ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Omega 1

คำค้น : Yaoi, NC, SM, 18+

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.4k

ความคิดเห็น : 29

ปรับปรุงล่าสุด : 11 มี.ค. 2561 20:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Omega 1
แบบอักษร

Omega 1


...VV CLUB...


        "อันนี้เป็นแชมเปญของแขกในงานนะ คอยเดินถือไว้เผื่อแขกจะเรียก"


        "รับทราบครับ" ร่างบางกล่าวรับคำก่อนจะเดินถือถาดแชมเปญจำนวนนับ 10 แก้วออกมาจากโซนห้องครัวแล้วเดินเข้าไปในงานทันที งานนี้เป็นงานเลี้ยงครบรอบ 2 ปีของ VV CLUB ซึ่งเป็นหนึ่งในคลับหรูของเมืองปาสคาล งานนี้ถูกจัดขึ้นที่บริเวณชั้นดาดฟ้าของคลับ และในงานได้มีการเชิญแขกผู้มีเกียรติมากมาย ทั้งผู้ทรงอิทธิพลของเมือง ดารา เซเลปในวงการ บลาๆๆ จนนับไม่ถ้วย


        "เครื่องดื่มครับ" ‘อาเชอร์ โลเวล’ เด็กหนุ่มอายุ 18 ปีที่เพิ่งเรียนจบมัธยมปลายหมาดๆ เขาย้ายมาอยู่ที่เมืองปาสคาลเพื่อที่จะเรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัย ซึ่งบ้านเกิดของอาเชอร์ก็นับว่าอยู่ห่างจากที่นี่มากเลยทีเดียว


        "คนเริ่มมาเยอะแล้วแฮะ" ‘จัสติน คอยด์’ เพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกับอาเชอร์ที่มารับจ็อบด้วยกันพูดขึ้น ร่างบางพยักหน้ารับเป็นการเห็นพ้องต้องกัน พร้อมกับกวาดสายตาไปทั่วๆ นั่นก็ดารา นู้นก็นางแบบ และนั่นๆๆ ทายาทตระกูลดัง งานนี้มีแต่แขกผู้รากมากดีจริงๆ และแน่นอนว่า 70% ของแขกในงานเป็น ‘อัลฟ่า’ พอนึกได้แบบนี้อาเชอร์หน้าซีดนิดๆ แหงแหละ...ในเมื่อเขาเป็นโอเมก้านี่นา แต่เพราะชีวิตจำเป็นต้องเอาตัวรอดจากในเมืองที่มีการจัดชนชั้นคนแบบนี้ เขาเลยต้องโกหกทุกๆ คนว่าเขาเป็นเบต้า แต่ก็นะ...ความลับใช่ว่าจะมีในโลก เขาเองก็รู้ แต่เขาขอเถอะ...ตลอดเวลาที่เรียนอยู่ที่นี่ อย่าให้ชนชั้นจริงๆ ของเขาปรากฏออกมาเลย เพราะถ้ามีคนรู้ว่าเขาเป็นโอเมก้า เขาคงอยู่ยาก!


        "โอ๊ะ นั่นมัน..." เสียงของจัสตินทำให้อาเชอร์หันไปมองตาม ก่อนจะพบกับร่างสูงที่มีใบหน้าเรียบนิ่งไม่บ่งบอกอารมณ์กำลังเดินเข้ามาในงาน พร้อมกับคนติดตามอีกหนึ่งคน ร่างสูงเดินมานั่งที่เก้าอี้รับรองที่ไม่ห่างจากที่อาเชอร์ยืนอยู่มากนัก และเหมือนคนตัวสูงจะรู้ตัวว่ากำลังถูกแอบมอง ตาคมจึงหันมาทันที ทำให้อาเชอร์ต้องรีบเบนสายตาหนี


        "กูไม่คิดเลยว่าคนอย่าง สเวน อีเมอร์สัน จะมาออกงานนี้ด้วย"


        "สเวน อีเมอร์สัน?" อาเชอร์ทวนชื่ออีกคน


        "เอ้า ก็ทายาทตระกูลอีเมอร์สัน หนึ่งในตระกูลสี่มหาอำนาจของเมืองปาสคาลที่กูเคยเล่าไง" อาเชอร์ร้องอ๋อออกมาทันทีเมื่อพอนึกขึ้นได้ ใช่ๆ ตอนเขามาที่นี่แรกๆ เขาได้รู้จักกับจัสตินเพราะเช่าห้องอยู่ข้างกัน และจัสตินก็ได้เล่าเรื่องเกี่ยวกับตระกูลมหาอำนาจของเมืองให้ฟัง ใช่ละๆๆ เขาพอจำได้แล้วล่ะ


        "ทำไมถึงคิดไม่ถึงอ่ะ?" อาเชอร์ถามอย่างงงๆ


        "ก็สเวนน่ะเก็บตัวจะตาย ต่างจากเพื่อนในกลุ่มอีกสามคนที่ออกงานบ่อย เห็นว่าโลกส่วนตัวสูง"


        "นิสัยคนรวย" อาเชอร์พึมพำ


        "ฮ่ะๆ คงงั้นมั้ง"


        "แต่เราว่าเขาดูดุๆ" อาเชอร์คาดเดา


        "ก็คงงั้น คนนิ่งๆ เงียบๆ ก็น่าจะดุทุกคนนั่นหละ" อาเชอร์พยักหน้ารับอย่างเห็นด้วย ก่อนจะปรายตาไปมองร่างสูงอีกครั้ง ให้ตายสิ...นั่นคนหรือหุ่นขี้ผึ้งน่ะ นิ่งเกินไปแล้ว!


        "ขอเครื่องดื่มหน่อย" เสียงหนึ่งเรียกขึ้น ทำให้อาเชอร์ต้องรีบเดินถือถาดเครื่องดื่มไปหาทันที และก็พบว่าคนเรียกคือลูกน้องที่ตามติดสเวนมาด้วย


        "เอาเครื่องดื่มมั้ยครับนาย?" ดีแนลถามผู้เป็นนายขึ้น สเวนไม่ตอบแต่กลับเงยหน้าขึ้นมองหน้าอาเชอร์แทน ทำให้ร่างบางทำตัวไม่ถูก เดี๋ยวๆ มองทำไมวะ จะขอหวยเหรอ? ไม่มีให้หรอกนะเว้ย!


        “มึงเป็นโอเมก้าสินะ” คำพูดของสเวนทำให้อาเชอร์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ ก่อนจะรีบตอบออกมาอย่างรวดเร็ว


          “อะ...โอเมก้าอะไร ผะ...ผมเป็นเบต้าต่างหาก”


          “เบต้า?” สเวนทวนคำอีกคนพร้อมกับมองอาเชอร์ด้วยสายตาเรียบนิ่งอย่างที่ร่างบางก็ไม่สามารถคาดเดาได้ว่าอีกคนกำลังคิดอะไรอยู่


          “เอ่อ...เครื่องดื่มสองแก้วใช่มั้ยครับ นี่ครับๆ ผมขอตัวก่อนนะครับ” อาเชอร์ว่าพร้อมกับหยิบแก้วแชมเปญสองแก้วให้กับดีแนล ก่อนที่ร่างบางจะรีบเดินหนีออกไปทันที บ้าเอ๊ย! ทำไมอยู่ๆ ก็มาพูดว่าเขาเป็นโอเมก้า ถึงมันจะจริงก็เถอะ แต่เรื่องอะไรจะยอมรับกันเล่า!


        “เป็นอะไรวะ หน้าตาตื่นๆ?” จัสตินถามอาเชอร์ขึ้นเมื่อร่างบางกลับเข้ามาในห้องครัว


          “ปะ...เปล่า เอ่อ...เราขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ” อาเชอร์วางถาดเครื่องดื่มไว้ที่โต๊ะ ก่อนจะรีบเดินไปยังห้องน้ำทันที...ทางด้านของสเวน...


          “ทำไมอยู่ๆ นายก็ถามเด็กนั่นอย่างนั้นล่ะครับ?” ดีแนวถามผู้เป็นนายอย่างสงสัย ปกติเจ้านายของเขาไม่ชอบสนใจเรื่องของคนอื่น หรือเรื่องของใครๆ อยู่แล้ว ทำไมอยู่ๆ ก็ดูสนใจเด็กนั่นขึ้นมา เขาว่ามันดูผิดปกติ


          “แค่สงสัย” สเวนตอบเสียงเรียบ


          “เอ่อ...ผมว่าเด็กนั่นไม่ใช่โอเมก้าหรอกมั้งครับ ถึงท่าทางจะคล้ายๆ ก็เถอะ” ใช่แล้วล่ะ...ดีแนลได้ข่าวว่าพนักงานของคลับนี้เป็นพวกเบต้าทั้งสิ้น ที่ต้องเป็นเบต้าเพราะป้องกันเรื่องชู้สาวในที่ทำงาน เพราะถ้ามีพนักงานเป็นโอเมก้า แน่นอนว่าพวกลูกค้าที่เป็นอัลฟ่าต้องออกล่าแน่ๆ

          “อืม” สเวนตอบสั้นๆ แต่ในใจก็ยังสงสัยว่าเด็กเมื่อกี้ใช่โอเมก้าหรือเปล่า เพราะเขา...เกลียดโอเมก้า! อ่านไม่ผิดหรอก...เขาเกลียดโอเมก้าจริงๆ มันเป็นความฝังใจที่มีมาตั้งแต่เด็ก เขาเป็นทายาทของตระกูลอัลฟ่า โดยแม่ของเขาก็เป็นอัลฟ่าเช่นกัน อัลฟ่ากับอัลฟ่าดูจะไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปได้ แต่เพราะทั้งตระกูลของพ่อและตระกูลของแม่มีความสนิทชิดเชื้อกัน เลยทำให้ทั้งคู่ถูกคลุมถุงชนและแต่งงานกันในที่สุด แต่เพราะการจับคลุมถุงชนนั่นแหละ ทำให้พ่อของเขาไม่รู้จักพอ พ่อมีบ้านเล็กบ้านน้อยมากมาย และบ้านเล็กบ้านน้อยของพ่อก็คือพวกโอเมก้า เขาก็ไม่รู้หรอกนะว่าพวกนั้นมันดียังไง  ถึงแม้ใครๆ จะบอกว่าพวกอัลฟ่าอย่างพวกเขาจำเป็นต้องออกล่าพวกโอเมก้า ซึ่งเป็นชนชั้นของเหยื่อ แต่เขา...กลับไม่มีความรู้สึกแบบนั้นเลยสักนิด เขามองโอเมก้าเป็นสิ่งไร้ค่า ที่เขา...ไม่มีวันจะแตะต้อง!


          “นายจะไปไหนครับ?” ดีแนลถามขึ้นเมื่อผู้เป้นนายลุกออกจากเก้าอี้


          “เข้าห้องน้ำ” ว่าแล้วสเวนก็เดินออกไปทันที...กลับมาทางด้านของอาเชอร์...เมื่อมาถึงห้องน้ำ ร่างบางก็เปิดก๊อกน้ำล้างหน้าล้างตาให้สดชื่นทันที พร้อมกับตากลมที่มองตัวเองผ่านกระจก คิ้วเรียว ตากลม ขนตางอนยาว จมูกโด่งรั้น ริมฝีปากอิ่ม ให้ตายสิ...เขาเกลียดใบหน้าของตัวเองชะมัด แม้ว่าตอนเด็กใครๆ ต่างก็ชมเขาว่าน่ารักก็เถอะ แต่ตอนนี้...มันเหมือนเป็นสัญลักษณ์ของโอเมก้า เหมือนมีคำว่าโอเมก้าแปะอยู่กลางหน้าผากยังไงยังงั้น  


          “อ๊ะ...อื้อ...อา...อื้อ...” เสียงบางอย่างที่ดังมาจากในห้องน้ำทำให้อาเชอร์ชะงักไปทันที ร่างบางขมวดคิ้วนิดๆ กับสิ่งที่ได้ยิน เสียงแบบนี้มัน...และเพราะความอยากรู้อยากเห็นที่ห้ามไม่ค่อยจะได้ของตัวเอง ทำให้ร่างบางเดินตามเสียงดังกล่าวไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องน้ำห้องในสุดที่ปิดประตูไว้


          “อ๊ะ...อื้อ...อ๊ะ...” อาเชอร์หน้าแดงก่ำทันทีที่ได้ยินเสียงดังกล่าวชัดเจนเต็มสองรูหู ให้ตายสิ...นี่มันห้องน้ำสาธารณะนะเว้ย! ไม่ไหวๆ อยู่ต่อไม่ได้แล้ว! ว่าแล้ว่างบางก็รีบเดินออกจากห้องน้ำทันที แต่เพราะคงรีบเกินไปหน่อยทำให้อาเชอร์ชนเข้ากับร่างสูงที่เดินสวนมา


พลั่ก

         “อ๊ะ...ขอโทษครั...” เสียงหวานหายไปในลำคอทันทีเมื่อเงยหน้ามาเห็นคู่กรณี ตากลมเผลอสบเข้ากับตาคมก่อนที่อาเชอร์จะรีบหลบสายตา ให้ตายสิ...คนบ้าอะไรวะ ตาดุชะมัด! พันธุ์ไหนวะเนี่ย จะได้ซื้อไปเลี้ยงที่บ้าน!


        “...” สเวนไม่พูดอะไรออกมาเพียงแค่มองคนตัวเล็กนิ่งๆ


          “เอ่อ...งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”


          “อ๊ะ...อ๊า...อื้อ...อา...” อาเชอร์ที่กำลังจะเดินออกจากห้องน้ำชะงักไปอีกครั้ง เมื่อเสียงเมื่อครู่ตามมาหลอกหลอนเขาไม่เลิก แถมเมื่อกี้ยังดังขึ้นอีกเป็นเท่าตัว บ้าเอ๊ย! กลัวคนอื่นไม่รู้เหรอว่ากำลังสะบาระเฮ้กันน่ะฮะ! ร่างบางหน้าแดงขึ้นอีกครั้งอย่างห้ามไม่ได้ สเวนเหลือบสายตามามองอาเชอร์อีกครั้ง เมื่ออาเชอร์รับรู้ได้ว่าคนตัวกำลังมองเขาอยู่ ร่างบางก็รีบวิ่งออกจากห้องน้ำทันที ไม่ชอบ...เขาไม่ชอบสายตาของ สเวน อีเมอร์สัน!


        พลั่ก


          “ขอโทษครับ” และเพราะวิ่งไม่ดูทางอีกครั้งทำให้อาเชอร์วิ่งไปชนกับใครคนหนึ่งเข้า ร่างบางรีบขอโทษขอโพยทันทีเพราะไม่อยากมีเรื่อง แต่พอร่างบางจะเดินออกไปมือหนาก็คว้าข้อมือบางเอาไว้


หมับ


          “เดี๋ยวสิ”


          “ครับ?”


          “อาเชอร์ โลเวลล์?” คนตัวสูงอ่านชื่อของอาเชอร์จากป้ายชื่อที่หน้าอกก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปาก ซึ่งเป็นรอยยิ้มที่ทำให้อาเชอร์รู้สึกเสียวสันหลังแปลกๆ


          “เอ่อ...ปะ...ปล่อยผมได้มั้ยครับ ผมจะไปทำงานต่อ”


           “จะให้ปล่อยคนที่เดินชนไปง่ายๆ จะดีเหรอ?” คำพูดของอีกคนทำให้อาเชอร์ขมวดคิ้วมุ่นทันที


          “แต่ผมขอโทษแล้วนะครับ”


          “ก็มันไม่หายนี่นา” อาเชอร์กัดปากอย่างไม่พอใจทันทีกับท่าทางกวนประสาทของคนตรงหน้า และไมรู้สึกไม่พอใจยิ่งกว่าเดิมเมื่ออีกคนมองไล่หัวจรดเท้าเขาด้วยสายตาจวบจ้วงอย่างน่าขยะแขยง


          “อย่ามองผมด้วยสายตาแบบนั้นนะครับ”


          “ทำไมจะมองไม่ได้ล่ะ ในเมื่อผมเป็นอัลฟ่าและคุณ...” คนตัวสูงกว่าเว้นวรรคก่อนจะเขยิบเข้ามาหาอาเชอร์


          “...เป็นโอเมก้า”


          “!!”





























...

ตอนแรกเอามาเรียกน้ำย่อยเบาๆ ค่า 555555 น้องอาเชอร์ผู้น่ารักกับคุณสเวนผู้เย็นชา ฝากติดตามด้วยเน้อออออออ

___จางบิวตี้___

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว