ขอบคุณที่ติดตามเรื่องราวความรักของชาร์ปคิวนะคะ :)

OMG ผมท้องกับเจ้านาย 16

ชื่อตอน : OMG ผมท้องกับเจ้านาย 16

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 69.8k

ความคิดเห็น : 67

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.พ. 2560 13:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
OMG ผมท้องกับเจ้านาย 16
แบบอักษร

OMG ผมท้องกับเจ้านาย 16

 

By : กระดุ๊กกระดิ๊ก

 

 

 

 ชาร์ปกับคิวมาเที่ยวทะเลเป็นเวลา3วันแล้ว โดยที่ขิมก็เข้ามาวุ่นวายอยู่เรื่อยๆ ซึ่งก็ทำให้คิวเกิดอาการหึงแต่ก็ได้พูดหรือแสดงอาการอะไรออกไป

 

 

 

“เป็นอะไรรึเปล่า   ทำไมไม่ค่อยพูดเลย”  ชาร์ปเอ่ยปากถามคิวขณะที่นั่งกินข้าวที่ร้านริมหาดอยู่

 

 

 

“เปล่า” คิวตอบออกไปสั้นๆ

 

 

 

“โอเค  ไม่อยากบอกก็ไม่เป็นไร” ชาร์ปเองก็ไม่ได้คาดคั้นอะไรเพราะวjากลัวคิวจะอารมณ์ไม่ดี

 

 

 

“อ้าว  ชาร์ป” เสียงของขิมทักขึ้นเมื่อเห็นชาร์ป

 

 

 

“อืม” ชาร์ปเองก็ตอบรับออกไป  ตอนแรกๆที่ขิมเข้ามาหาเข้าที่บ้านบ่อยๆชาร์ปเองก็ไม่ได้รู้สึกอะไร  แต่พักหลังที่มาบ่อยเสียเหลือเกินก็เริ่มทำให้ชาร์ปนั้นรำคาญ

 

 

 

“ขอตัว” คิวพูดและเดินออกไปจากตรงนั้นทันที

 

 

 

“คิว!!” ชาร์ปเรียกคิวแต่ก็ไม่ทันเพราะคิวเดินออกไปอย่างรวดเร็ว

 

 

 

“เดี๋ยวสิชาร์ป  นั่งเป็นเพื่อขิมก่อน” ขิมพูดอย่างออดอ้อน

 

 

 

“ปล่อยเราขิม  เราจะไปตามเมีย” ชาร์ปหันมาพูดกับขิมอย่างอารมณ์เสีย   ตอนนี้เขารู้แล้วว่าคิวนั้นเป็นอะไร

 

 

 

“ชาร์ป!!”  ขิมตะโกนเรียกชาร์ปแต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว

 

 

 

“เพราะแกเลยคิว!!” ขิมพูดออกมาอย่างหงุดหงิด

 

 

 

 

.....

 

 

“คิวรอผมก่อน” ชาร์ปพูดเมื่อวิ่งตามคิวมา

 

 

 

“ตามมาทำไม” คิวหันไปถามชาร์ปเสียงแข็ง

 

 

 

“แล้วคุณหนีผมมาทำไม  เรามากินข้าวด้วยกันอยู่นะ” ชาร์ปเองก็ถามคิวออกไป เพราะอยากรู้ว่าคิวจะตอบว่าอย่างไร  แต่ถึงแม้ไม่ตอบเขาก็รู้แล้วว่าคิวนั้นเป็นอะไร

 

 

 

“เปล่าซะหน่อย  ก็อิ่มแล้ว” คิวพูดออกมาเสียงแผ่ว

 

 

 

“งั้นหรอ..ไม่ใช่ว่าหึงผมหรอ” ชาร์ปเองก็หยอกถามและเดินเข้าไปหาคิว

 

 

 

“อะไร  มั่ว”  คิวเองก็พูดออกมาทั้งที่ยังก้มหน้าอยู่

 

 

 

“คุณมีสิทธิ์ทุกอย่างในตัวผมนะคิว” ชาร์ปพูดและก้มลงไปจูบบนเรือนผมของคิวอย่างแผ่วเบา

 

 

 

“ถ้าผมบอกว่าผมหึงคุณ...  ผมไม่ชอบที่คุณอยู่ใกล้ผู้หญิงคนนั้น คุณทำให้ผมได้ไหม” คิวเงยหน้าขึ้นมามองชาร์ปและถามออกไป

 

 

 

