ขอบคุณที่สนับสนุนนิยายของ ยายอ้วนคนนี้เด้อ รักๆ

ชื่อตอน : อ้อนผัว

คำค้น : นิยายy เจ้หมอน เฮียเก่ง อีหมอนตลาดแตก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.7k

ความคิดเห็น : 36

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ต.ค. 2561 03:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อ้อนผัว
แบบอักษร




 "โอ้ย ซี๊ด เก่งโอ้ย  ซี๊ดเบาๆ อื้อ"


"โอ้ว เก่ง โอ้วเสียวฉิบหายเลย ซู๊ดดดด"


"อ๊าส์......"


เสียงครางดังลั่นห้องของร่างบางบ่งบอกได้ถึงความเสียวซ่าน ความเจ็บปวดจากการกระทำอันป่าเถือนของร่างสูง!!


"สัสแค่ทำแผลเท่าหรรมมด...มึงจะร้องเพื่อ!!"เก่งหันมาตวาดเสียงดุใส่คนที่นอนบิดเร้าดิ้นไปมาอย่างกับหมาโดนน้ำร้อนลวกกาย เขาแค่ทำแผลให้เองมันเล่นร้องชะขึ้นเลย

"ก็มันเจ็บนิ่"พูดจบก็คว่ำปากเสตามองไปทางทีวีหน้าตาเฉย ทั้งที่ตัวเองรู้อยู่เต็มอกว่ากำลังแกล้งให้เก่งคลั่งไคล้อยู่


วันนี้หมอนปิดร้านหนึ่งวันเนื่องจากร่างกายไม่อำนวยความสะดวกหลังจากที่กระโดดถีบอดีตคนรักไปเมื่อคืนจนตัวเองล้มกลิ้งไม่เป็นท่าไปกับพื้นแล้วคนที่ต้องรับกำไม่ใช่ใคร ถ้าไม่ใช่เก่งคนปากหมา


ถึงปากจะบ่นแต่ก็ห่วงที่สุดขนาดเข้าห้องน้ำยังต้องอุ้ม แปรงฟันยังแปรงให้ น้ำก็อาบให้ เสื้อผ้าก็ใส่ให้ ข้าวก็ป้อน หมอนนี่สบายสุดๆคลายคนแก่ที่ไม่มีแรงเดินไปไหนมาไหนแล้วตอนนี้ จะลุกก็....


"เก่ง"เรียกเด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยน้ำเสียงออดอ้อนพลางก็กัดเม้มริมฝีปากเพื่อยั่วอีกฝ่ายให้หันมามอง


"เรียกทำเหี้ยยย!!อะไร"เพราะความเหนื่อยล้าตั้งแต่เช้าจนบ่ายและความร้อนของโลกจึงทำให้เขาหัวร้อน พูดไม่ทันคิดแบบนี้


ตามจริงก็ก็ตั้งใจพูดนั่นแหละเพราะหมอนเรียกใช้เขาทุกๆห้านาทีกันเลยทีเดียวเขาไม่กระทืบซ้ำก็บุญแค่ไหนแล้ว


"เออต่อไปกูจะไม่เรียกมึงล่ะไอ้ฟาย"ว่าจบก็เบะปากใส่แล้วหันไปดูทีวีต่อ...เก่งขัดใจหมอนนั้นก็น้อยใจเป็นนะไม่ให้เรียกเขาก็จะไม่เรียกก็ได้ ไม่เห็นต้องง้อเลยแค่ผู้ชายคนเดียว


พรึบ!


"ก็มึงเรียกกูทุกนาทีอะเตี้ย ข้าวกูยังไม่แดกตั้งแต่เช้าป่ะเห็นใจกูหน่อยสิ"เก่งเดินมานั่งตรงหน้าคนขี้งอนแล้วอธิบายให้เข้าใจไม่ใช่มางอนให้เขาแบบนี้ จากที่ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนก็กลับมาเป็นแถมหนักอีกด้วย 

ไอ้ความเอาแต่ใจเนี่ย..ใครสอนมันให้เป็น


"เออ กูผิดเองแหละเก่งที่กูเรียกมึงบ่อย กูผิดเองแหละที่ไปรบกวนมึงจนมึงไม่ได้พักแต่มึงรู้ไหมว่ากูมีแค่มึงคนเดียวที่กูอยากจะพึ่ง อยากให้ทำให้ อยากให้อยู่ใกล้ๆอ่ะ ฮึก มึงแม่งไม่เข้าใจกู จะไปไหนก็ไปเลย ฮึกไป!!"


พูดพลางสะอื้นน้ำหูน้ำตามาเต็มใบหน้าด้วยความที่น้อยใจคนตรงหน้าหนักมากจริงๆเก่งที่เห็นน้ำตาหยดใสที่ไหลดั่งสายน้ำเขาก็ทำตัวไม่ถูกจึงรีบคว้าตัวร่างบางเข้ามากอดไว้พร้อมกับคำพูดที่ว่า..


"โอ๋ๆกูขอโทษอย่าร้องดิ...กูจะไม่พูดแบบนั้นอีกแล้วขอโทษนะ"เขาสำนึกผิดกับคำพูดของหมอนแทบไม่ทันพร้อมกับคำปลอบโยนที่ออกมาจากใจจริงๆ โดยที่ไม่รู้เลยว่าคนที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นเมื่อกี้กำลังแสยะยิ้มพอใจกับผลงานตัวเองอยู่


"อื้อ ฮึก"พยักหน้าตอบกลับอยู่บนไหลกว้างพร้อมกับเสียงสะอื้นแต่ใบหน้ายกยิ้มชอบใจเป็นอย่างมาก


'ไอ้เก่งบ้าเอ้ย ฮะฮาา'หัวเราะในใจแล้วก็ปล่อยเสียงสะอื้นออกมา


เขาก็แค่อยากแกล้งเก่งและก็อยากอ้อนด้วยแค่นั้นเอง.....


"เก่ง..."เสียงหวานเอ่ยเรียกอีกครั้งหลังจากที่เคลียร์กันจบแล้วก็ปล่อยเก่งไปกินข้าวอาบน้ำจนเสร็จ


"ว่าไงจะเอาอะไร"ถามไปขยี้ผมเปียกไปด้วย..เขาอาบน้ำยังไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ำเพราะเป็นห่วงหมอนกลัวว่าหมอนจะงอแง

"อยากไปเดินเล่น.....พาไปหน่อย"ทำหน้าอ้อนสุดฤทธิ์


"เฮ้อ.....เวลาขามึงปกติทำไมมึงไม่เคยอยากไปไหนวะ..เห่อออออ"ถึงปากจะบ่นอย่างนั้นแต่มือก็รีบคว้ากางเกงและเสื้อมาใส่ทันควันรีบจนเกือบลืมใส่แม้แต่กางเกงใน?


"เฮ้อ...บรรยากาศดี๊ดีเนอะ"สองแขนอ้ากว้างพร้อมกับหลับตาสูดลมหายใจเข้าปอดอย่างเต็มที่อยู่คลองน้ำเน่าหลังห้อง


"อื้มดี๊ดี........มึงหายเมื่อไหร่กูจะทบต้นทบดอกเลยเตี้ย!!"กัดฟันพูดพึมพำกับตัวเองเบาๆพร้อมกับกระชับแขนขึ้นให้คนที่ขี่หลังอยู่เซเล็กน้อยเพื่อเอาคืน


ขี่หลังเขายังไม่พอยังใช้ให้เขาพาเดินไปจุดนู้นจุดนี้อีกทั้งที่ไม่เคยคิดจะมาที่ตรงนี้ด้วยซ้ำตั้งแต่มาอยู่ที่นี่แต่ถึงจะรู้ว่าโดนแกล้งยังไงก็ต้องอดทนไว้รอทบต้นทบดอกทีเดียวไปเลย...

"เป็นไงบ้างวะอีหมอน ได้ข่าวว่ามึงกระโดดถีบผู้กองเหน่งจนล้มเลย"


หลังจากชื่นชมดื่มด่ำบรรยากาศน้ำคลองจนอิ่มอกอิ่มใจแล้วก็บอกให้เก่งเดินกลับมาห้องเพี่อจะพักผ่อนแต่ก็ยังไปไม่ถึงก็เจอคนแถวห้องเอ่ยถามเสียก่อน เพราะใครๆก็รู้ว่าเขาคุยกันกับผู้กองเหน่งและข่าวเรื่องเมื่อคืนก็ดังมาก

"แค่ถีบมันยังน้อยไปพี่ฉันว่าจะเตะก้านคอมันด้วยซ้ำ!!"พูดด้วยสีหน้าจริงจัง


"แล้วทำไมมึงไม่ทำวะ"พี่คนเดิมถามกลับและทุกคนบริเวณนั้นก็ตั้งหน้าตั้งตาเพื่อรอฟัง..


"ก็ขาฉันมันสั้นน่ะสิ! ฮะฮ่าาาา"พูดเองเออเองแล้วก็หัวเราะเองทุกคนแถวนั้นก็เลยหัวเราะตามเป็นเพื่อนเก่งเองก็แค่แสยะยิ้มมุมมากพอนึกถึงภาพเมื่อคืนแล้วมันอดขำไม่ได้จริงๆแล้วทั้งสองก็เดินเข้าห้องไป

หลังจากกินข้าวอาบน้ำทาแป้งเสร็จแล้วทั้งคู่ก็มานอนกอดกันอยู่บนที่นอน....


"มีแอบคุยกับชะนีด้วย"เบ้ปากใส่เจ้าของแขนแกร่งมือก็บีบหัวนมสีคล้ำของมันเล่นไปด้วย


"กูคุยที่ไหนมึงอย่ามามั่ว...แหกตาดูสิถ้าไม่เชื่อ"ยื่นหน้าจอโทรศัพท์กระแทกเข้าหน้าร่างบางเพื่อให้ดูว่าเขาไม่ได้แอบคุยกับใครจริงๆ อยากให้หมอนเชื่อใจว่าเขาจริงใจกับหมอนมากแค่ไหนทั้งที่คนพูดเมื่อกี้แค่พูดเล่น!!


"จะคุยก็ไม่ได้ว่าสักหน่อย.....อยากคุยก็คุยไปสิ"พองลมเข้าแก้มจนป้องทำเหมือนคนงอนและก็ยังคงจะกวนให้เก่งหัวร้อนเล่น

"ก็กูไม่ได้คุย!!"ขึ้นเสียงใส่คนในอ้อมแขน ยุขึ้นไปอีก


"ก็แล้วแต่มึงนะเก่ง กูเข้าใจ"หมอนยังไม่หยุดพูดแล้วก็พยายามพลิกตัวหนีหันหน้ามาอีกทางแต่ทว่า


"งี่เง่า"เก่งจับใบหน้าสวยให้หันมาหาตนเองแล้วประกบปากจูบทันที...หมอนจึงยกแขนขึ้นรั้งคอเก่งไว้แล้วบดจูบหนักๆ


แต่ก่อนเขาอาจจะเกลียดปากนี้แต่ทำไมทุกวันนี้ถึงอยากจูบมันนักก็ไม่รู้จูบแล้วจูบอีก จูบยังไงก็ไม่เบื่อไม่รู้จักอิ่ม?


"มึงหลอกจูบกูปะเตี้ย"ผละปากออกมาถามคนหน้าซื่อเมื่อตัวเองถูกรุกล้ำจนเกินไป


"ป๊าววว"ตอบหน้าตาใสซื่อพร้อมเลียมุมปากเล็กน้อย


"ชัดเลย...มึงนี่แม่ง!!"


____________________________________________

ยายล่ะหมั่นไส้ความหมอนจริงๆ สงสารแต่ผัวเด็กนาง....

ความคิดเห็น