ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่กดเข้ามาอ่านนิยายของไรท์ ไรท์รู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่สามารถมอบความสุขให้กับทุกคนได้ ติดตามนิยายเรื่องใหม่ๆของไรท์ได้เรื่อยๆเลยน๊าาา

นักฟุตบอล {เสียท่า ที่ห้องเปลี่ยนเสื้อ} 20++ PART TWO END

ชื่อตอน : นักฟุตบอล {เสียท่า ที่ห้องเปลี่ยนเสื้อ} 20++ PART TWO END

คำค้น : พะโล้ โค้ชเอก เรื่องสั้น วายๆ เรื่องวายสั้นๆ นักฟุตบอล

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 53.2k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มี.ค. 2561 09:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
นักฟุตบอล {เสียท่า ที่ห้องเปลี่ยนเสื้อ} 20++ PART TWO END
แบบอักษร

นักฟุตบอล {เสียท่า ที่ห้องเปลี่ยนเสื้อ} 20++







เช้าวันใหม่…


มหาวิทยาลัย

ผมขับรถเลี้ยวเข้ามาจอด แล้วเปิดประตูรถลงไป ก่อนที่ผมจะเดินไปที่ตึกคณะ ตลอดทางก็มีแต่คนมองทั้งหญิงแล้วก็ชาย แต่ผมก็ไม่ได้สนใจ ผมเดินมาทีโต๊ะม้าหินอ่อนตรงที่เพื่อนๆของผมนั่งอยู่ ในกลุ่มของผมก็มีกัน4คน คือ ไอ้ยอด ไอ้ชาตั๋น ไอ้วงกรต และผมไอ้พะโล้  ผมนั่งลงข้างๆ ไอ้วงกรต


“แฮ่มม เสน่ห์แรงจังเลยนะคุณมึง กูละอิจฉา” ไอ้ยอดมันพูดขึ้น พร้อมทำหน้าตาเหมือนมันหมั่นไส้ผม


“แน่นอน กูมันหล่ออ” ผมทำหน้าล้อเลียน พร้อมยักคิ้วให้มันข้างหนึ่ง


“แมร่งหลงตัวเองด้วยว่ะ” ไอ้ชาตั๋นมันพูดเสริม


“แล้วพวกมึงเข้าชมรมอะไรว่ะ” ไอ้วงกรตถามขึ้น


“กูเข้าชมรมกีฬาว่ะ แล้วพวกมึงเข้าชมรมไรว่ะ” ผมก็ว่าแล้ว ว่าหุ่นล่ำบึกอย่างไอ้ยอดมันคงไม่พ้นเรื่องกีฬาหรอก ตัวสูงๆใหญ่ๆกล้ามเป็นมัดๆ ผิวสีแทน หล่อเข้ม แมร่ง สเป็คของผู้หญิงเลยล่ะ ทำไมตรงข้ามผมจัง จะบอกว่าผมตัวเล็กที่สุดในกลุ่ม จะว่าผมเตี้ยก็ไม่ใช่ พวกแมร่งสูงอย่างกับเสาไฟเอง ถึงผมจะสูงน้อยกว่ามันแต่เบ้าหน้าของผมก็หล่อกระชากใจสาวๆมากกว่ามันนะ ฮ่า ฮ่าๆๆ


“กูเข้าชมรมดนตรี” หึ่ยย!! ไอ้ชาตั๋น ก็เท่ไม่แพ้ไอ้ยอด ไอ้นี่มันชอบเล่นมาตั้งนานแล้วตั้งแต่เรียนมัธยมด้วยกัน หน้ามันออกไปทางฝังจีน ขาวๆ ตี้ๆ กล้ามใหญ่ๆ ผู้หญิงชอบ


“กูเข้าชมรมศิลป์” ไอ้วงกรต มันเป็นพวกประเภทขี้รำคาญคน หน้ามันอย่างเลว ทั้งสักลาย ทั้งฟันผู้หญิง  แมร่งมันนี่อันดับหนึ่งในกลุ่ม มันสูงน้อยรองจากผม แต่ถึงมันจะทำตัวเถื่อน แต่เบ้าหน้ามันก็หวานอยู่ดี


“กูเข้าชมรมฟุตบอล”


“พวกกูก็คิดเอาไว้แล้วและว่ามึงต้องเข้าชมรมนี้” ไอ้ยอดพูด


“เออมึง วันนี้ไปร้านเหล้าป่ะ เฮียกูเลี้ยงว่ะ” ไอ้ชาตั๋นเอ่ยถาม ของฟรีมีหราไอ้พะโล้จะพลาด เฮียเส๋ง เฮียไอ้ชาตั๋น เป็นลูกพี่ลูกน้องมัน


“ของฟรีกูก็ไปดิ” ผมตอบพร้อมอมยิ้ม แล้วยักคิ้วให้มัน


“ตลอดและมึง กูไปด้วย” ไอ้ยอดยกมือบงบอกเป็นสัญญาณ


“แล้วมึงละไอ้กรตจะไปไหมว่ะ”  ไอ้ชาตั๋นมันหันไปถามไอ้วงกรตที่กำลังนั่งวาดรูปไม่สนใจสิ่งรอบข้าง แมร่งคนเรียนศิลป์เป็นแบบมันทุกคนไหม


“ไม่รู้ดิ” มันตอบแค่นั้น ส่วนตาก็ไม่ได้ละออกจากรูปภาพของมันเลย


“ได้ไง มึงต้องไปนะโว้ย เฮียกำชับมา ถ้ามึงไม่ไปกูอดแดกเหล้าฟรีนะโว้ย” อ้าว!! ไหงเป็นงั้นละ ผมก็พอจะรู้เรื่องพอสมควรนั้นแหละ ว่าเฮียเส๋งนะชอบไอ้วงกรต แมร่งเถื่อนทั้งคู่ เฮียเส๋งจัดว่าหล่อ เจาะคิ้ว เจาะจมูก สักลายเต็มตัว แต่ถึงจะเป็นแบบนั้น คนอื่นๆ ก็ชอบเฮียมากเลยละ คงจะจริงที่ผู้หญิงชอบคนเลว  ผมคิดในใจ ไอ้วงกรตมันละสายตาจากภาพวาดแล้วมองมาที่ไอ้ชาตั๋นอย่างงงๆ


“เกี่ยวไรกับกู” มันเลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย แต่หน้ามันนี้กวนตีนชิปหาย


“เออน่า แล้วมึงจะไปกับพวกกูไหม” ไอ้ชาตั๋นมันก็ยังคงถามต่อ


“อืม พวกมึงไป กูก็ไป”


“งั้นสามทุ่มเจอกันที่ร้านเฮียกูนะโว้ย ป่ะไปเข้าเรียนกันเถอะแมร่งถึงเวลาแล้ว” ไอ้ชาตั๋นมันพูด ก่อนที่พวกเราทุกคนจะเดินไปเข้าห้องเรียนทันที


ตอนนี้ผมก็เรียนเสร็จแล้ว กำลังจะกลับบ้าน วันนี้ผมไม่ได้เข้าชมรมเพราะพี่กวิน ประธานชมรมบอกว่า ไม่ต้องเข้า เพราะวันนี้ทางชมรมจะคัดเลือกรายชื่อนักศึกษาเข้าชมรม ผมเดินควงกุญแจมาที่รถ ก่อนจะขับไปที่บ้านผมทันที


บ้าน


ผมเลี้ยวเข้าไปจอดที่โรงรถ ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านก็เห็นแม่บ้านลากกระเป๋าแม่ออกมาพร้อมกับท่านที่เดินมา


“แม่จะไปไหนค้าบ” ผมถามท่านพร้อมกับเดินเข้าไปหา เอ้า! ถ้าแม่ไม่อยู่ผมก็อยู่บ้านคนเดียวนะสิ แต่ก็ดีเหมือนกันผมจะได้ไม่ต้องหาคำแก้ตัวเพื่อที่จะได้ออกไปเที่ยว แม่ผมไม่อยากให้ผมเที่ยวผับ เที่ยวบาร์เท่าไหร่ เพราะแม่บอกว่ามันไม่ดี แม่ไม่ชอบ


“เอ้า!! มาพอดีเลยลูก แม่จะบินไปหาพ่อที่เยอรมันสัก1สัปดาห์ ลูกอยู่นี่ก็อย่าดื้อนักนะเรา” ถึงแม่ไม่บอกผมก็จะไปอยู่ดี ผมไม่อยากนอนบ้านคนเดียว  เลยกะเอาว่าจะไปนอนที่บ้านไอ้วงกรตมัน


“ได้ครับ รีบๆกลับมานะครับแม่” ผมเดินไปกอดท่าน ก็คงมันคิดถึงนิ เคยห่างกันซะทีไหน


“จ้าๆ อยู่บ้านกับพี่เขาก็อย่าดื้อนะลูก แม่ไปแล้ว” แม่พูดก่อนจะเดินออกไปขึ้นรถ แม่พูดอะไร ผมทำหน้าตางง ก่อนจะเลิกสงสัย และดินขึ้นห้องตัวเองไปทันที


อ่าวันนี้แม่ไม่อยู่บ้านทั้งอาทิตย์เลย ผมก็เลยจะไปค้างที่บ้านไอ้วงกรตมัน อยู่บ้านคนเดียวมันเหงานะ ผมเดินเข้าไปในห้องก่อนจะล้มตัวลงไปที่เตียงก่อนจะหยิบมือถือออกมาจากกระเป๋าก่อนจะกดต่อสายไปหาไอ้วงกรตว่าจะไปนอนที่บ้านมัน พอคุยกับมันเสร็จแล้วผมก็กดเช็คเฟสพอเลื่อนดูรูปภาพไปเรื่อยๆมันก็น่าเบื่อ ผมเลยกดออก ก่อนจะกดเข้าไปเล่นเกม  ผมเลนไปได้ครู่นึง ก่อนที่เสียงไลน์จะดังขึ้นพร้อมกับเด้งชื่อไลน์กับข้อความผู้ทักมา



ติ๊งงงง@

(กดรับด้วย!!)

ใครส่งอะไรมาว่ะ คนกำลังเล่นเกมอยู่ แมร่งแพ้เลย สัส!!ผมสถบพูดกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะกดเข้าไปในไลน์ก่อนจะขมวดคิ้วอีกครั้งเพราะคนที่ทักมาให้ผมกดรับ ผมไม่รู้จัก ไลน์ของผมส่วนมากผมจะรับเฉพาะเพื่อนผมเท่านั้น คนที่ไม่รู้จักผมจะไม่รับ


แต่ไอ้นี้มันเป็นใคร อยู่ดีๆจะมาให้ผมรับ ใครมันจะไปรับว่ะ ผมกดเข้าไปดูโปรไฟร์ของมัน รูปของมันเป็นรูปที่มันยืนหันหลังให้กล้องเป็นผู้ชายร่างใหญ่ซะด้วย ซึ่งดูก็รู้ว่าคนนี้ชอบออกกำลังกาย  ผมกดออกพรางไม่สนใจก่อนจะเข้าเล่นเกม


ติ๊งงง@

(“อ่านแล้ว ทำไมยังไม่รับ จะลองดีหราห๊ะ”)


(หรือจะให้บุกไปถึงบ้าน!!)


“โอ้ยย!! ใครว่ะ ส่งเหี้ยยไรนักหนา” เสียงของผมเองแหละกำลังด่าทอคนที่ส่งข้อความมาไม่หยุด มันน่าหงุดหงิดซะจริงๆ ผมกำลังเล่นเกมอยู่ พอมันส่งมาข้อความมันก็บังหน้าจอหมดจนทำให้ฝฝ่ายตรงข้ามทำร้าย จจนสุดท้ายตัวผมก็ตาย แล้วผมก็แพ้ หึ่ยย!! มันน่านัก น่าจับมากระทืบนะ ผมคิดในใจ ก่อนจะกดออกจากเกมและเข้าไปในไลน์ก่อนจะขยับมือพิมพ์และส่งไปให้มัน


(มึงเป็นใคร  ทำไมกูต้องรับ!!) ผมพิมพ์ตอบกลับไปพรางทำสีหน้าหงุดหงิด พอส่งข้อความไปมันก็ขึ้นว่า กำลังพิมพ์ รอไม่นานข้อความก็ถูกส่งกลับมา นั้นทำให้ผมต้องเบิกตากว้างอ้าปากทันที


ติ๊งงง@

(ผัวมึงไง!!)


(กูไม่มีผัว แล้วกูก็ไม่รับโรคจิตอย่างมึงด้วย) ผมพิมพ์กลับไปด้วยสีหน้าบ่งบอกถึงอารมณ์โกรธภายในใจ จะไม่ให้ผมโกรธได้ไง อยู่ดีๆมาบอกว่าเป็นผัวผม คนอย่างผมมันต้องมีเมียสิ


ติ๊งงง@

(จะไม่รับใช่ไหม จะให้กูบุกไปบ้านเลยไหมห๊ะ!! ) เสียงไลน์พิมพ์ตอบกลับมาคล้ายกับว่ากำลังตะโกนผ่านการพิมพ์


(เออ กูไม่รับ แน่จริงมึงก็หาบ้านกูให้เจอก่อนดิ) ผมพิมพ์ตอบกลับปนกวนๆมันไปด้วยแน่จริงก็หาบ้านผมให้ถูกสิ มันคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าบ้านผมอยู่ไหน!!


ติ๊งง@

 (หึ เดี๋ยวเจอกู) มันพิมพ์มาแค่นั้น ผมรู้สึกลางสังหรณ์ไม่ดีแปลกๆ มันคงไม่รู้บ้านผมหรอก ชั่งแมร่ง!! ผมสบัดหัวไล่ความคิดออก ก่อนจะกดออกจากไลน์ พรางลุกขึ้นไปอาบน้ำ


ก็อกก ก็อกก ก็อกก!!


เสียงเคาะประตูดังขึ้นรัวๆไม่หยุด ทำให้ผมที่อาบน้ำอยู่ ต้องรีบอาบน้ำทันที พรางตะโกนออกไปนอกห้อง


“รอสักครู่คร้าบบ” ผมพันผ้าไว้รอบเอว ก่อนจะออกไปที่หน้าประตู แล้วเปิดประตูออกไป ก็ต้องเบิกตากว้าง เพราะคนที่อยู่ตรงหน้าคือ “โค้ชเอก”


เฮ้ยย!! ผมกำลังจะเอ่ยปากออกไปก็ต้องหุบลง เพราะอีกคนพรางดันต้องผมแล้วร่างสูงก็แทรกตัวเข้ามาก่อนจะใช้มือข้างหนึ่งล็อคห้องเอาไว้ สีหน้าเขาบ่งบอกถึงอารมณ์กำลังเดือด ร่างสูงเดินมาใกล้ผมเรื่อยๆ ส่วยผมก็ถอยไปเรื่อยๆ จนตัวผมแทบจะสิงที่ตะเครื่องแป้ง ร่างสูงเดินมาใกล้ๆก่อนจะเอามือกักไว้เพื่อนไม่ให้อีกร่างหนีได้ ก่อนจะยืนหน้าเข้ามาใกล้ๆ


“เฮ้ยย โค้ชช จะทำอะไรผม..” ผมพูดออกไปพรางทำสีหน้าตกใจแต่ก่อนที่ร่างสูงจะได้พูดอะไรออกมา ร่างสูงตรงหน้าก็จับตัวผมอุ้มขึ้นให้นั่งตรงโต๊ะเครื่องแป้งทันที


“จะรับกูหรือยังหื้มม”  ร่างสูงก้มมากระซิบที่กกหูของผมเสียงพราเร้าอารมณ์ ผมเบี่ยงหน้าหลบได้เล็กน้อยเพราะร่างูงกักไว้อยู่ “รับอะไรผมงง หรือว่าโค๊ชแกจะเป็น ไอ้โรคจิตนั้น” ผมรีบหันไปมองร่างสูงทันที


“หยุดนะ..แล้วทำไมผมต้องรับคุณด้วย ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องซะหน่อย” ผมตอบออกไปพรางหดคอลงเพราะลมหายใจเขามันอยู่ที่คอผมไง


“กูเกี่ยวแน่นอน”


“อื่ออ..” ร่างสูงพูดจบก็ก้มลงประกบทาบทับริมฝีปากทันที ร่างบางเบิกตากว้างส่วนมือก็ละจากการกอบกุมผ้าที่เอวมาผลัดอกร่างสูงให้ออก


อื้มม.. เสียงครางของร่างสูงดังออกอย่างพอใจ ลิ้นร้อนผวัดเข้าไปในโพรงอย่างนัก


หนวงเหมือนเสือผู้ที่กำลังหิวโหย ร่างสูงอ้าขาร่างบางออกก่อนจะแทรกตัวเข้ามาตรงกลาง ส่วนปากก็ยังไม่ถอนออก มือร่างสูงยกขึ้นมาลูบไปมาตามแผ่นหลัง ร่างบางทีกำลังจะขาดอาการหายใจทุบอกรัวๆเพื่อบอกให้อีกคนนั้นผละ ร่างสูงทำสีหน้าไม่พอใจเล็กน้อยก่อนจะผละออกจากจูบอันเย้ายวน พอผมได้รับอิสระ ผมก็รีบโปรยเอาออกซิเจนเข้าปอดทันที


“คุณทำ อะ…อื้ออ” ร่างบางพูดยังไม่ทันจบ ร่างสูงก็ก้มลงปิดปากอีกครั้งบดเบียดริมฝีปากร่างบางอย่างรุนแรง ก่อนจะจูบเน้นย้ำอย่างหมั้นไส้ ก่อนจะผละออกพรางมองร่างที่ยั่วปากเจ่อนั้งรูปตัวเอ็มตรงหน้าร่างสูงอดไม่ได้ที่จะถลาตัวเข้าไปหอมแก้มคนตรงหน้า


ฟอดดดด@

“จะรับกูได้ยัง” ร่างสูงที่อยู่ตรงกลางพูดขึ้นพรางจ้องหน้า  “นี่มันบ้าไปแล้ว เค้าจูบผม มันน่าโมโหนัก” ผมจ้องตาเข้าเขม็งอย่างอารมเสีย


“เอ่ออ ออกไปได้แล้ว” ผมกระแทกเสียงออกไปใส่คนตรงหน้า


“พูดไม่เพราะ”


“อื้ออ.” สิ้นสุดคำพูดของร่างสูง ก็ก้มลงมาบดขยี้ริมฝีปากอีกครั้งเพื่อลงโทษที่พูดไม่เพราะกับเขา ก่อนจะผละจูบออก ก่อนที่ร่างสูงจะสั่งให้ผมไปแต่งตัว โดยไม่ลืมพูดทิ้งท้าย “รีบไปแต่งตัว ก่อนที่ฉันอดใจไม่ไหว” ผมเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวด้วยท่าทีหัวเสีย พอแต่งเสร็จออกมาก็พบว่าเขาไม่ได้อยู่ในห้องแล้ว “ไปซะได้ก็ดี”


ผมเดินลงมาจากห้องด้วยชุดเสื้อเชิตสีครีม กางเกงยีน เปิดกระดุมสองเม็ด ผมเดินผ่านหน้าห้องรับแขก แต่ยังไปไม่สุด ก็ได้ยินเสียงมารพูดตามหลัง


“จะไปไหน!!” ร่างสูงที่นั่งดื่มกาแฟอยู่ที่ห้องรับแขกพูดขึ้นเสียงเรียบพรางจ้อมมองมาที่ผม


“ไปบ้านเพื่อน” ผมไม่ได้หันหน้าไปหาเขา  ก่อนที่เขาจะถามกับมา


“ไปทำไม มันจะค่ำแล้ว” ร่างสูงยังคงถามต่อไม่หยุด “จะถามอะไรหนักหนาว่ะ พ่อก็ไม่ใช่” ร่างบางพูดกับตัวเอง ผมยังคงสงสัยอยู่มีคนเข้ามาในบ้านขนาดนี้ แม่บ้านทำไมไม่ไล่ แถมมันยังหน้าตาเฉยไม่ทุกร้อยใจอะไรเลย แต่ชั่งมันเถอะ ผมไม่อยากจะสนใจ


“ไปทำรายงาน” ผมโกหกเขาไปไม่รอให้เขาพูดต่อรีบเดินไปยังรถทันที ก่อนจะขับไปบ้านไอ้วงกรตทันที ขับรถนานผมก็มาถึงคอนโดมันก่อนจะขึ้นไปหามันที่ห้อง เพราะผมกดเคาะประตูมันก็เปิดให้ทันที ก่อนที่ผมจะแทรกตัวเข้าไปในห้องของมัน มันพึ่งอาบน้ำเสร็จ ผมเดินไปนั่งที่โซฟาพรางหยิบเกมมาเล่น ไอ้วงกรตมันแต่งตัวเสร็จก็ลงมานั่งข้างๆผม แล้วหยิบเครื่องเล่นเกมมาเล่นกับผม เราเล่นเกมต่อสู้กัน


“เห้ยย!! อย่าต่อยกูหนักดิวะ” ไอ้วงกรตมันพูดออกมา ตามันก็จ้องหน้าจอ ส่วนมือก็ขยุบขยิบกับเครื่องเล่นอย่างมัน


“มึงก็รีบๆตายดิว่ะ” ผมพูดออกมา พรางต่อยมันอย่างนักหนวง ก่อนที่ภาพโค้ชจะเข้ามาในหัว ทำให้ผมหงุดหงิดยิ่งกว่าเดิน ต่อย เตะ อย่างไม่ยั้ง


ตุ้บบ ตั๊บบ!

“ไปโกรธใครมาว่ะ เล่นโครตโหด ต่อย เตะกูไม่ยั้ง” หลังจากที่เกมจบไอ้วงกรดมันก็ลุกขึ้นเข้าไปในครัว ก่อนจะออกมาพร้อมกับเบียร์กระป๋องที่อยู่ในมือของมัน พรางส่งมาให้ผม ผมรับเอาเบียร์กับมันก่อนที่มันจะนั่งลงข้างๆพรางยกเบียร์ขึ้นดื่ม


“มีเรื่องให้หงุดหงิดนิดหน่อยนะ” ผมตอบมันไปพรางกระดกเบียร์กระป๋องดื่ม แล้วเสียงโทรสัพท์ไอ้วงกรตก็ดังขึ้น มันกดรับสายก่อนจกดวาง ถ้าให้ผมเดามันก็คงเป็นไอ้ชาตั๋นโทรมา


“ไอ้พะโล้ ไปกันเถอะพวกนั้นมันถึงร้านเหล้าแล้ว” ผมพยักหน้าให้มันทีหนึ่งก่อนจะพากันลุกเดินออกไปจากห้อง แล้วลงมาจากคอนโดมันไปขึ้นรถและขับออกไปทันที ผมให้มันขับรถผม ส่วนผมนั่งข้างมัน แล้วรถก็เคลื่อนตัวไปทันที


ร้านเหล้า@


พอมาถึงไอ้กรตก็ตรงไปจอดทันที ก่อนที่เราสองคนจะเข้าไปในร้าน พอย่างก้าวเข้าคนในร้านก็ต่างมองมาที่ผมสองคนอย่างสื่อความหมาย ผมหันซ้ายหันขวาหาไอ้ตั่นกับไอ้ยอดก่อนจะเห็นมันยืนโบกมือด้านหนึ่ง พอเห็นเราสองคนก็ตรงดิ่งไปกาพวกมันทีนที


“สั่งไรยังว่ะพวกมึง” พอนั่งลงไอ้วงกรตก็ถามเพื่อนสองคนทันที


“ยังว่ะ พวกกูก็พึ่งมาถึง” ไอ้ยอดพูดขึ้น


“งั้นเดี๋ยวกูไปสั่งให้ พวกมึงนั่งรอก่อนแล้วกัน” ไอ้ชาตั๋นเสนอตัวไปสั่ง พวกเราก็นั่งพูดคุยกันไปมา ก่อนที่เสียงไลน์ผมจะดังขึ้น ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูคนที่แชทมาก็คือคนที่ทำให้ผมหงุดหงิด


ติ๊งง@

(ทำเสร็จยัง..) ผมขมวดคิ้วคิดครู่นึง ก่อนที่จะพิมพ์ตอบกลับไป


(ยัง…วันนี้ผมนอนบ้านเพื่อน) พอผมพิมพ์เสร็จผมก็ปิดโทรศัพท์แล้วยัดใส่กระเป๋ากางเกงทันที


เรานั่งดื่มในร้านจนตอนนี้เวลาเที่ยงคืน ตัวผมนี้เป็นพวกคอแข็งเลยแค่มึนๆ แต่ไอ้ชาตั๋นกับไอ้กรดนี้อย่างหมา ส่วนไอ้ยอดนี้ยังสติครบ เรานั่งดื่มกันไปเรื่อยๆอย่างไม่รีบร้อนจนเวลาล่วงเลยผ่านไปนาน พวกเราก็พากันกลับ ส่วนเรื่องค่าเหล้า มีเฮี๋ยเส๋งเปย์ เลยไม่ต้องจ่ายย ผมแบกไอ้กรตมาที่รถผมเปลี่ยนให้มันนั่งข้างคนขับ ก่อนที่ผมจะไปนั่งฝังคนขับ และตรงดิ่ไปที่คอนโดมันทันที พอมถึงผมก็แบกมันขึ้นห้องก่อนจะวางมันลงที่เตียง ส่วนผมก็ก้มลงไปนอนข้างๆมัน ก่อนที่จะเข้าสู่นินทรา






ผมตื่นก่อนไอ้กรตก่อนจะลุกไปแปรงฟันล้างหน้าและอาบน้ำ พอออกมาผมก็เดินไปปลุกให้มันไปอาบน้ำต่อ เรื่องเสื้อผ้าของผมไม่ต้องเป็นห่วง ผมมาค้างกับมันบ่อยเลยมีเสื้อผ้าเยอะทั้งชุดเล่นและชุดนักศึกษา พอมันเข้าไปอาบน้ำ ผมก็ลงไปซื้อโจ๊กที่หน้าคอนโดก่อนจะกลับขึ้นห้องมาก็พบว่ามันแต่งตัวเสร็จแล้ว เราสองคนนั่งกินเสร็จ ก็ออกจากคอนโดแล้วไปมหาวิทยาลัย


มหาวิทยาลัย@

ผมขับไปจอด พอจอดเสร็จเราก็ตรงดิ่งไปที่ม้าหินอ่อนตรงที่มีไยอดกับไอ้ตั๋นนั่งอยู่


“เฮ้ยย!! วันนี้เขาประกาศผู้ที่จะได้เข้าชมรมว่ะ คณะกูนี้รับคนน้อยมาก และกูก็เข้าได้ว่ะ”ไอ้ตั๋น มันพูดออกมาอย่างตื่นเต้น  ผมลืมไปเลยว่าวันนี้เป็นวันประกาศผู้ที่ได้เข้าชมรม พอจำได้ ผมก็กดเข้าไปในเพจมหาลัยและเข้าไปในชมรมฟุตบอล ก่อนจะเลื่อนดูราบชื่อ และ10คนในนั้นมีผมอยู่ด้วย พอผมดูเสร็จเราก็เข้าห้องเรียนทันทีเพราะได้เวลาแล้ว


ตอนนี้ผมเรียนเสร็จแล้ว ประธานชมรมบอกว่าตอนเที่ยงโค้ชให้ไปรายงานตัว พอนึกถึงเขาผมก็ต้องหัวเสียอีกครั้งผมยังขนลุกเรื่องที่เขาจูบผมไม่หายเลย ผมสบัดหน้าตัวเองไปมาไล่ความคิด ก่อนจะเดินเข้าไปในชมรมก็เจอกับคนที่มารายงานตัวและไอ้ราชันด้วย มันก็ติดเหมือนกัน มันเดินเข้ามาหยุดตรงหน้าผมก่อนที่มันจะทักทายเราสองคนก็คุยกันไปมาเกี่ยวกับฟุตบอลมันชอบใคร แล้วทำไมถึงชอบ ผมหัวเราะไอ้ราชันไปมาก่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็นใครบางคนที่ทำหน้าเหมือนไปกินรังแตนที่ไหนมาไม่รู้เขาจ้องมาที่ผมตาเขม็ง ผมละสายตาจากเขาก่อนที่จะมาพูดกับไอ้ราชันต่อ ก่อนที่ประธานจะให้ไปเปลี่ยนชุด พอเรารายงายตัวกันเสร็จ คนอื่นก็แยกย้ายไปเปลี่ยนชุดผมที่เป็นคนสุดท้ายเลยช้ากว่าเพื่อน คนอื่นๆเลยกลับกันไปหมดแล้ว  พอรายงายเสร็จผมก็เดินไปที่ห้องเปลี่ยนเสื้อ ผมถอดชุดกีฬาออกก่อนจะเดินเอาไปใส่ในตู้ของผม ก่อนที่ผมจะปิดมันลงก็พบกับใครบ้างคนที่ผมไม่อยากเจอกำลังยืนกอดอกใกล้ๆผม


“หึ จู๋จี๋กันสองคนไม่อายคนอื่นบ้างหรือไง”


“ผมจะทำอะไรมันก็เรื่องของผม มันไม่เกี่ยวกับคุณ” ผมพูดกับเขา ก่อนที่จะเดินออกไป แต่ก้าวยังไม่ถึงสามก้าว ก็โดนกระชากไปที่ห้องเปลี่ยนเสื้อ ผมคงจะสู้แรงควายอย่างเข้าได้อยู่หรอก เลยต้องเดินไปตามเขา พอมาถึงเขาก็เหวี่ยงผมไปที่โซฟาตัวใหญ่ก่อนที่เขาจะขึ้นมานั่งคร่อมตัวผมไว้


“จะทำอะไร” ผมถามออกไป พรางเงยหน้ามองคนด้านบนอย่างต้องการคำตอบ


“ก็ในเมื่อตอนนี้ไม่มีสิทธิ์ กูก็จะทำให้กูมีสิทธิ์ทุกอย่างในตัวมึงไง รวมเรื่องที่มึงโกหกกูว่าไปทำรายงานด้วย กูจะลงโทษให้ลุกไม่ขึ้นเลย” ว่าจบเขาก็ก้มลงมาบดขยี้ริมฝีปากบางทันทีอย่างดุเดือดเหมือนว่ากำลังลงโทษทีกล้าโกหกเขา ลิ้นของร่างหนาตวัดไปมาในโพรงปากอย่างหิวกระหาย ร่างบางทำได้เพียงทุบอกไปมา ลิ้นสองลิ้นพันกันไปมาก่อยที่ร่างสูงจะผละออกมาซุกไซร้ที่ซอกคอ


“อื้ออ ปะ..ปล่อยยย” ร่างบางร้องออกมาอย่างยากลำบาก ร่างสูงไม่ฟังระดมทั้งจูบและดูดที่ซอกคอพรางทำให้เกิดรอย มือก็อยู่ไม่เป็นสุข สอดเข้าไปใต้เสื้อพรางลูบไล้ไปมาสร้างความเสียวให้ร่างบางไม่น้อย 


"อื้ออ...ออกไป' ร่างบางดันไหล่ร่างสูงให้ออก เขาเลิกเสื้อผมขึ้นก่อนจะก้มลงไปดูดดึงยอดอกสีชมพูของผม ทำให้ผมที่ตอนแรกพยายามผลักตอนนี้กลับแอ่นหน้าอกอย่างเสียวซาน ร่างสูงอุ้มให้ไปนั่งที่ตักของเขาก่อนที่จะฉกชิมยอดอกผมอีกครั้ง

"อ้าา..อื้ออ" เสียงครางดังงออกมาไปหยุด ผมถลาเข้าไปคอเขาไว้ ส่วนมือเขาก็กอดเอวผม เขาผละออกจากยอดอกขึ้นมาสบตาผมก่อนที่เขาจะพูดกับผม "ต่อไปนี้มึงเป็นของกู ห้ามไปเที่ยวหัวเเราะให้ใครอีก"

​พอพูดเสร็จเขาก็ถอดกางเกงผมกับของเขาออก ผมเบิกตากว้างเมื่อผมกับแท่งมังกรที่อยู่ตรหน้า พรางจะขยับตัวหนีทันทีแต่ร่างของผมก็ถูกเข้าคว้าให้กับไปนั่งลงที่ตักเขาเหมือนเดิม ผมนี่เสียวสันหลังวูบเพราะไอ้เจ้ามังกรมันเสียดสีเข้ากับช่องทางด้านหลังของผม ผมจ้องตาเข้าอย่างอ้อนวอนว่าอย่าทำ แต่มีหรือที่เขาจะยอม เขาก้มลงมาทาบทับริมฝีปากของผมอย่างโหยหา ดูดดึงจนเกิดเสียงหน้าอาย ในตอนที่ผมกำลังเคลิ้มอยู่เข้าก็ยัดเจ้ามังกรเข้ามารวดเดียวไม่ได้เบิกทางทำให้ผมต้องโผล่เขากอดเข้าอย่างเน้นพร้องน้ำตาคลอ


"อ่าาา..เจ็บบ/อื้ออ" ร่างสูงแช่เจ้ามังกรไว้สักพักก่อนที่จะเริ่มขยับตัวช้าๆ


"อื้ออ...อ่าา" เสียงครางออกมาจากร่างบางสร้างแรกระตุ้นให้เขาอย่างดี จากที่ตอนแรกช้าๆกลับเร็วขึ้นอย่างหนักหน่วง


"อ่าา บะ เบา" เสียงเอ่ยห้ามบอกคนที่กระแทกเข้ามาอย่างรุนแรงให้เบาๆ ร่างสูงก้มลงซุกไซร้ที่ซอกคออีกครั้งอย่างหลุ่มหลง


"มึงเป็นของกูคนเดียว อื้มม" ร่างสูงพูดจบก็ระดมซอยเข้ามาอย่างรวดเร็วแล้วถอนออกก่อนจะเข้ามาใหม่เน้นย้ำสักสี่ห้าที่ก่อนที่น้ำขุ่นๆจะไหล่ออกมา


ร่างบางซบลงที่ไหล่ของเขาอย่างหมดแรงกับการออกกำลังกายไป ร่างบางพักเหนื่อยไม่ทันไร สิ่งที่รัดอยู่ในช่องทางรักก็ขยับตัวอีกครั้ง


"พะ..พอแล้วว อื้ออ" ร่างบางเงยหน้ามามองร่างสูงอย่างออดอ้อนว่าไม่ไหวแล้ว. 


"ขออีกนะคนดี.." หลังจากที่เขาพูดจบ ร่างสูงก็กระแทกเข้ามาอย่างไม่หยุด เสร็จแล้วเสร็จอีก



"อ๊ากกก!! ผมจะตายอยู่แล้วว"






END

จบแล้วเรื่องที่2 หลังจากที่ห่างหายไปนาน เพราะยุ่งกับการเรียนนิดหนึ่ง แต่ตอนนี้จะกลับมาตอแล้ว


โปรดติดตามตอนต่อไป







HANASANGSAY

ความคิดเห็น