facebook-icon

รักนักอ่านทุกคนน้าาา ขอบคุณที่อ่านนิยายจ้าาา ฝากติดตามด้วยเด้ออ

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าอย่ามัวเเต่เเย่งกัน ไม่งั้นจะอดกิน(ร่างวิวัฒนาการเกือบเสร็จสมบูรณ์)

ชื่อตอน : เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าอย่ามัวเเต่เเย่งกัน ไม่งั้นจะอดกิน(ร่างวิวัฒนาการเกือบเสร็จสมบูรณ์)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.2k

ความคิดเห็น : 142

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.พ. 2561 21:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าอย่ามัวเเต่เเย่งกัน ไม่งั้นจะอดกิน(ร่างวิวัฒนาการเกือบเสร็จสมบูรณ์)
แบบอักษร

บรืนนนนน

งื้ออออ~ อะไรเนี่ย......ตอนนี้ฉันอยู่ที่ไหน?

บรืนนนนน

ทันทีที่ฉันเริ่มรู้สึกตัว ฉันก็ค่อยๆลืมตาออกมามองดูรอบๆด้วยความระมัดระวัง เมื่อได้มองออกไปดูรอบๆก็พบว่าตอนนี้ฉันกำลังอยู่ในรถคันหนึ่งที่กำลังมุ่งหน้าไปที่ไหนไม่รู้-.,-

แขนทั้งสองข้างของฉันถูกรวบเอาไว้ด้วยกัน ขาก็ด้วยT^T นี่มันเรื่องอะไรกันล่ะเนี๊ยยย>~<

ฉันนอนตะเเคงข้างอยู่ที่เบาะหลังของรถคนเดียว ที่นั่งข้างคนขับกับที่นั่งข้างๆคนขับนั้นมีผู้ชายสองคนที่มาจับตัวฉันไปนั่งอยู่.....หนอยเเน่!!!ฉันจำหน้าได้นะ!!! คนที่ขับรถอยู่ก็คือคนที่ต่อยท้องฉันยังไงล่ะะT^T พูดแล้วยังเจ็บที่ท้องอยู่เลย~

เอี๊ยดดด~

รถค่อยๆเคลื่อนตัวเข้ามาในปั้มน้ำมันเเห่งหนึ่ง ที่นี่ไม่คุ้นตาเลยอ่ะ ทั้งถนนและต้นไม้ข้างๆก็ไม่คุ้นเลย ฉันไม่เคยมาที่นี่มาก่อนT^T

ปั่ก!!

อ้ะ!!! ไอ้โจรบ้าทั้งสองคนนั้นมันลงไปจากรถแล้ววว สงสัยจะลงไปคุยกับพนักงานปั้ม แหม~โม้ซะเสียงดังเข้ามาในรถเชียวนะ(พ่อฉันก็เป็นค่ะ>//<อิอิ)

ฉันค่อยๆพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นมานั่งช้าๆ สายตาของฉันสอดส่องมองไปรอบๆรถเพื่อหาคนมาช่วยเหลือ แต่ก็ต้องผิดหวังเพราะตอนนี้มืดมากๆ ไม่ค่อยจะมีคนเลย.....T^Tเอ๊ะ!!!!??...........นี่มันกี่โมงแล้วล่ะ!? มืดขนาดนี้ดาร์ลิงไม่ตามหาฉันเเย่เเล้วเหรอ!?

วืดๆ

หืม? อุ๊ยนั่น!!!! ไอ้โจรนั่นมันทิ้งโทรศัพท์เอาไว้ในรถ!!

ขวับ!!!

ฉันรีบคว้าโทรศัพท์มาไว้ในมือเเล้วจัดการกดเบอร์มือถือโทรหาดาร์ลิงทันทีอย่างไม่รอช้า วู้ววว!!! โชคดีนะเนี่ยที่โจรบ้านั่นมันใช้โทรศัพท์แบบปุ่มกดเลยไม่ต้องเสียเวลาเดารหัสผ่านโทรศัพท์

สงสัยไม่มีเงิน จับฉันไปเรียกค่าไถ่เพื่อซื้อสมาร์ทโฟนล่ะสิท่า!! บอกไว้เลยว่าเสียใจ!! ฉันจะให้ดาร์ลิงต่อยแกให้หน้าหงายไปเลยคอยดูววว>3<

ตึ๊ดๆๆ

ฉันรีบเอานิ้วมากดจิ้มๆเบอร์โทรศัพท์ของเขาทันที โชคดีเหมือนกันนะเนี่ยที่ฉันจำเบอร์โทรศัพท์ของเขาได้>3< ดีนะท่องเอาไว้

ตรู๊ดดดดด~

“...............”

อ้ะ!!! เขารับแล้ว!!!

“ฮัลโหลลล!!”

“ห้ะ.......นั่นเธอเหรอ?”

“ดาร์ลิงง ช่วยเก๊าด้วยยย”

“ฉันโทรไปทำไมเธอไม่รับสาย!! แล้วตอนนี้เธออยู่ที่ไหน!!!!!!”

อุ๊ย.....เขาโกรธใหญ่เลยT^T นอกจากโจรจะซวยเเล้ว ฉันก็น่าจะซวยด้วยนะเนี่ย~

“ฉ....ฉันโดนจับตัวมาค่ะดาร์ลิงงง โจรมันทำมือถือตกเอาไว้ ฉันเลยโทรมาหาคุณ><”

“ไม่ได้ล้อเล่นใช่มั้ย!? มันทำอะไรเธอรึเปล่า!?”

“.....ดาร์ลิง ฉันไม่ได้โกหกนะะ ฉันซีเรียสนะะ”

“.....รู้แล้ว!!! รู้มั้ยว่าตอนนี้ฉันเป็นห่วงเธอเเค่ไหน!! ว่าแล้วว่าต้องเกิดเรื่องขึ้น!!”

“แงงง ขอโทษค่ะะ โทรศัพท์ฉันเเบตหมดน่ะะ ฉันปลอดภัยดีค่ะ แค่โดนชกที่ท้องนิดหน่อย>~<”

“ชกที่ท้อง!!!!!!!........รอบๆมีอะไรเป็นจุดเด่นบ้าง...”

“ม.....ไม่มีเลยค่ะ....รอบๆมันมืดไปหมดเลย ฉันไม่คุ้นทางด้วย อ้ะ! ตอนนี้ฉันอยู่ที่ปั้มน้ำมันค่ะ.....”

“ปั้มน้ำมัน?”

“....ค่ะ อ้ะ!!!! กรี๊ดดดดดดดด!!”

“มะปราง!!!!”

‘เห้ย!! มันเเอบโทรเรียกคนมาช่วยเว้ย!!!’

‘หนอยนังxxxนี่!!!’

เพียะ!!!

“กรี๊ดดดดดด!!!”

อยู่ดีๆโจรคนนึงก็เปิดประตูรถโพล่งเข้ามาเเย่งโทรศัพท์ไปจากมือฉันแล้วตบหน้าฉันอย่างเเรงด้วยฝ่ามือหนาๆ

หลังจากที่ฉันโดนตบ หน้าของฉันก็ชาไปทั้งหน้าด้วยความเจ็บปวด กลิ่นคาวเลือดค่อยๆชัดมากขึ้นเรื่อยๆ

ฉันค่อยๆเอามือที่ถูกมัดอยู่มาลูบๆบริเวณของปากของตัวเอง แล้วก็พบกับเลือดที่ติดนิ้วออกมา มิน่าล่ะ.....ฉันถึงได้กลิ่นคาวเลือดT^T

น้ำตาของฉันค่อยๆไหลลงมาทันทีอย่างไม่ขาดสาย โจรทั้งสองหันหน้ามาด่าฉันแล้วจัดการแล่นรถออกไปจากปั้มทันที

—————

-21:37น.-

ตึกตึกตึกตึกตึกตึก

โธ่เว้ย!!! ทำไมป่านนี้ยัยตัวเล็กถึงยังไม่โทรให้ผมไปรับสักทีล่ะ? โทรไปก็ไม่รับสาย เมื่อกี้ผมขับรถเข้าไปดูในมหาลัยแล้วนะแต่ว่าไม่เจอเลย......เกิดอะไรขึ้นกัน!!!

ผมไปขอเช็คกล้องวงจรปิดในมหาลัยมาเเล้ว ผมเห็นยัยนั่นยกลังเข้าไปเก็บของในโรงเก็บของ ผมไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงเอาแต่ยกของหนักๆ ดูที่กล้องวงจรปิดทีไรก็เห็นเเต่เธอกำลังเเบกของ ทั้งๆที่ผมก็เห็นพวกผู้หญิงบางส่วนนั่งกินขนมสบายๆ......ไม่เข้าใจ.......รู้อย่างนี้ไม่ให้ไปแล้วดีกว่า-.,-

ตอนที่ยัยเบอะนั่นเดินเอาของไปเก็บในโรงเก็บของ อยู่ดีๆก็มีผู้หญิงคนนึงรีบดันประตูมาปิดแล้วก็ล็อคจากทางด้านนอก แล้วก็ไม่มีทีท่าว่าจะเปิดให้ด้วย พอล็อคเสร็จก็ไปเลย.....อย่างนี้มันตั้งใจขังกันชัดๆนี่หว่า!!

หลังจากนั้นกล้องวงจรปิดก็ถูกบังคับให้หันไปทางอื่น เหมือนมีคนเเอบมาผลักมันให้หันไปอีกทางอย่างนั้นเเหละ....พอผมไปดูที่โรงเก็บของ ประตูของโรงเก็บของถูกเปิดทิ้งเอาไว้ กล้องวงจรปิดถูกหันกลับมาที่เดิม.....และมะปรางหายไป

โธ่เว้ย!!!!! จะหายไปไหนได้กัน!!! ผู้หญิงตัวเล็กๆถ้าคิดจะหนีคงหนีไปได้ไม่ไกลหรอก!!! หวังว่าเธอคงไม่ได้คิดจะหนีไปจากผมนะ

ตึก-ตึก-ตึก

ผมค่อยๆก้าวขาช้าๆเข้าไปสำรวจในโรงเก็บของ แล้วก็พบกับโทรศัพท์มือถือสีชมพูของยัยเบอะนั่นที่กดไม่ติด-.,- แบตหมด? โธ่เอ้ยทำไมไม่ชาร์จจ!!!

ทำไมโทรศัพท์มือถือถึงมาหล่นเอาตรงนี้ได้? ซุ่มซ่ามหรือว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันเเน่!?

วืดดด~

วืดดดดด~

สายเข้าจากเบอร์เเปลกหน้า? ใครวะ.....

ตึ๊ด-

“...........”

“ฮัลโหลลล!!”

“ห้ะ.......นั่นเธอเหรอ?”

นี่มันเสียงของยัยตัวเล็กนี่!! ยัยนั่นโทรมา!!!

“ดาร์ลิงง ช่วยเก๊าด้วยยย”

“ฉันโทรไปทำไมเธอไม่รับสาย!! แล้วตอนนี้เธออยู่ที่ไหน!!!!!!”

“ฉ....ฉันโดนจับตัวมาค่ะดาร์ลิงงง โจรมันทำมือถือตกเอาไว้ ฉันเลยโทรมาหาคุณ><”

“ไม่ได้ล้อเล่นใช่มั้ย!? มันทำอะไรเธอรึเปล่า!?”

“.....ดาร์ลิง ฉันไม่ได้โกหกนะะ ฉันซีเรียสนะะ”

“.....รู้แล้ว!!! รู้มั้ยว่าตอนนี้ฉันเป็นห่วงเธอเเค่ไหน!! ว่าแล้วว่าต้องเกิดเรื่องขึ้น!!”

“แงงง ขอโทษค่ะะ โทรศัพท์ฉันเเบตหมดน่ะะ ฉันปลอดภัยดีค่ะ แค่โดนชกที่ท้องนิดหน่อย>~<”

โดนทำร้ายด้วยเหรอเนี่ย!!!! มันไม่ตายดีเเน่ๆ

“ชกที่ท้อง!!!!!!!??........รอบๆมีอะไรเป็นจุดเด่นบ้าง...”

“ม.....ไม่มีเลยค่ะ....รอบๆมันมืดไปหมดเลย ฉันไม่คุ้นทางด้วย อ้ะ! ตอนนี้ฉันอยู่ที่ปั้มน้ำมันค่ะ.....”

โห่ววว บอกมาเเค่นี้? ปั้มน้ำมันในประเทศไทยมีเป็นร้อยๆสาขา ฉันจะหาเจอมั้ยยย>~<

“ปั้มน้ำมัน?”

“....ค่ะ อ้ะ!!!! กรี๊ดดดดดดดด!!”

“มะปราง!!!!”

‘เห้ย!! มันเเอบโทรเรียกคนมาช่วยเว้ย!!!’

‘หนอยนังxxxนี่!!!’

ตึ๊ดดด!!!

“มะปราง!!!!!!!!!! มะปราง!!!!!!!......บัดซบเอ้ย!!!!!!!”

ตึกตึกตึกตึกตึกตึก

ไม่ไหวแล้ว!!! ยัยนั่นไม่ได้ล้อเล่น!!! อยู่ที่ปั้มน้ำมันเหรอ? ที่ไหนล่ะวะ!! ผมจะไปตามเธอจากที่ไหน?!!!

“ดาร์ลิงคะ ไอเครื่องดักฟังของดาร์ลิงนี่มันกลมๆสีน้ำตาลรึเปล่าคะ? ฉันเจอมันอยู่ในกระเป๋าอ่าา”

“..........!!!!!.........”

กึก!!!

ใช่เเล้ว!! เครื่องดักฟัง!!! เครื่องดักฟังอยู่ที่มะปราง!!!

ตึกตึกตึก

ทันทีที่คิดได้ผมก็รีบวิ่งไปขึ้นรถแล้วบึ่งตรงไปที่บ้านทันทีอย่างรวดเร็ว พระเจ้า!! ผมไม่เคยลนลานขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต ใครกันที่คิดจับตัวผู้หญิงของผมไป!!! แค่จับตัวไปมันก็คิดผิดสุดๆแล้ว!!!

บรืนนนน!!!!

ผมรีบซิ่งรถมาจอดที่หน้าคฤหาสน์แล้วรีบลงจากรถ พร้อมกับวิ่งเข้าไปในคฤหาสน์เพื่อไปหยิบไอแพดที่เชื่อมต่อกับเครื่องดักฟังค้างเอาไว้ตั้งแต่เมื่อวาน ขอร้องล่ะ!!! ขอให้เครื่องดักฟังอยู่ติดตัวกับมะปรางทีเถอะ!!!!

ตึกตึกตึกๆๆๆ

ผมรีบวิ่งลงบันไดมาทันทีพร้อมกับไอแพด1เครื่อง แล้วหันไปพูดกับบอดี้การ์ดว่า

“เตรียมกำลังพล30คนเป็นอย่างต่ำ เอาทั้งรถทั้งฮอไปเลย!!! แล้วรีบตามฉันมา เดี๋ยวฉันส่งพิกัดไปให้!! ไปให้ถึงที่นั่นภายใน15นาทีอย่างช้า!!!!”

“ข.....ขอรับ!!!”

“ไปสิวะ!!!!! เร็วๆเข้า!!!!!!!!!!!!!!!!”

“ครับ!!!!!!!!”

ตึกตึกตึกตึกตึก

สิ้นคำพูดของผม บอดี้การ์ดในบ้านต่างก็รีบวิ่งเเยกย้ายกันไปประสานงานกันตามหน้าที่ของตัวเองอย่างชุลมุน อย่างน้อยตอนนี้ก็โล่งใจไปหน่อยนึงเเล้วที่รู้ว่ามะปรางอยู่ที่ไหน พิกัดที่โชว์บนหน้าจอไอแพดมันขึ้นมาว่ายัยนั่นอยู่ในตึกร้างเล็กๆแห่งหนึ่ง ไม่ไกลจากที่นี่มากนัก ไม่กี่นาทีก็ถึงแล้ว

แต่ว่าที่นี่มันขึ้นชื่อเรื่องเเหล่งมั่วสุมของพวกสก๊อยหรือไม่ก็เด็กแว้นนี่หว่า!? ทำไมมะปรางถึงถูกพาตัวไปไว้ที่นั่น?

อ่อ.....ชักสนุกขึ้นมาล่ะ.....สงสัยคนที่จับตัวมะปรางไปคงจะไม่ใช่คู่แข่งของผมซะแล้ว.....ถ้าเป็นอย่างที่ผมคิดเข้าจริงๆล่ะก็ คงเดาได้ไม่ยากเท่าไหร่ว่าเป็นใคร-.,-

ก็แหม......ศัตรูทั้งหมดของผมไม่ใช่ขี้หมูขี้หมานะ แค่ตึกร้างเล็กๆน่ะ ไม่มีกันหรอก-.,- ถ้ามีตึกร้างก็เป็นตึกร้างแบบใหญ่โตกว่านี้ ปล่อยทิ้งไว้แล้วค่อยขายตอนที่ดินขึ้นราคาเท่านั้นแหละ-.,-

“เปลี่ยนแผน!!! อย่าเพิ่งทำอะไร อยู่ที่นี่รอคำสั่งก่อน!!!!”

“ขอรับ!!!!”

เครื่องดักฟังก็มีไว้แอบฟัง ในเมื่อมันยังทำงานได้อยู่ก็ขอทดสอบสมรรถภาพด้วยเลยล่ะกันว่าใช้งานได้มั้ย

กึกๆ

ผมรีบหยิบหูฟังมาใส่แล้วอยู่ฟังเงียบๆ

ตึกตึกตึก

‘แกน่ะมันนังงูพิษ!! ฉันก็อุตส่าห์ใจดีปล่อยเเกเอาไว้แล้วนะ!! ทำไมยังมาเสนอหน้าให้ฉันเห็นอีก!!!!’

“ฉันไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย!!! ปล่อยฉันนะ!!!”

‘ได้ข่าวว่าแกขอพี่พีพีคืนดีด้วยนี่!!! แรดนักนะ!!! นี่แหนะ!!’

เพียะ!!!

“โอ็ย!!”

‘ปล่อยเอาไว้ไม่ได้แล้วนะคะพี่พิงค์!!! เมื่อวันก่อนนังนี่ก็ทำร้ายหนูเหมือนกัน!! มันเอาหัวมาโขกที่คางของหนู!!’

“อ้ะ!!! เปล่านะ!!! เมื่อวันนั้นเป็นเธอเองเหรอ?!! ฉันนึกว่าผีเลยไม่ได้มอง.....”

‘กรี๊ดดดดดดด!!! พี่พิงค์คะ!! มันหาว่าเพิร์ลเป็นผี!!!!’

“ไม่ได้พูดอย่างนั้นสักนิด!! อ้อ.....แล้วพี่พีพีก็เป็นคนทักฉันมาก่อนเองด้วย!!”

‘กรี๊ดดดดดดด!!!!!!!!’

‘กรี๊ดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!’

“ไม่ฟังแล้วโว้ยยยยยยยยยย!!!”

ผมรีบถอดหูฟังออกทันทีอย่างรวดเร็ว หูจะแตกอยู่เเล้ว คือที่มะปรางพูดน่ะฟังอยู่ แต่พวกผู้หญิงสองคนที่ชื่อพิงค์กับเพิร์ลนั่นเอาแต่กรี๊ดๆๆๆอยู่นั่นแหละ น่ารำคาญ>~<

ผู้หญิงที่ชื่อว่าพิงค์เนี่ย รู้สึกว่าผมเคยไปสืบประวัติมาเเล้วนะ? (ตอนที่7โลดดด) เป็นผู้หญิงแรงๆ คบกับอันธพาล........

ตึกตึกตึก

“ฉันส่งพิกัดไปให้เเล้ว!!! เเยกย้ายกันไป!!! พอถึงแล้วล้อมมันทุกทิศอย่าให้มันหนีไปได้!!!!”

“ครับ!!!!!”

ตึกตึกตึก

ผมรีบเดินเข้าไปในห้องเก็บอาวุธของผม ผมคว้าแซ่มาหนีบเข้าที่เอวแล้วเอามีดพกมาใส่ไว้ในที่หนีบข้างๆขา ปล่อยขากางเกงลงมาปิดไม่ให้เห็นมีด หึ่ย!!! อารมณ์เสีย!!!

ตึกตึกตึกตึก

ผมออกมาจากห้องเเต่งตัวในชุดbiker ชุดนี้เพิ่งซื้อมาตอนไปเเข่งรถกับเพื่อนเมื่อปีที่เเล้ว ผมชนะด้วยนะ? เออเเต่ช่างมันก่อน ไว้ค่อยมาโม้ ผมจะซิ่งบิ๊กไบค์ไปเพราะมันสะดวกกว่า คล่องกว่า

ผมรีบเดินไปที่โรงรถเเล้วออกมาพร้อมกับบิ๊กไบค์คันใหญ่ยักษ์ราคา10กว่าล้าน(แพงแต่มันสวยยย>///<) พร้อมกับรีบติดไอเเพดเอาไว้ที่หน้ารถเเน่นๆเพราะเวลาขับเดี๋ยวไอแพดหลุด-.,-

ครืน!!!!

บรืนนนนนน!!!!!!!!!!!!

.......รอก่อนนะ อย่าเพิ่งเป็นอะไรไป!!!!......

—————-

พลั่ก!!!!

“โอ๋ยยยย!!!”

ทันทีที่โจรทั้งสองขับรถมาที่สถานที่แห่งหนึ่งที่ดูร้างๆ มันก็ลากฉันให้เข้ามาข้างใน พอฉัรเข้ามาข้างในก็ได้พบกับคนที่ไม่อยากเจอมากที่สุด

“ฮึ!!! น่าสมเพศ!!!”

ยัยพิงค์!!!!! ยัยนี่นี่เอง!!! ยัยนั่นยืนกอดอกนัวเนียกับแฟนอันธพาลของตัวเองอยู่ น่าเกลียดชะมัด!! อยู่ในชุดนักศึกษาแท้ๆ>~<

“มาได้สักทีนะ!!! ป้ารหัส......”

ตึก-ตึก-ตึก

มีผู้หญิงคนนึงที่ดูคุ้นตาเดินออกมาจากหลังเสามืดๆ แสงไฟจากเสาไฟตามถนนข้างนอกสะท้อนเข้ามาทำให้ฉันเห็นใบหน้าอันขาวเนียนของผู้หญิงคนนั้น

“น้องเพิร์ล!!! ม....มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!!!”

น้องเพิร์ลนี่เอง!! ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ!? อยู่กับยัยพิงค์?! สองคนนี้รู้จักกันงั้นเหรอ?

“อย่ามาสะเออะเรียกชื่อฉัน!!!!!!”

เพียะ!!!

“อ้ะ!!”

หนอยยยย!!!!! นังเพิร์ล!!! นังไข่มุกเซินเจิ้น!!!! อยู่ดีๆนางก็เข้ามาตบหน้าฉันอย่างเเรง เอาเปรียบกันนี่นา!! มัดมือมัดเท้าแล้วมาทำร้ายร่างกายฉันอ่ะ>< รอให้ฉันแกะเชือกออกก่อนเถอะ!!! ฉันจะตบให้ซิลิโคนที่จมูกเธอเบี้ยวไปเลย!!!! คอยดูวววว>3<

“แกน่ะมันนังงูพิษ!! ฉันก็อุตส่าห์ใจดีปล่อยเเกเอาไว้แล้วนะ!! ทำไมยังมาเสนอหน้าให้ฉันเห็นอีก!!!!”

“ฉันไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย!!! ปล่อยฉันนะ!!!”

“ได้ข่าวว่าแกขอพี่พีพีคืนดีด้วยนี่!!! แรดนักนะ!!! นี่แหนะ!!”

อยู่ดีๆยัยพิงค์ก็เดินมาด่าฉัน หาว่าฉันไปขอพี่พีพีคืนดีด้วย จะขอบอกเลยนะว่าฉันอยู่เฉยๆจริงๆ>~< พี่พีพีต่างหากที่เป็นฝ่ายมาขอคืนดีน่ะะะ

เพียะ!!!

“โอ็ย!!”

แอร้ยย!!! นังบ้า!!! ฮือวันนี้ฉันโดนตบกี่ทีแล้วล่ะเนี่ย? อย่าให้เชือกที่มือฉันหลุดนะยะ!!! ฉันเริ่มจะโกรธแล้วนะ!!>< ถึงฉันจะตัวเล็กแต่ว่าฤทธิ์เยอะนะจะบอกให้!!!

“ปล่อยเอาไว้ไม่ได้แล้วนะคะพี่พิงค์!!! เมื่อวันก่อนนังนี่ก็ทำร้ายหนูเหมือนกัน!! มันเอาหัวมาโขกที่คางของหนู!!”

“อ้ะ!!! เปล่านะ!!! เมื่อวันนั้นเป็นเธอเองเหรอ?!! ฉันนึกว่าผีเลยไม่ได้มอง.....”

อ่อววว~อย่างนี้นี่เอง แสดงว่าวันนั้นที่ฉันรีบสิ่งหนีมา ฉันไม่ได้วิ่งหนีผี แต่ว่าวิ่งหนียัยเพิร์ลนี่ต่างหากล่ะสินะ เจ็บก็เจ็บไปเลย>< มาทำให้คนสวยตกใจก่อนทำไมเล่าT^T

“กรี๊ดดดดดดด!!! พี่พิงค์คะ!! มันหาว่าเพิร์ลเป็นผี!!!!”

“ไม่ได้พูดอย่างนั้นสักนิด!! อ้อ!!.....แล้วพี่พีพีก็เป็นคนทักฉันมาก่อนเองด้วย!!”

“กรี๊ดดดดดดด!!!!!!!!”

“กรี๊ดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!”

ฮือออ หนวกหูจริงๆเลยT^T ใครก็ได้ช่วยฉันที~

“นังเเรด!!! แต่งงานมีผัวแล้วยังจะเที่ยวไปอ่อยชาวบ้านเขาอีก!! น่าไม่อาย!!! ใช่มั้ยเพิร์ล!!!”

“ใช่!!!! หน้าด้าน!!!”

“พิงค์!!! เธอต่างหากที่หน้าไม่อาย!! มีพี่พีพีอยู่เเล้วเเต่ก็ยังมานัวเนียกับผู้ชายคนอื่นอยู่อีก!! ที่พูดๆมาน่ะ เข้าตัวเองทั้งนั้น!!!!”

“กรี๊ดดดดด!!!!!!! แกว่าไงนะ!!!”

“เพิร์ล!!! ทำไมถึงทำแบบนี้กับพี่!!? พี่ไปทำอะไรให้เธอเหรอ!!!”

“ฮึ!!!! ถามได้!!! ฉันแค่ออกมาปกป้องพี่สาวของตัวเองที่กำลังโดนรังแก แกโดนแค่นี้มันยังน้อยไป!!!”

“พี่สาว?.......”

“ใช่เเล้ว!!! พี่พิงค์เป็นพี่สาวเเท้ๆของฉัน!!! เรารักกันมาก!! และแกเข้ามาทำให้พี่สาวของฉันจะต้องเสียใจ!!! แกไม่มีวันได้อยู่เป็นสุขแน่!!!!”

“เอาตัวมันไป!!! ทำอะไรก็ได้ตามที่เเกต้องการ!!!!”

“กรี๊ดดดด!!! ปล่อยฉันนะ!!!! ปล่อย!!!!!!”

สิ้นคำพูดของยัยพิงค์กับยัยเพิร์ล ก็มีผู้ชายร่างกำยำ3คนเข้ามาอุ้มฉัน แล้วพาฉันเข้าไปมนห้องห้องนึงที่เป็นห้องนอน!!!!

“ปล่อยนะ!!! ย้ากกกก!!”

1ใน3คนนั้นที่อุ้มฉันมา มีคนนึงที่เป็นคนที่กำลังนัวเนียกับยัยพิงค์ที่ฉันเห็นตั้งแต่เเรกๆด้วย ฉันพยายามดิ้นสุดชีวิตแต่เเล้ว

ปั่ก!!!

“อ้ะ!!!”

ฉันถูกผู้ชายคนนั้นชกเข้าอย่างเเรงที่ท้องน้อย มันเจ็บมากๆ เจ็บจนห้ามน้ำตาไม่ให้ไหลออกมาไม่ได้เลยT^T

ปึง!!

ฉันถูกโยนลงบนเตียงอย่างเเรง ยัยพิงค์เดินเข้ามาข้างในห้องพร้อมพูดกับผู้ชายคนที่เพิ่งนัวเนียไปเมื่อกี้ว่า

“พี่สิงห์ เบาๆหน่อยนะ อีนี่มันมีผัวมาแล้ว......แต่ดูท่าทางมันจะอ่อนหัดกับเรื่องพวกนี้”

“ได้เลยจ้ะน้องพิงค์ พี่จะอ่อนโยนเป็นพิเศษเลยคนนี้....ซี๊ดดด”

อี๊!!!! ไอ้บ้านั่นมันพูดพลางมองฉันด้วยสายตาแทะโลม หลังจากที่มาพูดเสร็จ มันก็ซี๊ดน้ำลายอย่างน่าเกลียด อี๊!!!แหวะ ใครก็ได้พาฉันออกไปจากที่นี่ที!!! ฉันจะโดนมันกินอยู่แล้วววววว!!!!

“แกไม่มีวันได้ทำอะไรฉันหรอก!!! ดาร์ลิงกำลังมาช่วยฉัน!!! แล้วพวกแกจะต้องเสียใจที่ทำแบบนี้กับฉัน!!!”

“เหอะ!!! ดาร์ล๊งดาร์ลิงอะไร.....น่าขยะเเขยงชะมัด ผัวเธอมันก็แค่ผู้ชายกากๆคนนึง ไหนล่ะ?!!! 555 ไหนใครที่จะมาช่วย!!! ไม่เห็นมีวี่เเววเลยสักนิด!! เขาไม่มาหาเธอหรอก!! ผัวเธอก็อยู่ตรงหน้าเธอแล้วนี่ไง! ฉันก็หาให้ตั้งสามคน!!!! ได้ผัวสมใจอยากแล้วก็เลิกยุ่งกับผัวของคนอื่นสักทีนะ!!!!!!!!”

“ม.....ไม่นะ!!!! อย่าทำแบบนี้กับฉัน!!!!!”

“รับรองความเด็ดของสามคนนี้ได้เลย เขาจะพาเธอขึ้นสวรรค์เอง.....ฉันลองมาเเล้วทุกคน การันตีฝีมือ...อ้ะ?!! เผลอๆเธออาจจะได้ลูกน้อยมาอุ้มด้วยนะคิกๆ 1ใน3คนนี้อาจเป็นคู่ชีวิตจริงๆของเธอก็ได้ใครจะไปรู้....บาย~”

“กรี๊ด!!!!! ไม่เอา!!!! ออกไปนะไอ้บ้า!!! ออกไปปปป!!!!”

สิ้นคำพูดของยัยพิงค์ ยัยนั่นก็รีบสะบัดตูดเดินออกไปนอกห้อง แถมปิดประตูให้ด้วยอีกต่างหาก ช่างมีน้ำใจอะไรเยี่ยงนี้T^T

ไอ้บ้าหน้าหื่นทั้งสามคนค่อยๆคลานเข้ามาอย่างกระหื่นกระหายน้ำลายฟูมปาก น่าเกลียดที่สุด!! แถมมัดข้อมือของฉันเอาไว้ติดกับหัวเตียงด้วย ทำให้ฉันไปไหนไม่ได้!! ฉันเลยเอาเท้ามาถีบๆๆๆมันเเทน>~< ไม่มีใครมาช่วยก็ต้องสู้ล่ะวะ!!

“แหม~อย่าดื้อสิจ้ะน้องสาว”

“เห็นดื้องี้ทีไรเสร็จทุกรายเเหละ”

“ตอนเเรกดื้อ แต่พอตอนหลังร้องขออีกยก วะฮะฮ่า!!!!”

“เห้ย!! กูขอปากน้องเขานะ มึงเอาตูดกับ-ีไป!!”

“ไอ้สัส!!! กูอยากได้ปาก!!!”

“-ีก่อนก็ดี ตอนนี้กูเเข็งเเล้วเว้ย!! น้องเเม่งโคตรเอ๊กซ์เลยว่ะ! แต่ยังไงกูขอแตกในปากน้องเขาก่อน!!!”

“เ-ี้ยเอ้ย!! คิดว่า-วย สามอันมันยัดเข้าปากน้องเขาได้ป่าวล่ะ!! กูจะเข้าก่อน!!”

“ไอ้ส้น-ีน หน้าใสๆงี้ กูอยากให้น้องเขาอมให้กูก่อนเหมือนกันนะเว้ย!!!!!”

“อ้าวงี้ก็สวยสิวะ!!!”

พลั้ก!!! ตุ๊บ!!!

อ้าว!!! ไอ้โจรบ้ากามทั้งสามคนมันล้วงปลัดขิดน่าเกลียดๆออกมา แต่ยังไม่ทันไรก็ทะเลาะกันเองไปแล้ว และตอนนี้มันกำลังต่อยเเย่งฉัน ฉันควรจะดีใจมั้ยT^T ตอนนี้ฉันหมดแรงจะสู้เเล้ว ฉัน.....ฉันไม่ไหวแล้ว......ดาร์ลิงอยู่ที่ไหนกันT..T

เพล้งงงง!!!!!!!

‘มีคนบุกเข้ามา!!!!!!!’

‘กระจายกันหนี!!!!!!!!!!!!!!!!!!!’

“อะไรวะ! ตลก!! มึงล็อคประตูดิ๊ กูยังไม่ทันได้ทำกิจกรรมเลย”

“เออ งั้นกูเอา-ีน้องเขาก็ได้ มึงก็เอาปากไปละกันกูให้ รีบๆทำให้เสร็จเเล้วรีบหนี!!!”

“เออๆๆ”

“กรี๊ดดดดดด!!!! อย่านะ!!! ออกไป๊!!!!!!!! แม่จ๋าาาาาาา!!!!”

ปั้ง!!!!!!!!!

ปั้ง!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ปั้ง!!!!!!!!!!!!!!

โครม!!!!!!!!!!!!!!!!!!

“มะปราง!!!!!”

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว