ขอบพระคุณสำหรับการสนับสนุนค่า >/\<

ll RHAM ll - Episode 4 - เดินหน้าอ่อย [ 100 % ] อัพครบ

ชื่อตอน : ll RHAM ll - Episode 4 - เดินหน้าอ่อย [ 100 % ] อัพครบ

คำค้น : heartless doctor หมอดุ หมอมึน ตัวเล็ก คุณราม รามสูร คุณรามตัวเล็ก หมอราม เล็ก อสูร อาสูร แสนซน เซ็ตหมอ แมวน้ำ mawnum

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.4k

ความคิดเห็น : 42

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มี.ค. 2561 19:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ll RHAM ll - Episode 4 - เดินหน้าอ่อย [ 100 % ] อัพครบ
แบบอักษร

#หมอมึน

หลังจากงานเปิดตัว MV ในวันนั้น ฉันก็ต้องผจญกับงานต่างๆ มากมาย จนแทบไม่มีเวลาส่วนตัวหรือเวลาไร้สาระเลยแม้แต่น้อย ช่วงที่ว่างจากการทำงานก็คือช่วงเวลาที่ต้องเข้าเรียนเท่านั้น ขนาดจะไปนั่งเม้าท์กับพวกยัยไออุ่น ยังไม่มีเวลาเลย ให้ตายเถอะ

ฉันก็เข้าใจนะว่าถ้ามีงานเข้ามาเราก็ควรรับไว้ เพราะมันยังอยู่ในช่วงที่กระแสของเรายังแรงอยู่ แต่ว่านะ...ขอเวลาให้ฉันพักบ้างไม่ได้เลยหรอ TOT

ช่วงหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมานั้นทำให้ฉันยุ่งจนแทบไม่ได้ตามสืบเรื่องของคุณรามกับยัยต้นหลิวเลยแม้แต่น้อย ฉันจึงต้องอาศัยช่วงเวลาก่อนไปกองถ่าย MV แบบในตอนนี้ ออกมาโทรติดต่อกับนักสืบแทน

(ครับ) รอสายเพียงไม่กี่วินาที ปลายสายก็รับโทรศัพท์ด้วยความรวดเร็ว

“สวัสดีค่ะ ใช่คุณธิติ หรือเปล่าคะ”

(ใช่ครับ ผมธิติพูด)

“คือฉันมีงานอยากจะให้คุณช่วยนิดหน่อยน่ะค่ะ...” หลังจากต่อสายถึงคุณนักสืบฝีมือดีที่พี่ดาด้าหามาให้ ฉันก็อธิบายถึงจุดประสงค์ของตัวเองทันที….

(ได้ครับ ไม่เกินหนึ่งอาทิตย์ผมจะส่งข้อมูลทั้งหมดให้ครับ ส่วนเรื่องเงินแบ่งจ่ายเป็นสองส่วนตามที่ตกลงกันไว้แล้วกันครับ) พูดจบปลายสายก็ตัดไป

ฉันให้ข้อมูลของยัยต้นหลิวทั้งหมดที่มีกับนักสืบคนนั้น เพื่อให้เขาใช้ข้อมูลนั้นไปตามสืบสิ่งที่ฉันสงสัย ฉันให้ข้อมูลตั้งแต่ยัยนั่นยังเป็นนักแสดงดาวรุ่งในประเทศ ก่อนจะโกอินเตอร์ไปต่างประเทศ และพอกลับมาอีกที ก็กระเตงเด็กน้อยอายุ 3 ขวบกลับมาด้วย ให้ตายยังไงมันก็น่าสงสัยอยู่ดี

พอจัดการเรื่องยัยต้นหลิวเสร็จ ฉันก็กลับเข้ามาในห้อง ก่อนจะแต่งตัวและเก็บของเตรียมออกไปกองถ่ายทำ MV เพลงประกอบละครที่เปิดตัวไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว

“เสร็จรึยังคะเนี่ยยยยย ตัวเล็ก ไปตามหม่อมแม่แกมาซิ๊”

เหมี๊ยววววว

เสียงผู้จัดการสาวกับเสียงเจ้าแมวขนปุกปุยดังแว่วเข้ามาในห้องนอนของฉันทันทีที่แต่งตัวเสร็จ

“ไม่ต้องตามค่ะ เล็กเสร็จแล้ว ตัวเล็กมาให้แม่หอมหน่อยซิ๊ลูก”

ฟอดดดดดด

ม๊าวววววววว

“แค่นี้ต้องหวงด้วย!” ทันทีที่ฉันกดจมูกลงบนแก้มนุ่มนิ่มของเจ้าแมวขนปุย อุ้งเท้าเล็กก็ตะปบเข้าที่จมูกเรียวของฉันทันที เท่านั้นยังไม่พอ เจ้าตัวยังส่งเสียงร้องประท้วงราวกับไม่ชอบใจที่ฉันหอม อีกทั้งยังออกแรงดันจมูกฉันออกจากตัวอีกต่างหาก สุดท้ายก็ต้องยอมปล่อยยัยลูกสาวตัวแสบลงบนพื้นอย่างช่วยไม่ได้

“ไปค่ะ วันนี้ถ่าย MV วันแรกเลยน้า เป็นยังไงจ๊ะ จะได้นัวเนียกับผู้ของตัวเองแล้ว” ผู้ที่ว่าจะเป็นใครไปไม่ได้หรอกค่ะนอกจากคุณราม พี่ดาด้าน่ะตั้งแต่ฉันบอกว่าฉันชอบคุณราม ก็เอาแต่แซวฉันทุกวี่ทุกวัน แถมยังปริ้นท์รูปคุณรามใส่กรอบขนาดใหญ่มาติดที่ผนังห้องข้างๆ รูปของฉันอีกต่างหาก

“ก็ดีค่ะ” ถ้าไม่ติดว่าฉันชอบรูปคุณรามที่พี่ดาด้าทำมาให้นะ ป่านนี้ฉันโวยวายบ้านแตกไปแล้ว (หรอ)



การถ่ายทำ MV ในวันนี้ เราจะถ่ายทำที่สระว่ายน้ำสุดหรู ซึ่งเหล่าเซเลปต่างก็ใช้จัดงานปาร์ตี้ของตัวเองกันมาแล้วทั้งนั้น พี่ดาด้าขับรถมินิคูเปอร์คู่ใจของฉันออกจากคอนโดอย่างรวดเร็ว เพื่อหลีกเลี่ยงช่วงเวลาเร่งด่วนของคนเมืองนั่นเอง

ทันทีที่มาถึงกองถ่ายทำ MV ฉันก็จัดการสำรวจชุดที่ใส่มาให้เข้าที่ เสื้อสายเดี่ยวสีดำตัวเก่ง กับกางเกงยีนส์ขาสั้นที่เข้ากัน รองเท้าส้นสูงสีดำที่สูงกว่า 7 นิ้ว ช่วยทำให้คนส่วนสูงน้อยอย่างฉันดูขาเรียวและสูงขึ้นไปอีกเป็นเท่าตัว

“ไปไกลๆ” แต่ทันทีที่ฉันลงจากรถ เสียงทุ้มราบเรียบแฝงแววไม่พอใจก็ดังขึ้นมาจากทางใดทางหนึ่งซะก่อน น้ำเสียงแบบนี้...คุณรามแน่ๆ

ได้ยินแบบนั้นฉันจึงสอดส่ายสายตาไปด้านข้างอย่างรวดเร็วและสายตาก็ปะทะเข้ากับร่างสูงขาวผ่องที่กำลังมองมาทางนี้พอดี สายตาคมกริบจ้องมาทางฉันอย่างเนิ่นนาน

เพียงแค่เจอหน้าเขา หัวใจมันก็กระตุกวูบและเต้นตึกตักอย่างแรง ลมหายใจติดขัดและร้อนผ่าวอย่างบอกไม่ถูก ไม่เจอกันแค่อาทิตย์เดียว ความคิดถึงหรือความโหยหาก็พุ่งเข้ามาจู่โจมฉันอย่างไม่ทันตั้งตัว กว่าจะรู้ตัวก็ดันจ้องเขาเป็นเวลานานซะแล้ว แถมริมฝีปากก็ยังขยับยิ้มให้เขาอีกต่างหาก

“ตัวเล็กลูก มองอะไรคะ ไปกันได้แล้ว” พี่ดาด้าถามขึ้น เมื่อเห็นฉันจ้องไปอีกทางโดยไม่ขยับไปไหนสักที

“ลิลลี่มันลูกคุณนะราม แล้วฉันก็เป็นเมีย ทำไมถึงไล่กันแบบนี้” เสียงหวานเถียงกลับอย่างไม่พอใจ ร่างสูงเพรียวระดับเดียวกับคุณรามยืนประจันหน้ากับเขาอย่างท้าทาย แถมยังออกแรงเขย่าแขนร่างสูงไปด้วย

“ตายแล้ว ทะเลาะกันหรอคะนั่น” เมื่อไม่ได้รับคำตอบจากฉัน พี่ดาด้าเลยเดินเข้ามายืนข้างๆ ฉัน พร้อมกับจ้องมองไปทางเดียวกับที่ฉันกำลังมองอยู่

“เมียเก่า ทิ้งแล้ว” เสียงเข้มเอ่ยขึ้นโดยที่ยังจ้องหน้าฉันอยู่ แววตาเขาดูแข็งกร้าวขึ้นมาแวบหนึ่งก่อนจะกลับมาราบเรียบแบบปกติ ‘เมียเก่า? ทิ้งแล้ว?’ หมายความว่ายังไงกันแน่นะ

“ทำแบบนี้ได้ยังไงราม! แล้วนี่คุยกับฉันทำไมไม่มองหน้าฉัน มองบ้าอะไร” ทันใดนั้นเอง ร่างเพรียวบางของผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นพี่สาว ก็หันกลับมาด้านหลังช้าๆ ก่อนจะเบิกตากว้างอย่างตกใจเมื่อเห็นว่าฉันและพี่ดาด้ายืนอยู่ตรงนี้

“เมียใหม่” ร่างสูงพยักเพยิดมาทางฉันช้าๆ ก่อนจะเอื้อนเอ่ยอย่างจริงจัง แววตาของเขาไม่ได้ล้อเล่นเลยแม้แต่น้อย ต่างจากฉันที่ได้แต่อึ้งและตกใจในคำพูดห่ามๆของเขา จนร่างกายเกร็งจัดค้างเติ่งอยู่ท่าเดิมเป็นเวลานาน

ตึกตัก ตึกตัก

“บ้ารึไง นั่นน้องสาวฉันนะ! แล้วลิลลี่จะคิดยังไง คิดบ้างไหมราม! นี่!” เสียงหวานกรีดร้องขึ้นทันทีที่คุณรามพูดจบประโยค แต่นั่นไม่ได้ทำให้ร่างสูงรู้สึกอะไรเลยแม้แต่น้อย เขากลับมองข้ามร่างเพรียวบางที่ยืนโวยวายอยู่ตรงหน้า ก่อนจะเดินเข้ามาทางฉันอย่างรวดเร็ว

หมับบบบ

ฟอดดดด

ทันทีที่เดินมาถึง ร่างสูงก็โอบไหล่ฉันเข้าหาตัว ก่อนจะกดจูบลงมาที่ข้างแก้มนวลเนียนของฉันอย่างแรง สติของฉันที่มันหลุดลอยไปกับคำพูดห่ามๆ ของเขา กลับแตกออกอย่างไม่มีชิ้นดี ด้วยการกระทำที่ห่ามกว่าคำพูดนั้น

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด” ต้นหลิวที่ยืนมองอยู่ กรีดร้องเสียงหลง มือสองข้างจิกเข้าหากันอย่างแรง ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว

“ว๊ายยยยยย ตายแล้ววววววว” พี่ดาด้าร้องเสียงหลง

บึ้มมมม

นี่คือที่มาของคำว่า สติแตก*! ใช่ฉันสติแตกกระเจิดกระเจิงไปหมดแล้ว*


คนบ้าอะไรอยู่ดีๆ ก็มาบอกว่าคนอื่นเป็นเมียตัวเอง แถมยังมาหอมกันแบบไม่ทันให้ตั้งตัวอีก เมื่อครั้งก่อนๆ ที่เจอกัน ก็เอาแต่ออกปากไล่ฉันไปไกลๆ แท้ๆ วันนี้กลับเดินเข้ามาหาฉันซะเอง แถมยังมาทำแบบนี้กับฉันอีกเนี่ยนะ

ถึงแม้จะชอบที่เขาทำแบบนี้ก็เถอะ แต่แบบนี้...หัวใจจะวายเอา

สวบ สวบ

“เมียใหม่นิ่งไว้” ร่างสูงเอ่ยปรามทันทีที่ฉันขยับตัวยุกยิกอยู่ในอ้อมแขนแกร่งอย่างเคอะเขิน แหม เห็นฉันแรงใส่ชาวบ้านแบบนี้ มันก็ต้องมีโมเม้นท์เคอะเขินกันบ้างสิ!!

“…” พอเห็นฉันเงียบและหยุดนิ่ง ร่างสูงก็โอบไหล่ฉันเพื่อหนีจากเสียงกรีดร้องแปดหลอดของยัยต้นหลิวนั่นทันที

“งง?” ทันทีที่ร่างสูงพาฉันเข้ามาในกองถ่าย เขาก็ปล่อยฉันออกจากอ้อมกอดของตัวเอง ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความงุนงง

“ยังจะกล้าถามอีกหรอคะ! เมียใหม่อะไรกัน! เล็กไปเป็นเมียคุณรามตอนไหน! แล้ว...” ฉันที่เพิ่งได้สติ ก็โวยวายเขาเสียงดังลั่น ร่างสูงยกนิ้วชี้ขึ้นมาแตะที่ริมฝีปากบางของฉันแผ่วเบา ก่อนจะลากฉันเข้ามาด้านในห้องแต่งตัวช้าๆ จากนั้นเขาจึงเดินไปนั่งบนโซฟาตัวยาว ก่อนจะมองหน้าฉันและแสยะยิ้มร้ายออกมา

“เป็นตอนนี้ เนอะ” ร่างสูงตอบกลับอย่างสบายใจ ไม่ทุกข์ร้อนหรืออะไรทั้งนั้น ผิดกับฉันที่ในหัวเดือดปุดๆ กับเหตุการณ์บ้าๆ บอๆ ตรงหน้าไปเรียบร้อยแล้ว

“ทะเลาะกันก็ไปเคลียกันซะ! อย่ามาทำแบบนี้ เล็กไม่เล่นด้วย!” แบบนี้มันมากเกินไป ถึงแม้ฉันจะชอบเขาและอยากแก้แค้นผู้หญิงคนนั้นด้วยการแย่งเขามามากแค่ไหน แต่ถ้าเขาแค่อยากยั่วโมโหยัยนั่น โดยการมาเล่นกับความรู้สึกของฉันแบบนี้ล่ะก็ ฉันไม่มีวันเล่นไปตามเกมส์ของเขาแน่!

"ป่าวทะเลาะ”

หมับบบบ

ฟึ่บบบบ

ทันทีที่ฉันหมุนตัวและเตรียมเดินออกจากห้องแต่งตัว อยู่ดีๆ มือใหญ่ของเขาก็เอื้อมมาจับที่แขนก่อนจะออกแรงกระชากให้ฉันล้มลงไปบนโซฟาตัวยาวซะก่อน ยังไม่ทันตั้งตัวร่างสูงใหญ่ของคุณรามก็ขึ้นมาทาบทับร่างฉันไว้อย่างรวดเร็ว

กายแกร่งแทรกเข้ามาอยู่ระหว่างขาเรียวเล็กทั้งสองข้าง ก่อนจะโน้มตัวลงมากดทับร่างของฉันไม่ให้ขยับหนีไปได้ง่ายๆ เป็นผลทำให้ขาทั้งสองข้างของฉันแยกออกจากกันอย่างห้ามไม่อยู่ ยิ่งหนีบเขายิ่งทาบทับลงมา จนสองขาเรียวลอยเด่นอยู่กลางอากาศ กรี๊ด! ท่านี้มันทุเรศเกินไปแล้ว!

ตั้งแต่ฉันเจอเขามา ก็เพิ่งเคยเห็นท่าทางคุกคามจากเขาก็วันนี้นี่แหละ

“อย่านะคะ! พี่ดาด้าหายไปไหนเนี่ย” ฉันหวีดร้องทันทีที่ใบหน้าคมคายด้านบนค่อยๆ เคลื่อนตัวลงมาหาฉันช้าๆ สองตาหลับปี๋โดยอัตโนมัติ มือเล็กเลื่อนขึ้นมาดันแผงอกแกร่งด้านบนอย่างรวดเร็ว ออกแรงดันแผงอกแกร่งอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่ก็ไม่สามารถต้านทานพละกำลังของคนด้านบนได้เลยแม้แต่น้อย

“อ๊ะ” ฉันครางอย่างตกใจทันทีที่ริมฝีปากร้อนขบเม้มเข้าที่ผิวนุ่มนิ่มแถวต้นคออย่างแรง จากนั้นริมฝีปากร้ายก็เลื่อนลงมาครอบครองเนินอกอวบอิ่มที่โผล่พ้นเสื้อสายเดี่ยวสีดำที่ใส่มาทันที เขาออกแรงดูดดึงเนินเนื้อตรงหน้าอกเข้าไปในอุ้งปากร้อน ก่อนจะปล่อยออกและไล้เลียด้วยลิ้นสากระคายนั่นอย่างช่ำชอง

ชึ้บบบบ

ทันทีที่เสียงรูดซิปดังขึ้น ฉันก็ลืมตาขึ้นมามองเหตุการณ์ด้านบนทันที แล้วก็เป็นอย่างที่ฉันคิด คุณรามรูดซิปกางเกง! ทันใดนั้นเองขาทั้งสองข้างของฉันก็ขยับหนีไปมา ลำตัวดิ้นพล่านและตะเกียกตะกายหนีจากร่างสูงอย่างไม่ต้องสั่ง

“ไม่! อ๊ะ” เสียงห้ามของฉันยังเร็วไม่ทันร่างสูงที่กระชากเอากางเกงยืนส์ขาสั้นกับแพนตี้ตัวจิ๋วออกจากร่างกายฉันในคราวเดียว ก่อนจะบดเบียดสะโพกสอบเข้ามาหาส่วนบอบบางของฉัน ความแข็งแกร่งและร้อนรุ่มนาบไปกับส่วนบอบบางที่สั่นระริกของฉัน

“หยุดนะ! ฮึก” ทันทีที่ฉันร้องประท้วงร่างสูงก็ขยับเสียดสีแก่นกายร้อนผ่าวไปตามรอยแยกบอบบางที่บัดนี้มันชื้นแฉะและพร้อมสำหรับเรื่องลามกแบบนี้ เท่านั้นยังไม่พอ ร่างสูงยังก้มลงมาประทับริมฝีปากลงบนกลีบปากบางของฉันอย่างเอาแต่ใจ

“กรี๊ดดดดดดดดด”

ทันทีที่เสียงกรีดร้องดังขึ้นบริเวณหน้าประตู ฉันก็สะดุ้งแรง หัวใจตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม ในอกวูบโหวงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ใบหน้าซีดเผือดลงอย่างรวดเร็ว

“โอ๊ยยย!” และทันใดนั้นเองแท่งเนื้อร้อนผ่าวก็กดเข้ามาบริเวณช่องทางเห่อร้อนของฉันอย่างแรง จนมันรู้สึกปวดจี๊ดบริเวณนั้นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน จากนั้นร่างสูงก็ก้มลงมามองฉันอย่างตกใจ ก่อนจะดึงแก่นกายออกไปและก้มตัวลงมาโอบกอดฉันไว้ เขาบังคับให้ฉันนอนราบลงไปกับโซฟาแบบเดิม พร้อมกับใช้ร่างกายสูงใหญ่ของเขาบดบังฉันจากผู้ที่เข้ามาใหม่ไปด้วย

“เข้าไหม?” มือแกร่งลูบไล้ผมนุ่มสลวยของฉันอย่างปลอบโยน พร้อมกับถามชิดใบหูเล็กเสียงแผ่ว ลมหายใจร้อนสั่นระริกและเป่ารดใบหูอย่างน่าใจหาย

“ราม!” เสียงหวานแผดออกมาอย่างแข็งกร้าว เสียงแบบนี้ ต้นหลิวสินะ ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ตอบอะไรคุณรามก็เงยหน้าขึ้นไปหาผู้มาใหม่ช้าๆ พร้อมกับเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงสะใจว่า

“ออกไปเมียเก่า กำลังปล้ำเมียใหม่” คำพูดที่ร้ายกาจไม่ได้ทำให้ผู้มาใหม่ช็อคเพียงคนเดียว ฉันที่ยังอยู่ใต้ร่างสูงของเขาก็ช็อคตามไปด้วย สรุปแล้วที่เขาทำเรื่องทุเรศๆ แบบนี้กับฉัน เพราะอยากยั่วโมโหผู้หญิงคนนั้นอย่างที่ฉันคิดไว้จริงๆ

ได้*! จะเล่นแบบนี้ใช่ไหม ได้เลย!*

“อื๊อ คุณราม อ๊า” ฉันครางออกมาเสียงหวานหยด มั่นใจมากว่ามันต้องฟังดูอ่อนหวานและยั่วยวนไปพร้อมกัน ขาเล็กทั้งสองข้างที่ยังค้างเติ่งอยู่อยู่กลางอากาศก็ถูกจัดท่าทางให้ดูว่าฉันสมยอมให้เขาปล้ำเป็นอย่างมาก

“ออกไป ยุ่งอยู่” ร่างสูงด้านบนเอ่ยพูดเป็นครั้งแรกหลังจากอึ้งไปหลายวินาที พูดจบดวงตาคมกริบก็มองไปทางหน้าประตูก่อนจะแสยะยิ้มอย่างท้าทาย

หึ*! งานนี้แหละ ยัยต้นหลิวได้อกแตกตายแน่ๆ*

“คุณราม อ่ะ อ๊ะ”สองขาเรียวถูไถไปกับสีข้างแกร่งของคนตัวโตด้านบนอย่างเร่าร้อน ขยับสะโพกไปมาราวกับกำลังทุรนทุรายที่ร่างสูงไม่ขยับตัวสักที

ยัง! ยังไม่พอ มือหนึ่งก็ส่งไปลูบไล้ลำคอแกร่งอย่างยั่วยวน ส่วนมืออีกข้างก็ค่อยๆ เลื่อนขึ้นไปด้านบนช้าๆ ก่อนจะสอดเข้าไปในกลุ่มผมสีน้ำตาลและจิกมันอย่างแรง สปิริตนักแสดงมาเต็มเปี่ยมมาก นางเอกหนังโป๊ยังต้องยกนิ้วให้

ออะไรล่ะ...มอบรางวัลตุ๊กตาทองให้ตัวเล็กคนนี้เลยค่ะ**!

“กรี๊ดดดดดดดดด” และก็เป็นอย่างที่คิดเสียงกรีดร้องอย่างคลุ้มคลั่งดังขึ้นทันทีที่ฉันครวญครางอยู่ใต้ร่างของผู้ชายที่ยัยนั่นกำลังคิดจะจับอยู่!

ยิ่งเห็นอาการทุรนทุรายราวกับผีเข้าของยัยนั่น ฉันก็สะใจอย่างบอกไม่ถูก ยิ่งเห็นก็ยิ่งขำ ขำมาก! ขำจนตัวสั่นสะเทือนเสียดสีไปกับร่างแกร่งด้านบนอย่างแรง

“เมียใหม่” เสียงทุ้มด้านบนกระซิบเรียกฉันแผ่วเบา

“หืม” ฉันหยุดขำ ก่อนจะมองหน้าคนตัวโตอย่างรอคอยคำตอบ

“โคตรเด็ด อาส์”

คะ...คราง! คุณรามคราง!

อยากจะกรี๊ดดังๆ ให้ถึงดาวอังคาร คุณรามไม่ได้ครางเบาๆ นะคะ พ่อคุณเล่นครางเสียงดังลั่นจนคนที่กำลังดิ้นเร่าๆ ที่หน้าประตูถึงกับหยุดชะงัก และมองมาทางนี้ด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วน คงทั้งโกรธ ทั้งอาย ทั้งหน้าแหก ล่ะมั้ง

“ออกไป ซี๊ด” มนุษย์หน้ามึนด้านบนเงยหน้าขึ้นไปหาต้นหลิวช้าๆ ก่อนจะออกปากไล่ พร้อมกับซู้ดปากอย่างน่าเกลียด แต่ว่านะ...

ถึงแม้คุณรามจะทำท่าทางและน้ำเสียงราวกับเสียวซะเต็มประดา แต่ใบหน้าเนี่ยนิ่งและแข็งยิ่งกว่าคอนกรีต! บอกได้คำเดียวว่า...หมดอารมณ์จะเล่น

“กรี๊ดดดดดดด”    

ปังงงงงง

เสียงกรี๊ดดังขึ้นพร้อมกับเสียงกระแทกประตูให้ปิดลงอย่างแรง...แรงจนผนังห้องสั่นสะเทือนไปหมด

“ฮะฮ่ะฮ่า ก๊ากๆ ฮ่า” ฉันหัวเราะออกมาทันทีที่ประตูถูกปิดลง มันห้ามไม่ได้จริงๆ หน้ายัยบ้านั่นตอนออกจากห้องไป บอกได้คำเดียวว่า

ทุเรศมากกกกกกก

มันเริ่มขึ้นแล้วนะรู้รึยัง...ปฏิบัติการทำให้ยัยนั่นอกแตกตายกลางกลองถ่ายได้เริ่มขึ้นแล้วค่ะทุกคน

----- 50 % -----

สวบ สวบ

มนุษย์หมอหน้ามึนลุกออกจากร่างฉันช้าๆ ก่อนจะเอื้อมลงไปหยิบกางเกงยีนส์ขาสั้นและแพนตี้ตัวจิ๋วมาให้ฉันอย่างไม่มีความกระดากอายใดๆ ทั้งนั้น

เพี๊ยะ

ฉันหยุดหัวเราะ ก่อนจะฟาดมือลงไปบนหลังมือของคนที่กำลังยื่นกางเกงค้างไว้กลางอากาศอย่างแรง ขนาดตีแรงขนาดนี้เขายังไม่แสดงความเจ็บปวดใดๆ ออกมาเลยแม้แต่น้อย หนังคนหรือหนังกอริล่ากันแน่เนี่ย!

“เบาเจ็บ” คนตัวสูงจ้องฉันที่กำลังแต่งตัวอย่างเงียบๆ ก่อนจะพึมพำเสียงแผ่วทั้งที่ใบหน้าคมเข้มยังคงเรียบนิ่งและเฉยชา

“เจ็บ?” คนเจ็บบ้านคุณรามทำหน้าแบบนี้หรอคะ! แต่พอมองหน้าเขาแล้วก็ปิ๊งไอเดียขึ้นมาได้ทันที

“คุณราม! มาคุยกันค่ะ” ฉันเปิดประเด็นทันทีที่จัดการใส่กางเกงยีนส์จนเสร็จเรียบร้อย จากที่คิดว่าจะโวยวายและต่อว่าเขาที่ทำการอุกอาจขนาดนั้น แต่เห็นว่าเขาเป็นสิ่งเดียวที่จะทำให้ยัยนั่นเป็นบ้าได้มากขนาดนั้น

ดังนั้น...อย่าไปคิดอะไรเยอะแยะตัวเล็ก

 “…” ร่างสูงเดินไปหยิบขวดน้ำจากตู้เย็นขึ้นมาดื่มช้าๆ ก่อนจะนั่งลงบนโซฟาข้างๆ ฉันและมองมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“เมื่อกี้ที่คุณรามทำ เพราะไม่อยากยุ่งกับยัยนั่นใช่ไหม” ถามอย่างรวดเร็ว

“…” เงียบกริบ แม้แต่เสียงหายใจยังไม่ได้ยิน

“งั้นถามใหม่ค่ะ คุณรามอยากกำจัดยัยนั่นออกไปจากชีวิตใช่ไหม”

“…” ยังคงเงียบต่อไป นอกจากการนั่งจ้องหน้าฉัน ผู้ชายคนนี้ก็ไม่ทำอะไรอีกเลยค่ะท่านผู้ชม - -

“ถ้าคุณรามไม่อยากให้เล็กเอาเรื่องที่คุณรามทำทุเรศๆ กับเล็ก คุณรามต้องตอบนะ L” เมื่อถามไม่ได้ผลก็ขู่ซะเลย ดูสิขนาดนี้แล้วยังจะนิ่งอยู่อีกไหม

“...” นอกจากนิ่งแล้ว ก็...ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น โอ๊ย ตาย*! กุมขมับแปป!*

“งั้นเล็กสรุปว่าคุณรามไม่อยากยุ่งกับมันแล้วกันค่ะ” ฉันสรุปเองเออเอง จากนั้นจึงเริ่มคิดแผนร้ายในใจทีละฉากทีละตอน

หงึก หงึก

แต่แล้วฉันก็ได้คำตอบจากร่างสูง ด้วยการพยักหน้าเพียงเล็กน้อยเท่านั้น โอ้ย คุณรามจะหวงเนื้อหวงตัว หวงคำพูดไปไหนคะ กลัวดอกพิกุลจะร่วงหรอคะ

“งั้นเล็กจะช่วยคุณรามกำจัดผู้หญิงคนนั้นออกไปเอง ไม่ต้องห่วงค่ะ J”

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“คุณราม น้องเล็ก อยู่ในนี้รึเปล่าคะ”

แอ๊ดดดดด

“อยู่ในนี้กันจริงด้วย น้องจ๊ะ! น้องเล็กกับคุณหมออยู่ในนี้ค่ะ ไม่ต้องตามหาแล้วล่ะ” พี่ดาด้าเปิดประตูเข้ามาด้านใน ก่อนจะหันไปเรียกพี่ทีมงานด้านนอกที่คงกำลังหาตัวฉันกับคุณรามอยู่

แหงล่ะ ก็ตั้งแต่มาถึง ยังไม่ได้โผล่หน้าไปเจอใครเลยนอกจากคุณรามเนี่ย

“วันนี้เป็นฉากที่สระว่ายน้ำนะคะ ดังนั้นตัวเล็ก...หนูต้องใส่บิกินี่นะลูก” พี่ดาด้าเดินเข้ามาด้านใน ก่อนจะยื่นชุดว่ายน้ำแบบบิกินี่สีดำสนิทมาให้

“วันแรกก็บิกินี่แล้วหรอคะ อีกหน่อยเล็กคงต้องแก้ผ้าแน่ๆ” ฉันรับชุดนั้นมาอย่างว่าง่าย พร้อมกับแอบบ่นกับตัวเองเบาๆ ก็คิดดูสิ มากองถ่ายวันแรกก็ให้ใส่ชุดว่ายน้ำซะแล้ว อีกหน่อยเสื้อผ้าฉันคงน้อยชิ้นลงไปเรื่อย จนต้องแก้ผ้าเข้าสักวัน

“อะไรนะคะ” พี่ทีมงานคนข้างๆ หันมาถามฉันทันทีที่ได้ยินเสียงบ่นอุบอิบ

“เปล่าค่ะๆ” ฉันรีบบอกปัดไปอย่างไม่อยากมีปัญหา

“เดี๋ยวพี่ขอไปคุยเรื่องคิวกับผู้กำกับนิดนึงนะ ไปแต่งตัวได้แล้วค่ะ” ฉันพยักหน้าตอบรับพี่ดาด้าก่อนจะเดินเข้าไปในห้องเปลี่ยนชุด และจัดการยัดตัวเองเข้าไปในชุดว่ายน้ำตัวจิ๋วอย่างรวดเร็ว

หลังจากเปลี่ยนชุดเสร็จฉันก็เดินออกมาพร้อมกับเสื้อคลุมสีขาวขนนุ่มตัวใหญ่ ฉันมุ่งหน้าไปยังเก้าอี้หน้ากระจกช้าๆ เพื่อรอการแต่งหน้าและทำผมสำหรับเข้าเซ็ต ระหว่างนั้นเองสายตาก็เหลือบไปเห็นร่างสูงใหญ่ในกางเกงว่ายน้ำสีดำสนิท คุณรามถูกจับให้ใส่ชุดว่ายน้ำแบบกางเกงขาสั้นสีดำ ด้านบนเปลือยแผงอกแกร่งให้ประจักษ์แก่สายตาทีมงานหญิงแท้และหญิงเทียม

นี่ไม่คิดจะอายหรืออะไรเลยใช่ไหมคะ อื้อหือๆ น่าหมันไส้จัง

คุณรามเดินออกมาจากห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยความมั่นใจเกินร้อย ใบหน้าคมยังคงราบเรียบและไม่แคร์อะไรรอบข้างเหมือนเดิม ดวงตาสีน้ำตาลกวาดตามองไปทั่วห้องก่อนจะหยุดลงที่ฉัน

“อ่อน” ทันใดนั้นเองริมฝีปากหยักลึกสีคล้ำเล็กๆ ก็ขยับเปล่งเสียงออกมาเป็นคำพูดสั้นๆ ง่ายๆ ได้ใจความว่า ‘อ่อน’ แบบนี้มันจงใจดูถูกกันชัดๆ

เห็นดังนั้นฉันจึงจัดการปลดเสื้อคลุมอาบน้ำตัวใหญ่ออกจากตัวช้าๆ เผยร่างกายสุดเย้ายวนและผิวขาวเนียนที่ผ่านการดูแลมาเป็นอย่างดีให้คนทั่วห้องได้ประจักษ์ คุณรามต้องรู้ไว้นะว่าคนอย่างตัวเล็ก ไม่เคยกลัวใคร!