“แน่นอนที่รัก...เพื่อคุณผมทำได้ทุกอย่าง” ชาร์ปพูดและก้มลงไปจูบบนหน้าผากสวยของคิว  คิวเองก็หลับตารับสัมผัสที่อ่อนโยนนั้นเหมือนกัน

 

 

 

“ผมรักแค่คุณนะครับ” ชารปพูดบอกเพื่อให้คิวเชื่อใจและมั่นใจในตัวเขา

 

 

 

“อืม” คิวเองก็ตอบรับออกมา

 

 

 

“ไม่คิดจะบอกว่ารักผมบ้างหรอ” ชาร์ปถามและแสร้งทำเป็นน้อยใจ

 

 

 

“ไม่เอา  เขาบ้านเถอะ มันหนาว” คิวพูดออกมาอย่างเขินๆและเดินเข้าบ้านทันที ชาร์ปเองก็เดินตามคิวเข้าบ้านอย่างอารมณ์ดี

 

 

 

.....

 

 

 

“ฮึ๊ย...น่าโมโหชะมัด ฮึ๊ยๆๆๆๆ”  ขิวโวยวายบนโซฟาที่บ้านของอาตนเอง

 

 

 

“เป็นอะไรยายขิม” เสียงขออาสาวสวยของขิมถามขึ้น

 

 

 

“ก็ชาร์ปน่ะสิอา..มีเมียเป็นผู้ชายอ่ะ  แถมยังดูรักๆๆๆๆกันมากด้วย” ขิมพูดอย่างอารมณ์เสีย

 

 

 

 

“แล้วไม่ดีรึไง” อาของขิมเดินมานั่งโซฟาข้างๆขิม

 

 

 

“ดีอะไรล่ะ หนูอยากได้ชาร์ปคืนเลยนี่  แทนที่จะได้คืนมาง่ายๆเลยยากกว่าเดิมอีก” ขิมพูดอย่างตรงไปตรงมาเพราะกับอาขิมไม่เคยปิดอะไรอยู่แล้ว

 

 

 

 

 

“แกคิดว่าเขาจะเอาแกรึไงยายขิม” อาของขิมก็พูดอกไปตรงๆไม่แพ้กัน

 

 

 

“ทำไมล่ะอา  หนูอ่ะ ออกจะสวย  น่ารัก  อ้อนเก่งขนาดนี้” ขิมพูดพร้อมทำท่าทางตามไปด้วย

 

 

 

“ฮ่าๆ ยายบ้า  ไม่ค่อยเลยนะแกนี่” อาของขิมก็ตลกกับท่าทางของขิม

 

 

 

“อา  หนูอยากได้ชาร์ปคืนนนนนน”  ขิมูดและเอาหน้าไปถูที่แขนของอาตนเอง

 

 

 

“ขิม..คนเราอ่ะนะ  บ้างครั้งก็ไม่จำเป็นต้องได้ในสิ่งที่ตนเองต้องการทุกอย่างหรอก” อาของขิมพูดให้ขิมฟัง

 

 

 

“ทำไมล่ะอา” ขิมเองก็ถามออกไป

 

 

 

“โลกมันไม่สวยงามขนาดนั้น ... แกคิดว่าแกดีแกสวยแต่บ้างครั้งชาร์ปเขาอาจจะไม่ได้อยากได้คนที่ดีหรือว่าคนที่สวยหรอก ขิม..ความรักมันไม่ได้อยู่ที่สมอง  ความรักมันอยู่ที่ตรงนี้” อาของขิมพูดและเอานิ้วไปจิ้มที่อกข้างซ้ายของขิม

 

 

 

“แล้วลองคิดดูดีๆนะ  ว่าชาร์ปเขารักแกจริงไหม  ตอนที่แกคบกับชร์ปน่ะ  ฉันก็ไม่เห็ว่าชาร์ปเขาจะใส่ใจอะไรแกมากมายเลยนะ  ผิดกับคุณคิวมากๆเลย  ชาร์ปดูแลคิวอย่างดี” อาของขิมพูดออกมาอีก

 

 

 

 

“แต่ว่าอา...”

 

 

 

 

“อย่าทำตัวแบบนี้เลยขิม  ความรักคือการเสียสละ...แกเคยได้ยินไหม  แต่วานะ..ฉันคิดว่าแกก็ไม่ได้รักชาร์ปหรอก  แต่แกอย่างจะสบายมากกว่าเป็นถึงเมียผู้บริหารบริษัทยักษ์ใหญ่สบายไปทั้งชาติ  ฉันพูดถูกไหมล่ะ” อาของขิมพูดออกมา

 

 

 

 

“ก็จริงอ่ะอา  ถามว่าตอนนี้ขิมรักชาร์ปไหม...ก็ไม่อ่ะ  แต่ว่าก็อยากสบายนี่น่า” ขิมเองก็พูดออกตามที่อาบอกเพราะว่าขิมรู้สึก

อย่างนั้นจริงๆ

 

 

 

“ฉันเลี้ยงแกได้หรอกยายขิม  ไม่เห็นต้องไปเกาะผู้ชายกินเลย”  อาของขิมพูดพร้อมกับเอามือลูบหัวขิมเบาๆ

 

 

 

“ค่ะ”

 

 

 

 

.....

 

 

 

เช้า

 

 

 

ชาร์ปตื่นขึ้นมาก่อนและสั่งอาหารเช้ากับทางรีสอร์ททันทีเพราะเขารู้ว่าคิวตื่นมาต้องหิวแน่ๆ

 

 

 

“ชาร์ป...” ก็เป็นเหมืนเดิมทุกเช้าที่ขิมเป็นนำอาหารมาเสิร์ฟ

 

 

 

“เราคุยกันหน่อยดีไหม”  เป็นชาร์ปที่พูดออกไป

 

 

 

“คุยอะไรหรอ” ขิมถามออกไปอย่างงๆ

 

 

 

“นั่งนี่สิ  เอาอาหารวางไว้ตรงนี้เลย” ชาร์ปบอกเลยเชิญขิมนั่งลงที่โต๊ะรับแขกหน้าบ้าน

 

 

 

“เรื่องของเราน่ะ เรารู้นะว่าตอนนี้ขิมที่เขามาหาเราบ่อยๆเพราะอะไร  แต่คือเราคิดว่ามันเป็นไปไมได้หรอก” ชาร์ปพูดออกมาอย่างตรงๆ

 

 

 

 

“เพราะอะไรหรอชาร์ป  ทำไม...” ขิมถามออกไป  ที่จริงเมื่อวานที่อาของขิมพูดขิมเองก็พยยามตัดใจ  แต่เมื่อชาร์ปพูดอย่างนี้ขิมก็อยากรู้อยู่เหมือนกัน

 

 

 

“ตอนนี้เรามีคิว...แต่ถึงเราไม่มีคิว เรื่องของเราก็เป็นไปไม่ได้หรอก..” ชาร์ปพูดออกมา

 

 

 

“ชาร์ปรักคิวมากขนาดนั้นเลยหรอ”  ขิมอดไม่ได้ที่จะถามออกไป

 

 

 

“ใช่  รักมาก อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน  ไม่อยากให้ห่างตัว  ไม่อยากให้ไปไหน อยากให้อยู่ข้างๆตลอดเวลา เราน่ะ...  ไม่เคยคิดเรื่องสร้างครอบครัวเลยนะ  แต่คิวทำให้เราล้มเลิกความคิดนั้น  เราอยากจะสร้างครอบครัวก็เพราะคิว  เพราะฉะนั้น..ขิมเราขอแหละ  ขอให้เราได้อยู่กัยครับครัวอย่างมีความสุขเถอะนะ”

 

 

 

“ก็ได้ชาร์ป  เราขอพูดบ้างนะ...เอาจริงๆอ่ะ เราก็ไม่ได้รักชาร์ปหรอก แต่มันก็อดไมได้อ่ะนะ  ขอโทษแหละกัน  เราจะไม่ทำอย่างนั้นอีกแล้ว  แต่เรา...เป็นเพื่อนกันได้ใช่ไหม” ขิมถามออกมาเสียงแผ่ว  เพราะกลัวว่าชาร์ปไม่อยากได้เขาเป็นเพื่อน

 

 

 

“แน่นอนเราเป็นเพื่อนกันได้อยู่แล้ว” ชาร์ปตอบกลับออกไป  และรู้สึกดีใจที่ขิมยอมที่จะหลีกทางให้เขาอย่างง่ายดาย

 

 

 

“ขอบคุณนะ  เราไปก่อนล่ะ  จะไปช่วยอาน่ะ” ขิมพูดลา และเดินออกไปทันที

 

 

 

 

“ออกมาเถอะครับ” ชาร์ปพูดออกมา

 

 

 

“คิวออกมาเถอะ  ผมรู้นะว่าคุณแอบอยู่ตรงนั้น” ชาร์ปพูดเมื่อเห็ว่าคิวแอบยืนหลบอยู่หลังม่านขณะที่เขาและขิมกำลังนั่งคุยกัน

 

 

 

“แฮะๆ ก็ผมไม่อยากเสียมารยาทนี่” คิวเองก็พูดอย่างอายๆ

 

 

 

“สบายใจได้นะครับ  และทุกอย่างที่ผพูดน่ะ  ก็เรื่องจริงด้วย”  ชาร์ปพูดบอกคิว

 

 

 

“คุณรักผมมากขนาดนั้นเลยหรอ”  คิวถามอย่างข้องใจ

 

 

 

“แน่นอนสิ ผมรักคุณจริงๆ”  ชาร์ปพูดบอกคิว

 

 

 

“ตั้งแต่เมื่อไร  ทั้งๆที่เราก็เริ่มต้นกันไม่ดีเลย”  คิวถามออกไปด้วยเสียงที่สั่นระริก

 

 

 

“ผมขอโทษ....  แต่ผมก็ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไร  แต่มารู้ตัวอีกทีก็ไม่อยากให้คุณเป็นอะไร  อยากให้อยู่ตรงนี้  อยากให้คุณรักผม....” ชาร์ปพูดขอโทษเพราะรู้สึกกับคิว  แต่พูดบอกความรู้สึกของตนเองออกไป

 

 

 

“เอ่อ...กินข้าวดีกว่าเนาะ”  คิวรีบเปลี่ยนบรรยากาศเมื่อชาร์ปเริ่มทำให้ตนเองนั่นเขิน

 

 

 

“หึหึ  เชิญครับ” ชาร์ปพูดและลงมือทานอาหารไปพร้อมกับคิว

 

 

 

....

 

 

 

ตกเย็น

 

 

 

ชาร์ปพาคิวไปเล่นน้ำตามที่สัญญาเอาไว้  ซึ่งคิวเองก็เล่นอย่างสนุกสนาน รวมถึงชาร์ปด้วย  ชาร์ปมีความสุขมากที่เห็นว่าวันนี้คิวยิ้มบ่อยมาก  มันทำให้หัวใจของเขานั้นพองโตอย่างบอกไม่ถูก

 

 

 

“สนุกใช่ไหมครับ”  ชาร์ปถามคิวระหว่างที่เดินกลับบ้านพัก

 

 

 

“อื้อ  สนุกมากๆเลยล่ะ” คิวเองก็หันมาตอบชาร์ป

 

 

 

“ผมดีใจ ที่คุณมีความสุข” ชาร์ปพูดออกมาอย่างจริงใจ

 

 

 

“ชาร์ป.... “ คิวพูดและหันไปมองหน้าชาร์ป  ที่พูดและมีน้ำตาคลอยอยู่ที่หน่อวยตาคม

 

 

 

“ผมขอโทษที่ก่อนหน้านี้ทำไมไม่ดีกับคุณ  แต่ได้โปรดให้ผมได้ดูแลคุณด้วย”  ชาร์ปพูดออกมาอีก

 

 

 

“ทุกวันนี้คุณก็ดูแลผมอยู่แล้วนี่” คิวเองก็พูดออกไปเมื่อเห็นว่าชาร์ปจริงจังมาก

 

 

“ครับ  แต่ผมจะดูแลคุณให้มากกว่านี้  ให้โอกาสผมอีกนะ” ชาร์ปพูดออกมาอีก

 

 

 

“คิว..... คุณรักผมไหม” ชาร์ปถามออกไปเสียงแผ่ว  เขาพียงแค่อยากได้ยินประโยคนั้นสักครั้ง

 

 

 

“.....”  แต่คิวเลือกที่จะเงียบเพราะยังไม่กล้าที่จะพูดออกไป

 

 

 

“ได้โปรดตอบ...ที่รัก ได้โปรดผมที” ชาร์ปพูดออกมาเสียงแผ่วกว่าเดิม

..

 

 

..

..

..

..

..

..

.

..

..

..

..

..

..

..

 

 

“รัก...รักชาร์ป”

 

 

 

 

To be con

 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

เล่นขิมแค่เบาๆพอเนาะ  เพราะว่าไรท์ก็ชอบดาซมเหมือนกัน(สงสารอ่าาา)  เป็นไงบ้างตอนนี้ happy มากกกกกกกกกกกกกกกกมั้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

 

 

อย่าลืมให้กำลังใจไรท์ด้วยการ  กดไลค์นิยานเรื่องนี้ โหวตและก็คอมเม้นกันเยอะๆน้าาา(ช่วงคอมเม้นหาย  กำลังใจเลยหายตามไปด้วยเลยอ่าาาาาาาาาาาา)  ไรท์ะได้happy มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว