ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Episode 3 บุตรแห่งจอมมาร!!และผู้กล้า!!

ชื่อตอน : Episode 3 บุตรแห่งจอมมาร!!และผู้กล้า!!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 374

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มี.ค. 2561 14:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Episode 3 บุตรแห่งจอมมาร!!และผู้กล้า!!
แบบอักษร

ปล.จากคำว่าริวเปลี่ยนเป็นฟีเรียนะครับ และเขาเปลี่ยนเป็นเธอเพื่อเพิ่มอรรถรส ถ้าอยากให้เป็นเหมือนเดิมที่ใช้เขาและริว โปรดคอมเมนต์นะครับ

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

ฟีเรียที่ขณะนี่กำลงัมองไปยังภาพเบื้องหน้า​พร้อมด้วยแววตาตื่นตระหนก ภาพเบื้องหน้าที่ซรอสกับคาร่ายืนประจันหน้าและได้รับบาดเจ็บอยู่ต่อหน้าชายหนุ่มคนหนึ่ง ชายคนนั้นรูปร่างสูงโปร่ง หน้าตาคมคาย มีเขาอยู่ตรงหัว2ข้าง ดวงตาสีดำทมิฬ สวมเสื้อคลุมตัวใหญ่ จ้องมาที่ทั้ง2ด้วยสีหน้าเย็นชา

ซรอสที่เห็นดังนั้นพลันถือดาบขึ้นมาใหม่พร้อมๆกับคาร่าเตรียมร่ายเวทย์

"น่าเบื่อเป็นบ้าเลยว่ะ...."ชายหนุ่มที่ยืนอยู่หน้าของซรอสและคาร่าพูดขึ้น เสียงที่ก้องเข้าไปในหู เสียงที่มีความชั่วร้ายปนอยู่จนทำให้ผู้คนที่ได้ยินพลันสยิวกายด้วยความหนาวเหน็บ 

ฉับพลันมันพุ่งตัวดุจลำแสงไปยังซรอสและคาร่า ทั้งสองนั้นก็ใช่ว่าจะเป็นพวกไม่เอาไหน เป็นถึงราชาและราชินีของนครแห่งนี้ แต่ทั้งสองรู้สึกว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าชายคนนี้ พวกตนจะแหลกเป็นผงเมื่อใดก็ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของชายหนุ่มคนนี้เท่านั้น

ซรอสวาดดาบออกไปอย่างรวดเร็ว บนท้องฟ้าที่มืดครึ้มแสงที่ลอดส่องลงมากระทบปลายดาบเป็นแสงวิบวับ ชายหนุ่มคนนั้นกล่าวขึ้นพร้อมๆร่ายเวทย์บทหนึ่ง

"อยากจบให้เร็วๆ....จะได้กลับไปทำธุระต่อ...."ฉับพลันหันไปสั่งกับหญิงสาวคนหนึ่งดูเหมือนเธอจะเป็นซัคคิวบัส สาวสวยซัคคิวบัสพยักหน้าและรีบตามไป

"Dead Soul.."พลันปรากฎพลังงานสีดำบนฝ่ามือของเขา ฉับพลันซรอสที่ได้เห็นเวทย์ดังนั้นพลันตื่นตระหนก แต่ไม่นานจึงยิ้มออกมาอย่างขมขื่น

"เผ่าของข้า มีค่าขนาดที่ให้ "ลีโอ!! บุตรแห่งจอมมาร" ลงมือกระทำเลยงั้นหรอ"ชายหนุ่มที่นามลีโอพูดขึ้น

"ไม่หรอกๆ แต่ท่านพ่อสั่งมาน่ะให้ทำการกวาดล้างและนำของสิ่งหนึ่งกลับไปน่ะ"

"แจ็ค..พาฟีเรียไปหาท่านย่าเดี๋ยวนี้"ซรอสหันไปสั่งกับมือขวาคนสนิท ที่มีรูปร่างใหญ่โตดุจพยัคฆ์ราช 

"แต่.."แจ๊คลังเลเล้กน้อย จนซรอสตวาดว่า"นี่คือคำสั่ง!!"แจ๊คที่ได้ยินพลันฝืนใจพยักหน้า

"องค์หญิง..กระหม่อนขอประทานอภัย"ไม่พูดพร่ำทำเพลงแจ๊ควิ่งไปรวบตัวของฟีเรียทันที เธอร้องออกมา

"ปล่อยเรานะ....ปล่อยสิ."แจ๊คพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ ทางเดียวที่ฟีเรียจะรอดคือส่งเธอไปให้โมรินเพียงเท่านั้น

ฉับพลันเวทย์ของลีโอก็ลอยมาอยู่ตรงหน้าของคาร่าและซรอส ซรอสและคาร่าหันหน้าไปทางฟีเรียและกล่าวว่า

"ฟีเรีย..ลูกต้องเข็มแข็งไว้นะ..ลูกต้องเป็นผู้ที่เข็มแข็งกว่าพ่อแม่..ไปสิ..ไปหาท่านย่าของเจ้า...ไม่ต้องห่วงพ่อกับแม่หรอกนะ...."คาร่าและซรอสยิ้มให้ฟีเรยอย่างอบอุ่นอย่างถึงที่สุด แต่ฉับพลันเวทย์นั้นก็ระเบิดออกและกลืนกินร่างของทั้งสองใว้และหายไปอย่างไร้ร่องรอย

"ม่ายยยย........"ฟีเรียที่ได้เห็นพลันหัวใจสั่นสะท้าน ปานหัวใจกำลังแหลกสลาย เธอร่ำไห้ออกมาอย่างหนักหน่วงพร้อมมองไปที่ลีโอด้วยความแค้นทีมีอยู่เต็มอก

ดูเหมือนหญิงสาวซัคคิวบัสจะตามมา แจ๊คที่เห็นพลนรีบวิ่งสุดฝีเท้าไปหาโมริน.......

.-----

.-----

ก่อนหน้านี้

ฟีเรียกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ ขณะนี้ผ่านไป3วันแล้ว ซึ่งคาร่ากับซรอสและโมรินกลับมาแล้ว ตลอด3วันที่ผ่านมา ฟีเรียมีการกระทำที่เหมือนเดิมทุกอย่าง ใช้เวลาว่างในการอ่านหนังสือ อ่านหนังสือและก็อ่านหนังสือ มีเมดคอยยกเครื่องดื่มและของกินเล่นมาให้เป็นเวลา

ฉับพลันที่เธอกำลังอ่านหนังสืออย่างสบายใจนั่นเองโดยจิบชาไปด้วย

ตูมมมม.....ปรากฎเสียงระเบิดขึ้นดังสนั่นไปทั้งราชวัง เสียงวิ่งไปมาพลุ่งพล่านของทหาร ฉับพลันองค์รักษ์คนหนึ่งวิ่งเข้ามา

"องค์หญิงพะยะค่ะ ขณะนี้ได้เกิดเหตุการณ์ร้ายแรงเกิดขึ้น โปรดตามช้าพเจ้าไปด้วยพะยะค่ะ"มันกล่าวอย่างรีบร้อน

"อืม..."ฟีเรียก็ใช่ว่าจะโง่ เธอรู้ว่าเสียงระเบิดดังขนาดนี้ ต้องเกิดเรื่องขึ้นแน่ ไม่รอช้ารีบปิดหนังสือที่อ่านอยู่และรีบเดินไปตามที่องค์รักษ์บอก โดยมันคอยตาอยู่ด้านหังฟีเรียและคอยบอกทางให้เธอ

ไม่นานจึงมาถึงโถงแห่งหนึ่ง ที่โถงปรากฎรูระเบิดขนาดใหญ่อยู่ ฟีเรียจึงตรงไปยังรูและมองไปยังเบื้องหน้า พลันตื่นตระหนกทันที.........

.----

.----

แจ๊คอุ้มฟีเรียวิ่งไปอย่างสุดกำลัง ขณะที่เธอร้องไห้อยู่ สาวซัคคิวบัสนั้นไล่ตามอย่างไม่ลดละ เส้นผมที่สยายกลางหลังและหางที่ส่ายไปมา รูปร่างที่เซ๊กซี่ยั่วยวนน้ำลายอย่างมาก พร้อมกางปีกที่เล็กไล่ล่า 

ฉับพลันก่อนที่เธอจะถึงตัวแจ๊คและฟีเรียที่หยุดร้องไห้แล้วจ้องมองที่หญิงซัคคิวบัคด้วยความแค้น บางสิ่งพุ่งมาด้วยความเร็ว ซัคคิวบัสที่เห็นพลันกีะดดถอยปลาดโดยทันที

สิ่งที่พุ่งลงมาไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นหญิงชราโมรินนั่นเอง โมรินฟาดไม้เท้าที่ถือยู่ไป ฝ่ายซัคคิวบัสที่เห็นเป็นแค่หญิงชราพลันเยาะเย้ยและกระโดดปราดเข้าไป แต่พริกแก่ย่อมเผ็ดร้อนแรง ไม้เท้าที่โมรินฟาดว่าดุจภูเขาขนาดย่อมฟาดใส่ ซัคคิวบัสตัวนั้นพลันกระเด็นไปโดยทันที

ซัคคิวบัสที่ลอยละลิ่วไปพลันถูกชายหนุ่มคนหนึ่งรับไว้ หญิงสาวที่มองเห็นใบหน้าของชายหน่มพลันหน้าขึ้นสีขึ้นมาทันที ลีโอที่รับไว้กล่าวว่า

"แม่เฒ่าท่านนี้ ข้าจะรับมือไว้เอง..."

"ลีโอ..ไม่คิดว่าจอมมารจะส่งเจ้ามาด้วย...ดูเหมือนนครแห่งนี้จะจบสิ้นแล้วสินะ..แต่ไม่ว่ายังไงหลานข้าก็จะต้องรอด"ฉับพลันทะยานมาด้านข้างแจ๊ค แจ๊ดรีบวางฟีเรียลงอย่างเบาๆ โมรินคว้าสร้อยคอเส้นหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ 

สร้อยคอนี้สวยงามเป็นอย่างยิ่งสร้อยคอเป็นประกายมีอัญมณีสีแดงอยู่ตรงกลางสร้อย ภายในตรงกึ่งกลางอัญมณีสลักไว้ด้วยรูปอักษรสัญลักษณ์หนึ่ง

"จงเก็บรักษาไว้ให้ดี....ของนี้สำคัญอย่างมากนะหลานข้า...เป็นตัวแทนของพวกเราเลยก็ว่าได้..."ว่าพลางวางไว้บมือฟีเรีย

ลีโอที่เห็นดังนั้นพลันจะทะยานร่างเข้ามา ฉับพลันโมรินหักไม้เท้าของตนเองลง ฉับพลันสีน้ำเงินก็ได้ระเบิดออกมาจากร่างของโมริน ร่างกายเริ่มเปลี่ยนไปอย่างช้า

ส่วนสูงที่เพิ่มขึ้น เส้นผมที่จากขาวโพลนพลันเปลี่ยนเป็นดกดำ ใบหน้าและผิวที่แก่ชราพลันค่อยๆเปลี่ยนเป็นเต่งตึงขึ้นมา ใบหน้าขาวสะอาดตรงแก้มมีรอยสามขีดขึ้นทั้ง2ข้าง ดวงตาแปรเปลี่ยนไปเป็นดวงตาจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ บนหน้าผากปรากฎจุดวงกลมสามสีขึ้น รูปร่างที่สวยงามเหมือนหญิงงามอันดับหนึ่ง หางที่เดิมมีเพียงหญิง บัดนี้ได้ปรากฎออกมาจนครบ9หาง

"โฮ่...ในที่สุดก็ใช้พลังที่แท้จริงแล้วหรอเทพสวรรค์ที่ล่วงหล่น เซียนจิ้งจอกเก้าหาง"ลีโอพูดขึ้นมา

"ฟีเรีย...จงรีบไปซะ ซักวันหนึ่งหลานต้องกลับมาทวงคืนพวกมันอย่างแน่นอน"โมรินกล่าวด้วงเสียงไพเราะอย่างยิ่งไปทางฟีเรีย และรีบตรงไปปะทะกับลีโอทันที

"ท่านย่า..."น้ำตาที่หยุดไหลเริ่มปรากฎอีกครั้งหนึ่ง แจ๊คไม่รอช้ารวบตัวฟีเรียไปทันทีแต่ซัคคิวบัสตนนั้นพลันร่ายเวทย์ระดมใส่ แจ๊ครีบประคองฟีเรียลงพื้นแล้วตั้งรับเวทย์ที่ระดมใส่อย่างฉิวเฉียด

"องค์หญิง...หนีไปพะยะค่ะ ตรงนี้กระหม่อมจะตั้งรับไว้เอง"

"ตะ..แต่"

"ไปเดี๋ยวนี้.!!!..."แจ๊คที่ได้ยินพลันตวาดใส่"ท่านคือความหวังของพวกเรา..่ท่านพ่อและท่านแม่ของท่านสละชีวิตไปแล้ว ท่านย่าของท่านก็กำลังสู้กับมันอยู่เพื่อถ่วงเวลาให้ท่านหนีไป....เพราะฉะนั้น..องค์หญิง..ได้โปรดทำตามที่ข้าพเจ้าบอก"แจ๊คโต้กลับโดยร่ายเวทย์ดินออกมา

"ยังไม่ไปอีก!!"ฟีเรียที่ได้ยินพลันกำหมัดแน่น ซักพักจึงกัดฟันวิ่งตรงไปพร้อมๆหยดน้ำตาที่สาดกระเด็นออกมา ถึงเธอจะเป็นผู้ชายมาก่อน แต่ยังไงการสูญเสียครอบครัวก็รับไม่ได้อยู่ดี 

ฟีเรียพลันจำคำของซิสุมิได้ว่า 'สิ่งใดๆทีี่แบกรับไม่ไหว..อย่าเก็บมันเอาไว้..ปล่อยออกมาเสียบ้างก็ดี'

ไม่นานเธอจึงวิ่งมาเรื่อยๆ พลันปรากฎเป็นหน้าผาสูง ขณะที่ฟีเรียกำลังวิ่งไปอีกทาง พลันปรากฎบางสิ่งที่ออกมาจากพุ่มไม้ มันเป็นทหารโครงกระดูกทมิฬ รูปร่างหน้ากลัวเป็นอย่างยิ่งไม่หลายตัวกันทางไว้ และต้อนเธอไปจนมุมอยู่ที่ริมหน้าผา ฟีเรียมองไปที่ขอบผาพลันเห็นที่เบื้องหน้ามีน้ำไหลอย่างเชี่ยวกราดอยู่ น่ากลัวเป็นอย่างยิ่ง

พลันปรากฎวงเวทย์ขึ้นแล้วก็ปรากฎชุดคลุมขึ้นมาอย่างช้าๆ มันไม่มีขา เหมือนลอยอยู่อย่างใดอย่างนั้น ดวงตาสีแดงฉายจับจองมองมา ในมือที่เป็นกระดูกถือเคียวขนาดใหญ่อยู่

"องค์หญิง..โปรดอย่าขัดขืนให้พกเราจับตัวท่านดีๆ..ไม่งั้นไม่รับประกันว่าท่านจะบาดเจ็บ"มันพูดขึ้นด้วยเสียงที่ระคายหูอย่างยิ่ง

"หากยอมให้แกจับ เราขอตายจะดีเสียกว่ายิ่ง.."ฟีเรียพูดออกมาอย่างโกรธแค้นพวกมันทุกตัว

"งั้น..ตามพระประสงค์.."มันสั่งให้พวกทหารโครงกระดูกวิ่งไปอย่างรวดเร็วตรงไปยังฟีเรีย

แต่เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น เมื่อฟีเรียได้กระโดดไปด้านหลัง เส้นผมปลิวไสวขึ้นและล่วงลงไปอย่างรวดเร็ว ในระหว่างที่ล่วงน้ำนั้นฟีเรียพลันพุ่งดิ่งลงไปเพื่อกันการด้านของน้ำ

ตูมม!!

เสียงน้ำสาดกระจายพร้อมๆกับร่างจมลงไปในน้ำที่เชี่ยวกราด ร่างกายหมุนคว้างภายในใต้กระแสน้ำเธอสำลักน้ำออกมาอย่างหนักหน่วงไม่นานสติก็เริ่มที่จะพล่าเลือนและดับไปในที่สุด..........

.

.

ณ ใจกลางป่าปรากฎควันไฟจุดเล็กๆ

รอบกองไฟปรากฎชายสองคน คนหนึ่งรูปร่างสูงใหญ่โตมีเขี้ยวที่มุมปากทัั้งสองข้าง ดูท่าว่าจะเป็นเผ่าคนยักษ์ กำลังกัดกินเนื้อหมูป่าอยู่อย่างเอร็ดอร่อย ตรงข้ามคือชายที่สวมชุดคลุมอยู่

"ดูเหมือนจะมีผู้บุกรุกนะ"ชายชุดคลุมพูดขึ้นด้วยเสียงที่หนุ่มอย่างมาก ชายยักษ์วางเนื้อลงและหันไปทางป่า

"ไปจับตัวมาหน่อย ออส"ชายหนุ่มพูดขึ้น ชายร่างยักษ์ที่ชื่ออสพยักหน้าและร่างจึงหายไปอย่างรวดเร็ว ไม่เกิน3วิจึงปรากฎออกมาพร้อมๆในมือมีหญิงสาวที่ถูกรวบข้อมือและยกขึ้นกลางอากาศ หญิงสาวคนนี้มีหูและหางของเผ่าจิ้งจอกรวมถึงผมสีดำ  ดวงตาสีอเมทิส กำลังดิ้นรนให้ตัวเองพ้นจากการจับกุมข้อมือของตนเองพร้อมบอกว่า

"ปล่อยเราเดี๋ยวนี้..ปล่อยเรา"

ชายชุดคลุมลุกขึ้นยืนขึ้นมาพร้อมๆกับเผยผมสีแดงเพลิงและดวงตาสีแดงทับทิมที่เป็นประกายออกมา มุมปากปรากฎรอยยิ้ม ออสที่เห็นพูดขึ้นทันที

"เอาอย่างไรดีครับ ผู้กล้าเรเวน"

ความคิดเห็น