ไม่ได้ครับคุณหนู

ถ้าเฮียใหญ่หรือเฮียก้ารู้เข้า

วันนี้คงเป็นวันสุดท้ายของผม

แต่ว่า…

คุณหนู~

ไอ้ปิ่น?!!!

มาที่นี่ได้ยังไง

ใช่ที่ที่แกจะมาเดินเล่นเหรอ

รู้มั้ยว่าเฮียสามอยู่โซนข้างๆ

ถ้ารายนั้นเห็นว่าแกอยู่ที่นี่

พี่คนนี้จะใช้ชีวิตต่อยังไง

…

พี่ปอร์เช่ก็อีกคน

นึกยังไงถึงขัดคำสั่งพวกเฮียใหญ่

อยากโดนส่งไปเฝ้าเกาะร้างรึไง!!!

ขออภัยครับคุณติณ…

ไอ้แสบเอ้ย!!!

แล้วมาทำไม…มีอะไรด่วน

ห่วงพี่?

หรือหาเรื่องมาเล่นกันแน่

ที่พูดน่ะคฤหาสน์แสนล้าน

กว้างแบบเดินสามวันไม่ทั่ว

มีสระว่ายน้ำ…มีห้องดูหนัง

มีทุกอย่างพร้อมขนาดนั้น

ยังบ่นอุดอู้อีกเหรอเรา

พี่เข้าใจ…พี่รู้ว่าแกอึดอัด

เออๆ เดี๋ยวตามไป

พี่เข้าใจที่ปิ่นจะสื่อนะ

แต่ตอนนี้ปิ่นต้องกลับบ้านก่อน

ปอร์เช่…พาน้องกลับบ้านเดี๋ยวนี้

อย่าให้ผมต้องรายงานเฮียสาม!

คุณหนู…กลับกันเถอะครับ

คุณหนูก็ทราบดีว่าตระกูลมีกฎเหล็ก

การที่คุณหนูมาสนามแข่งรถแบบนี้

หรือไปเขตธุรกิจของพวกคุณชาย

รอบตัวมีแต่ศัตรูและเรื่องอันตราย

แล้วถ้าพวกคุณชายรู้เรื่องวันนี้

มันจะเป็นเรื่องใหญ่นะครับ…

หึๆ กฎมีไว้ให้แหกงั้นเหรอ?

น้องปิ่นรักใช่มั้ยครับ

พี่ชื่อศิลาครับ

เป็นเพื่อนสนิทของไอ้ติณ

ยินดีที่ได้เจอครับ

เมื่อกี้พี่ได้ยินหมดแล้วนะ

เป็นถึงคุณหนูอัศวคราวน์

แต่แอบหนีมาแหกกฎเล่น

แสบใช่ย่อยเลยนะเราน่ะ

คืออะไรครับ

อ๋อ ไม่ได้แอบหนีมาร้ายๆ

มีเหตุผลประกอบการมาด้วย

แต่ก็บังคับบอดี้การ์ดใช่มั้ยครับ?

พี่เข้าใจๆ เด็กดื้อก็ทำแบบนี้แหละ

ไม่ดื้อก็ไม่ดื้อครับ

เอาเป็นว่าเรื่องกฎมีไว้แหก…

ความลับของคุณหนูในวันนี้

พี่ศิลาคนนี้จะยอมเหยียบไว้

ไม่ไปสะกิดบอกไอ้ติณละกัน

แต่มีข้อแม้ข้อเดียวนะ

ไว้ถ้าเจอหน้าพี่ในมอครั้งหน้า…

คุณหนูต้องเลี้ยงข้าวพี่สักมื้อ…

เป็นค่าปิดปาก ตกลงมั้ยครับ?