ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

King & Queen : INTRO

Intro


8 ปีก่อน


“...อืม”

“...”

“...ไอ้นัทมึงเขยิบไปดิ๊”

พูดบ่นๆให้เพื่อนรักที่นอนซะชิดติดกับแผ่นหลังของผมได้ขยับตัวออกไป เต๊นท์แม่งก็แคบ ยังจะมาเบียดกูอีกนะ

“...”

แต่เหมือนคำร้องขอจะไม่เป็นผล

“เชี่ยนัททท กูบอกให้เขยิบไปปป”

บอกมันอีกสักที เผื่อมันจะไม่ได้ยิน

“...”

“ไอ้เหี้ยนัท! ไม่เขยิบกูปล้ำมึงนะ!”

ขู่ไอ้เพื่อนตัวเล็กกว่าผมที่ยังไม่ยอมเขยิบไป นี่มึงจะรักอะไรกูนักหนาวะเนี่ย กูอึดอัดโว่ย!

พรึบ

“เห้ย! อุ้บ!”

อยู่ดีๆเพื่อนรักที่ตัวเล็กตัวน้อยกว่าผม ดันกลายร่างเป็นผู้ชายหุ่นนักกีฬากล้ามเนื้อแน่นๆ รูปร่างสูงใหญ่...และที่สำคัญ แม่งมันคร่อมทับ เอามือปิดปากผมไว้อยู่!! โอ้วไม่นะ!! กูกำลังจะถูกข่มขืนเหรอเนี่ยยยยยยยยย

“...”

แสงจันทร์สาดส่องกระทบใบหน้าขาวๆไร้อารมณ์ของผู้ชายใจโฉด หน้าตามันดีจัดๆเลยล่ะครับ หล่อชนิดที่ว่าถ้าใครได้ไปเป็นผัวก็คงจะต้องฟินไปอีกสิบชาติ หรืออาจจะนิพพานไปเลยก็ได้...คือมันหล่อขนาดนั้นแหละครับ ให้มันสมตำแหน่งคิวท์บอยของมหาลัยอันเลื่องลือหน่อย

“...”

แต่ประเด็นไม่ได้อยู่ที่ว่ามันหล่อจนมดลูกกะพรือ ประเด็นมันอยู่ที่ว่า มึงมาทำอะร๊ายยยย????

“...เงียบๆ...หนวกหู”

มันก้มหน้าลงมาพูดใกล้ๆเหมือนกลัวเห็บบนหัวผมจะไม่ได้ยิน  แล้วยอมปล่อยมือออกจากปากอวบอิ่มนุ่มน่าจุ๊บของผม

“มะ...มึงมาได้ไง?!”

เมื่อปากเป็นอิสระก็รีบถามออกไปเลยครับ แน่นอนว่ามันต้องรูดซิบเต็นท์แล้วคลานเข่าเข้ามา แต่ที่ถามเนี่ย คือมึงมาทำไม?!

“เพื่อนมึงกับเพื่อนกูมันจะเอากัน ถ้ามึงสนใจจะเอาบ้างกูก็ไม่เกี่ยงนะ”

โถ่วไอ้นัท!ไอ้เพื่อนเวร! ไอ้เห็นผัวดีกว่าเพื่อนนน! กลางป่ากลางเขาก็ไม่เว้นนะมึง กูขอให้ผัวมึงไอ้จู๋เป็นตะคริว!

“พ่อมึงสิ! ออกไป!!!”

ผมรีบเขยิบๆ กระเถิบตัวขึ้นให้ช่วงตัวหลุดพ้นจากมนุษย์ที่คร่อมผมไว้

“กูไม่ออก! อยากนอนก็นอนไปดีๆ อย่ามาอ่อยกู”

เดี๋ยวนะพี่หล่อนะ...กูไปนอนอ่อยมึงตอนไหน กูก็นอนปรึกษาการบ้านการเมืองกับพระอินทร์ของกูตามปกติเนี่ย!

“อ่อยพ่อมึงสิ กูก็นอนของกูเฉยๆเนี่ย”

พูดจบ ผมก็หลุดรอดจากการถูกคร่อมทับจนได้ เลยรีบลุกมานั่งดีๆ นอนคุยกันคงไม่เหมาะม้างง

“ถ้ามึงพูดถึงพ่อกูอีกคำ...”

เหมือนประโยคเชิญชวนให้พูดซ้ำอีกรอบ...

“พ่อ! มึง! สิ!”

ครับ

พอได้พูดอะไรที่ใครสั่งห้ามแล้วมันรู้สึกสะใจ

หมับ พรึบ

มือหนาๆของพ่อหนุ่มคิวท์บอยคว้าเข้าที่ต้นแขนผมทั้งสองข้าง ก่อนจะกดร่างผมให้นอนราบกับพื้น แล้วตามมาประกบปากหนาๆของมันลงบนริมฝีปากของผมอย่างรุนแรง จนรู้สึกถึงกลิ่นคาวเลือด

“...”

ลิ้นร้อนของคนด้านบนแลบเลียริมฝีปากผมเบาๆ ก่อนจะฉกฉวยเข้ามาในโพรงปากของผม และแน่นอนครับ...เลือดนักสู้มันเข้าตา คนไม่ยอมใครแบบผม มีหรือจะยอมแพ้ ผมเลยเกี่ยวกระหวัดลิ้นมันกลับไปบ้าง

“...”

เหมือนเวลาผ่านไปเนิ่นนาน เราจูบกันอยู่อย่างนั้น จนมือไม้ทั้งของผมและมันเริ่มอยู่ไม่สุข สุดท้าย ผมซึ่งมีสติมากกว่าก็ดันไหล่มันออกได้สำเร็จ

“...”

เรามองตากันอยู่อย่างนั้น ปฎิเสธไม่ได้เลยว่าความรู้สึกแปลกๆมันฉาบแผ่ไปทั่วก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายที่เต้นถี่รัวเหมือนวิ่งขึ้นลงตึก30ชั้นมา

“...”

“...หุบปากได้สักที”

“...”

กระพริบตาปริบๆมองคนด้านบนนิ่ง รอให้วิญญาณกลับเข้าร่างดีๆ

“...”

“ไอ้เหี้ยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!”

.

.

.

4 ปีก่อน

“ยินดีด้วยน้าไอ้น้าททท ในที่สุดมึงก็ได้แต่งงงงง”

ผมตะโกนแสดงความยินดีให้กับเพื่อนรักที่ได้แต่งงานกับผู้ชายที่มันรักสักที ถึงแม้ว่าแขกผู้ใหญ่ที่มางานจะมีแค่พ่อแม่ของทั้งสองฝ่ายก็ตาม ก็งี้แหละครับ ประเทศเราก็ไม่ได้ยอมรับอะไรกันขนาดนั้น

“เออๆ แล้วมึงล่ะ เมื่อไหร่จะแต่งวะ”

ฉึก! เหมือนเพื่อนรักจะมัววุ่นวายกับงานแต่งงาน จนตกข่าวสำคัญไป

“...”

เกิดความเงียบขึ้นทั่วบริเวณในกลุ่มเพื่อนเจ้าสาว ทั้งๆที่อาฟเตอร์ปาร์ตี้แบบนี้ ดีเจออกจะเปิดเพลงเร้าใจ

“ฮืออออออออออ!!!!!!”

ผมรู้สึกได้ทันทีว่าร้อนผ่าวๆที่ขอบตา พอนึกถึงชีวิตตัวเองแล้วมันเศร้าาา!! กูแค่บ้างานไปนิ็ดเดียวว น้องเกดไม่น่ามาทิ้งกันได้ลง อุตส่าห์คบกันได้ตั้ง6เดือน นับว่าคนนี้คบนานที่สุด!

“เห้ย! เชี่ยนัท! ไอ้ควีนเพิ่งจะอกหักมา!”

ผมหยุดสะอึกแล้วตวัดสายตาหันไปข่มขู่เพื่อนปากหมาที่เรียกผมด้วยชื่อนั้น

“กูบอกว่า กูชื่อแมค ชื่อแมคคค!!!!”

“ก็มึงชื่อแมคควีน! จะให้กูเรียกแมคหรือเรียกควีน แม่งก็ชื่อมึงอะ”

ใช่ครับเพื่อน ...เรียกแมคมันก็จะแมนๆหน่อย พอเรียกควีนแค่นั้นล่ะ ภาพกะเทยหัวโปกใส่วิคผมสีชมพูสวมมงกุฎเพชรอันควายๆลอยเข้าหัวกูมาทุกที!

“พวกเหี้ยยยย มึงไม่เข้าใจกูวววววววว”

ผมยกมือปิดตาส่ายหน้าไปมา ผมไม่ได้เมาาา ผมแค่ดื่มไปเยอะนิ๊ดดดหน่อยยยยย

“มึงเมาแล้วไอ้ควีน กลับบ้านไปไป๊”

ไอ้เต้นกระชากผมให้เงยมองหน้ามันดีๆ ซึ่งภาพที่ผมเห็นคือเพื่อนรักมันมีสองหัว แถมปากมันยังเบะจนผมเกรงว่าปากมันจะเบี้ยวไปซะจริงๆ นี่มึงไล่ หรือ มึงไล่?

“กูไหวว กูม่ายด้ายมาวว กูวอนนา บี วิท มายเฟรนด์ดึ!”

ผมฉีกยิ้มกว้างกอดแขนไอ้นัทแน่นแล้วใช้คางคลอเคลียอย่างอ้อนขอความช่วยเหลือ ผมยังไม่อยากกลับนี่ครับ กลับไปก็อยู่คนเดียว มันเหงาาาา

“จะอยู่กับไอ้นัทได้ไง! มันมีผัวไปแล้ว มันไม่ใช่รูมเมทมึงแล้วนะ!”

ผมทำปากคว่ำจนมุมปากแทบจะจมหายไปใต้คาง ทำไมเพื่อนเต้นต้องพูดจาใจร้ายด้วย กูอยู่กินกับไอ้นัทมาตั้งแต่ปี 1 อยู่ดีๆมันจะมาทิ้งผมไปได้ยังง๊ายยย แบบนี้ไม่แฟร์!!!

“ฮืออออ งั้นหาผัวให้กูบ้างสิ กูเหงาาาาา”

ผมซุกหน้าลงกับแขนของเพื่อนรัก อย่าทิ้งกูไปปปปป ทำไมมนุษย์เราต้องมีบ่วงที่เรียกว่าการแต่งงานมาผูกคอด้วยย

“...”

“...”

“กูว่าไอ้ควีนไม่ไหวละ มึงให้ใครก็ได้ไปส่งมันดิ๊”

“ใครจะไปส่งมันได้วะ แม่งก็เมากันหมด แถมออกถนนใหญ่ไปแม่งก็ตั้งด่านละ”

“งั้นเอาไงดีวะ...”

“...”

“...”

“กูเอง”

.

.

.

รู้สึกได้ถึงแสงอาทิตย์ที่สาดส่องผ่านประตูระเบียงชั้น 27 ที่ไม่ได้ปิดผ้าม่าน...ไม่สิ ไม่ได้ปิดประตูเลยมากกว่า!

หันซ้ายขวาเพื่อมองดูว่าแอบมีโจรปีนเข้ามาขโมยของจากทางระเบียงรึเปล่า  มองไปรอบๆห้องก็ไม่พบเจอใคร จนกระทั่งสายตาเลื่อนมาปะทะเข้ากับกลุ่มผมสีดำที่แหมะอยู่บนหมอนข้างๆกัน

พรึบ

กระชากผ้าห่มออกมาก็พบกับร่างกำยำผิวขาวๆที่เต็มไปด้วยรอยเล็บขีดข่วนเต็มแผ่นหลังที่ประกอบจากมัดกล้ามเนื้อแน่นๆ นอนคว่ำอยู่ตรงหน้า

“เชี่ยยยยยยยยยยย!”

ผมควรจะกรี๊ดไปเลยมากกว่า อะไรของแม่งเนี่ย นี่มันใช่ภาพที่ผู้ชายอายุ 25 ควรจะตื่นมาเจอเหรอครับ!? หญิงแม่คงจะต้องหลั่งน้ำตา!

“อืมม...หุบปากดิ๊!”

เจ้าของเรือนผมสีเข้มขยับศีรษะเอียงหน้ามามองผมอย่างรำคาญ หน้าตามันบ่งบอกถึงความเพลียและความง่วงแบบเต็มพิกัด...ว่าแต่หน้ามันคุ้นๆแฮะ...เหมือนเหตุการณ์ก็คุ๊น คุ้น!

“มึงอีกแล้วเหรอ!!”

ผมตกใจแทบกลิ้งตกเตียง เมื่อใบหน้าหล่อกระชากใจไม่เปลี่ยนนี่ มันคือคนเดียวกับที่จะข่มขืนผมตอนไปตั้งแคมป์ที่ดอยอินทนนท์4ปีก่อน!

“....อีกแล้วอะไร? มึงอย่าโวยวาย”

ผมกะพริบตาปริบๆ รีบเรียบเรียงเหตุการณ์ทั้งหมดทันที เมื่อคืนกูไปงานแต่งไอ้นัท ไอ้นัทไม่รู้เรื่องผมอกหัก ผมกินเหล้าและเบียร์และไวน์และคอกเทลเข้าไปเยอะ...เยอะมาก...เยอะมากๆ แล้วก็งอแงกอดไอ้นัท แล้วก็บอกว่าอยากมีผัวบ้าง แล้วภาพทุกอย่างก็ดูจะดับวูบไป...

“มึงมาทำอะไรห้องกู อ๊ะ!!”

นิ่วหน้าอย่างเจ็บปวดช่วงล่างร้าวไปทั้งขาสองข้าง มันเจ็บระบมแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ระ..หรือว่า?...

“เจ็บอยู่?”

เจ็บ...นี่มึง?...

“มึงข่มขืน.....กู?”

ส่งสายตาสั่นระริกอย่างอ้อนวอนว่าอย่าให้เป็นเรื่องจริง ถึงแม้ว่าคราบน้ำสีขาวขุ่นแสนคุ้นเคยจะกระจัดกระจายเต็มเตียงก็ตาม ยังไงผมก็ยังอยากจะให้เช้านี้มันสดใสเหมือนทุกๆวัน

“...มึงอ่อยก่อน”

เหมือนโลกที่สดใสได้ล่มสลายไปในพริบตา เหมือนเมฆหมอกสีดำทะมึนปกคลุมไปทั่ว

....

...

..

.

“ไอ้คิงงงงงง!!”

.

.

.

.

ปัจจุบัน

“...”

“...”

ผมกะพริบตาปริบๆมองคนตรงหน้าที่ไม่ได้ดูเปลี่ยนจากเดิมมากเท่าไหร่ มันกลับหล่อดูดีขึ้น ดูเคร่งขรึมและภูมิฐานขึ้นซะด้วยซ้ำ และสิ่งที่ทำให้ผมต้องขมวดคิ้วตามใบหน้าเครียดของมันก็คือร่างของผู้ชายที่นอนไม่ได้สติ ตามตัวประดับด้วยเครื่องวัดสัญญาณชีพและอุปกรณ์ช่วยชีวิตหลากหลาย

“คือ...หมอศัลยกรรมกระดูกได้เข้ามาช่วยผ่าตัดและติดอุปกรณ์ให้กับขาซ้ายที่หักไปให้แล้ว ส่วนผม...หมอศัลยกรรมทั่วไปก็ต้องกรีดเปิดกล้ามเนื้อต้นขาทิ้งไว้โดยไม่เย็บปิด เพื่อช่วยลดความดันของกล้ามเนื้อที่จะกดทับเส้นเลือดจนอาจเกิดอาการขาดเลือดได้ ส่วน...”

“น้องกูจะฟื้นมั้ย?”

“...”

“จะฟื้นได้เมื่อไหร่?”

“...”

“ตอบ!”

ผมสะดุ้งตกใจนิดหน่อยจนเผลอคว้ามือของคนที่กำลังเกรี้ยวกราดใส่มากุมไว้แน่น

“คุณใจเย็นก่อนนะ...ตอนนี้ทางทีมแพทย์และพยาบาลกำลังเร่งมือช่วยอย่างเต็มที่”

“...”

คนโมโหดูจะเย็นลงนิดหน่อย...ย้ำว่าแค่นิดหน่อยจริงๆ  มันก้มลงมามองมือผมที่กุมมือมันไว้แน่น ก่อนที่ผมจะรีบดึงมือตัวเองกลับมา ก็มึงน่ากลัว กูตกใจ

“น้องชายของคุณประสบอุบัติเหตุรถชนที่ค่อนข้างจะรุนแรงมาก...แต่คุณก็ต้องรับรู้ด้วยว่าทีมแพทย์กำลังพยายามช่วยอะไรบ้าง...”

“...”

“...ไม่มีใครอยากให้เกิดความสูญเสียหรอกคุณ...”

“น้องกูกำลังโด่งดัง และมีชื่อเสียง...จะให้นักข่าวรู้เรื่องที่มันเมาแล้วขับไม่ได้”

ผมพยักหน้าน้อยๆอย่างเข้าใจ หันมองผู้ป่วยวิกฤตบนเตียงอีกครั้ง เขาคือพระเอกหนุ่มชื่อดังที่อนาคตในวงการกำลังไปได้สวย

“...”

“...”

ผมเหลือบมองใบหน้าเครียดๆของคนข้างกายอีกครั้ง ก่อนจะเกี่ยวแขนเสื้อมันให้ตามออกมาจาก ICU ขืนปล่อยให้มันยืนดูอาการของน้องมันต่อ มีหวังได้อารมณ์ขึ้นแล้วระเบิดลงอีกรอบ

“กาแฟสักแก้วเหอะ...หมอเลี้ยง”


.

.

To be continued

PS : เรื่องใหม่ๆๆๆ ลองอ่านดูวววว

Facebook : I'm Mynt

อ่านกันขำๆนะ Don't be serious

ฝากกดไลค์ กดแชร์ ติดตามข้อมูลข่าวสารและพูดคุยกันได้ทางแฟนเพจนะคะ

Facebook : I’m Mynt

https://m.facebook.com/Immynt

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/2692796/1795871342-member.jpg

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น