พอปลดเปลื้องเสื้อคลุมอาบน้ำออก ก็หันไปยักคิ้วหลิ่วตา เพื่อเป็นการตอบรับคำท้าทายจากร่างสูงด้วยความสะใจ อย่าคิดจะมาท้าคนอย่างตัวเล็กเชียวเดี๋ยวจะเงิบโดยไม่รู้ตัว

“โอ๊ย น้องเล็ก แซ่บมากจ้า!” พี่ช่างแต่งหน้าพูดขึ้นทันทีที่ฉันนั่งลงตรงเก้าอี้ว่างหน้ากระจก

“หุ่นโคตรดี”

“วี๊ด วิ้ว ขาวจั๊วววว”

“เด็ดกว่าปกว่ะ ฮะฮ่า”

ทันใดนั้นเสียงผิวปากและเสียงเอ่ยแซวอื้ออึงก็ดังมาจากทั่วสารทิศ ทั้งหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ ไม่เว้นแม้กระทั่งผู้กำกับ ก็ร่วมกันแซวฉันไม่ขาดสาย จากตอนแรกที่ยังมั่นใจและไม่เกรงกลัวอะไร ก็เริ่มใจแป้วลงเรื่อยๆ มันรู้สึกไม่ปลอดภัยเพราะสายตาใครก็ไม่รู้จับจ้องมาที่ตัวฉันอย่างเปิดเผยนี่แหละ

ร้อนวูบวาบๆ ไปหมดทั้งตัวเลย

บอกได้คำเดียวว่าพอโดนแซวจริงๆ จังๆ แบบนี้แล้ว ประหม่าขั้นสุดยอด

ฟึ่บบบบบ

เสื้อแจ็กเก็ตหนังสีดำแบบผู้ชายถูกโยนลงมาคลุมหัวทันทีที่หน้าฉันเริ่มซีดเผือดลง ด้วยความมืดที่เกิดขึ้นจากเสื้อแจ็กเก็ตทำให้ฉันไม่สามารถรู้ได้ว่าใครเป็นคนโยนเสื้อตัวนี้ลงมา

สวบบ ฟึ่บบบ

“เด๋อ” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น หลังจากที่เสื้อแจ็กเก็ตหนังถูกดึงออกไปและคลุมลงมาที่ไหล่ของฉันเบาๆ จะเป็นใครไปไม่ได้ นอกจาก…

“คุณราม”

“อืม” ร่างสูงขานรับเสียงขรึม ก่อนจะเดินลงไปนั่งที่เก้าอี้ข้างๆ เพื่อรอแต่งหน้าและทำผมเช่นเดียวกัน กลิ่นน้ำหอมแบบผู้ชาย กลิ่นเหงื่อ และกลิ่นบุหรี่อ่อนๆ จากเสื้อที่คลุมอยู่ รวมถึงลมหายใจร้อนผ่าวของร่างสูงที่กำลังปัดผ่านผิวทำให้หัวใจฉันเต้นตึกตักอย่างห้ามไม่อยู่ จากอาการประหม่าเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นขัดเขินอย่างไม่ทันตั้งตัว

แววตาคมกริบจ้องเขม็งมาทางฉันราวกับกำลังรอคอยอะไรบางอย่าง เรียวคิ้วเข้มขมวดเข้าหากันช้าๆ เขากำลังรออะไรกันแน่นะ หรือว่า...

“ขอบคุณค่ะ” ทันทีที่พูดออกไป คนหน้ามึนตรงหน้าก็คลายเรียวคิ้วที่ขมวดกันไว้ออก ร่างสูงทำสีหน้าคล้ายกับพึงพอใจ ก่อนจะหันไปหาช่างแต่งหน้าทันที

คุณรามเป็นบุรุษเพศหน้ามึนที่ฉันไม่สามารถระบุสิ่งที่เขาต้องการได้เลย เขาท้าให้ฉันถอดเสื้อคลุมออก แต่พอฉันเริ่มประหม่า เขาก็เอาเสื้อแจ็กเก็ตตัวนั้นมาคลุมให้ ผู้ชายคนนี้ทำให้ฉันทั้งสับสนและตกใจ ไม่รู้ว่าเขาทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นและใจเต้นรัวขนาดนี้กี่ครั้งแล้วกันแน่

ระหว่างที่ฉันกำลังแต่งหน้า ร่างสูงบางของคนที่ได้ชื่อว่าเป็น ‘นางเอก’ ก็เดินเข้ามาภายในห้องแต่งตัว ทันทีที่เห็นว่ายัยนั่นเดินเข้ามา ฉันก็รีบเขยิบตัวเข้าไปใกล้คุณรามอย่างแนบเนียน

ร่างสูงหันหน้ามามองฉันอย่างแปลกใจ แต่เมื่อร่างสูงเห็นผู้หญิงคนนั้น เขาก็แสยะยิ้มก่อนจะขยับใบหน้าเข้ามาใกล้ฉันมากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งริมฝีปากหยักลึกแตะผ่านใบหูเล็กเบาๆ ทันใดนั้นขนทั่วร่างก็ลุกชัน กระแสไฟฟ้าแล่นผ่านจากริมฝีปากของร่างสูงเข้ามายังผิวกายของฉันอย่างรวดเร็ว

บ้าแล้ว บ้าไปแล้วแน่ๆ แค่ริมฝีปากแตะใบหูแค่นี้เอง แค่นี้ทำไมฉันต้องอาการหนักขนาดนี้ด้วยเนี่ย อยากจะกรี๊ดดังๆ สักสิบรอบ

 “อยากช่วย”

“...”

“ก็ทำให้ได้”

งับบบบบ

ทันทีที่ร่างสูงพูดจบ เขาก็งับเข้าที่ติ่งหูนุ่มนิ่มของฉันอย่างรวดเร็ว ลิ้นร้อนปัดป่ายหยอกล้อทันทีที่งับติ่งหูฉันเข้าไป

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

คราวนี้รัวมาเป็นกลองชุดเลย ฮือ หัวใจจะทำงานหนักเกินไปแล้ว

ด้วยความที่ติ่งหูเป็นจุดอ่อน พอถูกจู่โจมแบบนี้มันเลยกลายเป็นความวาบหวามอย่างไม่มีสาเหตุ ลำตัวเกร็งจัด ขนทั่วร่างลุกชัน ใบหน้าร้อนผ่าว หน้าท้องบิดเกร็งราวกับกำลังถูกปลุกเร้าด้วยริมฝีปากร้อนไปทั่วร่าง

ทำไมฉันลามกได้ขนาดนี้ เอื้อ...หนูจะทำอย่างนี้ไม่ได้นะลูก TOT

สิ่งที่ร่างสูงพูดยังคงดังก้องอยู่ในหูของฉันไม่จางหาย คุณรามบอกว่า ‘ถ้าอยากช่วย ก็ต้องทำให้ได้’ ฉันคิดทบทวนไปมาตั้งแต่ตอนนั้นและก็เพิ่งได้ข้อสรุปกับตัวเองว่า เขาพูดถึงเรื่องตอนนั้นแน่ๆ ตอนที่ฉันบอกว่า ฉันจะช่วยกำจัดต้นหลิวออกไปจากชีวิตเขาให้ได้ ใช่ไหมนะ

แต่ไม่ว่าจะคิดยังไง ฉันก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี ข้อแรกคือ ถ้าคุณรามไม่อยากยุ่งกับต้นหลิวจริงๆ เขาจะรับเล่น MV ตัวนี้ทำไม ข้อสอง คุณรามไม่เคยยอมรับว่ายัยเด็กลิลลี่นั่นเป็นลูกของตัวเอง นั่นแปลว่าเขาอาจจะไม่ใช่พ่อของเด็กนั่นอย่างที่ฉันคิดไว้จริงๆ ส่วนข้อสุดท้าย...ทำไมคุณรามถึงชอบลวนลามฉัน .///. (ไม่เกี่ยว)

“พร้อมไหมครับคุณหมอ ตัวเล็กพร้อมไหมจ๊ะ” เสียงทุ้มต่ำของพี่เต้ผู้กำกับดึงฉันขึ้นมาจากห้วงความคิดที่ดำดิ่งอยู่ ฉันพยักหน้าตอบรับเขาช้าๆ ก่อนจะเดินไปประจำจุดมาร์คที่พี่ทีมงานได้บรีฟไว้เมื่อครู่

ฉากในวันนี้คือฉากที่ฉันเจอกับพระเอกเป็นครั้งแรก พระเอกของเรื่องอย่างคุณรามจะนั่งเท่ๆ จิบไวน์อยู่ที่เคาท์เตอร์ข้างสระ ส่วนฉันก็ต้องปิ๊งเขาตั้งแต่แรกเจอ อีกทั้งยังต้องเข้าไปยั่ว อ่อย และนัวเนียกับเขาอีกต่างหาก

แต่ที่สะใจที่สุดคือ ขณะที่ฉันนัวเนียกับพระเอกอย่างคุณรามอยู่นั้น นางเอกอย่างต้นหลิว ก็ต้องเดินเข้ามาเห็นฉากนั้นพอดี ซึ่งเป็นสาเหตุแห่งความร้าวฉานในครอบครัวนางนั่นเอง

ดังนั้นงานนี้ฉันทุ่มสุดตัว จ้างร้อยฉันจะเล่นให้เกินล้าน หึๆ J

“นับครับ 5 4 3 2 1 Action” เสียงผู้ช่วยผู้กำกับดังขึ้นเพื่อดึงทุกคนเข้าสู่ห้วงสมาธิและฉากใน MV

ฉันหลับตาลงและตั้งสมาธิอย่างที่ทำทุกครั้งก่อนเข้าฉาก ไม่นานนักเพลง ‘นางร้าย’ ก็ถูกเปิดเคล้าคลอแผ่วเบาขณะที่กำลังถ่ายทำ เพื่อช่วยให้นักแสดงเข้าใจเนื้อหาและจังหวะในการแสดงมากยิ่งขึ้น

ทันทีที่เริ่มถ่ายทำ คุณรามก็เดินออกจากจุดมาร์คเข้ามายังเคาท์เตอร์เครื่องดื่มข้างสระน้ำตามจังหวะของเพลง อกแกร่งเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ ผิวกายที่เนียนละเอียดและใบหน้าเคร่งขรึมติดเนือย สะกดสายตาฉันให้จดจ่ออยู่กับเขาได้อย่างไม่ยากเย็นนัก

นี่เป็นครั้งแรกที่คุณรามรับงานแสดง ดังนั้นฉันจึงคิดไว้ว่าเขาอาจจะแสดงออกมาได้ไม่ดีนัก แต่ความจริงที่ปรากฏกลับต่างจากที่คิดไว้ลิบลับ คุณรามเดินเข้ามาในฉากด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม ดวงตาคมแสดงความรู้สึกผ่านทางสายตาออกมาได้ทุกอารมณ์ที่ผู้กำกับต้องการ ถึงแม้จะติดเนือยไปหน่อยก็ตาม

ผู้ชายคนนี้ ยังมีอะไรให้น่าตกใจมากกว่านี้ไหมนะ

และแล้วก็มาถึงคิวที่ฉันต้องปรากฏตัว ทันทีที่ผู้ช่วยผู้กำกับให้สัญญาณ ฉันก็เดินเยื้องย่างเข้าไปในฉากด้วยความมั่นใจไม่แพ้กัน พยายามเดินทอดน่อง บิดกายไปมาเพื่ออวดเรือนร่างและส่วนโค้งเว้าตามแบบฉบับนางร้ายในละคร

เมื่อเดินอวดเรือนร่างมาจนถึงริมสระน้ำ ก็ทำการกระโดดลงไปด้วยความสวยงาม ฉันแหวกว่ายอยู่ในน้ำเพื่อขึ้นไปโผล่ยังฝั่งที่คุณรามนั่งอยู่ เมื่อว่ายไปถึงบริเวณขอบสระ ฉันก็ผุดขึ้นมาเหนือน้ำช้าๆ ด้วยท่าที่คิดว่าเซ็กซี่บาดใจที่สุด

ฉันค่อยๆ เดินขึ้นมาจากบันไดทางขึ้นอย่างยั่วยวน สายตาจับจ้องไปยังร่างสูงของคุณรามอย่างสื่อความหมาย สองมือปาดน้ำที่เปียกปอนตามใบหน้าและเรือนผมอย่างเย้ายวน

และทันทีที่สายตาปะทะเข้ากับร่างสูง หัวใจฉันก็กระตุกวูบขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ สายตาเรียบนิ่งติดเนือยในตอนแรก วาววับเป็นประกายราวกับกำลังเจอของที่ถูกใจ ริมฝีปากหยักลึกแสยะยิ้มร้ายออกมาช้าๆ และทันใดนั้นเองคนตัวสูงก็ตวัดลิ้นออกมาเลียที่ริมฝีปากของตัวเองทันที

ตึกตัก ตึกตัก

ฮืออ ใจเต้นไม่หยุดเลย คุณรามโหมดนี้ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย ฮือ ถ้ายังเป็นแบบนี้ฉันคงแสดงต่อไปไม่ได้ แล้วถ้าแสดงไม่ได้ก็คงโดนเยาะเย้ยแน่ๆ

ฉันตั้งสติและรวบรวมสมาธิอีกครั้ง ก่อนจะฉีกยิ้มหวานหยดและเดินเข้าไปหาร่างสูงช้าๆ เป็นไงเป็นกัน! ยังไงก็ต้องโชว์สปิริตนักแสดงออกมาให้ได้

ฉันเดินเข้าไปใกล้คุณรามช้าๆ ก่อนจะส่งสายตายั่วยวนอย่างแรงกล้าไปให้เขา ร่างสูงชะงักไปเล็กน้อย แค่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น เพราะทันทีที่สะโพกกลมมนของฉันแตะไล้ที่ต้นขาด้านในของเขาเบาๆ เขาก็กลับมาแสยะยิ้มแบบเดิมทันที

ฉันเริ่มเต้นบดเบียดสะโพกและหน้าอกเข้าหาร่างสูงช้าๆ จังหวะเพลงที่เปิดเคล้าคลออยู่ นำพาให้ฉันสามารถขยับตัวเต้นไปมาได้อย่างง่ายดาย ทันทีที่ฉันหันไปเห็นร่างบางของยัยต้นหลิวเดินเข้ามาในฉาก ฉันก็บดเบียดเรือนร่างเข้าไปแนบชิดกับร่างสูงมากยิ่งขึ้น หากแต่ดวงตายังคงจับจ้องไปที่ร่างบางอย่างเยาะเย้ย ตามบทเป๊ะเลยเห็นไหม หึๆ

สองมือยกขึ้นไปลูบไล้กล้ามเนื้อช่วงอกและหน้าท้องแน่นหนัดเบาๆ มันทั้งวาบหวามและรัญจานในความรู้สึก สะโพกมนขยับบดเบียดและเสียดสีลงไปบนหน้าขาเขาอย่างหนักหน่วง บนเคล้าหนักๆ และส่ายไปมาช้าๆ

“อ๊ะ” แต่ไม่นานนักฉันก็ต้องตกใจจนผงะ เมื่อสะโพกกลมมนปัดผ่านแก่นกายที่มันรุ่มร้อนและแข็งขืนตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้

ความตกใจทำให้ฉันค่อยๆ ผละมือออกจากกายแกร่งช้าๆ และถอยห่างออกจากร่างสูงอย่างแนบเนียน เงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยแววตาสงสัยและหวาดกลัว

เหมือนร่างสูงจะรู้ตัว...เขาจึงเลื่อนใบหน้าลงมาหาฉันช้าๆ แตะวางคางสากระคายบนผิวแถวซอกคอเบาๆ ลำเอ่ยกระซิบด้วยข้อความที่ชวนให้หัวใจวายลงตรงนี้

“เมียใหม่ยั่ว”

“…”

“แข็งเลย”  

ขะ...แข็ง

บึ้มมมมม

สติแตก สติแตกรอบที่เท่าไรแล้วเนี่ย กรี๊ดดดดดดดดดด (กรีดร้องในใจ)

ฉันตั้งหน้าตั้งตาแสดงต่ออย่างไม่มีสติ เต้นยั่วยวนและนัวเนียกับร่างสูงตรงหน้าตามบทบาทที่ได้รับอย่างไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ ไม่นานนักคุณรามก็ก้มต่ำลงมาใกล้ ก่อนจะกดแทรกใบหน้าและจมูกโด่งรั้นลงไปนัวเนียอยู่แถวซอกคอ

“ไหว?” เหมือนร่างสูงจะสัมผัสได้ว่าฉันตัวสั่น หอบหายใจอย่างแรง อีกทั้งยังตกใจจนเก็บอาการไม่อยู่ เขาจึงกระซิบถามขึ้นอย่างแผ่วเบา มือใหญ่อ้อมไปด้านหลังก่อนจะวางแหมะลงบนแผ่นหลังบางเพื่อช่วยพยุงร่างที่กำลังสั่นคลอนของฉันไว้ ปลายจมูกโด่งร้อนยังคงทำหน้าที่พ่นลมหายใจร้อนรุ่มเข้าสู่ซอกคอขาวผ่องอย่างไม่หยุดยั้ง มือใหญ่ที่แตะไล้อยู่บนแผ่นหลังเริ่มขยับไล้วนไปทั่วบริเวณ

“วะ...ไหวค่ะ” ฉันตอบรับออกไปเสียงสั่น ขาสองข้างขยับไปมาไม่หยุด ไม่ใช่ว่าแสดงดีหรืออะไร แต่มันสั่นเกินกว่าจะควบคุมต่างหาก

“คัตตต ผ่านน พักครับ เตรียมเปลี่ยนไปถ่าย ซีน 4 ได้เลย” เสียงสั่งพักเหมือนดั่งสวรรค์มาโปรด ฉันรีบออกแรงดันอกแกร่งให้ร่างสูงผละออกไปช้าๆ จมูกโด่งรั้นแตะลงบนผิวเนื้อแถวนั้นอย่างแรงหนึ่งครั้ง ก่อนจะผละออกไปอย่างอ้อยอิ่ง

เกิดมายี่สิบปี ฉันไม่เคยอยู่เหนือความควบคุมขนาดนี้มาก่อนเลย ฉันไม่เคยสติแตกกับผู้ชายคนไหนและก็คิดว่าคงไม่มีผู้ชายคนไหนทำให้ฉันเป็นแบบนี้ได้เลยด้วยซ้ำ จะมีก็แต่ผู้ชายอย่างคุณรามนี่แหละ ที่ทำให้ฉันเป็นบ้าเป็นหลังได้มากขนาดนี้


“ซีน 4 คัท 1 เทค 2 Action” หลังจากที่ผ่านฉากนั้นมาได้อย่างหวุดหวิด ฉันก็เดินออกไปพักผ่อนและเปลี่ยนชุดเพื่อถ่ายซีนใหม่ หลังจากพักไปร่วม ครึ่งชั่วโมงพี่เต้ก็สั่งการให้ทุกคนกลับมารวมตัวกันและเริ่มถ่ายทำฉากต่อไปทันที

ซึ่งฉากนี้เป็นเหตุหารณ์หลังจากที่พระเอกจับได้ว่าภรรยาของตัวเองมีชู้ไปทั่ว เขาจึงต้องการประชดประชันผู้หญิงคนนั้นโดยนัดให้ฉันออกมาเจอ พร้อมๆ กับภรรยาสาวของตัวเอง

เมื่อเสียงสั่ง Action ดังขึ้น ฉันก็มีหน้าที่เดินเยื้องย่างเข้าไปหาคุณรามที่นอนเปลือยแผ่นอกอยู่ริมสระน้ำ ด้วยสีหน้าและแววตาที่เป็นห่วงเป็นใย ฉันค่อยๆ นั่งลงบนเก้าอี้ตัวเดียวกับเขา ก่อนจะแตะไล้ฝ่ามือเล็กลงที่ข้างแก้มสากระคายเบาๆ ให้ตายเถอะ ดวงตาคมเข้มแบบนิ่งเนือยของเขา กำลังจ้องมาทางฉันอย่างโหยหา...น่าสงสารจัง

ด้วยความเผลอไผลและสงสารในแววตาคู่นั้น ร่างกายฉันมันก็เอนลงไปด้านล่างช้าๆ อกอวบอิ่มบดเบียดลงบนแผงอกแกร่งเบาๆ ก่อนที่ริมฝีปากบางเบาจะแตะไล้ลงไปบนริมฝีปากหนาอย่างต้องการปลอบใจ

สองมือเล็กยังคงแตะไล้ไว้ที่ค้างแก้มอย่างเดิม แต่สิ่งที่ต่างออกไปก็คือริมฝีปากหนาของร่างสูงกลับขยับเบาๆ จูบไล้ที่ริมฝีปากฉันช้าๆ สองมือแกร่งรั้งร่างฉันให้เข้าไปแนบชิด ก่อนที่ริมฝีปากหยักลึกจะตวัดดูดเม้มและจูบซับอย่างเอาแต่ใจ ลิ้นร้อนแตะไล้และสอดแทรกเข้ามาภายในโดยไม่ทันตั้งตัว เสียงอื้อหือ อ้าหา และคำอุทานต่างๆ นานา ดังขึ้นมาจากทีมงานที่อยู่รอบข้าง หากแต่ไร้ซึ่งเสียงสั่งคัตและการเอ่ยห้ามใดๆ จากพี่เต้ผู้กำกับ

ความจริงแล้วบทที่ฉันต้องเล่น มีเพียงการจ้องมองเขาด้วยความเห็นอกเห็นใจและลูบไล้แก้มสากระคายด้วยความเจ็บปวดเท่านั้น ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่เราสองคนทำอยู่เลยสักนิด

“ราม! ฮึก” และแล้วแม่นางเอกก็เดินเข้ามา เสียงอ่อนหวานเอ่ยเรียกชื่อผู้เป็นสามีด้วยน้ำเสียงแหบพร่าและสุดแสนจะชอกช้ำ ถ้าไม่นับเรื่องนิสัยชั่วๆ และมั่วไปทั่ว ยัยนี่ก็นับว่าเป็นนักแสดงที่ดีคนนึงเลยนะ

เดี๋ยว! แล้วฉันจะไปชมมันทำไม!!

“หึ” ทันทีที่เราผละริมฝีปากออกจากกัน คุณรามก็หัวเราะในลำคอด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันและเสียใจอย่างแรง แววตาคมที่เคยนิ่งเนือยและเรียบเฉยกลับฉายแววดุดันจนถึงขีดสุด

ทันทีที่โทสะเข้าครอบงำ ร่างสูงก็ตวัดแขนแกร่งมาโอบรอบเอวฉัน ก่อนจะรั้งให้ถลาเข้าไปทาบเกยอยู่บนตัวเขาอย่างง่ายดาย จากนั้นร่างสูงก็บดเคล้าริมฝีปากลงมาอย่างรุนแรง เรียวฟันคมกระแทกกับผนังอ่อนนุ่มในอุ้งปากดังกึก

กลิ่นคาวและความเค็มของเลือดลอยคละคลุ้งไปทั่ว จนฉันแทบจะแยกไม่ออกว่าเจ็บเพราะปากแตกหรือเพราะเขาจูบฉันแรงเกินไปกันแน่ หลังจากนั้นร่างสูงก็ถอดถอนริมฝีปากออกไปช้าๆ ก่อนจะพลิกร่างฉันให้ลงไปนอนราบลงบนเก้าอี้ตัวยาวและบดริมฝีปากลงมาอีกครั้ง

นอกจากจะตะโบมจูบดูดดื่มลงมาแล้ว ร่างสูงยังลูบไล้มือใหญ่ไปทั่วผิวกายนุ่มลื่นที่โผล่พ้นออกมาจากชุดว่ายน้ำตัวจิ๋วอย่างรุนแรง แรงจนมันขึ้นรอยนิ้วมือทั้งห้าของเขาทันทีที่เขาปล่อยมือออก

“รามคะ ฮึก ฮือ ฉัน... ฮึก” เสียงแหบแห้งและเศร้าโศกของหญิงสาวผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาดังขึ้น มันทั้งแหบแห้งและน่าสงสาร หากแต่แววตาคมเฉี่ยวที่จ้องมาทางฉันกลับเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา

หึ! พอกล้องเบนไปอีกทาง ธาตุแท้ก็ออกเลยสินะ! หวงหรอผู้ชายคนนี้น่ะ หวงสิ หวงให้ตายไปข้างนึงเลย

ทันทีที่เห็นแววตาแสนเคียดแค้นของผู้หญิงคนนั้น ฉับก็เอื้อมมือขึ้นไปโอบรอบลำคอแกร่งช้าๆ ก่อนจะขยับริมฝีปากตอบรับจุมพิตเร่าร้อนที่ร่างสูงส่งมาให้ ลิ้นเล็กถูกส่งออกไปด้านนอก ก่อนจะเล็มไล้ไปตามซี่ฟันขาวสะอาดและแทรกเข้าไปหยอกเย้ากับลิ้นแกร่งอย่างท้าทาย

เท่านั้นยังไม่พอฉันยังแอ่นตัวขึ้นไปด้านบนเพื่อบดเบียดหน้าอดอวบอิ่มเข้าไปถูไถกับอกแกร่งของเขาอย่างร้อนแรง สองขาเรียวตวัดพาดไปตามสะโพกสอบและไล้ปลายเท้าไปตามเรียวขาใหญ่ของคุณรามอย่างยั่วยวนด้วย

เสียงฮือฮาและซี๊ดซ๊าดจากทีมงานในกองถ่ายดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง นี่ถ้าไม่รู้ว่ากำลังถ่าย MV ฉันต้องคิดว่าตัวเองกำลังถ่ายหนังโป๊อยู่แน่ๆ

แค่ต้องการยั่วผู้ชาย...ฉันต้องทำถึงขนาดนี้เลยหรอ!

แค่อยากปั่นหัวยัยนั่น...ฉันต้องลงทุนมากขนาดนี้เลยหรอ

คำตอบคือ...ใช่ ฉันต้องทำ! และฉันเต็มใจที่จะทำมันอย่างมากด้วย J

ไม่นานนักจากจูบที่เร่าร้อนเป็นทุนเดิม ก็เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นจูบสุดเร่าร้อนแห่งความปรารถนาทันที และแล้วแม่นางเอกคนดีศรีกรุงเทพฯ ก็วิ่งหนีออกไปพร้อมกับน้ำตาที่ไหลบ่าอย่างน่าสงสาร ซึ่งแน่นอนว่าเมื่อพระเอกอย่างคุณรามเห็น ก็เป็นอันต้องใจอ่อนยวบยาบ เขาเด้งตัวผลักไส้ฉันออกไปอย่างรุนแรง ก่อนจะวิ่งตามยัยนั่นไปด้วยความรู้สึกผิดที่ฉายอยู่ในแววตาคมคู่นั้น


4 ชั่วโมงผ่านไป

“คัตตตตตตต ผ่านนนนน ดีมากครับทุกคน วันนี้เลิกกองได้” ในที่สุดเสียงประกาศเลิกกองก็ดังขึ้น หลังจากอารมณ์ในตอนนั้น เราก็ถ่ายทำฉากยั่วยวนเพิ่มอีกเป็นสิบเทค ทั้งนัวเนีย ทั้งจูบอย่างดูดดื่ม ทั้งทำท่าทางเหมือนกำลังจะร่วมรักกัน

ซึ่งนั่นก็ทำให้ฉันรู้สึกสะใจเป็นอย่างมาก บอกตามตรงว่าฉันไม่เคยทำงานที่มันแรงขนาดนี้มาก่อน จูบอย่างมากก็แค่การแตะริมฝีปากกับพระเอกเบาๆ แต่งานนี้น่ะ ทั้งจูบ ทั้งอ่อย ทั้งยั่ว ทั้งฟัด บอกคำเดียวว่า ถ้าย้อนกลับไปอยู่ในยุค 90 ฉันคงขายไม่ออกแน่ๆ ชีวิตนี้คงไม่มีชายใดรับเป็นเจ้าสาวอย่างแน่นอน

แต่มันก็คุ้มซะยิ่งกว่าคุ้ม เพราะนอกจากจะได้ลวนลามคุณรามจนหนำใจแล้ว ยัยต้นหลิวยังมองฉันอย่างอิจฉาตาร้อน แน่ล่ะ ถึงยัยนั่นจะเป็นนางเอก แต่เชื่อไหมว่า ไม่มีฉากไหนที่ถึงเนื้อถึงตัวคุณรามเท่าฉันเลยสักฉาก หึ!

นอกจากจะถือเป็นวันที่ฉันสะใจที่สุดในชีวิตแล้ว ฉันก็นับว่ามันเป็นวันที่ฉันสติแตกที่สุดในชีวิตเช่นกัน ไม่คิดว่าจะมีวันนี้ได้เลย ทุกครั้งที่เข้าใกล้คุณราม ทุกครั้งที่มีฉากแนบชิดนัวเนียกันเกิดขึ้น เขา...มักจะตื่นตัวและแข็งขืนเสมอ จนบางฉากฉันถึงกับควบคุมสติไม่อยู่ ยังดีที่คุณรามคอยช่วยให้ฉันสามารถทรงตัวอยู่ได้และยังช่วยให้ฉันแสดงได้จนจบ

บอกตรงๆ ว่าตอนนี้ตัวฉันยังสั่นไม่หายเลย

“สั่นยั่ว?”

“อ๊ะ ฮื่อ” ฉันสะดุ้งและครางออกมาอย่างตกใจ เมื่อร่างสูงเดินมาซ้อนอยู่ทางด้านหลัง น้ำเสียงทุ้มแหบเอ่ยแซวอย่างไม่ทันตั้งตัว นั่นยังไม่เท่ามือร้อนที่แตะไล้อยู่บนช่วงเอวเปล่าเปลือยอย่างวาบหวิว

“หึๆ” ร่างสูงละมือออกจากผิวช่วงเอวช้าๆ ก่อนจะหัวเราะในลำคอเบาๆ

“คุณราม”

“…”

“อย่าแกล้งแบบวันนี้ได้ไหมคะ L”  พูดไปพร้อมกับเบะปากไปด้วย ดูสิเขาจะยังใจร้ายแกล้งฉันได้ลงคอไหม

“ได้...มั้ง” มั้ง!! มั้งใส่กันแบบนี้เลยหรอ O[]O

“คุณราม!” ตะโกนออกไปด้วยความหงุดหงิดขั้นสุด!!

“หายรึยัง” ทันทีที่ฉันตั้งใจจะโวยวายใส่ อยู่ดีๆ เขาก็เปลี่ยนเรื่องขึ้นมา

“หาย? หายอะไรคะ?” ด้วยความที่ร่างสูงถามขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ฉันจึงได้แต่ทำหน้างงและหันไปถามเขาอย่างไม่เข้าใจ หายคืออะไร อะไรคือหาย

 “ประจำเดือน”

“อ๋อ มาแล้วค่ะ” ฉันตอบ ก่อนจะออกเดินเพื่อกลับไปยังห้องแต่งตัว อยากอาบน้ำ อยากเปลี่ยนชุดใจจะขาด กลิ่นคลอลีนติดตัวจนจะอ้วกอยู่แล้วเนี่ย

หมับบบบ

“หัดนอนให้เป็นเวลา จะได้ไม่ต้องกินยา” ยังไม่ทันได้ก้าวเข้าไปในห้องแต่งตัว ฝ่ามืออุ่นร้อนของคนตัวสูงก็วางแหมะลงบนเรือนผมเปียกชื้นของฉันเบาๆ คุณรามจับหัวฉันโยกไปมาเบาๆ ราวกับกำลังเล่นกับเด็กน้อยยังไงอย่างงั้น

“ค่ะ คุณหมอ” ฉันหันกลับไปฉีกยิ้มกว้างตอบรับคนตัวสูงทันที แต่แล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นเงาของร่างเพรียวบางของใครอีกคน

ที่แท้...ที่เขาทำไป มันก็แค่ละครฉากนึงที่ใช้กำจัดผู้หญิงคนนั้นเท่านั้นเอง

แล้วยังไงล่ะ...

ฉันไม่มานั่งท้อ นั่งซึมเศร้า หรือเสียใจกับเรื่องแค่นี้หรอก คุณรามทำแบบนี้ก็ดีแล้ว อย่างน้อยเขาก็เลือกที่จะใช้ฉันแทนที่จะเป็นผู้หญิงคนอื่น เพื่อกำจัดยัยนั่นออกไป ส่วนฉันก็ได้ทำให้ยัยต้นหลิวอกแตกตายไปด้วย อีกอย่างยิ่งคุณรามเปิดทางให้ขนาดนี้แล้ว ฉันนี่แหละจะเดินหน้าอ่อยอย่างเต็มที่ อีกไม่นานหรอก คุณรามนี่แหละที่จะเป็นคน หันมาตกหลุมรักฉันจนหัวปักหัวปำ

งานนี้น่ะ คุ้มซะยิ่งกว่าคุ้มเชื่อสิ ตัวเล็กคอนเฟิร์ม


----- 100 % -----


กลับจากสัมมนาแล้วน้า หลังจากนี้จะมาอัพบ่อยๆ

ก่อนกดออก เม้นต์ให้ข้าน้อยด้วยเถิด 555

ขอเม้นต์หน่อยยยยยย

( อ้อนสุดดดดดดด >w< )



รามสูร (ราม) 

Cast... Sehun (EXO) 

"เมียใหม่ โคตรเด็ด"

​ตัวเล็ก (เล็ก)  

Cast...Irene (Red velvet) 

"คุณราม อ่ะ อ๊ะ"


​​ต้นหลิว (หลิว) 

Cast...คยองรี (9MUSES)

"กรี๊ดดดดดดดดดด"



ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว