ความรักน่ะ อันตรายมากหรอ? ยังไง?

ชื่อตอน : Risk : 23(Rewrite​)

คำค้น : ลูคัส , ลิน risk , YAOI

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.4k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ส.ค. 2563 00:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Risk : 23(Rewrite​)
แบบอักษร

ลูคัสมองชายในชุดสูทสีดำสี่ห้าคนตรงหน้า  แล้วเอ่ยออกมาเสียงราบเรียบ 

“รู้หน้าที่ตัวเองดีใช่ไหม” 

“ครับ  ติดตามคุณควานลินอย่าให้คลาดสายตา  รายงานถึงคุณลูคัสทุกครั้งที่มีเรื่องไม่ชอบมาพากล  และจับตาคนที่ชื่อนายไม้”คนตรงหน้าตอบเสียงชัดเจน 

“ดี  จำไว้  อย่าให้ลินรู้ว่ากำลังถูกจับตามอง  และถ้าลินเป็นอะไรไปแม้แต่ปลายเล็บพวกมึงเตรียมเจ็บตัวได้เลย”คนที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้ก็เป็นคนของเขาทั้งนั้นแหละ 

“ครับ”คนที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าของคนที่เหลือรับคำสั่งชัดเจนก่อนจะหันหลังให้กับผู้เป็นเจ้านายของตัวเอง 

 

 

นาฬิกาบอกเวลาเกือบตี1แล้ว  ไฟในห้องปิดไปแล้วเหลือแค่โคมไฟบนหัวเตียง  ควานลินนอนมองเพดานอยู่อย่างนั้นตั้งนานสองนาน   เพดานห้องใครนะหรอ  ก็ห้องลูคัสนั่นแหละ ตอนนี้เขามาอยู่ห้องลูคัสจนชินแล้วล่ะ  การนอนข้างๆอีกคนก็ดูเหมือนเป็นเรื่องที่คุ้นชินไปแล้ว  เขาเองก็รู้สึกว่าการใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันกับลูคัสเป็นเรื่องปกติไปซะแล้ว  ตื่นเช้ามาก็เจอกัน  ทานอาหารเช้าด้วยกัน  บางวันถ้ามีเรียนเช้าเหมือนกันก็ไปด้วยกัน   

แต่ช่วงนี้สอบก็เลยไม่ได้ไปมหาลัยด้วยกัน  กลับมาตอนเย็นก็ไม่ต้องไปนั่งทานข้าวข้างนอกคนเดียว  ดูเหมือนอาหารฝีมือลูคัสจะติดปากควานลินไปซะแล้ว 

“เป็นอะไรทำไมทำหน้าแบบนั้น”ลูคัสเดินเข้ามาทิ้งตัวนั่งข้างๆควานลินแล้วถามอีกคนที่ทำคิ้วขมวด 

“เห้อ”ควานลินถอนหายใจออกมาอย่างแรง  สายตาก็จดจ้องไปที่เพดานกว้างของห้อง 

“เป็นอะไร”ลูคัสถามอีกครั้ง  ดูสีหน้าที่เหนื่อยๆของอีกคน  ช่วงนี้สอบ เขาก็เห็นว่าควานลินเอาแต่อ่านหนังสือ  มาอยู่ห้องเขาก็อยู่กับหนังสือ 

“เปล่าหรอกครับ”ควานลินส่ายหน้า 

“บอกไม่บอก  ถ้าไม่บอกกูจูบนะ”เมื่อได้ยินคำตอบลูคัสก็คร่อมอีกคนเอาไว้ทันที  จ้องตากลมโตที่มองมาทางเขา  ดวงตาใสที่เหมือนกระต่ายน้อยหลงทาง 

“ก็  ช่วงนี้น้องรู้สึกไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวยังไงยังงั้นเลยครับ”ควานลินตอบ  เขาชินแล้วกับการโดนคร่อมตัวอยู่อย่างนี้  บางทีถ้าเขาเข้ามานอนก่อนแล้วลูคัสที่เข้ามานอนทีหลังก็ชอบเข้ามานอนกอดเขา  ไม่ว่าจะผลักออกไปแค่ไหนอีกคนก็ไม่ยอมปล่อย  ก็เลยทำได้แค่นอนนิ่งๆให้อีกคนกอด  

จริงๆเวลานอนแล้วมีคนกอดแบบนี้ก็ดีนะ  เขาเองเวลาไปนอนบ้านซีไนน์ก็ชอบให้พี่ชายนอนกอดด้วยทุกที  อยู่บ้านก็นอนให้แม่กอดทุกครั้ง 

“ก็มึงมาอยู่กับกูตลอดนี่  ตอนอยู่มหาลัยมึงก็อยู่กับพี่กับเพื่อน    จะให้รู้สึกอยู่คนเดียวตลอดเลยได้ไง”ลูคัสตอบ  ยกมือเขี่ยผมควานลินที่ปรกหน้าเล็กน้อย 

“พี่ลุคส์รู้ได้ยังไงว่าน้องอยู่กับพี่กับเพื่อน”ควานลินหรี่ตามองอย่างสงสัย  ตอนอยู่ที่มหาลัยไม่ใช่ว่าจะอยู่ติดตัวกันสักหน่อย 

“ก็....  มึงไม่ได้อยู่กับพี่มึง มึงจะอยู่กับใครล่ะ  กูก็เดาๆไป”ลูคัสเหมือนจะเพิ่งรู้ตัวรีบแก้ต่างทันที 

“แต่มันแปลกจริงๆนะ  น้องรู้สึกว่าหลายวันมานี้  มีคนคอยตามน้องตลอดเลยครับ ตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้วละ”ควานลินตอบตามในสิ่งที่ตัวเองรู้สึกนอนไม่หลับถึงได้แต่นอนมองฝ้าเพดานอยู่อย่างนี้  หลายวันมานี้เหมือนมีคนคอยตามคอยมองเขายังไงไม่รู้  หรือรู้สึกไปเองนะ  

ลูคัสได้ยินคำตอบของอีกคนก็รู้ว่าทำไมควานลินถึงเอาแต่ขมวดคิ้ว  ก็เลยตอบอีกคนแกมให้กำลังใจ 

“มึงอ่านหนังสือเยอะจนเบลอรึเปล่า  อย่าไปคิดมาก   โฟกัสเรื่องสอบให้เต็มที่ ใกล้สอบเสร็จแล้วนี่”ลูคัสว่าพลางทิ้งตัวลงนอนข้างๆแล้วดึงควานลินเข้ามากอด จ้องไปที่ดวงตากลมโตอีกครั้ง 

“ครับ”ควานลินพยักหน้า  เอาหน้าซุกหน้าอกกว้างของอีกคน  สายตาที่ลูคัสมองเขามันทำให้เขาระทวยทุกครั้งที่สบตา 

“แล้ว  พี่ลุคส์อยู่ปีสาม  ไม่ต้องไปฝึกงานหรอครับ”ควานลินถามเสียงอู้อี้ ช่วงนี้เขาเห็นพี่ๆปีสามเริ่มไปฝึกงานกันบ้างแล้ว  แต่ไม่เห็นลูคัสจะไปบ้างเลย 

“ก็ไปแล้ว”ลูคัสตอบ  สูดกลิ่นหอมๆจากผมนุ่มของคนในอก  ดูเหมือนเขาจะติดใจกลิ่นหอมนี่ไปแล้วล่ะ 

“หืม  เขาเพิ่งเริ่มไปกันไม่ใช่หรอครับ”ควานลินถอยออกจากคนตัวโตหน่อยหนึ่งแล้วถาม 

“ก็กูเก็บหน่วยกิตตามที่เขาต้องการครบแล้ว  กูก็ไปได้”ลูคัสตอบ  แล้วกระชับกอดทำให้ควานลินจมอกกว้างไปอีกครั้ง 

