ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Omega 4

คำค้น : Yaoi, NC, SM, 18+

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.5k

ความคิดเห็น : 49

ปรับปรุงล่าสุด : 22 มี.ค. 2561 10:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 500
× 0
× 0
แชร์ :
Omega 4
แบบอักษร

Omega 4


        "ผม...อื้อ..." อาเชอร์รู้สึกแปลกๆ กับร่างกายทันทีเมื่อแตะเข้าที่ตัวของคนตัวสูง ความรู้สึกร้อนวูบวาบในร่างกายมันเป็นสัญญาณบอกได้ดีว่าเขา...กำลังเป็นฮีท!


        "อะไร?" สเวนขมวดคิ้วพร้อมมองคนตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ


        "ผม...อึก" อาเชอร์รีบปล่อยมือจากคนตัวสูงก่อนจะทรุดนั่งยองๆ ลงกับพื้นเพราะรู้สึกปั่นป่วนไปทั่วร่างกายจนแทบจะยืนไม่ไหว


        "..." สเวนมองอาเชอร์ด้วยสายแปลกใจทันทีในท่าทางของอีกคน ทั้งๆ ที่เขาไม่ควรสนใจแต่...อยู่ๆ ก็กลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยเข้ามาแตะจมูกของเขา กลิ่นหอมแบบนี้...ถ้าสเวนจำไม่ผิด มันคือกลิ่นของพวกโอเมก้า ร่างสูงขมวดคิ้วมุ่นก่อนจะมองไปที่ร่างบางที่นั่งกอดตัวเองอยู่ที่พื้น ไม่...เด็กนี่เป็นเบต้าไม่ใช่เหรอ? แล้วทำไม...?


        "อึก...อื้อ..." อาเชอร์ร้องออกมาพร้อมกับความรู้สึกร้อนรุ่มที่ร่างกายที่ทวีคูณขึ้น เขาอยากไปจากที่นี่ ไปจากตรงนี้ ถ้าขืนเขาอยู่ที่นี่ต้องมีคนรู้แน่ๆ ว่สเขาเป็นโอเมก้า แต่ว่าตอนนี้เขาก็อยู่กับ...อาเชอร์ค่อยๆ เงยหน้ามองคนตัวสูงที่ยืนอยู่ทันที ใช่...ตอนนี้เขาอยู่กับสเวน และคิดว่าอีกคนน่าจะรู้แล้วว่าเขา...เป็นโอเมก้า!


        "โอเมก้าสินะ" สเวนว่าเสียงเรียบพร้อมมองร่างบางด้วยสายตาที่บ่งบอกถึงความไม่ชอบใจ แม้ว่ากลิ่นหอมๆ จากตัวอีกคนมันจะหอมเย้ายวนใจมากก็ตาม แต่เขา...ก็ไม่มีทางสนใจพวกโอเมก้าแน่ๆ


        "ผม...อึก..."


        "ท่าทางน่าสมเพช" คำพูดของสเวนแทงใจอาเชอร์อย่างจัง เพราะเขารู้ว่าตอนนี้อาการของเขามันน่าสมเพชขนาดไหน เขากำลังเป็นฮีท เขากำลังมีความต้องการ และผู้ที่มาเติมเต็มเขาได้ก็คือ...อัลฟ่า ปกติใกล้วันเป็นฮีทเขาจะต้องฉีดยา แล้วกินยาอย่างสม่ำเสมอ และเขาก็แทบจะไม่ออกไปไหนแต่เพราะครั้งนี้มันจำเป็น และเขาก็ไม่คิดว่า...ตัวเองจะมาเป็นฮีทที่นี่ เวลานี้


หมับ


        "อึก...ช่วยผม..." อาเชอร์คว้าแขนอีกคนไว้เมื่อร่างสูงทำท่าจะเดินหนี


        "ปล่อย"


        "อื้อ...พาผม...อึก...ไปจากตรงนี้ทีนะครับ ผมขอ...อึก...ร้อง" อาเชอร์ว่าอย่างอ้อนวอน แค่ออกไปจากตรงนี้ แค่กลับไปที่หอพัก ทุกอย่างมันจะโอเค


        "ทำไมกูต้องช่วยมึง?"


        "อึก...ผมขอร้อง...นะครับ...เมตตา...อึก...ผมด้วย" อาเชอร์ว่าน้ำตาคลอ ตอนนี้เขาแทบจะควบคุมตัวเองไม่ไหวแล้ว ส่วนกลางกายของเขาตั้งชันอยากที่จะปลดปล่อยออกมา ส่วนช่องทางนั้นก็มีน้ำเยิ้มอย่างมีอารมณ์


        "ให้ตายสิ" สเวนสบถออกมาก่อนจะดึงร่างบางให้ลุกขึ้นอย่างแรง แล้วลากอาเชอร์ไปที่รถพร้อมกับดันอีกคนนั่งที่ฝั่งข้างคนขับ ก่อนที่ร่างสูงจะไปประจำที่คนขับ


        "บ้านอยู่ไหน?" สเวนถามขึ้น


        "หอพัก...อึก...ครับ" ว่าแล้วรถคันหรูก็ออกตัวทันที ซึ่งสเวนเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องช่วยอีกคนด้วย อีกคนเป็นโอเมก้า...เป็นชนชั้นที่เขาเกลียดแสนเกลียดที่สุด!...ตลอดทางที่อยู่บนรถอาเชอร์ก็พยายามสะกดกั้นอารมณ์ของตัวเองอย่างถึงที่สุด แม้ว่ามันจะยากลำบากก็ตาม ขาเรียวนั่งถูกันไปมา โดยที่แก่นกลางกายก็ชูชันจนดันกางเกงขึ้นมา


        "อึก...อื้อ" อาเชอร์กัดปากเพื่อระงับเสียงร้องน่าเกลียดของตัวเอง แต่ถึงจะระงับอย่างไร สเวนก็ได้ยินมันอยู่ดี ซึ่งเสียงร้องแผ่วเบาบวกดับกลิ่นหอมจากอีกคนที่เริ่มรุนแรงขึ้นทำให้ร่างสูงเริ่มรู้สึกแปลกๆ ขึ้นมา


หมับ


        "ทำอะไร?" สเวนถามเสียงเข้มทันทีเมื่ออยู่ๆ มือบางของคนข้างๆ ก็ยื่นมาจับที่ต้นแขนของเขา


        "ผม...อื้อ..."


        "นี่!"


เอี๊ยดดดด!

สเวนหยุดรถทันทีเมื่อร่างบางค่อยๆ ลูบไล้ที่ต้นแขนของเขาอย่างปลุกปั่นอารมณ์ อีกทั้งยัง...


กริ๊ก


        "มึงจะทำอะไร?" สเวนถามอีกครั้งเมื่ออาเชอร์ปลดเบลล์แล้วขยับตัวเข้ามาหาร่งสูงจนใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ ตอนนี้ร่างบางหน้าแดงตัวแดงไปหมดด้วยแรงอารมณ์ ใบหน้าขาวค่อยๆ เลื่อนไปที่หูของสเวนแล้วพูดขึ้น


        "ช่วย...อึก...ผมทีนะครับ" สเวนนิ่งงันไปทันทีกับคำพูดของร่างบาง ยิ่งตอนนี้ริมฝีปากบางที่พยายามซุกไซ้ที่คอของเขาอย่างปลุกปั่นอารมณ์ สเวนพยายามระงับอารมณ์ดิบของตัวเอง ที่มาจากความเป็นอัลฟ่าแต่ก็...


พรึ่บ


        "อื้อออออ" สเวนดันตัวอาเชอร์ออกก่อนจะเป็นฝ่ายโถมตัวเข้าไปจูบร่างบางทันที อาเชอร์หลับตาพริ้มเปิดปากให้คนตัวสูงอย่างเต็มใจทำให้ลิ้นหนาสอดแทรกเข้ามาเชยชิมความหวานด้านในได้อย่างที่ใจต้องการ หวาน...ใช่ อาเชอร์หวานมากในความคิดของสเวร แถมยังไม่ประสีประสา แค่จูบก็ยังจูบไม่เป็นเลย!


        "อึก...อ๊ะ" อาเชอร์สะดุ้งทันทีเมื่อร่างสูงเลื่อนริมฝีปากลงที่ซอกคอ สเวนทั้งดูด ทั้งขบจนเกิดรอยแดง ส่วนอาเชอร์ก็ขย้ำเสื้อของอีกฝ่ายเพื่อระบายอารมณ์


        "อื้อออ" อาเชอร์ครางในลำคออีกครั้งเมื่อร่งสูงประกบริมฝีปากลงมาอีกครั้ง พร้อมกับมือหนาที่ค่อยๆ ถอดเสื้อของเขาออก และเมื่อแผ่นอกบางปรากฏแก่สายตาริมฝีปากหนาก็เข้าครอบครองยอดอกสีชมพูทันที


        "อ๊ะ...อา..."


        "อื้มม" สเวนเองก็ครางในลำคออย่างพึงพอใจในรสชาติร่างกายของอีกคน มือหนาลูบไล้ไปทั่วเอวบางที่เผลอๆ จะบางกว่าผู้หญิงบางคนเสียอีก ก่อนที่...


        "อ๊ะ...ตรงนั้น..." อาเชอร์สะดุ้งทันทีเมื่อมือหนาค่อยๆ สอดเข้าในกางเกงของเขาและเข้าไปในชั้นใน มือหนากอบกุมแก่นกายเล็กพอดีมือที่ตอนนี้กำลังตื่นตัว ก่อนจะค่อยๆ ขยับมือ


        "อ๊ะ...อื้อ...อา..." อาเชอร์ครางในลำคอด้วยความเสียดเสียว จนร่างบางต้องเป็นฝ่ายโน้มหน้าเข้าไปจูบคนตัวสูงก่อน ซึ่งสเวนก็จูบตอบกลับมาอย่างรุนแรง มือหนาขยับมือรัวจนในที่สุด...อาเชอร์ก็ปลดปล่อยออกมา


        "แฮ่กๆๆ" ร่างบางหอบหนักด้วยความเหนื่อย ใบหน้าหวานซบเข้าที่ไหล่กว้าง ตากลมค่อยๆ ปรือ ก่อนที่...ภาพทั้งหมดจะตัดลง


        "นี่...นี่..." สเวนสะกิดอาเชอร์


        "แม่งเอ๊ย!" สเวนสบถออกทันทีเมื่อเห็นว่าอาเชอร์หลับใหลไปแล้ว และนั่นทำให้ร่างสูงได้สติกลับคืนมา เมื่อกี้เขาเกือบ...แม่งเอ๊ย! ทำไมอยู่ๆ ก็คล้อยตามโอเมก้าบ้านี่ได้ ปกติเขาแทบจะไม่รู้สึกอะไรกับพวกโอเมก้าด้วยซ้ำ!...ตอนแรกสเวนตั้งใจจะพาร่างบางที่หลับใหลไปส่งที่หอพักตามที่อีกคนบอกเอาไว้ แต่เขาก็ลืมคิดไปว่าเขาจะพาเด็กนี่เข้าห้องยังไง เลขห้อง ชั้นห้องออะไร เขาก็ไม่รู้ สุดท้ายเขาก็ต้องพาอีกคนมาที่โรงแรมของเขา ซึ่งครอบครัวของเขามีกิจการเป็นเจ้าของโรงแรมที่ใหญ่ที่สุดในเมืองปาสคาลและยังมีสาขาอื่นอีกทั่วโลก


          “สวัสดีครับคุณชาย” พนักงานโรงแรมเข้ามาทักทายสเวนทันที


          “มีคนอยู่ในรถจัดการให้หน่อย” พนักงานพยักหน้ารับก่อนจะถามต่อ


          “พาไปที่ไหนดีครับ?” สเวนนิ่งคิดไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบออกมา


          “ห้องฉันละกัน”...ร่างของอาเชอร์ถูกวางบนเตียงนอนในห้องสุดหรูของสเวน ซึ่งทั้งชั้นจะมีห้องอยู่เพียง 4 ห้องเท่านั้น เอาไว้รับรองเวลาครอบครัวของเขาจะมาพักที่นี่ แล้วอีกอย่างหนึ่งคือ...พ่อของเขาจะพาพวกโอเมก้าชั้นต่ำมาเสวยสุขที่นี่


          “ออกไปได้แล้ว” สเวนพูดกับพนักงาน และเมื่อพนักงานออกไป ตาคมก็มองไปยังร่างบางที่นอนหลับใหลอยู่บนเตียงนอน เขารู้สึกหงุดหงิดกับตัวเองไม่น้อยกับเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ ทั้งๆ ที่ปณิธานในใจอย่างแน่วแน่ว่าจะไม่มีวันแตะต้องพวกโอเมก้าชั้นต่ำ แต่สุดท้ายก็พลาดท่าจนได้


        “อื้อออ” เสียงครวญครางจากคนบนเตียงทำให้สเวนเหลือบสายตาไปมองนิดๆ ร่างบางของอาเชอร์ขยับตัวไปมาบนเตียง และนั่นทำให้...เสื้อที่อีกคนใส่อยู่เลิกขึ้นจนเห็นเอวขาว สเวนรู้สึกหงุดหงิดไม่น้อยกับท่าทางของอีกคน ไม่รู้ว่าตั้งใจยั่วเขาหรือเปล่า แต่เขาขอโทษไว้ก่อนว่าอีกคนยั่วเขา! พวกโอเมก้าแม่งก็เป็นแบบนี้แหละ!


        “อื้อออ หนาว...” อาเชอร์พึมพำออกมาพร้อมกับแขนเล็กพยายามกอดตัวเองเอาไว้ เนื่องจากเสื้อผ้าของคนตัวเล็กยังไม่แห้งดี บวกกับแอร์เย็นๆ ในห้อง ทำให้อาเชอร์มาก


          “แม่งเอ๊ย หงุดหงิดชิบ” สเวนว่าก่อนจะเดินไปหาร่างบางที่เตียงก่อนจะ...ถอดเสื้อผ้าของอีกคนจนร่างบางเปล่าเปลือยปรากฏแก่สายตา สเวนรีบหันหน้าหนีพร้อมกับดึงผ้าห่มมาคลุมตัวอีกคนเอาไว้ รอยแดงๆ ที่ซอกคอและแผ่นอกบางซึ่งเป็นฝีมือของเขาปรากฏให้เห็นอีกครั้ง ซึ่งนั่นทำให้สเวนหงุดหงิดใจยิ่งกว่าเดิม สเวนทำท่าจะเดินออกจากห้องหลังจากที่จัดการเสื้อผ้าให้อาเชอร์เสร็จแต่...


หมับ

อยู่ๆ มือบางก็คว้ามือของเขาเอาไว้


          “หนาว...อื้อ...หนาว” ร่างบางคว้ามือหนาไปแนบแก้มของตัวเองทันที ซึ่งการกรทำของอีกคนทำให้สเวนรู้สึกแปลกๆ จะว่าไม่พอใจมันก็ใช่ แต่มันก็...ให้ตายสิ น่าหงุดหงิดชะมัด!


        “ปล่อย” สเวนว่า


          “...” แต่ดูเหมือนคนที่นอนหลับอยู่จะละเมอขึ้นมาจับมือเขามากกว่าได้สติ


          “แม่ง...”


          “หนาว...แม่ครับ...อื้อ...หนาว” อาเชอร์ละเมอขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับขดตัวใต้ผ้าห่มด้วยความหนาว โดยที่มือบางยังไม่ยอมปล่อยมือหนา สเวนก็อยากจะใจร้ายดึงมืออีกคนออกแรงๆ แต่พอเห็นท่าทางของอีกคนเข้าแล้ว...เขาก็ทำไม่ลง ทั้งๆ ที่เขาไม่ควรใจดีหรือใจอ่อนให้กับพวกโอเมก้าแต่ตอนนี้มันกลับไม่เป็นอย่างนั้น ที่ผ่านมาไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยเจอพวกโอเมก้าที่พยายามเข้าหา แต่กับคนตรงหน้า...มันกลับรู้สึกแตกต่าง แต่ก็นั่นแหละ...ไม่ว่าจะเป็นโอเมก้าหน้าไหน เขาก็ไม่ชอบใจอยู่ดี ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม อัลฟ่าอย่างเขา...ไม่มีทางต้องการโอเมก้า!






























...

จะรอวันคนกลืนน้ำลายตัวเองงงงงง 555555 ยังไม่ยอมให้ได้กันง่ายๆ หรอกค่ะ สงสารน้อง รอไปก่อนนะจ๊ะ

___จางบิวตี้___

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว