ขอบคุณที่สนับสนุนนิยายของ ยายอ้วนคนนี้เด้อ รักๆ

ความเป็นมาของเจ้หมอน

ชื่อตอน : ความเป็นมาของเจ้หมอน

คำค้น : นิยายy อีหมอน เฮียเก่ง ผู้กองเหน่ง อีหมอนตลาดแตก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.4k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ต.ค. 2561 20:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความเป็นมาของเจ้หมอน
แบบอักษร

​"ไอ้เหี้ยยย..เก่งมึงนี้มันเก่งสมชื่อจริงจริ๊งงงง วันๆหาแต่เรื่องให้กู....กูไม่น่าไปรับปากยายมึงไว้เลย.....!!!"


ท่ามกลางตลาดสดแห่งหนึ่งหลังสลัมในกรุงเทพฯกำลังมีผู้ชายหน้าสวยร่างบางยืนจังก้าชี้นิ้วตะโกนด่าเด็กหนุ่มหุ่นล่ำที่ตนรับปากว่าจะเลี้ยงดูเด็กหนุ่มผู้นี้ให้เป็นคนดีแทนผู้เป็นยายที่พึ่งจากโลกนี้ไปเมื่อปีที่แล้ว

แต่ความจริงแล้วความเป็นคนดีมันช่างไม่มีในตัวเด็กหนุ่มคนนี้เลยเพราะมันไม่เคยฟังที่เขาพูดบอกพูดเตือนจนปากแทบฉีกตั้งแต่ปีที่แล้วจนมาถึงปัจจุบันนี้วันๆก็หาแต่เรื่องปวดหัวมาให้เขาอยู่เรื่อย


"โอ้ยยยอีหมอน มึงก็ใจเย็นๆดิวะด่าแม่งได้ทุกวันมันเคยฟังมึงไหม!!"เสียงป้าร้านขายก๋วยเตี๋ยวดังขึ้นเรียกสติ คนที่กำลังยืนโมโหอยู่


"ฉันก็ไม่อยากด่ามันหรอกนะป้า แต่ดูมันทำตัวดิ ไม่เคยฟังฉันเลย!! ทำตัวเหี้ยๆไปวันๆ นี่ถ้าฉันไม่ไปสัญญากับคนตายไว้นะฉันไม่สนใจมันหรอก ปล่อยให้แม่งติดคุกไปนานแล้ว!!!คนห่าอะไรเข้าคุกได้แม่งทุกวัน..ไอ้สัสเอ้ยย...."ร่างบางหันไปกัดฟันพูดเสียงแหลมใส่ป้าข้างร้านแทบจะไม่หายใจอย่างเหลืออด จนคนฟังเอามือทาบอกแทบไม่ทันแต่ทุกคนที่นี้ก็ชินกับเสียงนี้ไปชะแล้ว...


ย้อนกลับไปเมื่อปีที่แล้ว....


ชายหนุ่มร่างบางอายุ22ปีกำลังเดินเข้าปากซอยเล็กๆในสลัมเพื่อเข้าบ้านพักของตัวเองด้วยร่างกายอิดโรยและความสิ้นหวังในมือก็หิ้วถุงข้าวถุงแกงที่ได้ไปขอจากทางวัดมาเพื่อประทั้งชีวิต 


เขาตกงานและไม่ได้รับเงินเดือนค่าตอบแทนที่ทำค้างไว้เพราะโรงงานที่เขาทำอยู่ดันมาเจ๊งไม่เป็นท่าแถมมันยังปิดหนีไปอย่างเงียบๆอีกแต่ทว่าเงินที่เขาเก็บไว้นั้นยังพอมีบ้าง


ร่างบางจึงเอาไปเช่าพื้นที่ในตลาดหน้าสลัมเพื่อเปิดร้านขายน้ำปั่นซึ่งเป็นความถนัดของตัวเองแต่ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงตกแต่งร้านที่เจ้าตัวทำเองทั้งหมดและเงินที่เก็บไว้มันเหลือน้อยนิด


ร้านก็ยังไม่เสร็จอุปกรณ์ของขายก็ยังไม่ซื้อ แล้วไหนจะค่าห้องค่าน้ำค่าไฟอีกช่วงนี้อะไรประหยัดได้เขาก็ต้องประหยัดดังนั้นข้าววัดเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้วถึงใครจะมองเขายังไงก็ตามคนอย่างเขาก็ไม่สน!

"หมอนเอ้ยแค่กๆ~"หญิงชราห้องข้างๆเอ่ยเรียกชายหนุ่มให้หันไปมอง ชายหนุ่มผู้ถูกเรียกหันไปมองและสาวเท้าเข้าไปหาทันที


"ยายพรไหวไหมเนี้ย!"ร่างบางเดินเข้าไปพยุงหญิงชรามานั่งแคร่ไม้หน้าบ้านก่อนจะเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง


"เออ..ไหวๆ"เสียงแหบพร่าเอ่ยตอบชายหนุ่มร่างบางพลางทำหน้าหนักใจจนคนข้างๆสงสัย..