“โหววว  แสดงว่าพี่ลุคส์ต้องเรียนเก่งมากๆเลยใช่ไหมครับ”ควานลินก็ผลักอกลูคัสเล็กน้อยอีกครั้ง ลูคัสยักไหล่เล็กน้อย  เป็นเชิงบอกว่า  ก็มันแน่อยู่แล้ว 

“ทำไมพี่ลุคส์ถึงเลือกเรียนวิศวะล่ะครับ”ควานลินถามต่อ เอาจริงๆไม่ใช่ธุระอะไรเลยที่จะต้องถาม  แต่การมีคนคุยด้วยก่อนนอนมันรู้สึกดีจริงๆนะ 

“ก็....กูไม่รู้จะเรียนอะไร”ลูคัสตอบ 

“หืมมม  แล้วอย่างนี้ไม่อึดอัดหรอครับ”ควานลินตาโตถาม 

“ก็ไม่”ลูคัสปฏิเสธ 

“พี่ลุคส์ชอบหรอครับ  วิศวะเนี่ย”จบคำถามหนึ่งก็ถามอีกคำถามหนึ่ง 

“ก็ไม่ได้ชอบ”แต่คำตอบก็คือการปฏิเสธเหมือนเดิม 

“แล้วทำไมถึงเรียนล่ะครับ”ลูคัสก้มลงมองคนช่างสงสัยอย่างนึกเอ็นดู 

“ก็บอกแล้ว  กูไม่รู้จะเรียนอะไร”ว่าแล้วก็ตอบเหมือนเดิม  เอาจริงเขาก็ไม่รู้ว่าจะเรียนอะไร  ก็เลยเข้าคณะเดียวกันกับเพื่อนซะเลย 

“แล้วทำไมไม่ลงเรียนในสิ่งที่พี่ลุคส์ชอบล่ะครับ”ควานลินถามต่อ 

“สิ่งที่ชอบหรอ”ลูคัสเอ่ยทวนคำถามของอีกคน  แต่ก็ไม่ได้ตอบอะไร 

“ครับ  พี่ลุคส์น่ะ  ไม่ชอบวิศวะ แล้วจะทนอยู่กับมันไปนานๆไปทำไมล่ะครับ  ไม่มีสิ่งที่พี่ลุคส์ชอบทำเลยหรอครับ” 

“ไม่รู้สิ”ลูคัสพยายามนึกถึงสิ่งที่ตัวเองชอบทำตามคำถามของควานลิน  แต่ก็เหมือนหาคำตอบให้ตัวเองไม่เจอ 

“ทำไมไม่ลองเรียนทำอาหารอย่างนี้ล่ะครับ  พี่ลุคส์น่ะ ทำอาหารอร่อย  เรียนต่ออีกนิด  แล้วเปิดร้านอาหารระดับห้าดาวได้สบายได้เลยนะครับ”ควานลินบอกมองหน้าคมของคนตัวโต  ลูคัสมองหน้าหวานแต่ไม่ได้ตอบคำถามของควานลิน  แต่กลับถามอีกคนบ้าง 

“แล้วมึงเรียนวิศวะ มึงชอบหรอ” 

“ไม่ได้ชอบหรอกครับ  เทอมหน้าน้องก็จะย้ายเอกแล้ว  น้องไม่อยากเรียนวิศวะ  เพราะน้องไม่ชอบ”ควานลินตอบส่งยิ้มให้ 

“ไม่ชอบแล้วมึงมาเรียนทำไม”ลูคัสถามเหมือนที่ควานลินเคยถาม 

“น้องเรียนตามพี่ซีนน่ะครับ  พี่ซีนบอกอยากเรียนวิศวะ  ตอนนั้นน้องไม่รู้จะเรียนอะไร  น้องเลยเลือกเรียนตามที่พี่ซีนเรียน  แต่พอตอนนี้น้องรู้แล้วล่ะครับ  คนเราทนอยู่กับสิ่งที่ไม่ชอบนานๆไม่ได้หรอกครับ  อีกอย่างวิศวะมันยากเกินไปสำหรับน้อง”ควานลินยู่ปากเล็กน้อย  คำตอบดูเหมือนจะเป็นการระบายความอึดอัดอยู่กลายๆ  ลูคัสยกยิ้มกับหน้ายุ่งๆแล้วก็ถามต่อ 

“แล้วไม่เรียนวิศวะมึงอยากเรียนอะไร” 

“ภาษาฝรั่งเศสครับ”ควานลินตอบเสียงดังฟังชัด  หลายวันมานี้เขาลองทวนในสิ่งที่จะเลือกอยู่หลายครั้ง 

“ชอบภาษาฝรั่งเศสหรอ”ลูคัสถาม 

“ครับ  ชอบมากกว่าภาษาอื่น”ควานลินพยักหน้าตอบ  พลิกตัวเองให้นอนตรงๆเมื่อรู้สึกว่าลูคัสคลายอ้อมกอดเล็กน้อย 

“ทำไม” 

“มันโรแมนติกดีครับ”เออ  คำตอบก็แปลกๆดี 

“ภาษาฝรั่งเศสเนี่ยนะ”ลูคัสถามเสียงสูง  เขาพูดภาษาฝรั่งเศสมาตั้งแต่เด็ก  ไม่รู้ว่ามันโรแมนติกตรงไหน  แต่ก็นั่นแหละ  คนเรามีมุมมองไม่เหมือนกัน 

“ครับ”ควานลินยิ้มกว้างยอมรับ  เขารู้สึกตกหลุมรักภาษาฝรั่งเศสอย่างจัง ลูคัสมองเสี้ยวหน้าของคนข้างๆ  ยกยิ้มเล็กน้อย  ยอมรับว่ารู้สึกดี  เป็นไปได้เขาอยากหยุดเวลาไว้แบบนี้ทุกครั้ง  เขาชอบเวลาที่ควานลินถามนู้นถามนี่  

ชอบที่ได้ยินเสียงใสๆตอบคำถามเขาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม   

ชอบเวลาหน้าหวานๆเต็มไปด้วยความเขินอาย   

ชอบเวลาที่ส่งสายตาออดอ้อนมาให้    

ชอบเวลาเห็นรอยยิ้มกว้างๆของอีกคน  

ชอบตัวที่นุ่มนิ่มๆแบบนี้เวลากอด   

ชอบกลิ่นสบู่หอมอ่อนๆจากตัวอีกคน 

“มึง”ลูคัสมองควานลินไม่ละสายตา  เรียกอีกคนเบาๆ 

“ครับ”ควานลินหันมานอนตะแคงมองหน้าลูคัสตรงๆ   หัวใจเต้นแรงจัง แต่ดูเหมือนตอนนี้ควานลินรู้สึกเหมือนหัวใจจะหลุดออกจากอกไปแล้ว   

ปากอุ่นๆของลูคัสที่แตะปากเขา  จากที่แตะกับเบาๆกลายเป็นการบดปากที่หนักขึ้น ควานลินหลับตาลงแล้วเผยอปากออกเล็กน้อย 

เขาชินกับการโดนจูบไปแล้วล่ะ 

อืม.....ชินหรอ  ก็ไม่ขนาดนั้น  เพราะไม่ว่าจะโดนจูบอีกกี่ครั้ง  หัวใจก็เต้นแรงขึ้นทุกครั้ง 

ควานลินปล่อยให้ลูคัสกวาดลิ้นเอาความหวานในปากจนพอใจ  ลิ้นเล็กดุนดันลิ้นหนาสู้เล็กน้อยลูคัสดูดปากเล็กหนักๆหนึ่งทีก่อนจะผละออก 

“ทำไมถึงจูบอีกแล้วล่ะครับ”ควานลินถาม  ลูคัสจูบเขาบ่อยจนเหมือนเรื่องปกติ  ถามว่าเขาห้ามไหม ห้ามแล้วลูคัสจะฟังหรอ 

ก็ไม่ ......แต่  ก็ชอบ ควานลินเหมือนจะตัวเองจะเป็น  Lucas’s kissholicไปแล้ว 

เมื่อก่อนเขานึกว่าคนรักกันซะอีกที่จะจูบกันได้   แต่ตอนนี้เริ่มเข้าใจแล้ว  บางทีความรักก็อาจจะเกิดจากการเสพติดจูบของคนอีกคนก็เป็นได้เห้อมม  ไม่นะ ! หรือว่าจะเสพติดจูบนี้ไปแล้วจริงๆ 

“เดี่ยวนี้กูจูบมึง  มึงยังอึดอัดอีกไหม”ลูคัสถาม  ยกมือเช็ดน้ำใสที่เปื้อนเล็กน้อยที่มุมปากควานลินเบาๆ 

“.....”ควานลินกัดปากตัวเองเบาๆ  ไม่ตอบอะไรออกมา 

“ไม่ตอบกูจูบอีกนะ”จนลูคัสต้องขยับหน้าเข้ามาใกล้อีกนิด 

“ม...ไม่แล้วครับ”ควานลินตะกุกตะกักตอบ  ลูคัสถอยหน้าห่างออกมา  จ้องหน้าหวานนิ่ง จนควานลินต้องยืนยันคำพูดของตัวเองอีกครั้ง 

“จริงๆนะครับ” 

“ดีจัง”ลูคัสยกยิ้มปากเล็กน้อย  แล้วจุ้ปเบาๆที่บางแดงอีกหนึ่งที แล้วก็พูดต่อ 

“จะได้จูบบ่อยๆ” 

“นี่ก็บ่อยแล้วนะครับ”ควานลินก้มหน้างุดตอบออกมา  ไม่รู้รึไงว่าทำอย่างนี้ทำให้หัวใจเขาเต้นแรง 

“ก็กูจะจูบกับเด็กกูบ่อยๆ  จะทำไมกูล่ะ”ลูคัสลอยหน้าลอยตาตอบ  แล้วดึงควานลินให้จมอกของตัวเอง เอื้อมมือปิดไฟที่หัวเตียง   ควานลินหลับตาลง  ขยับหัวเล็กน้อยซุกตัวเองเข้ากับอกอุ่น 

อุ่นจัง กลิ่นก็หอม 

ลูคัสมองรอยยิ้มบางๆของอีกคน  จ้องอยู่อย่างนั้นจนได้ยินเสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอของควานลิน ตัวเองจึงค่อยๆหลับตาลงตามคนตัวเล็กไป 

_____________________________________________ 

มาแย้ววววววว   ดึกไปไหมงับ55555555555 

น้องลินนี่ยังไง  เหมือนจะยอมพี่ลุคส์ง่ายไป  ฮรือออ 

อกจะแตกกก!!!!!555 

อย่าไปยอมพี่เขาทุกอย่างลูกกกกกกกก  อิพี่มันร้ายยยยย555 

คำว่า Lucas's kissholic เป็นคำที่โปรดเขียนขึ้นมาเองแหละ  อิอิ 

Lucas'kiss หมายถึงจูบของพี่ลุคส์ใช่ม้ะ 

ส่วนคำว่าHolicหมายถึงการคลั่ง การเสพติดอะไรสัดอย่างนึงนะ  คำนี้เค้ามีการใช้กับบุคคลที่เสพติดการทำกิจกรรมอะไรซักอย่างแล้วคลั่งเอามากๆ 

เช่น การติดแอลกอฮอลล์  ติดการช้อปปิ้ง  อะไรหยั่งเง้!!!! 

(ทำไมดูมีสาระ  5555   ) 

ไหนบอกมาซิ   นักอ่านของโปรดเสพติดอะไรกันบ้างงง   55555555 

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันน๊าาาาาาาาา 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว