ขอบคุณที่สนับสนุนนิยายของ ยายอ้วนคนนี้เด้อ รักๆ

อย่าเรียกกูว่าเฮีย...เพราะกูไม่แมน

ชื่อตอน : อย่าเรียกกูว่าเฮีย...เพราะกูไม่แมน

คำค้น : นิยายy เจ้หมอน เฮียเก่ง ผู้กองเหน่ง อีหมอนตลาดแตก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ต.ค. 2561 20:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อย่าเรียกกูว่าเฮีย...เพราะกูไม่แมน
แบบอักษร


"เจ้นมสดปั่นแก้วดิ่"เด็กหนึ่งสวมชุดนักเรียนม.ปลายเดินมาเข้ามาสั่งน้ำปั่นร้านเก่าเจ้าประจำที่อร่อยที่สุดในย่านนี้เพราะที่นี่มีขายอยู่ร้านเดียว


"เออนั่งรอแป๊ปว่าแต่มึงเห็นไอ้เก่งมันไหมไอ้ยอดกูโทรหาแม่งไม่ติด..ไม่รู้ว่ามันไปตายห่าที่ไหน"ปากเอ่ยถามมือก็หยิบจับตักน้ำแข็งและเทนมครบสูตรลงเครื่องปั่น


ต่อให้เขาด่ามันยังไงแต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้อยู่ดี ยิ่งตอนนี้ใกล้จะจบม.6แล้วด้วยถ้ายังทำตัวเป็นนักเลงเดินเล่นในคุกอยู่แบบนี้มันก็คงไม่ไหว...ถึงจะเถียงจะด่ากันทุกวันแต่ยังไงก็ต้องอาศัยอยู่ด้วยกันอยู่ดี

ตุบ!

"โทรจิกเพื่อ!!" เสียงติดหงุดหงิดของเด็กหนุ่มร่างกำยำเอ่ยถามเจ้หมอนพลางวางกระเป๋าเป้สะพายหลังไว้ที่โต๊ะ


เขาไม่ค่อยชอบอีหมอนชะเท่าไหร่แต่ที่ต้องทนอยู่ก็เพราะยายให้หมอนถือเงินเก็บและเงินประกันไว้ทั้งหมดจะไปก็อดตายเปล่าๆอยู่ในแม่งปวดหัวเล่นแหละดีแล้ว


"มึงพูดดีๆกับกูสักวันมันคงไม่ตายหรอกมั้งไอ้เก่ง!!"ปากอวบอิ่มเอ่ยว่าเสียงแหลมจนทำให้คนเดินผ่านต้องหันมามอง


เขารู้ว่าเด็กนี่ไม่ชอบเขาเพราะเขานั้นมันผิดเพศเสือกไปรักเพศเดียวกันแล้วใครมันจะห้ามใจตัวเองได้ละถ้าเลือกเกิดได้ก็อยากมีแฟนเป็นผู้หญิงเหมือนกัน..ใครจะอยากทำให้ตัวเองเจ็บทั้งตัวเจ็บทั้งใจแบบนี้ ไม่มีหรอก!

แต่ก่อนหมอนก็เคยมีแฟนพอหมอนตกงานแฟนหมอนก็เลิกคบไปกับชะนีเพราะไม่มีเงินเปย์ให้...


"ครับเฮีย~"ร่างสูงพูดเสียงยียวนชวนให้ขนลุกทำให้คนที่ถูกเรียกต้องหันมามองแรง


"ไอ้เก่ง! กูบอกว่าอย่าเรียกเฮีย!กูไม่แมนไอ้ห่า ต่อให้มึงเรียกกูเป็นสิบชาติกูก็ไม่แมนอย่ามายัดเยียดมันให้กู!!"พูดพร้อมยื่นแก้วนมสดปั่นให้เด็กหนุ่มอีกคนปากก็ว่าไอ้คนที่เรียกเขาให้ดูแมน ไม่สนใจคนรอบข้างเพราะคนรอบข้างชินไปแล้ว...

ทั้งที่มันมาไกลจนกู้ไม่กลับแล้วแต่ไอ้เด็กนี่ก็พยายามยัดเยียดให้เขาอยู่เรื่อย....แล้วไอ้หุ่นบางๆร่างเล็กๆหน้าสวยๆอย่างเขาจะไปเป็นผัวใครได้นอกจากจะเป็นเมีย!!


"จะเรียกอ่ะ ทำไม?"ร่างสูงเลิกคิ้วถามอย่างกวนเบื้องล่าง 


"จิ๊!"ร่างบางจิ๊ปากแล้วหันไปเก็บร้านต่อเมื่อเห็นเด็กหนุ่มมันกำลังตั้งหน้าตั้งตาจะเถียงเขาเพราะถึงยังไงก็เถียงมันไม่เคยชนะสักครั้ง ว่าเขาปากร้ายแล้วแต่ไอ้เด็กนี่ร้ายกว่าเป็นสิบเท่า


วันนี้หมอนต้องปิดร้านเร็วเพราะต้องย้ายห้องมาอยู่ห้องเช่าที่พึ่งสร้างเสร็จใหม่ข้างๆตลาดมันจะได้สะดวกสบายและไม่ต้องเดินไกลให้ลำบากตัวเองเดิมทีพวกเขาอาศัยอยู่หลังตลาดถ้าเดินมันก็ไกลอยู่เหมือนกันแล้วตอนนี้ที่ตรงนั้นก็กำลังจะโดนรื้อถอนแล้ว


"โทรตามเพื่อนมึงมาช่วยยัง"ร่างบางถามร่างสูงมือก็เก็บสิ่งของใส่กระเป๋าส่วนมากไม่ใช่ของเจ้าตัวหรอกแต่เป็นของไอ้เด็กที่มันนั่งเล่นเกมต่างหากละ 


โทรจิกให้มันมาเพื่อจะให้มันเก็บของตัวเองแต่ก็เหมือนให้มันมานั่งเล่นเกมให้ดูชัดๆแหกปากพูดไปก็เหนื่อยเปล่าๆเขาจึงตัดสินใจทำเองทั้งหมด


"เก็บไปเถอะเฮียอย่าถาม"ร่างสูงว่าอย่างไม่ใส่ใจไม่มีวันไหนที่เขาจะพูดดีๆกับร่างบางเลยสักครั้งและก็ไม่คิดจะพูดด้วยไม่รู้ว่าอยู่ด้วยกันได้ยังไงโคตรงงตัวเอง


หมอนเก็บของจนเสร็จเพื่อนๆของเก่งราวห้า-หกคนก็ได้มาช่วยขนของออกจากตรอกซอยเล็กๆโดยที่มีเก่งเป็นคนชี้นิ้วสั่งให้ทำนู่นนี่นั่นก็ไอ้พวกที่มามันต่างเป็นลูกน้องเขาทั้งนั้นถึงจะรุ่นเดียวกันมันก็คือลูกน้อง เพื่อนสนิทก็มีอยู่ไม่กี่คนหรอก

"ขอบใจนะพวกมึง.."เสียงหวานแหบพร่าเอ่ยขอบใจเด็กหนุ่มที่มาช่วยขนของก่อนจะนั่งลงปาดเหงื่อของตัวเอง


"เต็มใจครับเจ้!"ทั้งหมดประสานเสียงกันตอบร่างบางแล้วก็นั่งลงอย่างหมดแรงเหมือนกัน


ตอนนี้คงมีคนเดียวที่ดูสบายสุดๆแถมมันกำลังนั่งเล่นเกมกระดิกนิ้วเท้าเหมือนคนไม่ทุกข์ไม่ร้อนอะไร 


"ไอ้เหี้ยเก่ง! พวกกูเหนื่อยมึงหาน้ำมาให้พวกกูแดกหน่อยดิ๊วะนั่งเล่นเกมสบายใจเหมือนคนไม่มีสมอง!"เพื่อนหนึ่งในกลุ่มพูดขึ้นทำให้คนโดนว่าหันไปมองด้วยสายตาดุดัน กล้าดียังไงมาว่าเขาไม่มีสมอง เขามีแต่ไม่คิดจะเอามันมาใช้ต่างหากล่ะ


"เออ!!"กระแทกเสียงพร้อมกับโยนโทรศัพท์ไปให้ร่างบางก่อนจะเดินออกไปขับรถไปที่ร้านสะดวกซื้อเพื่อซื้อน้ำให้พวกเพื่อน


"เอาตู้มาไว้ตรงนี้ได้ไหมโจ้ เจ้อยากให้มันเดินสะดวกๆหน่อย"


"ทำไมไม่ไว้ตรงกลางละเจ้ เจ้นอนฝั่งนี้ส่วนไอ้เก่งนอนฝั่งนี้ไง"


ในห้องเช่าสี่เหลี่ยมขนาดพอดีมีวัยรุ่นห้า-หกคนกับชายหนุ่มร่างบางกำลังช่วยกันจัดของเข้าที่เข้าทางจนดูวุ่นวายไปหมดห้องก็ไม่ได้ใหญ่มากมายของใช้ที่มีก็ไม่ได้เยอะขนาดนั้นแต่พวกเด็กหนุ่มก็พากันอยากช่วยเขา


แล้วเขาจะบอกเด็กพวกนี้ยังไงว่าพวกเขานอนที่นอนเดียวกัน ถึงจะไม่ถูกกันก็เถอะ


"เออๆเอาไว้ตรงกลางก็ได้ส่วนโทรทัศน์วางไว้ตรงนู้น"นิ้วเรียวชี้ไปที่มุมหน้าติดประตูพวกเด็กหนุ่มก็พากันทำตาม อย่างว่าง่ายทุกอย่างจึงดูเข้าที่เข้าทางและสะอาดหูสะอาดตาโดยเร็ว


"อ่ะน้ำ"เก่งยื่นน้ำเปล่าให้หมอนส่วนตัวเองนั้นถือกระป๋องเบียร์พร้อมกับเพื่อนๆ


"ทำไมกูได้น้ำเปล่าอ่ะ"ถึงปากจะว่าอย่างงั้นแต่ก็รับมาเปิดดื่มอยู่ดี


'ให้กูแดกน้ำเปล่าแต่มึงแดกเบียร์ไอ้หน้าปลาไหลผัดเผ็ด!!'


ร่างบางก่นด่าในใจพลางจ้องหน้าของร่างสูง เขาไม่อยากด่ามันออกเสียงเพราะตอนนี้เขาเหนื่อยจริงๆไม่มีแรงจะเถียงกับมันแน่นอน


"แดกไปเถอะอย่าบ่น..บ่นเยอะจนปากห้อยแล้วนั่น"เก่งว่าแล้วก็เดินออกมาหาเพื่อนๆที่หน้าห้องปล่อยให้หมอนอ้าปากค้างอยู่อย่างนั้น

อยากจะด่าก็ด่าไม่ทันงั้นกูก็หุบปากก็ได้


"พรุ่งนี้มึงจะไปไหนไอ้เก่ง"พอเดินมาถึงกลุ่มเพื่อนโจ้ก็เอ่ยปากถามทันที


"ไม่รู้วะแล้วพวกมึงละ"พูดจบก็ยกเบียร์ขึ้นมาดื่มตาก็จ้องที่หน้าจอมือถือ นิ้วก็กดแชทกับแฟนสาวของตัวเอง


"พรุ่งนี้วันเสาร์กูว่าพวกเราไปทะเลดีไหมวะไหนๆเราก็จะจบกันแล้วนิ่ไปสร้างความทรงจำดีๆกันหน่อยมึงคิดว่าไง"หนึ่งในกลุ่มเสนอความคิดขึ้นแล้วหันไปถามเพื่อนๆที่เหลือ


"เอาดิ แต่กูจะพาน้องพลอยไปด้วยนะ"เก่งพูดตอบพร้อมกับบอกว่าจะพาแฟนสาวของตัวเองไปด้วยแต่ทุกคนในกลุ่มกลับส่ายหัวพร้อมกันระรัว

"ทำไมวะ!"เขาถามอย่างหัวเสีย ทำไมแฟนสาวสุดที่รักของเขาจะไปด้วยไม่ได้


"ไปสร้างความทรงจำของพวกเราเว้ยสาวๆไม่เกี่ยว"โจ้เลิกคิ้วพูดถึงจะอยากเห็นสาวๆใส่บิกินี่ก็เถอะแต่ก็อยากมีความทรงจำดีๆนอกจากเรื่องเหี้ยๆระหว่างเพื่อนเก็บไว้บ้าง


เพราะจบแล้วอาจจะต้องแยกทางไปทางใครทางมันก็ได้....


"เออก็ได้วะจะไปกี่โมงก็นัดมาทางกลุ่มแล้วกันกูจะโทรหาน้องพลอย พวกมึงก็กลับไปได้แล้ว"


"ไอ้ฟายพอเสร็จแล้วมาไล่!...ปะพวกมึงกลับมันเห็นแฟนดีกว่าเพื่อน!"โจ้พูดขึ้นอีกครั้งแล้วเดินไปคร่อมรถบิ๊กไบค์สุดหวงของตัวเองและก็ตามด้วยพวกที่เหลือเก่งยืนมองพวกเพื่อนขับรถออกไปก่อนจะโทรหาแฟนสาวเหมือนอย่างที่พูดไว้


________________________________

อ๊ากกกก นึกว่ากดแก้แต่ที่ไหนได้ ไปกดลบ

ขออภัยในความเบลอเจ้าค่ะ.....


ใครคือพระเอก? ? ? ¿

(ไม่รู้ ยายด้นสด) 5555+





ความคิดเห็น