"เป็นอะไรยายพรทำไมถึงทำหน้าแบบนี้แล้วนี่ไอ้เก่งมันไปไหน ทำไมถึงปล่อยให้ยายอยู่คนเดียว"


ปากอวบอิ่มพูดถามคอก็ชะเง้อกรอกตามองเข้าไปในบ้านหาหลานชายของหญิงชรา 


ซึ่งเป็นคู่กัดของเขานั้นเอง..

"วันนี้หลานยายมันมีสอบ...หมอนเอ้ยยายมีเรื่องจะขอร้องเอ็งได้ไหม"น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้นจนทำให้คนที่ถูกขอร้องทำหน้างง


"เรื่องอะไรเหรอยาย"ชายหนุ่มร่างบางเอียงคอถามอย่างสงสัย

ทำไมยายพรถึงพูดแปลกๆกับเขากันนะ


"ยายอยากขอให้เอ็งดูแลหลานยายตอนที่ยายไม่อยู่บนโลกนี้แล้วได้ไหมยายไม่อยากให้มันอยู่คนเดียว"หญิงชราพูดขึ้นพลางน้ำตาคลอมือเหี่ยวย่นถูกวางทับที่มือชายหนุ่มไว้อย่างมีหวัง


ทำให้คนที่ถูกขอร้องไปแทบไม่เป็นจะให้เขามาดูแลไอ้เด็กปากหมานั่นอะนะมันคงเป็นไปไม่ได้หรอกเพราะเขาทั้งคู่เกลียดกันจะตายไป!!


แต่ยายพรขอร้องเขาทั้งน้ำตาแบบนี้เขาจะปฏิเสธได้ยังไงถึงเขาจะปากร้ายแต่ก็เป็นคนอ่อนโยนกับเด็กและวัยชราเหมือนกันนะ


"ถ้าเอ็งรับปากยายเมื่อยายตายไปยายจะให้เอ็งถูกหวยทุกงวดเลย"เมื่อยายพรเห็นว่าร่างบางเงียบเกินไปเธอจึงพูดขึ้นอีกครั้งเพราะความเป็นห่วงหลานชายสุดที่รักที่ตนได้เลี้ยงดูมาตั้งแต่เล็กจนโตเพียงลำพัง


"ยะยายพูดอะไรเนี้ย ไม่เอาไม่พูดแบบนี้นะ ฉันรับปากก็ได้ว่าจะดูแลให้แต่ยายห้ามป่วยนะโอเค๊!"


คนที่ได้ฟังถึงกับตกใจกว่าจะควานหาเสียงตัวเองเจอถึงเขาจะชอบเล่นหวยก็จริงแต่ว่าเขาไม่ใช่คนเห็นแก่ตัวขนาดนั้น


"เอ็งรับปากสัญญาแล้วนะ"ยายพรได้พูดท้วงขึ้นมาอีกครั้งพร้อมยื่นนิ้วก้อยมาทำสัญญาเหมือนเด็กๆ เล่นเอาชายหนุ่มลอบกลืนน้ำลายเลยทีเดียว

"เอ่อ..จ๊ะ"นิ้วก้อยของคนต่างวัยทั้งสองเกี่ยวกันไว้เป็นเพื่อสัญญา


ทั้งสองพูดคุยกันอยู่พักใหญ่ร่างบางก็ขอตัวเข้าห้องเพื่อมากินข้าวและจะได้ไปตกแต่งร้านของตัวเองต่อให้เสร็จภายในวันนี้!


หลังจากวันนั้นผ่านมาได้สองอาทิตย์ยายพรก็ได้จากโลกนี้ไปอย่างสงบเพราะวัยชราร่างบางที่รับปากหญิงชราไว้ก็ไม่ได้ลืม...


หลานยายพรได้ย้ายมาอยู่กับร่างบางตามที่ยายได้ขอร้องไว้ก่อนจากโลกนี้ไปอย่างจำยอมและเขาก็ได้ดูแลให้เป็นอย่างดี....


มันเข้าไปวิ่งเล่นในคุกแทบทุกวันทำให้เขาต้องแหกปากด่าทุกเช้าเย็นจนชาวตลาดได้ตั้งฉายาให้เขาว่า....

อีหมอนตลาดแตก!!!

ด่าแหลกแม่งทุกวัน.......

คนเกลียดกันเข้ายันกระดูกดำจะมาอยู่ด้วยกันดีๆมันก็ไม่ใช่แต่ยังไงก็ต้องอยู่เพราะรับปากสัญญากับคนตายเอาไว้แล้ว จะทิ้งมันไว้ก็ไม่ได้~~~



_____________________________________


หมอนมาแล้วจ๊ะ





ความคิดเห็น