ขอบคุณที่สนับสนุนนิยายของ ยายอ้วนคนนี้เด้อ รักๆ

กูมันผู้ชายมีผัว!

ชื่อตอน : กูมันผู้ชายมีผัว!

คำค้น : นิยายy เจ้หมอน เฮียเก่ง ผู้กองเหน่ง อีหมอนตลาดแตก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.2k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ต.ค. 2561 20:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กูมันผู้ชายมีผัว!
แบบอักษร


ร่างบางหลับตาปี๋เกร็งจนตัวสั่นกลัวว่าไอ้เด็กบ้านี่มันจะทำอย่างที่มันพูดจริงๆแต่เปล่าเลยปากหยักแสยะยิ้มร้ายก่อนจะพูดออกมาว่า...

"คิดว่าตัวเองเป็นนางเองรึไงกูไม่ใช่พวกวิปริตทางเพศเหมือนพวกมึงนะ....เกิดมาเสียดายของสิ้นดี"


ว่าจบร่างสูงก็ผละออกจากตัวร่างบางแล้วหยิบเงินจากกระเป๋าของหมอนออกไปหน้าตาเฉย


ร่างบางได้แต่นอนดูการกระทำของเด็กปากดีเงียบๆคำพูดของเก่งมันทำอะไรเขาไม่ได้หรอกแต่ไอ้เหตุการณ์เมื่อกี้ต่างหากล่ะที่ทำให้เขาหัวใจแทบวาย....

'มึงจูบหน้าผากกูเพื่อ!!!'


"เอากุญแจห้องไปด้วยเผื่อกูจะออกไปข้างนอก"หมอนพูดบอกร่างสูงในขณะที่กำลังจะเดินออกจากห้องในเมื่อเขาไม่ได้ไปกับคนรักงั้นก็ไปต่อขาที่ขาดให้วงก็ได้..ไหนๆก็แต่งตัวแล้วไม่อยากเก้อ


"ไปไหน"เก่งชะงักเท้าปิดประตูแล้วเดินมาถามเสียงดุ


"ไปไหนมันก็เรื่องของกูเถอะมึงจะไปก็รีบไปสิ"ว่าเสียงดังราวกับคนมีความลับ 


มันก็เป็นความลับจริงๆนั่นแหละถ้าไอ้เด็กเวรนี้รู้ว่าเขาไปเล่นการพนันมีหวังมันได้โทรแจ้งตำรวจอีกแน่ๆคิดแล้วไม่อยากนึกถึงสภาพตอนนี้ตัวเองวิ่งหนีจนตกคลองน้ำดำสภาพที่เหม็นไปทั้งตัวไม่พอยังเสือกโดนตำรวจจับขังอีก!!


"เอ้า!มองหน้ากูอยู่ได้...กูรู้ว่ากูสวยไม่ต้องมอง"แม้คำพูดเหมือนจะมั่นหน้าแต่ว่ามันคือความจริงทั้งหมด


ปากนิดจมูกหน่อยแถมใบหน้าเรียวใสไร้สิวขาวอมชมพูอีกด้วยหุ่นนี้อย่าได้พูดถึงเพียวบางร่างเล็กพกพาไปไหนมาไหนสะดวกมีแต่คนอยากได้ไปครอบครองกันทั้งนั้น คงจะมีแค่เก่งละมั้งที่ไม่สะทกสะท้านอะไรนอกจากถกเถียงกันทุกวัน


"ไปส่องกระจกไปจะได้รู้ว่าที่พูดมามันไม่มี!" กระแทกเสียงใส่ ก่อนจะยืนกอดอกมองเพื่อจับผิด


"อะไรของมึง!"ร่างบางทนกับนิสัยช่างสอดรูดสอดเห็นของเก่งไม่ได้จึงถามออกไป


"ไปไหน!!"ถามย้ำคำถามเดิมอีกครั้ง


"มึงเป็นอะไรของมึงอีกเนี่ยไอ้เก่งร้อยวัน พันปีไม่เห็นจะสนใจกูหรอก....มาวันนี้เสือกทำตัวแปลกๆผีอะไรเข้าสิงมึงห๊ะ!บอกกูมากูจะได้ไล่ออกให้วุ๊!ยุ่งกับกูจริงๆ"พูดร่ายยาวจนคนฟังแทบจะหายใจไม่ทันเพราะเหนื่อยแทนเขาไม่เข้าใจสิ่งที่เก่งพยายามทำอยู่ตอนนี้เพราะอะไรเพื่ออะไร!


ปกติมันไม่เคยถามเขาด้วยซ้ำมีแต่ไล่ให้ไปที่อื่น ไม่มีคำถามว่าจะไปไหนหลุดออกมาเลยสักคำ!


"ถามก็แค่ตอบมันจะตายรึไงเตี้ย!"เน้นคำให้ฟังชัดๆว่าคนตรงหน้านั้นเตี้ยแค่ไหน!


"ก็ไม่ตายหรอกแค่ไม่อยากบอกจบม่ะ"กอดอกเชิดหน้าขึ้นพูดอย่างเหนือกว่าและมันก็ทำให้เก่งหมั่นไส้ได้อย่างดี!!


"หึ"เสียงสบถในลำคอเบาๆเปล่งออกมาจากร่างสูงทำให้ร่างบางเบ้ปากยักไหล่ทำตามอย่างล้อเลียน


ก่อนที่ร่างสูงจะก้าวเท้าออกจากห้องเขาก็ไม่ลืมล็อคประตูแต่ล็อคจากข้างนอกนะ..ในเมื่อไม่บอกว่าจะไปไหนเขาก็จะขังไว้ในห้องชะเลย


"สบตาเธอคนนี้ ไม่รู้ฉันเป็นอย่างไร ~~


เธอตราตรึงในฝัน ดั่งแสงจันทร์อันสดใส …..


ร่างบางเดินเข้าห้องน้ำเพื่อไปล้างหน้าล้างตาร้องเพลงอย่างอารมณ์ดีโดยที่ไม่รู้ตัวแม้แต่น้อยว่าตัวเองนั้นถูกขัง​!!

"เอาไปเท่าไหร่ดีน๊า~"จีบปากจีบคอพูดพลางหยิบเหรียญห้าเหรียญสิบใส่กระเป๋าเป้ใบเล็กก่อนจะเดินมาที่ประตู

กึกๆ 


"ไอ้เหี้ยยยยเก่งงงงงงง"เสียงตะโกนลั่นห้องพร้อมออกแรงทุบที่ประตูทำเอาคนที่ยืนอยู่หน้าห้องยังไม่ไปไหนหลุดขำออกมา


ผู้คนรอบข้างต่างก็พากันมองด้วยรอยยิ้มเพราะพวกเขารู้ว่าทั้งสองมันชอบแกล้งรุนแรงบางครั้งเลือดตกยางออกก็มีปีนต้นไม้เพื่อไล่ตีก็ทำมาแล้ว

"งื้อ~ไอ้เก่งเปิดประตู!!"พูดพลางกระทืบเท้ามือก็ทุบไปที่ประตูห้องเขารู้ว่าไอ้เด็กเวรนั้นมันยังอยู่ที่นี้


ถ้าในห้องนี้มีทางออกเขาคงไม่ง้อมันหรอกแต่นี้มองไปทางไหนก็มีแต่ลูกกรงจะเอาแขนออกก็ไม่ได้ที่ออกได้ก็คงเป็นนิ้วไม่รู้จะทำให้รูมันเล็กไปไหน


"เก่งมึงเปิดประตูให้กูเลย ไอ้ห่า ไอ้เด็กเวร มึงอย่ามาทำแบบนี้กับกูนะ เปิด!!!!"


เสียงจากข้างในยังคงดังสั่นเล็ดลอดออกมาข้างนอกแต่ร่างสูงก็ไม่มีท่าทีจะเปิดให้ง่ายๆแถมยังนั่งเล่นโทรศัพท์ตอบแชทคนรักและพวกเพื่อนได้นิ่งมาก...


"มึงก็ชอบไปแกล้งมันเน๊าะไอ้เก่ง ไปปล่อยมันไปสงสาร"ป้าข้างห้องเดินมาบอกเด็กหนุ่มเพราะสงสารคนที่ถูกขังอยู่ในนั้น


"เฮ้อปล่อยให้มันอาละวาดอยู่นั่นแหละป้าเดี๋ยวมันก็หายบ้าเอง"ร่างสูงถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายที่มีแต่คนสงสารร่างบาง ป้าคนนี้ไม่ใช่คนแรกที่เดินมาบอกเขาหรอกแต่มันมีมาสาม สี่คนแล้วที่บอกให้เขาเปิด

"คนที่มึงเรียกมันๆอยู่เนี่ยมันเป็นพี่มึงกี่ปีห๊า! มึงเข้าคุก 


ไม่สบาย 


เรียนติดศูนย์ติดรอ 


เสื้อผ้า ผ้าห่มของใช้


รถราคาแพงๆของพวกนี้มึงได้มาจากใคร 


ถ้าไม่ใช่มันที่มึงพูดถึงเนี่ย.....อ้าวไอเด็กนี่กูพูดยังไม่ทันจบมึงก็เดินหนีกูอีกแล้ว!!!"


แกร่ก~


"ไอ้ห่า มึงแม่งเลว...."


หมับ!


ปัง!


".....ไอเก่งมึงจะพากูไหนเนี่ยปล่อย!"


"เกาะดีๆนะมึงเดี๋ยวตก!"


เก่งไม่ได้สนใจคำพูดของใครร่างสูงเดินไปเปิดประตูแล้วดึงมือหมอนออกมาจากห้องก่อนจะยกขึ้นรถเพราะหมอนเตี้ย!แล้วสตาร์ทขับรถบิ๊กไบค์คู่ใจออกมาจากตรงนั้นทันที 

ไม่รู้จะพากันบ่นอะไนนักหนาแค่อีหมอนคนเดียวหูเขาก็จะหนวกอยู่แล้ว...โดนแม่งทุกวัน!


"มึงจะพากูไปไหนเนี่ย!!!"หมอนตะโกนถามมือก็กอดเอวสอบไว้แน่นกลัวตกร่างสูงบิดรถเร็วมากโดยที่ไม่สนใจคนข้างหลังเลยสักนิด


"มึงขับช้าๆได้มั้ยไอ้เก่งไอ้ควายยยยย"ถึงจะกลัวแค่ไหนก็ต้องด่าเพราะมันคือสไตล์หมอน


ไม่มีคำตอบใดๆออกมาจากปากคนขับยิ่งบ่นเขาก็ยิ่งเพิ่มความเร็วจนหมอนสั่นไปทั้งตัวขาเรียวก็หนีบเข้าหาคนขับไว้แน่น...ถ้าล้มมาก็คงไม่รอดตายแน่ๆ...


ร่างสูงรับรู้ถึงความกลัวของคนซ้อนมือหนาจึงเลื่อนมากุมสองมือของหมอนไว้โดยไม่รู้ตัวหมอนเพิ่มแรงกอดแล้วซบหน้าลงที่แผ่นหลังกว้าง


ถึงจะรู้ว่าเด็กนี่มันกำลังแกล้งเขาอยู่แต่จะให้เขาทำยังไงละพูดอะไรไปมันก็ไม่เคยฟังสักครั้ง นอกจากไม่ฟังแล้วมันยังจะด่าเขากลับมาอีก!

บิ๊กไบค์คันสวยราคาแพงมาจอดอยู่หน้าของโจ้พร้อมกลับร่างของคนสองคน อีกคนนั้นปกติดี ส่วนอีกคน


"อึกอ๊วกกกกกกก"อ้วกออกมาจนหมดไส้หมดพุงหลังจากรถจอด


ถ้ามันจะแกล้งกันแบบนี้นะรู้งี้ปล่อยให้แม่งขังเขาไว้ในห้องยังดีกว่า


"เป็นผู้ชายเถอะ!"ยืนกอดอกมองอย่างสมเพชไม่คิดจะเข้าไปช่วยลูบหลังสักนิดปากก็พูดเตือนให้อีกคนรู้ว่าเป็นผู้ชายอย่าทำตัวอ่อนแอหมอนหันขวับมามองทันทีด้วยความไม่พอใจปากสวยเป็น กระจับสั่นระริกกำลังคิดหาคำพูด

"แค่กๆ กูเป็นผู้ชายที่มีผัว มึงอย่ามายัดเยียดความแมนให้กู อึ๊ก โอ๊กกกก"พูดจบก็หันไปอ้วกต่อ เขารู้สึกตัวลอยได้เลยตอนนี้..


"ไอ้เก่งมาถึงแล้วทำไมมึงไม่เข้าไปข้างใน..อ้าวเจ้ก็มาด้วยเหรอไหวป่ะเนี่ย!!"โจ้เดินออกมาดูเพื่อนรัก..เขาได้ยินเสียงบิ๊กไบค์ของเก่งมาจอดอยู่หน้าบ้านสักพักแล้วแต่ทำไมเจ้าตัวมันถึงยังไม่เข้ามาข้างในเลยออกมาดู


พอมาถึงก็เห็นเพื่อนนั่งเล่นโทรศัพท์และข้างหลังเพื่อนก็คือเจ้หมอนคู่กัดเพื่อนของตัวเองกำลังนั่งพับเพียบอ้วกอย่างสวยงาม...เขาไม่รอช้าที่จะเข้าไปพยุงร่างบางให้ลุกขึ้น


ดูสภาพก็รู้แล้วว่าคงโดนเพื่อนของเขาแกล้ง!


"นอนตรงนี้ก่อนนะเจ้เดี๋ยวผมไปอาบน้ำมาให้"พูดจบร่างหนาของโจ้ก็เดินหาน้ำหาผ้ามาเช็ดปากที่เลอะของคนไร้เรี่ยวแรงทันที


หมอนถูกโจ้อุ้มเข้ามาในห้องนอนของตัวเองเพราะไม่มีเรี่ยวแรงมากพอที่จะเดินเองดีแค่ไหนแล้วที่เขายังไม่ช๊อคตาย


"สำออย"เก่งพูดขึ้นพลางเอื้อมมือไปหยิกแก้มของคนที่จะเป็นลมเล่นเบาๆตามประสาคนชอบกวนตรีน..


ถึงปากจะว่าแต่ท่าทางของความเป็นห่วงมันแสดงออกมาชัดเจนด้วยใบหน้าหล่อที่ดูเป็นกังวลอยู่ไม่น้อยแต่หมอนคงมองไม่เห็นมันแค่นั้นเอง


พรึบ!


"อย่ากวนได้ไหมกูจะอ้วก"เสียงแหบพร่าเอ่ยบอกคนที่นั่งข้างๆพร้อมกับปัดมือที่กำลังบีบแก้มทิ้ง


"อืม"มีแค่คำตอบรับในลำคอเท่านั้นก่อนที่เจ้าของเสียงมันจะลุกขึ้นออกมาโดยไม่หันมามองร่างบางเลยสักนิด


"เป็นอะไรของมึงอีกวะเนี่ย!"เขาไม่เข้าใจอาการที่เก่งเป็นอยู่หรือจะโดนผีเข้ากันนะแต่คงเป็นไปไม่ได้หรอก


'ขนาดกูยังกลัวปากหมาของมันแล้วจะนับภาษาอะไรกับผีตาดำๆวะ!..ไอ้บ้านิ่แปลกคนจริงๆ'


________________________________________

สงสารเจ้มันเนอะ จะไปหาแฟนก็ไม่ได้ไป จะไปต่อขาก็ไม่ได้ไป เจอเด็กยักษ์มันพกมาด้วย~~


(วันนี้รู้สึกว่าจะลงถี่ๆ สองสามเรื่อง อย่าพึ่งเบื่อกันเด้อจร้า)


ความคิดเห็น