เป็นเรื่องของ SO X GUSJUNG | หมอมาเฟีย | R 20+ | ฝากติดตามด้วยนาจา :)

ชื่อตอน : CHAPTER : 01

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 29.4k

ความคิดเห็น : 116

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.พ. 2561 00:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER : 01
แบบอักษร



“ลูกอมเสกผัว…”

มองยังไงก็เห็นเป็น Chupa Chups อยู่ดีจริงไหม? คาทาศักดิ์จริงหรือเปล่าเจ่เจ้ ( นั่งท่องเป็นชั่วโมง ) จะเสกผัว เสกป๋าเปย์ เสกอาเสี่ย เสกเฮียฮ้อ เข้ามาในชีวิตกัสจังได้จริงๆ เหรอคะ ชีวิตจริงไม่เหมือนในละคร เพราะฉันอาภัพยิ่งกว่านางซินอีกค่ะซิส








TIME: 18.30

กว่าจะกลับก็เย็นแล้วค่ะ ไม่เย็นธรรมดา แต่เย็นมากๆ ด้วย เพราะลมพัดแรงราวกับพายุเข้า ฟ้าครึ้มยิ่งกว่าราหูอมจัน อีกไม่นานก็คง...

ซ่า!!!

เรียบร้อยค่ะซิส ดีที่ว่าฉันฟังข่าวจากกรมอุตุฯ เลยพกร่มติดตัวตลอด ไม่งั้นโดนหวัดกินอีกแน่ๆ ชาตินี้ก็ไม่หาย

เฮ้อ~

เรื่องอื่นเรื่องเล็ก แต่เรื่องแม่เรื่องใหญ่ กลัวว่าจะโดนบ่นจนหูชา ค่ารักษาพยาบาลไม่ใช่ถูกๆ แต่ฉันก็พยายามมาตลอด ดูแลสุขภาพไม่เคยขาดตกบกพร่องเลย

แต่วันนี้...

มันฉุกเฉินจริงๆ คิดว่าจะรอด แต่สุดท้ายก็ไม่รอด ต้องมานั่งติดแหงกอยู่ที่ป้ายรถเมล์ รอมาเกือบ 2 ชั่วโมงแล้วค่ะ ( มาก่อนฝนด้วย ) แต่ฝนตกหนักมาก ก็ต้องทำใจหารถลำบากหน่อย

เครียส!

“หืม?”

ฉันก้มลงมองลูกอมในมือ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ลองแกะซองลูกอมกินซักหน่อย ( เดี๋ยวพี่ตี้จะน้อยใจเอา ) ก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรทำ หาอะไรทำคั้นเวลาไปก่อน หวังว่าอีกไม่นานรถก็คงจะตามมา


บรื้น!!!

เฮ้ย?

คะ..แค่ก! ( ลูกอมเกือบติดคอ ) ฉันถึงกับชะงัก เบิกตากว้างทันที จู่ๆ ก็มีรถแข่งขับอยู่บนทางสันจร ทำผิดกฎจราจรชัดๆ แต่ดีที่ว่าไม่ค่อยมีรถขับสวนตามหลังมา ไม่งั้นละมึงเอ้ย…เละเป็นโจ้กเพราะอีคนขับ!

หรือว่า…

"เมาหรอ"

ฉันขยี้ตามอง เห็นรถขับส่ายไปมาแบบสะเปะสะปะ ส่วนความเร็วความแรงไม่ต้องพูดถึงหรอก อะไรกัน…คิดว่าตัวเองเป็นโทเรตโต้หรือยังไง


เอี๊ยดดดดดดดดดดดดดด!!!

จู่ๆ ก็เบรกกะทันหัน จอดเทียบท่าอยู่ข้างฟุตบาท ฉันนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม แม้ฝนจะตกหนักแต่ก็เห็นชัดเจน

“หะ..หื้อ!”

ดวงตากลมโตเบิกกว้าง เห็นชายหนุ่มชุดดำ หน้าตาหล่อเหลา ดีกรีระดับพรีเมียม ลงมาจากรถ MG6 SEDAN รังสีอัมหิตแผ่ซ่านไปทั่ว ใครเห็นเป็นต้องเกรงขาม

แต่ที่น่าตกใจกว่า…

ตุบ!

เสียงร่างคนหล่นลงพื้น พอๆ กับเสียงหัวใจของฉัน กำลังตกไปอยู่ที่หัวแม่โป้งแล้ว 

"หื้อ!!"

ฉันไม่ได้ตาฝาด ชายชุดดำลงมาพร้อมกับลูกน้อง ส่วนคนที่นอนอยู่ก็มีเลือดอาบ นะ..หนังสด!  ไลฟ์สด! เห็นจะๆ เต็มสองตาว่าเขากำลังจะฆ่ากัน! 


"ไอ้ธาม! มึงลงมา!"

"อะ..อ็อกกกกกก!?! ปล่อยกู!!!"

"กูปล่อยมึงแน่..."

"!?!"

"ปล่อยลงนรก!!!"

"สะ..สัส!"

"จำใส่กะโหลกซะ!! อย่ายุ่งกับเมียเพื่อนกูอีก!!!"

“!?!”

“ชอบที่สาธารณะหรอ? อยากให้มีพยานเห็นว่ามึงกำลังจะตายใช่ไหม!”

“เออ! ไอ้เหี้ย!!”

“เสนอมากูก็จะสนองให้!!!”


อย่าฆ่ากัน...

ฆ่าสัตว์ตัดชีวิตมันบาป เป็นมนุษย์ด้วยกันก็ต้องถ้อยทีถ้อยอาศัย พึ่งพาซึ่งกันและกัน จู่ๆ ความกลัวก็ทำให้ฉันละทางโลภ บรรลุทางธรรมในช่วงเวลาสั้นๆ

หน้าตาก็ดี แต่ทำไมใจคอโหดเหี่ยม อะไรเบอร์นั้น ทั้งเตะ ทั้งกระทืบ จนอีกคนที่ชื่ออะไรนะ…ธามใช่ไหม? ก็เห็นเรียกว่าไอ้ธามๆ ดูจากสภาพแล้วไม่ตายก็เลี้ยงไม่โต หรือ อาจคางเหลือง

ตุบ! พลัวะ!

เสียงหมัดชัดมาก

ตุบ! พลัวะ!

เสียงก้องอยู่ในหัวฉัน

ตุบ! พลัวะ!

"เอาแม่งให้ตาย!!!"

กรี๊ด!!!

ฉันกรีดร้องอยู่ในใจ นับครั้งไม่ถ้วน จะไม่ยอมหยุดใช่ไหม? ให้ตายยังไงก็จะไม่หยุดใช่ไหม? ไม่ไหวแล้วค่ะซิส! ต้องทำอะไรซักอย่าง!


Rrrrrrrrrrr Rrrrrrrrrrrrr

ฉันรีบโทรหา 191 ทันที แต่โชคร้ายตรงที่ฝนตกหนัก จนสัญญาณเริ่มขาดๆ หายๆ รู้ว่าเสี่ยงแต่คงต้องขอลอง อย่างน้อยๆ ก็ขอให้มีใครซักคนตามมาช่วยทัน

ได้โปรดเถอะ…


ทว่า...

"หื้อ!!!!"

เราทั้งคู่เผลอสบตากัน ฉันตัวแข็งปานเห็นเมดูซ่าซะงั้น แต่ความเป็นจริงคือ...อีตานั่นหันกลับมามองพอดี!

มะ..มือสั้น...

หมับ!

มือเล็กกำกระโปรงแน่นทันที จนยับเป็นรอย อีกนิดก็จะขาดแล้ว แต่...ฉันไม่ไหวแล้ว ฉันกำลังประหม่า ใครก็ได้ช่วยบอกทีว่าฉันไม่ได้ทำตัวลุกลี้ลุกลน จนน่าสงสัยใช่ไหม!

"อะ..อึก"


จู่ๆ ผู้ชายคนนั้นก็หยุดชะงัก ทุกความเคลื่อนไหว นัยน์ตาสีนิลราวกับสีตาหมาป่า กำลังจ้องมาที่ฉัน

"มึงจัดการมันแทนกูก่อน"

"เฮียจะไปไหนครับ?"

เขาไม่ยอมตอบอะไร และไม่แม้แต่จะฟังเสียงลูกน้องเลยซักนิด เอาแต่เดิมดุ่มๆ เข้ามาหาฉัน! อืม…เห็นแค่นี้ก็รู้ซึ้งแล้ว สัญชาตญาณกำลังบอก ฉันไม่ควรเข้าใกล้ผู้ชายอันตราย ที่มีอิทธิพลต่อจิตใจแบบเขา

“…”

สีหน้าจริงจัง…

“…”

แววตาดุดัน…

"เธอ"

เฮือก!!!

น้ำเสียงเย็นยะเยือก ทำให้ฉันหนาวจนจับขั้วหัวใจ มือเล็กำหมัดแน่น จิกปลายเล็บลงบนอุ้งมือ ไร้ซึ่งความเจ็บใดๆ เพราะถูกแทนที่ด้วยความกลัว

เพื่อ...

ย้ำกับตัวเองชัดๆ ว่าฉันยังไม่ตายใช่ไหม!

ติ๊ด!

กดวางสายอัตโนมือ! ไม่ทงไม่โทรมันแล้ว และไม่ต้องรอให้ใครมาบอก คนที่ดวงซวย...รับไม้ต่อจากไอ้ธามนั่นก็คือฉัน!

"เธอ"

เรียกอีกแล้ว...

"เห็นอะไรหรือเปล่า"

เห็นเต็มสองตา! ไม่ได้ตาบอด! ไอ้คนใจร้าย! แต่สุดท้ายก็ตอบว่า...

"มะ..ไม่เห็นนะ"

"อย่าพูดกำกวม"

ปัดโธ่เอ้ย…

"ไม่เห็นอะไรเลย"

"แน่ใจ?"

"อื้อ"

พยักหน้าหงึกๆ ทันที เฮีย...ได้โปรดเชื่อใจกันซักครั้ง หรือ จะหลับหูหลับตาเชื่อก็ยังดี ฉันไม่ได้ร้ายกาจแบบธามเลยซักนิด จากใจคือเป็นผู้บริสุทธิ์ 

"โทษนะ..."

ขอโทษทำไม?

"ฉันเห็นเธอนั่งนิ่งๆ ตาไม่กระพริบ"

"..."

"เธอตาบอด"

What?

เฮียยยยยยย~ อยู่ดีๆ ก็มาแช่งให้คนเขาตาบอด เฮียคะ! หนูปกติดี เฮียถามใคร? เฮียต่างหากที่ยังปกติไหม? แล้วมาบอกว่านั่งนิ่งๆ เห็นคนจะฆ่ากัน มองตาไม่กระพริบก็เพราะช็อคไปแล้ว 10 ชาติ

คงไม่มีกะจิตกะใจ มานั่งรับชมให้เป็นอรรถรสหรอก เพราะใจจริงอยากจะใส่เกียร์ชิ่งวิ่งหนี แต่สุดท้ายก็ทำได้แค่...


"ค่ะ"

"..."

"หนูตาบอด"

คนเราต้องรักตัวกลัวตาย ขอโอกาสให้นักศึกษาแบบฉัน ได้มีชีวิตอยู่ต่อจนเรียนจบ 4 ปีก็ยังดี


และที่ช็อคไปกว่านั้น...

"ฉันเชื่อ"

"คะ?"

"ลูกอมหล่นจากปาก ยังไม่รู้ตัวเลย"

ฉันก้มมองตาม เห็นลูกอมตกลงพื้นแล้ว แถมยังแตกเป็นผุยผง เพราะฝีเท้าฉันเอง ฉันเหยียบเอง เพราะกลัวจนแทบทำอะไรไม่ถูกเลย


"ปากก็เปื้อน"

เฮ้ย…

คิดจะทำอะไร? แต่เขากลับเช็ดปากเล็กๆ อย่างแผ่วเบา แต่มือที่สากเพราะวันๆ เอาแต่จับกระบอกปืน พอสัมผัสกับพ่วงแก้มใสแดงปลั่ง ก็ทำให้เนื้อนุ่มๆ นิ่มๆ รู้สึกเจ็บแทนความอ่อนโยน

“อ๊ะ!”

“เลอะเทอะวะ”

หยิบผ้าเช็ดหน้าของตัวเอง มาเช็ดคราบข้างปากเล็กๆ จนสะอาด เกือบ…เกือบจะดีใจแล้ว คิดว่าเป็นโจรกับใจ แต่แอบได้ยินเขาบ่นอะไรพึมๆ พำๆ

“เด็กแม่งก็เป็นแบบนี้”

เฮีย!

"น่ารำคาญ"

ฉันไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร ชื่ออะไร แต่เขาก็กำลังยืนเอามือไขว้หลัง โน้มหน้าเข้าใกล้ จนรับรู้ได้ถึงลมหายใจร้อนระอุของกันและกัน เห็นรูปร่างหน้าตาอย่างชัดเจน ( เพิ่งสังเกต )  ละ..หล่อค่ะ! หล่อแล้วค่ะเฮีย แต่หล่อแบบเถื่อนๆ ดิบๆ สวมเสื้อเชิ้ตสีดำ กางสแลคสีดำ คุมโทนเข้มตั้งแต่หัวจรดเท้า ลักษณะท่าทางเหมือน…

“อย่าให้ฉันรู้ว่าเธอโกหก”

เฮือก…

“ฉันเกลียดเด็กเลี้ยงแกะ”

มาเฟียชัดๆ!

.

.

.

เจ่เจ๊!! ลูกอมเสกผัวมันได้ผล!!!








*อัพเลยจ้า ไม่ให้ค้างงงง~ เม้นท์กันเยอะๆ นะจ้ะ นักอ่านเงาใจร้ายกับนุ้ง นุ้งจะติดเหรียญทันทีเลยจ้า สำหรับเรื่องนี้ 

ปล. ใครตาบอดคะซิส อิเฮียมันฉลาดจะตาย มันถามไปงั้น อิอิ










ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว