ดีจร้าาาาา ขอบคุณลีดเดอร์ที่น่ารักทุกท่านน่ะค่ะที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์ ฝากติดตามด้วยนะค่ะ 😄😄😄

ตอนที่ 12 ลมเย็น

ชื่อตอน : ตอนที่ 12 ลมเย็น

คำค้น : รักกระแทกใจ ยัยเด็กไข่หวาน...

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 22 มี.ค. 2561 22:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 12 ลมเย็น
แบบอักษร

เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง...

ตั้งแต่เมื่อเช้าที่พี่ชินพูดจบเขาก็เดินหายออกไปจากห้องและไม่ได้กลับเข้ามาอีก กระทั่งที่พี่ไข่ข้าวกลับมา เขาถึงโพ่หัวมาให้เจอ

ออ...ที่แท้มันก็เป็นแผนเขา แกล้งว่ามาดูแลฉันทั้งวันตามที่บอกไว้ 

งั้นฉันต้องเล่นตามแผนสินะ เพื่อให้พี่ไข่ข้าวไม่ต้องสงสัยและสบายใจ

" ที่แท้พี่ชินก็ออกไปหลับลมนี่เอง คงจะพอดีเจอพี่ไข่ข้าวสินะ เพิ่งออกไปนิค่ะ จะออกไปคุยกันข้างนอกต่อก็ได้ค่ะพี่ "    ฉันพูดพร้อมทั้งยิ้ม พี่และพี่ชินต่างมองหน้ากัน 

" ไข่หวาน... "    พี่ไข่ข้าวกำลังจะพูด

" ออ อืม!ช่างเถอะ ว่าแต่ฉันกลับได้ยัง "    ชิส์! เพิ่งมาชัดๆ 

เฮ้ยยยย เอาเถอะ ทำยังไงก็ได้ให้มันปกติที่สุด 

" พี่ไข่ข้าว ไข่หวานอยู่คนเดียวได้ พี่ออกไปเดินเล่นกลับพี่ชินก่อน แล้วค่อยหาอะไรอร่อยอร่อยมาฝากไข่หวานนะ "    ฉันพูดและยิ้มหวานก่อนที่พี่ชินจะเดินออกห่างพี่ไข่ข้าวไปหยิบเอากระเป๋ามาสะพายไว้ 

" พี่เธอกับฉัน ไม่สวีทหวานกันขนาดนั้น "    พูดจบเขาก็เดินออกจากห้องไปทันที 

อะไรกัน!?

" พี่คิดว่าไข่หวานดูแปลกไปนะ มีอะไรปิดบังพี่รึเปล่า "   หลังจากพี่ชินเดินออกจากห้องไปไม่นานพี่ก็หันมาถามฉัน ทำเอาฉันตัวแข็งพูดไม่ออก

" ........ "    เอาไงดีละ ฉันก็ดูปกติดีนิ แล้วทำไมจะแปลกไปละ 

" เป็นอะไรไข่หวาน เฮ้ยยยยช่างเถอะพี่ง่วง ขอนอนแป๊บนะ "

พี่เดินไปนอนลงบนโซฟาอย่างคนเหนื่อยจริงๆ สักพักที่ฉันมองดูเห็นว่าหลับสนิทอยู่ เลยเดินลงจากเตียงเบาๆ ออกมาจากห้องแล้วปิดประตูเบาเสียง 

เฮ้ยยยยย....

ฉันถอนหายใจทิ้งเพราะโลงอก ก่อนจะเดินตรงออกมาข้างนอกเดินมาหลับลมในเวลาหกโมงเย็น บรรยากาศที่สวนหญ้าบนตึกช่างเย็นสบาย....แต่! ถ้าหากไม่เจอเข้ากับพี่ชินอีกครั้ง 

เขานั่งหันหลังให้ฉันอยู่ ฉันจำแผ่นหลังเขาได้

ฉันเดินเข้าไปใกล้แล้วต้องหยุดชงัดเพราะพี่ชินเขาหันกลับมาพอดี 

" อะไร? " 

" เปล่านิค่ะ " 

พูดจบฉันก็รีบหันหวังจะเดินหนีแต่พี่ชินก็เดินลุกมาดึงข้อมือฉันให้หันไปเผชิญหน้าอีกครั้ง 

" เธออย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก เข้าใจนะ " 

" ค่ะ "    แล้วทำไม่กันละ ทุกครั้งฉันไม่ได้ตั้งใจจะอยากไปเจอนิ แต่ต้องเจอเขาตลอดเลย 

" ดี! กลับขึ้นห้องไปซะ " 

" ไม่ค่ะ หนูหิว จะไปกินข้าว "   พูดจบฉันก็สะบัดมือพี่ชินออกแล้วหันหลังให้เขา แต่ยังไม่ก้าวเดินพี่ชินก็พูดขึ้นมาอีกว่า 

" หวังว่าจะไม่เจอกันอีก " 

หวังว่างั้นเหรอ..... ฉันก็เหมือนกัน ใครอยากเจอกันละ 

" ไม่เจออยู่แล้วค่ะ "     




.................................................



ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว