊ม!! พี่คิริโยนผมออกจากคอ เเล้วผมก็ตกน้ำตู๊มเลยครับ

"นี่ไงอยากเล่นกลับกู"

ผมขึ้นมาในสภาพที่ยับเยินดูไม่ได้ จากผมที่กำลังดีลู้ตามน้ำ เเต่ตอนนี้ยุ้งเป็นอีเพิ้งเเล้วครับ ผมเลยงอนเเล้วว่ายน้ำหนีเเม่งเลย

"มาๆกูให้ขี่หลัง" พี่มันว่ายมาเหมือนขะง้อ เเล้วหันหลังให้ผม

ไงต่อล่ะครับ โดดขึ้นหลังเลยสิ รอพ่อใครมาตัดริบบิ้นล่ะครับ เเล้วที่มันก็ว่ายวนรอบส่ะ

*เพลิง

​ต่ายมันเริ่มว่ายได้เเล้วครับ   เห็นมัน เอ๋อๆเเบบนี้ เเต่มันเป็นคนเก่งนะครับ เรียนรู้เร็วสุดๆ 

"ตีขาเเรงกว่านี้เมีย"ผมบอกมันที่ตอนนี้ว่ายเเบบเงอะๆงะจะจมก็ไม่จมจะได้ก็ไม่ได้

ผมพามันมาที่ขอบสระเเล้วผมว่ายไปยืนรอที่กลางสระ

"ว่ายมาหากูนะเมีย"

"เค้ากลัวไม่ถึง"

"ถึงสิ ไม่ต้องกลัว"ผมพูดให้กำลังใจมัน

"อุซะจังสู้ๆ เเกทำได้"ปั้นส่งเสียงเชียร์อยู่ขอบสระโดยมีคิริยิ้มให้กำลังใจมาให้  ต่ายอยู่หว่างขาปั้น

มันเริ่มว่ายมาเเล้วครับถงึงจะช้าเเต่ก็มาได้อยู่ ผมเลยเริ่มถอยออกมาเลื่อยจนจะถึงขอบสระอีกฝั่ง 

"ที่รัก!!บู๋งๆๆ"มันเงยหน้ามามองผมเเล้วตกใจจากนั้นก็จมลงไปในน้ำ

"เมีย!!"ผมเห็นเเบบนั้น ก็รีบว่สยไปอุ้มมันขึ้นมาเเนบอก

"เเค่กๆๆฮึก ฮือออออ😭"พอมันสำลักน้ำเสร็จก็ร้องไห้ทันทีครับ

"ไม่ร้องนะเมียนะ โอ๋ๆ"ผมอุ้มมันมาวางที่ขอบสระเเล้วเเทรกตัวเข้าไปที่หว่างขา  ของมันเเล้วยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาให้มัน

"ฮึก กะ ก็ที่รัก ฮึก ถอยหนีเค้าฮึก เค้าตกใจ😢 ฮืออออ"

"กูขอโทษ ไปๆวันนี้พอเเล้ว เดียวพาไปกินไอติม"ผมขึ้นจากสระน้ำ พามันไปอาบน้ำเปลื่ยนชุด เเล้วพาลงมาข้างล่าง

"โอ๋ๆอุซะจังของเค้า"ปั้นวิ่งมากอดต่ายผมก็เดินไปตักไอติมใส่ถ้วยไปให้เมีย

*วันไปทัศนศึกษา

​ผมตื่นมาส่งเมียเเต่เช้าครับที่คณะเเพทย์ของเมีย ตอนนี้ 08:30 เเล้วรถจะออก09:00ตอนนี้เป็นช่วงเช็คชื่อ 

"เค้าไปก่อนนะพี่เพลิง"มันหอบถุงพะลุงพะลังเเล้วถุงนั้นไม่ได้มีอะไรมากเลยมีเเค่ ขนม ขนม เเละ ขนม ที่บอกให้ผมพาเเวะซื้อที่เซเว่น

"เออ ดูเเลตัวเองดีอย่าเอ๋อมาก อย่าไปอ่อยใคร กูโทรไปรับด้วย ก่อนนอนต้องโทรมาบอกฝันดีกูด้วยนะ"ผมไล่ยาวบอกมัน

"คร๊าบบบบบ😄ไปนะ"มันพูดเเล้วไปยืนรอปั้น ที่จุดเช็คชื่อ 

ผมยืนมองสั้กพักเเล้วก็กลับคอนโด

*คิริ

"​พอเเล้วปั้นเต็มตระกล้าเเล้ว!!"ผมโวยวายใส่เมียผมที่ขอมาซื้อขนมเเต่หยิบเอาหยิบเอาไม่หยุด

"ไม่ได้ๆเดี๋ยวปั้นอดตาย"มันพูดเเล้วหยิบต่อ

"พอ!!มันจะสายเล้วนะ"

"ก็ได้"มันเดินตัวปลิวไปรอข้างนอกผมก็ต้องไปจ่ายเงินให้มันเเล้วไปส่งมันที่คณะเเพทย์ 

เรามาทันพอดี เค้ากำลังเช็คชื้อกันอยู่

"ปั้นไปก่อนนะ อย่าไปมีนอนกกสาวที่ไหนนะปั้นรู้ปั้นเอาพี่ตายเเน่"

"มึงก็เหมือนกัน อย่าไปเเรดใส่ใคร อย่าไปทำอะไรที่มันอัตราย ว่างตอนไหน็โทรหากูด้วยโทรทุกวันนะ เดินทางปลอดภัย"ผมลูบแก้มมันเบา

"ครับรักพี่นะ"มันพูดเเล้ววิ่งไปหาอุซางิ

"กูก็รักมึงนะ ข้าวปั้น"ผมพูดขึ้นถึงมันจะไม่ได้ยินเเต่มันเป็นคำพูดที่ผมตั้งใจพูดออกมา

ผมจะดูเเลมันให้ดีที่สุดเท่าที่ผู้ชายคนนี้จะทำได้ ถึงเเม้ผมจะเลวกับคนอื่นมามากเเต่มีคนเดียวที่ผมจะไม่เลวใส่ คือมึงไงข้าวปั้น

**รูปหายากมาก อยากใให้มัรเป็นสระเรียบๆเเละใหญ่หน่อยๆเลยได้เเค่นี้ 

ปล. ขอบคุณที่ติดตามนะคะ 




ความคิดเห็น