ขอบพระคุณสำหรับการสนับสนุนค่า >/\<

ll RHAM ll - Episode 1 - เขาคือ...รามสูร [ 100 % ] อัพครบ

ชื่อตอน : ll RHAM ll - Episode 1 - เขาคือ...รามสูร [ 100 % ] อัพครบ

คำค้น : heartless doctor หมอดุ หมอมึน ตัวเล็ก คุณราม รามสูร คุณรามตัวเล็ก หมอราม เล็ก อสูร อาสูร แสนซน เซ็ตหมอ แมวน้ำ mawnum

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.7k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มี.ค. 2561 19:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ll RHAM ll - Episode 1 - เขาคือ...รามสูร [ 100 % ] อัพครบ
แบบอักษร

​#หมอมึน

TUALEK’S TALK

วันนี้เป็นวันที่ฉันต้องไปร่วมงานแต่งงานของใครก็ไม่รู้ ฉันคงเต็มใจไปงานมากกว่านี้ถ้าผู้ชายคนนั้นไม่ไปด้วย ถามว่าฉันเกลียดพ่อของตัวเองมากเลยหรอ ? คำตอบคือ ใช่! ฉันเกลียด เกลียดจนไม่อยากรู้จักคนเลวๆ แบบนี้เลยด้วยซ้ำ

“เอ่อ...ผมว่าคุณหนูขึ้นเปลี่ยนชุดเถอะครับ” บอดี้การ์ดหนุ่มกล้ามโตเอ่ยขึ้นทันทีที่เห็นฉันเดินออกมาจากคอนโด สายตาคมเข้มไล่มองตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอดัง ‘อึก’

ผู้ชายมันก็เท่านี้แหละ เห็นผู้หญิงโชว์นิดโชว์หน่อย ก็จ้องจนตาเป็นมัน! น่าสมเพชจัง หึๆ

“ทำไมเล็กต้องเปลี่ยน? ชุดนี้ไม่สวยหรอคะ หืม?” ฉันพูดไปก็สาวเท้าเข้าไปใกล้บอดี้การ์ดหน้าเข้มทันที ร่างสูงใหญ่เกร็งจัดทันทีที่ฉันแตะนิ้วเรียวเข้าที่ปลายคางสากระคาย เท่านั้นยังไม่พอ ฉันยังจงใจขยับตัวเข้าไปเบียดและเสียดสีลำตัวแกร่งอย่างท้าทาย

“อึก ปะ...ป่าวครับ สวยมาก! สะ...สวย” เสียงเข้มตอบกลับมาแบบตะกุกตะกักทันทีที่สะโพกกลมมนบดเบียดเข้ากับหน้าขาแกร่งของบอกดี้การ์ดหนุ่มอย่างยั่วยวน

“สวยแล้วจะให้เปลี่ยนทำไมล่ะคะ ไปเถอะเดี๋ยวจะไม่ทันเอานะ ”  ฉันส่งยิ้มยั่วยวนไปให้ก่อนจะก้าวเข้าไปในรถหรูที่เปิดประตูรอไว้ จงใจก้าวขาให้ช้ามากว่าปกติเพื่อแกล้งให้บอดี้การ์ดหนุ่มสติแตกมากยิ่งขึ้น แล้วมันก็ได้ผล เพราะทันทีที่ฉันนั่งลงบนเบาะหนังสีเนื้อสุดหรู เดรสสีแดงสดตัดกับผิวขาวจัดของฉันก็เลิกขึ้นมาด้านบนจนน่าตกใจ บอดี้การ์ดหนุ่มกระแอมไอในลำคอก่อนจะรีบปิดประตูรถอย่างรวดเร็ว

เห็นไหม...แค่นี้ฉันก็ทำให้บอดี้การ์ดบ้ากามนี่หันเหความสนใจออกจากเรื่องชุดที่ฉันใส่ได้แล้ว ให้ตายฉันก็ไม่กลับขึ้นไปเปลี่ยนชุดใหม่แน่ๆ ลืมไปได้เลย เพราะถ้าเป็นอย่างนั้น มันก็ไม่สนุกน่ะสิ 

ใช้เวลาเพียงไม่นานนักก็มาถึงที่หมายรถเคลื่อนตัวเข้าสู่อาณาเขตบ้าน ‘โยธาไพศาล’ ผู้เป็นเจ้าของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังที่ใหญ่และมีชื่อเสียงที่สุดในขณะนี้ จะให้เรียกว่าบ้านก็คงไม่ถูกนัก ถ้าดูจากเนื้อที่ภายนอก ขนาดบ้านและการตกแต่ง ฉันก็พูดได้อย่างเต็มปากเต็มคำว่ามันคือคฤหาสน์ดีๆ นี่แหละ

มันก็ธรรมดาแหละเนอะ คนที่จะเป็นเจ้าของโรงพยาบาลได้ขั้นแรกก็ต้องมีเงินทุนมหาศาลก่อน อีกทั้งโรงพยาบาลนี้ก็ยังมีคนไข้ทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ เข้าออกไม่เว้นวัน ไม่รวยก็ไม่รู้จะพูดยังไงแล้วล่ะเนอะ

“เอ่อ ถึงแล้วครับคุณหนู” เสียงเข้มของบอดี้การ์ดดังขึ้นพร้อมกับประตูรถที่ค่อยๆ เปิดออก ฉันก้มลงไปจัดชุดเดรสสีแดงสดให้เข้าที่ ส่องกระจกเช็คความเรียบร้อยของตัวเองอีกครั้ง ก่อนจะก้าวลงจากรถด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม

เสียงสนทนาจากบรรดาแขกในงานเงียบกริบทันทีที่ฉันเยื้องย่างเข้าไปภายในงานเหลือไว้เพียงเสียงดนตรีเบาๆ ดังเคล้าคลอไปกับเสียงสายลมพัดไปมาตามธรรมชาติ ทุกสายตาจับจ้องมาที่ร่างบางระหงส์ของฉันเป็นตาเดียว

หึ! นี่แหละปฏิกิริยาที่ฉันต้องการ

“คุณตัวเล็กคะ ขอถ่ายรูปหน่อยนะคะ”

“ขอถ่ายรูปหน่อยครับ”

“กล้องนี้ครับๆ”

“ทางนี้ด้วยครับๆ”

แชะ แชะ แชะ

เมื่อนักข่าวคนนึงหันมาเห็นฉัน เธอก็รีบวิ่งเข้ามาขอถ่ายรูปทันที แน่นอนว่าคนอื่นๆ ก็ต้องวิ่งตามมาอย่างไม่รอช้า แน่ล่ะ...ชุดฉันมันเด่นขนาดนี้ ถ้าไม่ถ่ายไปเขียนข่าวฉาวๆ ล่ะก็ หนังสือก็ไม่ดังน่ะสิ J

ฉันจงใจยกยิ้มหว่านเสนห์ในแบบที่ชอบใช้เป็นประจำเพื่อให้นักข่าวนำรูปไปใช้เขียนข่าวฉาวๆ ที่จะตามมา ก่อนจะรีบขอตัวเดินเข้าไปบริเวณซุ้มดอกไม้หน้างานทันทีที่เห็นร่างสูงใหญ่แสนน่ารังเกียจของผู้ชายคนหนึ่ง จุดประสงค์ของฉันไม่ใช่การเดินเข้าไปทักทายหรือพูดคุยกับเขา แต่จุดประสงค์ของฉันก็คือ...

“ตัวเล็ก!” เสียงทุ้มเข้มดังขึ้นทันทีที่ฉันก้าวเดินเข้าไปหาเขาช้าๆ สีหน้าของผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อค่อนไปทางโกรธเกรี้ยวมากกว่าจะตกใจ

“ท่านคะ ขอถ่ายรูปคู่กับคุณตัวเล็กนิดนึงนะคะ”

“มองทางนี้นะครับ”

ทันทีที่ฉันเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า ดวงตาคมดุก็ไล่มองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนทำท่าเหมือนพร้อมจะอาละวาดใส่ฉันอย่างเต็มที่ แต่เมื่อพบกับกองทัพนักข่าวที่วิ่งตามมาขอถ่ายรูป ก็แสร้งทำหน้าตาใจดีและมีความสุขก่อนจะเข้ามายืนด้านข้างฉันอย่างรวดเร็ว

แชะ แชะ แชะ

“แต่งตัวบ้าอะไร! เคยไว้หน้าฉันบ้างไหม! ห๊ะ!” เสียงเข้มกระซิบกระซาบด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด ใบหน้าคมเข้มพยายามยิ้มแย้มให้ดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“แล้วไง?” ฉันยักไหล่เบาๆ ก่อนจะแสยะยิ้มร้ายส่งไปอย่างไม่แคร์ใคร พร้อมกับเดินเชิดหน้าเข้าไปยังโต๊ะลงทะเบียนหน้างานอย่างไม่สนใจบรรดานักข่าวจากสำนักไหนทั้งนั้น

“สวัสดีค่ะ” ฉันเอ่ยทักสาวสวยหน้าใสที่ยืนอยู่บริเวณโต๊ะลงทะเบียน เธอสะดุ้งอย่างตกใจเมื่อเห็นฉัน แต่ก็กลับมาได้สติเมื่อฉันยิ้มหวานส่งไปให้

“สวัสดีค่ะ เขียนแสดงความยินดีกับบ่าวสาวตรงนี้เลยค่า” สาวหน้าใสยื่นสมุดสีดำเล่มใหญ่มาวางตรงหน้าฉันช้าๆ

ฉันจงใจก้มลงไปเท้าแขนไว้บนโต๊ะ ก่อนจะแอ่นสะโพกขึ้นเล็กน้อยจัดท่าทางให้เซ็กซี่ที่สุดเท่าที่จะทำได้ วันนี้ฉันจงใจรวบผมสีทรายขึ้นไปไว้ด้านบนเพื่อโชว์แผ่นหลังและช่วงเอวคอดโดยเฉพาะ บราก็เลือกแบบปีกนกเพื่อกำจัดสายที่รกรุงรังเวลาใส่ชุดโชว์แผ่นหลังสุดเอ็กซ์ชุดนี้ จากนั้นจึงบรรจงเขียนข้อความภาษาอังกฤษตัวโตๆ กลางหน้ากระดาษเป็นคำว่า

‘HAPPY’

พร้อมกับค่อยๆ ดันตัวขึ้นจากขอบโต๊ะด้วยท่าทางยั่วยวนที่ไม่ว่าใครเห็นก็ต้องตาค้างไปตามๆ กัน

แชะ แชะ แชะ

แล้วก็เป็นอย่างที่คิด ทั้งนักข่าวที่หูไวตาไวเป็นสับปะรดและบรรดาแขกที่มาร่วมงานต่างก็หันมองมาทางฉันเป็นตาเดียว โดยเฉพาะบุรุษเพศที่ออกจะตาค้างกันเป็นพิเศษ ยิ่งฉันหันไปจ้องใบหน้าสีแดงจัดกับสายตาแสนเกรี้ยวกราดของ ‘ท่านรัฐมนตรี’ ฉันก็ถึงกับแสยะยิ้มออกมาอย่างสะใจ

โกรธเข้าไปสิ เสียหน้าเข้าไปสิ อยากให้ฉันมาเองนี่จะโทษใครได้ล่ะ หึ!

“อ้าวเจ้าภาค! มาตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย” ในระหว่างที่ฉันกำลังแสยะยิ้มอย่างสะใจอยู่นั่นเอง เสียงทุ้มทรงอำนาจของผู้มาใหม่ก็เรียกความสนใจฉันออกจาก สีหน้าเคียดแค้นของผู้ชายคนนั้นซะก่อน

“อ้าวพี่ทศ! สวัสดีครับ เพิ่งมาถึงเมื่อกี้เองพี่ เฮ้ย ยังหนุ่มไม่เปลี่ยนเลยนะ” ชายสูงอายุที่ดูแข็งแรงและภูมิฐานเดินออกมาต้อนรับผู้ชายคนนั้นอย่างเป็นมิตร น้ำเสียงเกรี้ยวกราดและแววตาแข็งกร้าวแปรเปลี่ยนเป็นใจดีและอบอุ่นทันทีที่พูดคุยกับผู้มาใหม่

แชะ แชะ แชะ

เหอะ! ต่อหน้ากล้องและคนอื่นเนี่ย เสแสร้งเก่งจริงๆ

“เอ็งก็เหมือนกัน เฮ้ยเรียกเอ็งไม่ได้แล้วสิ ต้องเรียกว่าท่านรัฐมนตรี ฮะฮ่า”

“ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้พี่ทศ ฮะฮ่า” ทำไมกันนะ...ทำไมคุณลุงที่ดูนิสัยดีคนนั้นถึงพูดคุยกับผู้ชายเลวๆ คนนี้ราวกับสนิทกันมานานแสนนาน

“เอาๆ เข้าไปคุยกันต่อในบ้านดีกว่า ท่าจะยาว ฮะฮ่า” จากที่อารมณ์ดีที่ได้ยั่วยุให้ศัตรูโกรธจนเลือดขึ้นหน้า กลับต้องมาหงุดหงิดซะเอง ฉันเกลียด เกลียดทุกอย่างที่ทำให้ผู้ชายคนนั้นยิ้มได้

“เอ้อ ตัวเล็กนี่ลุงทศ รุ่นพี่ของพ่อเอง” คนที่เรียกตัวเองว่าพ่อหันมาทางฉัน ก่อนจะแนะนำคุณลุงท่าทางใจดีคนนั้นให้รู้จัก

“สวัสดีค่ะ” ฉันยกมือไหว้ลุงทศอย่างนอบน้อม ก่อนจะยิ้มให้ท่านอย่างมีมารยาท ความหงุดหงิดและอยากยั่วโมโหเมื่อกี้หายไปจนหมดเกลี้ยงเพียงแค่มองตาคุณลุงคนนี้ ไม่รู้ทำไม ดวงตาใจดีแบบนั้นถึงทำให้จิตใจมันสงบลงและรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก

“สวัสดีครับ ลูกสาวหรอทำไมฉันไม่เคยเห็นหน้า”

“ครับ เจ้าตัวเล็กเพิ่งกลับจากอังกฤษน่ะพี่”

“อ๋อเจ้าตัวที่หน้าตามอมแมมๆ นั่นน่ะนะ โตแล้วสวยขนาดนี้เลยหรอวะ เอาเว้ยๆ มาเป็นลูกสะใภ้ลุงไหมหนู ลูกชายลุงยังว่างอยู่ตั้งสองตัว ฮะฮ่า” น้ำเสียงใจดีเอ่ยแซวจนฉันถึงกับสะดุ้งด้วยความตกใจ สะใภ้หรอ...ยังหรอก ตราบใดที่คนเลวๆ ยังไม่ได้รับผลกรรม ฉันจะไม่มีวันหยุดราวีพวกมันเพื่อไปมีครอบครัวเด็ดขาด

“ไปเข้าบ้านๆ ยืนตรงนี้นานๆ เดี๋ยวหมาแถวนี้มันจะรุมแทะหลานข้าเอา” พูดจบร่างสูงใหญ่แสนภูมิฐานก็เดินนำเข้าไปในตัวบ้านอย่างรวดเร็ว แต่แล้วคำว่า ‘รุมแทะ’ ก็ทำให้ฉันเอะใจจนต้องหันไปมองด้านหลังทันที

และแล้วฉันก็ต้องตกใจอีกครั้ง เมื่อด้านหลังของฉันตอนนี้เต็มไปด้วยผู้ชายตัวโตทั้งวัยรุ่น พ่อหม้าย ไม่เว้นแม้แต่เด็กหนุ่มหัวเกรียน ทุกคนต่างก็ถือแก้วไวน์และน้ำดื่มมายืนรอฉันกันเป็นแถว

บ้าเอ๊ยย อย่ามามองฉันด้วยสายตาแบบนี้นะ จะอ้วก*!*

เห็นดังนั้นฉันจึงรีบเดินตามคุณลุงทศและผู้ชายคนนั้นเข้ามาด้านในทันที แต่ก็แปลกที่ผู้ชายพวกนั้นไม่ได้เดินตามเข้ามาอย่างที่ฉันกลัว ดูท่าว่างานที่จัดขึ้นด้านในจะอนุญาตให้เฉพาะคนที่สนิทเท่านั้นที่สามารถเข้ามาด้านในได้สินะ

“ยินดีด้วยนะพี่ทศ จะได้เลิกเครียดเรื่องหลานสักทีนะ ฮะฮ่า”

“เอาล่ะ ไหนๆ เอ็งก็มาแล้ว เป็นประธานในงานเลี้ยงช่วงเย็นให้ลูกข้าด้วยแล้วกัน ไม่มีค่าตัวนะเว้ย ฮะฮ่า อ้าวเจ้าเล็กจะไปไหน...”

ทันทีที่หลบหนีสายตาหื่นกระหายของพวกผู้ชายกลัดมันหน้างานได้ ฉันก็รีบแยกตัวออกไปทางด้านหลังทันที ทนความเสแสร้งของผู้ชายคนนั้นไม่ไหวแล้วจริงๆ

ฉันเดินออกมาทางประตูด้านหลังช้าๆ ก่อนจะสอดส่ายสายตาหาหลุมหลบภัย แล้วสายตาก็ปะทะเข้ากับน้ำพุขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ท่ามกลางสวนดอกไม้สีสันสดใส ไกลออกไปเป็นดงต้นไม้ใหญ่ปลูกเรียงรายกันจนดูร่มรื่นและเงียบสงบ ถ้าไม่ติดว่ามันดูลึกลับไปหน่อยก็คงจะใช้เป็นสถานที่พักผ่อนได้ดีเลยทีเดียว

เอ๊ะ! ลึกลับ? ดูท่าทางแล้วที่นั่นน่าจะเป็นที่ที่เหมาะสมจะเป็นหลุมหลบภัยให้ฉันมากที่สุดในเวลานี้ เห็นแล้วฉันเลยมุ่งหน้าไปยังบริเวณนั้นอย่างรวดเร็ว

ปึกก พลั่กก ผลั้ว ปั่กก

“อั่กกก”

เพียงแค่ก้าวเข้าไปใกล้ เสียงผิวเนื้อกระทบกันก็ดังลั่นออกมาจากหลังดงต้นไม้ใหญ่ จากเสียงที่ดังเล็ดลอดออกมาดูท่าทางจะไม่ใช่แค่การทะเลาะวิวาทกันธรรมดา แต่อาจจะเป็นเรื่องราวที่ใหญ่โตกว่านั้นก็ได้

เกิดอะไรขึ้น?**!

“หลานมึงมันโง่ ถุ้ยยย แค่นี้ยังไม่รู้ว่าใช้ผัวร่วมกับเพื่อน! อั่กกก”

เสียงผู้ชายแหบพร่าตะโกนก้องอยู่ในหมู่ไม้ทึบ เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดทำให้ต่อมสอดรู้ของฉันเต้นตุบๆ ไปหมด และแล้วความอยากรู้อยากเห็นก็พาให้ขาเล็กทั้งสองข้างก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

สมอง! แกเป็นผู้นำหน่อยไม่ได้รึไง แกอย่าให้ความสอดรู้ขึ้นมามีอำนาจในตัวฉันแบบนี้สิ แย่ แบบนี้มันแย่มาก! (แต่ก็ยังเดินเข้าไป) L

“เก็บปาก...” เสียงทุ้มต่ำน่าเกรงขาม ทำให้ขาทั้งสองข้างหยุดชะงัก

“...”

“ไว้แดกข้าว” น้ำเสียงทรงพลัง ราบเรียบ แต่แฝงไปด้วยความเกรี้ยวกราด ดึงดูดให้ฉันเดินเข้าไปใกล้ขึ้นเรื่อยๆ

ตึกตัก ตึกตัก

ไม่อาจรู้ว่าเป็นเพราะความตื่นเต้นจากเหตุการณ์ที่กำลังดุเดือดหรือผู้ชายตรงหน้ากันแน่ ที่ทำให้หัวใจฉันเต้นระรัวอยู่ในอก ลมหายใจติดขัดขึ้นมาดื้อๆ ดวงตาพร่ามัวและเบิกค้างอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน สองแก้มก็ร้อนผ่าวไปหมด

ผู้ชายตัวสูงใหญ่ ไหล่กว้างสมส่วน ผิวขาวสะท้อนกับแสงแดดที่เล็ดลอดเข้ามา เรือนผมสีน้ำตาลเข้มแนบลู่ไปกับหน้าผากที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ดวงตาสีน้ำตาลสะท้อนกับแสงจนมันวาววับเป็นประกาย ใบหน้านิ่งติดเนือยไม่ได้ทำให้เขาดูเป็นคนขี้เกียจเลยแม้แต่น้อย แต่มันกลับทำให้เขาดูน่าค้นหามากขึ้นไปอีก

พลั่กก ผลั้ว

ตึกตัก ตึกตัก

เหตุการณ์ตรงหน้ายังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง เพราะสายตาฉันถูกสะกดเข้ากับผู้ชายคนนี้เพียงคนเดียว มันน่าแปลกที่เพียงแค่มองเขา มันก็ทำให้ฉันหัวใจเต้นแรงและไม่อาจละสายตาออกไปได้เลยสักนิด และทันใดนั้นเองดวงตาสีน้ำตาลที่แฝงแววคุกกรุ่น ก็หันมามองทางฉันช้าๆ

แกร๊บบบบ

“ใคร!!” ความตกใจทำให้ขาทั้งสองข้างของฉันก้าวไปด้านหลังโดยอัตโนมัติ และมันก็เป็นต้นเหตุที่ทำให้ชายชุดดำทั้งหมดหันมาจ้องฉันด้วยความพร้อมเพรียงกัน

“ไปจับมันมา!” หนึ่งในนั้นที่น่าจะมีตำแหน่งอะไรสักอย่าง เอ่ยสั่งลูกน้องอย่างรวดเร็ว ชายชุดดำที่อยู่ใกล้ฉันที่สุด วิ่งเข้ามาทางนี้ด้วยความไวแสง

ไม่นะ*!! หนีสิตัวเล็ก วิ่ง!!!*

ฉันรีบกลับหลังหันและออกวิ่งทันทีที่รู้สึกตัว ปกติแล้วรองเท้าส้นสูงกว่าเจ็ดนิ้วไม่เป็นอุปสรรคในการวิ่งของฉันเท่าไรนัก ถ้าพื้นมันเรียบ!!

หมับบบบบ

“กรี๊ดดดดด อุ๊บบบ” ทันใดนั้นเองมือใหญ่ของใครบางคน ก็คว้าหมับเข้าที่เอวบางของฉันอย่างแน่นหนา ฉันไม่ได้พูดผิดมือของเขาใหญ่มากจนสามารถจับเข้าที่หน้าท้องของฉันได้อย่างเหมาะเจาะ ฉันกรีดร้องออกมาด้วยพลังเสียงแปดหลอดของตัวเองทันที แต่ก็ยังไวไม่ทันมือใหญ่ของคนชั่วช้าด้านหลังที่ส่งขึ้นมาปิดปากฉันไว้อย่างรวดเร็ว ผู้ชายพวกนี้มันมืออาชีพจริงๆ!!

“เงียบ” เสียงทุ้มต่ำแบบครั้งแรกที่ได้ยินทำให้ฉันที่กำลังดิ้นรนเอาตัวรอดถึงกับหยุดชะงัก ลมหายใจร้อนๆ จากคนด้านหลังเป่ารดอยู่บริเวณต้นคอ มือใหญ่ข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นมาจับใต้หน้าอกอย่างหมิ่นเหม่ ส่วนมืออีกข้างก็ปิดปากฉันไว้อย่างแน่นหนา

ตึกตัก ตึกตัก

ทันทีที่แผ่นหลังบางสัมผัสกับแผ่นอกแกร่งของผู้ชายที่สั่นคลอนหัวใจฉันตั้งแต่แรกเจอ หัวใจฉันก็กลับมาเต้นรัวอยู่ในอกราวกับมันอยากบอกให้ผู้ชายคนนี้รู้ว่า...ฉันชอบเขา!

“ใจ...” หนุ่มปริศนาครางขึ้นที่ข้างใบหูเล็กอย่างเรียบเฉย

“...” ด้วยความที่ทำอะไรไม่ได้ ฉันก็ได้แต่ยืนนิ่งและใจเต้นอยู่แบบนั้น เอาสิแกจะเต้นให้เขารู้เลยก็เอาสิ แบบนี้เขาจะมองฉันเป็นคนยังไง! ใจเต้นให้กับผู้ชายที่เพิ่งเจอกันไม่ถึงสองนาทีด้วยซ้ำ เวลาแค่นี้...ต้มมาม่ายังไม่สุกเลย!!

“เต้น?”

หมับบบบบ

“อี๊ดดดดดด (กรี๊ดดดด)” แต่แล้วเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ทันทีที่คำว่าเต้นถูกเปล่งออกมา มือใหญ่ก็เลื่อนขึ้นมาด้านบนก่อนจะบีบเข้าที่หน้าอกข้างซ้ายของฉันอย่างแรง หยาบคาย ผู้ชายคนนี้หยาบคายมาก!!!

หวือออออ

ร่างฉันปลิวเข้าสู่อ้อมแขนของชายด้านหลังอย่างรวดเร็ว เขารัดเอวฉันเอาไว้จนเท้าลอยขึ้นจากพื้นก่อนจะเดินกลับเข้าไปที่ดงต้นไม้นั่นอีกครั้ง 

แย่แล้วไง! สาบานเลยว่าต่อไปนี้จะเลิกนิสัย สอดรู้สอดเห็น!

“นั่ง” ชายปริศนาอุ้มฉันไปวางไว้บนรากไม้ใหญ่ๆ รากหนึ่ง ก่อนจะออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เด็ดขาด ดวงตาสีน้ำตาลเข้มจ้องเข้ามาในดวงตาของฉันราวกับจะสะกดให้ฉันเชื่อฟัง หลังจากนั้นเขาก็เดินกลับไปจัดการกับผู้ชายอีกคนต่อทันที

ทั้งที่ไม่มีใครเฝ้า ไม่มีอะไรผูกมัด แต่น่าแปลกที่ฉันกลับไม่ลุกหนีไปจากตรงนี้ แม้แต่ขยับเขยื้อนฉันยังไม่ทำเลยด้วยซ้ำ ดวงตาทั้งสองข้างของฉันมันจับจ้องไปที่ผู้ชายคนนั้นตลอดเวลา

การเคลื่อนไหวทุกอริยาบทถูกบันทึกไว้ในความทรงจำของฉัน มือที่ใหญ่จนสามารถจับเอวฉันได้ กล้ามเนื้อแขนที่แข็งแรงขนาดยกฉันได้ด้วยมือเดียว แผ่น อกแกร่งที่สัมผัสเพียงครั้งเดียวก็รับรู้ถึงความหนักแน่นของมัน

กรี๊ดดดด อะไรกัน...ทำไมฉันบ้าผู้ชายได้ขนาดนี้

“หวอ” เสียงเข้มที่ดังขึ้นเหนือหัว ปลุกให้ฉันตื่นจากอาการเหม่อลอยที่เป็นอยู่ ในหัวมันรุงรังและจัดระเบียบไม่ได้เลยสักอย่าง ผู้ชายคนนี้เข้ามาในชีวิตฉันเพียงไม่กี่นาทีก็ทำให้สมองฉันรวนจนทำอะไรไม่ถูก เหตุการณ์ตรงหน้าสงบลงตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ ผู้ชายที่ถูกซ้อมจนน่วมก็ถูกลากออกไปจากตรงนี้แล้วด้วย

“คะ?” ฉันเอ่ยถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ อะไรคือหวอ? หวอคืออะไร? ร่างสูงใหญ่ที่ยืนตระหง่านอยู่ด้านหน้าไม่ตอบอะไรกลับมาสักคำเดียว แต่ดวงตาสีน้ำตาลเข้มเลื่อนลงไปมองที่ขาอ่อนของฉันช้าๆ ฉันจึงรีบก้มลงไปมองตามเขาทันที

และความจริงก็ปรากฏออกมา ความจริงที่ว่าก็คือขอบเดรสสั้นที่ฉันใส่มามันร่นขึ้นมาถึงต้นขาตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ ทันทีที่รู้ตัวฉันก็ตั้งใจจะดึงขอบเดรสให้ลงมาปิดต้นขาเอาไว้

ฟึ่บบบบบ

“หวอออก” แต่ก็ไวไม่ทันมือใหญ่ที่เอื้อมมาดึงให้ซะก่อน

มือใหญ่ของเขาสัมผัสกับผิวบริเวณขาอ่อนเนียนนุ่มของฉันเบาๆ แม้จะแตะอยู่เพียงไม่กี่วินาที มันก็ทำให้ขนทั่วตัวลุกชันขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ แก้มทั้งสองข้างเห่อร้อนขึ้นมาดื้อๆ ลมหายใจสะดุดกึกอย่างน่ากลัว

ตึกตัก ตึกตัก

ดูท่าแล้ว...ฉันคงจะแพ้สัมผัสจากผู้ชายคนนี้เข้าแล้วจริงๆ .///.

“เฮียราม มาทำไรตรงนี้ ว...วะ?” น้ำเสียงทะลึ่งทะเล้นของผู้มาใหม่ดังขึ้น ผู้ชายผิวขาวออร่า ร่างสูงใหญ่กำยำ ไหล่กว้างสมส่วน เรือนผมสีทรายช่วยให้ผิวพรรณของเขาดูกระจ่างใสขึ้นเป็นกอง กล้ามเนื้อขึ้นช่วงอกและหน้าท้องนูนขึ้นมาเป็นลอนสวยงามจนฉันยังทึ่ง นี่มันหุ่นนายแบบชัดๆ

“...” ร่างสูงที่ยังยืนนิ่งอยู่ตรงหน้า หันหน้าไปมองหนุ่มหน้าโหดช้าๆ ก่อนจะล้วงมือเข้าไปเก็บในกระเป๋ากางเกงพร้อมกับยักไหล่เพื่อตอบกลับไปแทนคำพูด ทำไมพูดน้อยจัง ทั้งที่น้ำเสียงทุ้มๆ แบบนั้น มันน่าฟังออกจะตาย L

“ไรวะ! นี่ของเฮียอ่อ?” ชายหน้าโหดที่น่าจะเป็นน้องชายของคุณเฮียราม เอ่ยถามเขาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหันกลับมาจ้องฉนตาเป็นมัน ดวงตาคมจ้องฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างจาบจ้วง

“เปล่า” ตอบรับผู้เป็นน้องอย่างรวดเร็ว เอ่อ ไม่คิดสักหน่อยเลยรึไง!

“เฮ้ยเฮีย! ระดับนางเอกเลยนะเว้ย! ไม่เอาขอนะ J” พูดจบร่างสูงก็ตรงเข้ามาทางฉันอย่างคุกคาม สองมือใหญ่กางออกไปด้านข้าง ก่อนจะขยับนิ้วทั้งสิบไปมาแถมยังแลบลิ้นเลียริมฝีปากอย่างหิวกระหาย แต่แทนที่ฉันจะมองว่าเขาหื่น บ้ากาม โรคจิต อะไรเทือกนั้น ฉันกลับมองเห็นเขาเป็นแค่...ตัวตลกตัวหนึ่งเท่านั้น

“โทษนะคะ พอดีไม่นิยมแบบนี้ ถอยไปทีค่ะเหม็นสาบตัวตลก L” ทันทีที่เขาก้าวเข้ามาใกล้ ฉันก็เชิดหน้าชูคออย่างร้ายกาจ ก่อนจะเอ่ยแซวด้วยถ้อยคำก้าวร้าวอย่างที่ไม่ค่อยทำ คิดจะแกล้งผู้หญิงอย่างตัวเล็กน่ะ รอไปอีกร้อยปีค่ะ!

“แรงส์! ก๊ากๆๆ” แต่แทนที่ร่างสูงตรงหน้าจะหน้าเสีย เขากลับยิ้มกว้างกว่าเดิม แถมยังหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง เป็นบ้าอะไรน่ะ ทำไมโดนว่าแล้วยังไม่สะเทือน คนอะไรเนี่ย!

“ขำอะไรคะ?” ฉันเอ่ยถามออกไปด้วยความหงุดหงิด สีหน้ากวนประสาทของเขาลอยเด่นอยู่ด้านข้างใบหน้าของผู้ชายที่ชื่อคุณเฮียราม ผู้ชายเพียงคนเดียวที่ทำให้ฉันใจเต้นตึกตักได้อย่างน่าประหลาด

“ถ้าไม่นิยมตลกแบบผม แล้วนิยมแบบไหนครับ? ” ผู้ชายผมทองอร่ามตาถามฉันด้วยสีหน้ากวนประสาทระดับสิบ จะยิ้มอะไรนักหนาเนี่ย!!

“แบบนี้ไงคะ ” ฉันลุกขึ้นยืนจนเต็มความสูง มือข้างหนึ่งกอดอก ส่วนอีกข้างส่งขึ้นไปจิ้มที่แผงอกแกร่งของคุณเฮียรามอย่างไม่ต้องคิด รักใคร ชอบใคร ฉันไม่มัวมานั่งพับเพียบรอให้เขามาจีบหรอกนะ สมัยนี้มันหมดยุคสาวโบแล้วจ้ะ!

“หืม” เสียงทุ้มต่ำน่าฟังดังขึ้นพร้อมๆ กับแรงกระเพื่อมที่หน้าอก ทำให้ฉันรับรู้ได้ในทันทีว่าคุณเฮียรามเป็นคนพูดมันออกมา แค่เสียงครางในลำคอยังน่าฟังขนาดนี้ ฮื่อ ไม่อยากจะคิด...

“เล็กชอบเฮียรามค่ะ ” ฉันพูดขึ้นก่อนจะเขยิบตัวเข้าไปใกล้ร่างสูงมากยิ่งขึ้น ใกล้...จนหน้าอกอวบอิ่มแนบชิดไปกับแผงอกแกร่งตรงหน้าอย่างน่าใจหาย

“เฮีย? รู้จัก?” ร่างสูงครางถามเสียงเข้ม ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

“งั้น...เล็กชอบคุณรามก็ได้ค่ะ J” ยังไม่สาแก่ใจ ฉันจงใจบดเบียดร่างกายให้เข้าไปแปะติดอยู่กับร่างสูงใหญ่ที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของคุณราม จากที่เห็นภานนอกคุณรามอาจจะไม่ได้มีมัดกล้ามล่ำบึกแบบผู้ชายหัวทองคนนั้น แต่พอได้เข้ามาสัมผัสแนบชิดแบบนี้ บอกได้คำเดียวว่า...แซ่บยิ่งกว่าพ่อตัวตลกนั่นเยอะ!

“ถอย”

“...”

“นมดัน”

ทันทีที่เขาพูดจบ คำว่า ‘นม’ ทำให้ฉันนึกถึงเหตุการณ์สุดวาบหวิวก่อนหน้านี้ จนขาทั้งสองข้างพากันก้าวถอยหลังออกมาจากร่างสูงโดยอัตโนมัติ ผู้ชายคนนี้น่ากลัวจริงๆ พูดคำว่า ‘นม’ ออกมาได้อย่างหน้าตาเฉย!

“โทษที”

“...”

“ไม่ชอบ”                                          

คำตอบที่ได้รับเอาฉันหัวใจห่อลีบลงอย่างรวดเร็ว อาการประหลาดที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ทำให้ฉันมั่นใจว่าเขาเป็นผู้ชายเพียงคนเดียวที่เหมาะสมจะเป็นผู้ชายของฉันมากที่สุด ดังนั้นฉันไม่ถอยแน่!

“ทำไมถึงไม่ชอบคะ?” ฉันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียราบเรียบ ดวงตากลมโตก็พยายามจ้องเข้าไปในดวงตาคมกริบคู่นั้น เพื่อหาคำตอบในดวงตาสีน้ำตาลอ่อน

“นี่…มางานแต่ง หรือมาเล่นหนังโป๊” ดวงตาคมคู่นั้นมองมาด้วยสายตาหยามเหยียด ก่อนจะกวาดตามองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า นั่นยังไม่เท่ากับริมฝีปากร้ายที่มันกำลังแสยะยิ้มเยาะเย้ยฉันอย่างไม่น่าให้อภัย

“ดาวโป๊...นมนิ่ม”

หมับบบบบบ

ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ตั้งตัว มือใหญ่ของคุณรามก็ยื่นขึ้นมาบีบเข้าที่หน้าอกอวบอิ่มทั้งสองข้างของฉันอย่างรวดเร็ว 

“เฮ้ยยย! O[]o”

“กะ กรี๊ดดดดดดด” นี่มันอาชญากรรม!! อาชญากรรมชัดๆ

เพี๊ยะะะะ

ฝ่ามือเล็กกระทบเข้ากับข้างแก้มสากระคายทันทีที่หน้าอกโดนบีบอย่างรุนแรง นอกจากจะขายหน้าจากคำพูดและแววตาดูถูกเหล่านั้นแล้ว ฉันยังต้องมาขายหน้าเพราะผู้ชายคนนี้บีบหน้าอกฉันต่อหน้าผู้ชายทั้งฝูงอีกต่างหาก!

อย่ามาดูถูกกัน! แรงมา แรงกลับ ไม่โกงค่ะบอกเลย!!

ใบหน้าคมคายหันไปตามแรงปะทะที่เกิดขึ้นทันที ไม่นานนักเขาก็หันกลับมาจ้องหน้าฉันอย่างเหยียดหยาม ดวงตาคมกริบทอประกายวาววับและทันใดนั้นเอง ร่างสูงก็พุ่งเข้ามาบีบคางฉันไว้อย่างรวดเร็ว

“เจ็บนะ!!” มือใหญ่ทำหน้าที่ดุจคีมเหล็ก บีบเค้นบริเวณสันกรามจนมันปวดหนึบไปหมด บีบแรงขนาดนี่กรามได้หักกันพอดี!

“เฮ้ย! นี่ผู้หญิงนะเว้ย เฮียพอๆ แดงหมดแล้ว นี่เมียในฝันของผมเลยนะโว๊ย” ผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นน้องเดินเข้ามาจับแขนของเขาอย่างรวดเร็ว

“เมียพ่อง!” ดวงตาคมกริบตวัดไปมองผู้เป็นน้องและสบถด่าทันทีได้ยิน มือแกร่งก็เพิ่มแรงบีบมากขึ้นไปอีก จะบ้ารึไงนี่คนนะไม่ใช่ขวดซอส บีบอยู่ได้!

“โอ๊ยย” ความเจ็บปวดทำให้ฉันต้องร้องประท้วงออกมาทันที

“ไสหัวไปไกลๆ” ปีศาจร้ายขู่คำรามด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด ก่อนจะสะบัดมือใหญ่อย่างแรงจนร่างฉันเซถลาไปอีกด้านอย่างห้ามไม่อยู่

“หึ” ร่างสูงหันมามองฉันอย่างสะใจ ก่อนจะเดินนำกลุ่มชายชุดดำออกจากดงไม้ตรงนี้ทันที

“แม่ง! โมโหอะไรนักหนาวะ เจ็บมากไหมครับ?” หลังจากที่เจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลเข้มที่กระแทกใจฉันเดินลับตาไป พ่อตัวตลกผมสีทรายก็เดินเข้ามาช่วยพยุงฉันที่เซไปด้านข้างพร้อมกับบ่นพึมพำไปด้วย

“มะ...ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณ” ฉันรีบตั้งสติและรีบพาร่างของตัวเองออกจากงานแต่งงานที่กำลังจะเริ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ไสหัวไปงั้นหรอ! หึ! แล้วจะได้เห็นดีกัน คุณราม!!!

Complete 100 %

**

เชื่อยังว่าคุณร๊ามมม เป็นผู้ชายหยาบค๊าย 

เม้นต์บ่อย เราก็จะมาบ่อยจริงๆ นะ  

ก๊ากกกกกกกกกก**

** **

ขอเม้นต์หน่อยยยยยย

( อ้อนสุดดดดดดด >w< )

​ตัวเล็ก (เล็ก)  

Cast...Irene (Red velvet) 

"แค่ยั่วนิดๆ หน่อยๆ เพศผู้ก็ติดกับแล้ว หึ"


​รามสูร (ราม) 

Cast... Sehun (EXO) 

"ดาวโป๊...นมนิ่ม"

​ทัพนาสูร (ทัพ) 

Cast... Jackson (GOT7) 

"ตัวตลก...มาแล้วค้าบ"



ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว