ความรักน่ะ อันตรายมากหรอ? ยังไง?

ชื่อตอน : Risk : 14(Rewrite​)

คำค้น : ลูคัส , ลิน risk , YAOI

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.6k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ส.ค. 2563 18:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Risk : 14(Rewrite​)
แบบอักษร

แอลดีนอุ้มซีไนน์มาวางเบาๆบนเตียง  ถอนหายใจมองคนตัวเล็กที่ขดตัวอยู่บนเตียงแล้วส่ายหัวไปมา  กว่าจะถึงบ้านไม่ใช่เรื่องง่ายๆ  เมื่อคนตัวเล็กพยายามแกะกระดุมเสื้อตัวเอง   ห้ามแล้วก็ห้ามอีก  แต่สุดท้ายก็แกะออกมาจนได้   แกะกระดุมเสื้อตัวเองยังไม่พอ  ยังพยายามแกะกระดุมเสื้อเขาอีก 

"คุณหนูครับ  นอนดีๆสิครับ"แอลดีนจัดถอดรองเท้าของคนตัวเล็กออกแล้วพลิกตัวให้นอนในท่าที่สบายตัว  จากนั้นก็ยกผ้าขนหนูผืนเล็กชุบน้ำ  เช็ดตัวให้เบาๆ 

"อื้ออออออ  ก็ร้อน"ซีไนน์ปัดมือไปมา  รู้สึกรำคาญนิดหน่อย 

"ครับ ผมเช็ดตัวคุณหนูให้อยู่ไงครับ  นอนดีๆสิครับ"แอลดีนว่า  เขาอยากให้ร่างบางไม่ต้องรู้สึกเหนอะหนะกับเหงื่อ 

"งึ"จู่ๆซีไนน์ก็ลุกขึ้นนั่งจนแอลดีนสะดุ้ง  มองหน้ายุ่งๆของเจ้าตัวเล็กอย่างนึกเอ็นดู เขาไม่เคยเห็นซีไนน์เมา  อย่างมากดื่มเบียร์ก็ไม่ได้เมาถึงขนาดนี้ 

"อึก! "แอลดีนเบิกตากว้างเมื่อจู่ๆซีไนน์ก็ดึงหน้าเขาแล้วฉกเข้าไปที่ริมฝีปากตัวเอง 

"คุณหนูครับ  คุณหนูเมามากแล้วนะครับ"เมื่อได้สติแอลดีนก็จับหน้าเล็กให้ออกจากหน้าของตน 

"ใครว่าซีนเมาครับ  ไม่มาวววววว"ซีไนน์ส่งยิ้มหวานยกมือคล้องคอแล้วดึงหน้าแอลดีนฉกริมฝีปากหนาอีกครั้ง  ก่อนจะขบกัดริมฝีปากหนาเบาๆอย่างยั่วยวน โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าการกระทำแบบนี้   กำลังทำให้คนร่างใหญ่แทบสติหลุด 

ร่างเล็กอ้าปากพยายามครอบปากหนา​  ดูดดึงปากหนาเบาๆจนคนร่างใหญ่ทนไม่ไหว แทรกลิ้นหนาเข้าปากเล็ก   ดูดดึงอย่างช่ำชอง ตวัดลิ้นเล็กอย่างผู้ถือเกม  กวาดความหวานทั่วปากเล็กอย่างหลงไหล 

หวาน เหล้าที่เคล้าไปทั่วปากชวนให้รู้สึกอยากมัวเมาอยู่อย่างนั้น 

"อื้อออ"แอลดีนผละจากปากเล็ก   ค่อยๆไล้ลงที่ลำคอขาวราวกับผู้ไม่มีสติ   ดูดย้ำๆที่ไหล่เปลือยจนเกิดรอยช้ำ ย้ายจากไหล่ซ้าย  ค่อยๆไล้ไปที่ไหปลาร้าขวา ปากหนาค่อยๆไล้ลงอย่างหลงไหล ราวกับโหยหามานนาน 

"อื้ออออออ"  เสียงหวานครางที่เอ่ยเอื้อนออกมาเป็นระยะๆให้บุรุษเพศได้ตื่นตัว จนจมูกโด่งสัมผัสกับเม็ดเล็กๆน่ารักที่ชูชันบนอกบาง   แล้วใช้ลิ้นเลียวนรอบๆเม็ดชมพูน่ารัก   ก่อนลงลิ้นระรัวในคนให้ใต้ร่างดิ้นพล่านด้วยความเสียวซ่าน 

"อื้ออออ   ซีดดดด  สะ....เสียวครับ"ซีไนน์เงยหน้าสูดปากร้องด้วยความเสียว 

"อื้มมมมมมม"แอลดีนหลับตาดูดเม็ดชมพูน่ารักอย่างหลงไหล ก่อนจะย้ายลงลิ้นระรัวอีกฝั่งให้เท่าเทียม   ในขณะที่มืออีกข้างก็ยกขยี้ติ่งเล็กที่ชุมน้ำลายเบาๆ ยิ่งดูดดึง  ยิ่งหลงไหลจนอยากกลืนกินไปทั้งตัว ฟันสวยขบเข้าเบาๆที่เม็ดชมพูน่ารัก 

"ยะ อย่านะครับ" ซีไนน์ที่รู้สึกเจ็บแปล๊บเหมือนจะได้สติ   ร้องออกมาจนแอลดีนได้สติรีบผละหน้าออกจากหน้าอกบาง  ปล่อยร่างเล็กให้นั่งทรุดกับเตียง แล้วรีบลงจากเตียงหันหลังให้กับร่างเล็ก 

"เออ....  ผมขอโทษครับคุณหนู"กล่าวขอโทษก่อนที่จะรีบดิ่งออกจากห้องนั้นอย่างรวดเร็ว 

"คุณอา"ซีไนน์ยกผ้าห่มมาจับไว้   เอ่ยเรียกคนตัวใหญ่ที่เพิ่งออกจากตัวเองเสียงแผ่ว ใบหน้าแดงระเรื่อลามตั้งแต่ใบหน้าถึงลำคอ   จ้องไปที่ประตูห้องด้วยสายตาที่หลากหลายความรู้สึก อาการเมารู้สึกสร่างไปแล้ว 

ความรู้สึกแบบนี้... สัมผัสแบบนั้น...  

มัน...... 

 

ลูคัสเดินออกจากห้องน้ำหลังจากที่จัดการกับตัวเองเรียบร้อยแล้ว  เดินออกมาด้วยผ้าขนหนูพันกายล่างผืนเดียว  ถือผ้าขนหนูเช็ดผมตัวเองลวกๆ  ก่อนจะจ้องไปที่เตียงตัวเองแล้วถอนหายใจออกมา  จากนั้นก็ก้าวยาวๆไปดูร่างเล็กที่นอนกระสับกระส่ายอยู่บนเตียง 

"ร้อน  น้องร้อน"ควานลินที่ตอนนี้แกะเสื้อออกจากตัวเองไปจนหมด   แถมยังลุกขึ้นนั่งถอดกางเกงตัวเองอย่างไม่นึกอาย 

"อะไรวะเนี่ย  ยายังไม่หมดฤทธิ์รึไง"ลูคัสร้องอย่างหัวเสีย  มองคนตัวเล็กที่นอนรูดแกนกายน่ารักของตัวเอง  พลันทำให้รู้สึกปวดหนึบกับแกนของตัวเองที่ทำท่าตื่นจนอยากปลดปล่อยอีกครั้ง  ทั้งๆที่เพิ่งไปปลดปล่อยไม่นาน 

ตอนที่อยู่บนรถคนตัวเล็กทำท่าจะหมดฤทธิ์แล้ว    พาขึ้นมาที่ห้องก็เลยปลดเข็มขัดที่มัดมือคนตัวเล็กไว้  จากนั้นก็แต่งตัวให้ร่างเล็ก   แต่ตอนนี้ดูสิ เหลือเพียงเรือนร่างที่เปล่าเปลือย ไม่รู้รึไงว่ามันน่าขย้ำมากขนาดไหน!!  

ไม่ใช่ว่าเขาอยากให้คนตัวเล็กทรมาน  ที่ใช้เข็มขัดมัดข้อมือไว้ก็เพราะถ้าไม่ทำอย่างนั้นคนร่างเล็กคงได้ลูบไล้ตัวเขา   จนเขาทนไม่ไหวนี่สิไม่ใช่ว่าเขาไม่ช่วย เขาใช้ทั้งมือทั้งปากช่วยแล้ว  แต่ดูเหมือนคนร่างเล็กจะต้องการไม่สิ้นสุด   ขืนมากกว่านี้เขาคงทนไม่ไหวแน่ๆ 

"พี่ลุคส์  น้องลินร้อน"จู่ๆควานลินก็คลานมาหาร่างสูงที่ปลายเตียง   พยายามเอามือคว้าคอของคนร่างสูงให้โน้มลงมาจูบตัวเอง 

"เห้ยๆๆ   ใจเย็นๆ  กูเข้าใจ  โอ้ยยย  เอาไงดีวะเนี่ย"ลูคัสดันหัวเล็กๆไว้ 

"น้องร้อน"เมื่อใช้มือคว้าคอให้ลงมาจูบไม่สำเร็จ  ควานลินก็เอาหัวมาถูเบาๆกับอกกว้างที่ตอนนี้เปลือนเปล่าชวนให้รู้สึกสยิวในช่องท้องลิ้นเล็กเลียเข้าไปที่กล้ามหน้าท้องที่ลอนสวยเบาๆ จนลูคัสเกร็งต้องหน้าท้องไว้ 

"อ่าห์"  ลูคัสเงยหน้าครางออกมาด้วยความเสียวซาบซ่าน มือเล็กกระตุกผ้าขนหนูจนร่วงลงพื้น  ตากลมโตจ้องไปที่แกนแกร่งอย่างตกตะลึงปนหลงไหล  สายตาที่เต็มไปด้วยความต้องการ 

"อึก"  ลูคัสสะดุ้ง  ความต้องการสูงปรี๊ดเมื่อจู่ๆก็รู้สึกถึงมือนิ่มที่จับเข้าที่แกนแกร่งของตัวเอง  ก่อนที่จะต้องเงยหน้าสูดปากด้วยความเสียวเมื่อเล็กครอบเข้าไปเต็มๆที่แกนของตัวเอง 

"ซีดดดดด   อ่าห์"  มือหนาขยุ้มหัวเล็กอย่างหนัก  จนเมื่อเกือบเห็นเส้นสิ้นสุดอยู่รำไร ลูคัสก็จับหัวเล็กไว้แล้วกระแทกแกนแกร่งของตัวเองเข้าออกปากเล็กก่อนที่จะเกร็งตัวแล้วปลดปล่อยน้ำขาวขุ่นเข้าปากเล็กจนล้นออกมามุมปากเล็กน้อย 

เซ็กซี่..! ปากเล็กๆที่เบ้เล็กน้อยเมื่อรับรู้กลิ่นคาวคลุ้งแต่ก็กลืนสิ่งที่เต็มปากเข้าไปแต่โดยดี แล้วส่งสายตาหวานเยิ้มให้คนร่างสูง ลูคัสผลักควานลินให้นอนราบลงกับเตียง 

"มึงอย่าเสียใจนะ"ก้มกระซิบพูดกับคนที่ตกอยู่ในการมณ์ราคะเบาๆ  ใบหน้าก้มลงพร่ำจูบที่ซอกคอขาวทีละจุดๆสร้างความเสียวซ่าบซ่านให้คนใต้ร่างจนต้องครางออกมา 

"พี่ลุคส์  อื้อออออออออ"ดูดซ้ำที่เดิมย้ำๆ   จนพอใจ   จากนั้นค่อยๆไล้สันโด่งไปทั่วท้องนิ่ม  กดจูบเบาๆจนร่างเล็กขนลุกซู่ 

"อื้อออออ"ควานลินสอดมือเข้าไปที่ผมของคนร่างใหญ่   กัดปากตัวเองด้วยความเสียวปนรัญจวนกับการเล้าโลมของคนร่างใหญ่ 

"อื้มมมมม"ลูคัสครางออกมาด้วยพอใจกับเรือนร่างที่นุ่มนิ่มใต้ร่างเขา มือหนาจับเอวเล็กค่อยๆลูบไล้เบาๆ  ขณะที่ปากก็กดจูบสร้างรอยกับท้องนิ่ม ค่อยๆเลื่อนลงจนเจอกับแกนเล็กน่ารัก   ที่ตอนนี้มีน้ำสีใสปริ่มที่เล็กน้อย ลิ้นหนาแตะลงเข้าที่ปลายฉ่ำจนคนร่างเล็กสะดุ้งผวาจิกที่เข้าบ่ากว้างเต็มๆ แต่ดูเหมือนไม่ได้สร้างความเจ็บกับร่างสูงนัก 

"นะ.....น้อง   อื้อออออ"ควานลินร้องครางออกมาเมื่อปากหนาครอบเข้าไปที่แกนเล็กของเอง   ใบหน้าบิดไปตามอารมณ์ที่เสียว   ราวกับมีผีเสื้อนับร้อยตัวบินอยู่ในท้อง 

"อื้มมมมม"ลูคัสดูเหมือนจะติดใจแกนเล็กสีชมพูนี้เสียแล้ว  เขาเงยหน้ามองคนหน้าหวานที่ตาปรือด้วยความเสียวด้วยความพอใจ 

"อ้ะ  อื้อออออ"ควานนลินยิ่งร้องครางเมื่อลูคัสเลียทั่วแกนกลางกาย 

"อื้มมมมมม"ดูเหมือนความหลงไหลจะมีมากขึ้น ลูคัสละเลียดเลียแกนกาย  ดูดดึงแรงๆเข้าที่ส่วยปลายฉ่ำอีกครั้ง 

"อ้ะ  คุณ"แต่ดูเหมือนคราวนี้จะทำให้ร่างเล็กได้สติมากขึ้น 

"หืม"ลูคัสเหมือนจะชะงักก่อนที่จะก้มหน้ากับสิ่งตรงหน้าอีกครั้ง 

"ค...คุณ  อย่านะ"แต่ก็ต้องชะงักอีกครั้งเมื่อคนใต้ร่างทำท่ากระถดตัวหนี 

"อะ.....  คือกู   ก...กู"ลูคัสลุกขึ้นนั่งมองคนตัวเล็กตรงหน้า   ได้แต่อ้ำอึ้งไม่สามารถพูดอะไรออกมา 

"ผ...ผม  ไม่เป็นไร   ค...คุณ   ออกจากห้องนี้ไปก่อน"ควานลินที่ตอนนี้แดงก่ำไปทั้งหน้าทั้งตัว  ต้องการปลดปล่อยเต็มที่  แต่สติที่ตอนนี้เริ่มมีมากพอทำให้เกิดความละอาย   อีกทั้งเห็นสภาพเปลือยของคนตรงหน้า 

"ผ...ผมไม่เป็นไรจริงๆคุณ    อ..ออกไปก่อนได้ไหม  ปล่อยผมไว้คนเดียวก่อน"  เสียงสั่นพลางบอกให้คนร่างสูงที่จ้องเขานิ่งจนลูคัสถอยหลัง  หยิบผ้าขนหนูที่อยู่พื้นเอามาพันกายลวกๆ  แล้วเดินออกจากห้องปิดประตู 

กริ๊ก!! ควานลินมองไปที่ประตูที่ถูกปิดลงก่อนจะสะบัดผ้าห่มออกไปแล้วจัดการกับแกนกายของตัวเองที่ปวดหนึบจนตัวสั่น ไม่เคยช่วยตัวเองมาก่อน   แม้จะรู้ว่าเป็นเรื่องปกติของมนุษย์แต่ก็ไม่เคยต้องตกอยู่ในสภาพแบบนี้ 

ไม่เคยมีใครมาสัมผัสเขามากขนาดนี้ 

ไม่เคยมีใครเห็นเขาในสภาพนี้ 

สภาพที่เขาเองแทบอยากเอาตัวแทรกแผ่นดินหนี 

_______________________________________________ 

เอาไปก่อนนะ   แง้งงงง  เขียนฉากNCทำไมมันยากอย่างเน้!!!!!5555 

วันนี้โปรดยุ่งทั้งวันเยย 

ซอรี่น๊าาาาาาาาาาาา 

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านงับ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว