ดีจร้าาาาา ขอบคุณลีดเดอร์ที่น่ารักทุกท่านน่ะค่ะที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์ ฝากติดตามด้วยนะค่ะ 😄😄😄

ตอนที่ 10 : 1/2 มึนๆ

ชื่อตอน : ตอนที่ 10 : 1/2 มึนๆ

คำค้น : รักกระแทกใจ ยัยเด็กไข่หวาน...

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.พ. 2561 22:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 10 : 1/2 มึนๆ
แบบอักษร

เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง...

" พี่ทีม..ทำไมไม่เข้าไปในร้านละค่ะ "   ฉันพูดถามทันทีที่เดินมาถึงจุดที่พี่เขายืนอยู่ เขาไม่มองหน้าฉันแต่กับทิ้งตาลงมองขวดน้ำที่ฉันถือมาด้วยแทน

คือว่านะ ฉันซื้อไว้ตั้งแต่เที่ยงแล้วแหละ เพราะกินไม่หมดก็เลยเอาติดมือมาด้วย พร้อมสะพายกระเป๋าคู่ใจที่ข้างในมีสมุดเล่มหนึ่งกับปะกาสองเล่มแดงน้ำเงิน และลิปมัน แว่นสายตา แค่นี้แหละของที่อยู่ในกระเป๋า 

แต่มันก็ทำให้เต็มกระเป๋าได้กระทั่งฉันต้องถือขวดน้ำเองอ่ะ

" นั่นน้ำอะไรครับ "    พี่ทีมชี้นิ้วมาใส่ขวดน้ำที่ฉันถือมาอย่างสงสัย  

" น้ำป่าวฉันเองค่ะ "   ฉันตอบพลางยิ้ม 

" โห๊ย...ไม่ไว้ใจกันขนาดต้องเอาน้ำมาเลยงั้นหรอครับน้อง "   

" หนูชื่อไข่หวานค่ะ " 

" ออ...อืม "    คนตรงหน้าค่ารรับแค่นั้นก็หันไปหยิบของในรถที่จอดอยู่ด้านหลังแล้วปิดล็อครถเดินเข้ามาใกล้ฉัน 

" คือว่านะ อะให้ " 

" เอ๊ะ!? "    พี่ทีมยื่นกล่องอะไรก็ไม่รู้มาตรงหน้าฉันกล่องใบไม่ใหญ่ไม่เล็กมาก พอดีเหมาะมือถือ ในนั้นมีอะไรนะ?

เพราะสงสัยฉันเลยยื่นมือขึ้นหยิบเอามาเปิดดู 

" ชอบมันไหม? " 

" หึๆ ^_^น่ารักจังเลยค่ะ "   

" ก็รักสิ... " 

" เอ๊ะ..ค่ะ " 

" ออ... แบบว่ามันน่ารักก็รักเลย..ตุ๊กตาน่ะครับ " 

" คร่า...^_^ "    ฉันหยิบตุ๊กตาตัวเล็กที่เอาไว้ห้อยกระเป๋าขึ้นมาดูแล้วยิ้มขำชอบใจ เหมือนเด็กได้ของเล่นเลยอ่ะ 

ตุ๊กตาที่พี่ทีมเขาให้เป็นลูกหมาตัวเล็กๆขนปุ้ยปุ้ยน่ารักมากเลย ฉันชอบมาก...

" เอิบ...อันนั้นน่ะ " 

" ค่ะ "    พี่ทีมมีสีหน้าเขินอายบิดตัวเล็กน้อย หรือว่า...พี่เขาจะชอบฉันจริงๆนะ 

ไม่มั้ง!? 

" ให้เพราะคิดว่าเธอน่าจะชอบ.. " 

อ้าว...นึกว่าจะบอกว่าเพราะชอบฉัน.. ถึงให้สะอีก

โอ๊ย...!เสียดายอะไรเล่าเธอเนี่ยนะ 

ฉันยิ้มหน้าบาน^_^ " ขอบคุณค่ะ แล้วหนูจะเก็บไว้ดีๆนะค่ะ "   

" ได้ไง เอามาใช้สิ " 

" อ๋อค่ะ "   (^^)^_^

ตอนนี้เราทั้งสองต่างพากันยิ้มคุยกันอยู่หน้าร้าน สักพักก็พากันเดินเข้ามานั่งสั่งอาหารไว้เต็มโต๊ะ มีแต่ของที่ฉันชอบทั้งนั้นเลย 

" กินเยอะๆนะ ตัวก็เล็กนิดเดียว "   

" คร่า... "    ^_^รู้สึกว่าการเป็นคนตัวเล็กมันดีแบบนี้นี่เอง มีคนเลี้ยงข้าว อิอิ..

" กินกันเถอะ "   

" ค่ะ " 

พอมองไปมองมาแล้วพี่ทีมเขาก็ไม่เห็นจะเลวร้ายเลยสักนิดนี่ ออกจะใจดีกับฉันซะมากกว่า..

...

เวลาผ่านไปนึ่งชั่วโมง...

" เฮ้ยยย.. อิ่มมากเลยคร่า " ฉันเดินออกมาจากร้านพลางบ่นแล้วลูบท้องไปมา 

" ฮ่าฮ่าๆ น่ารักนะเรา " 

" ..... "   ฉันหยุดเดินชงัดหันมองที่ทีมที่อยู่ด้านข้างเพราะเขาก็หยุดเดิน 

" อ๋อตุ๊กตาไง ไข่หวานเอาห้อยที่กระเป๋าแล้วนี่ " 

" ออ..ค่ะ "     โธ่....หวังอะไรของฉันอยู่นะ ยัยบ้า 

จากนั้นฉันกับพี่ทีมก็เดินมาจนถึงรถของพี่เขาที่ยังคงจอดรออยู่ที่เดิม ที่ทีมเดินนำพอมาถึงเขาก็หันกลับมายิ้มให้ฉันที่เดินมาส่ง 

" กลับบ้านดีๆนะ พี่คิดว่ายังไงไข่หวานคงไม่ให้พี่ไปส่งแน่ " 

" ออ...ค่ะ ขับรถดีๆนะคะ "    พูดจบฉันก็จะยกมือบ๊ายบาย แต่ต้องถกกลับขึ้นมาจับที่หัวแทนทันที

อะไรกัน?...อยู่ๆก็มึนๆหัว ปวดหัวมากด้วย ฉันยืนจับหัวตัวเองส่ายไปส่ายมาคล้ายคนง่วง 

" ไข่หวาน ไข่หวาน...เป็นอะไรครับ "    พี่ทีมเดินเ้ามาใกล้ฉันแล้วจับที่ไหล่ทั้งสองข้างขยับไปมา 

ฉันมองหน้าเขาแล้วหลับตา ง่วงจัง....มึนหัวไปหมด 

มันแปลก....ปกติฉันไม่ค่อยเป็นแบบนี้เลยนะ หรือว่าพิษไข้จะกำเริบ 

" ไข่หวาน...เธอปวดหัวหรอ "    พี่ทีมก็ยังคงถามฉันอยู่อย่างนั้น แต่ฉันไม่ได้ตอบเขา มึนหัวไปหมด 

ตอนนี้ฉันควรจะกลับบ้านก่อนดีกว่า เดี๋ยวไม่สบายไปมากกว่าเดิมจะแย่เอา 

" หนูขอตัว...กลับนะคะ "   ฉันพยายามพูดให้ชัดๆแต่ว่าความจริงฉันก็พอพูดได้อยู่หรอก เพียงแค่ว่าฉันรู้สึกมึนหัวไปหน่อยเลยไม่อยากจะพูด 

พรึบ!! ฉันปัดมือทั้งสองข้างของพี่ทีมออกโดยไม่รู้ตัวว่าทำอะไร 

" ไข่หวาน เธอเป็นอะไร? ไข้ขึ้นหรอ...ไม่สบายสินะ จำได้ว่าเธอพูดอยู่เมื่อเช้านี้ ว่าไม่สบาย " 

" ไม่เป็นไรค่ะ "   ฉันยังคงยืนอยู่แบบนั้น 

ทำไมกันนะ?

" เฮ้ย!! "     หมับ!!

ในขณะที่ฉันยังคงมึนๆในสิ่งที่ไม่รู้ว่าตัวเป็นอะไร ร่างของพี่ทีมก็ถอยหลังเซล้มลงไปนั่งที่พื้น 

พอรู้ตัวอีกทีก็มีคนมาจับที่แขนฉันทั้งสองข้างอยู่ด้านหลัง ฉันหันมองเขาไม่ได้ เห็นแต่พี่ทีมที่กำลังลุกขึ้นยืน 

" อะไรของมึงวะ! "    พี่ทีมพูดกับคนที่ยืนอยู่ด้านหลังของฉันสีหน้าตึงเครียด 

" มึงทำอะไรเธอ! "  เสียงนี่มันพี่ชินนิ พอจะหันก็หันไม่ได้ 

" โอ๊ย...ปวดหัวค่ะ "   

" กูถามว่ามึงทำอะไรเธอ!! "  

" .....??! "     ฉันสับสนไปหมด กับสถานการณ์ตอนนี้ มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น 

" แล้วมึงมายุ่งอะไรด้วยวะ! ส่งตัวไข่หวานมา เธอไม่สบายอยู่ "    ที่ทีมพูดพลางจะเดินเข้ามาใกล้ฉัน แต่พี่ชินรวบตัวฉันด้วยแขนข้างเดียวของเขาก่อนจะเดินพาฉันมานั่งที่โต๊ะม้าหินอ่อน แล้วเอาหัวฉันพิงกับต้นไม้ ซึ่งอยู่ไม่ห่างจากตรงที่พี่ทีมยืนอยู่เลย 

" ยัยบ้า!! ฉันเตือนเธอแล้ว โง่อย่างกับควาย! "    พี่ชินด่าว่าฉันก่อนจะเดินหันกลับไปหาพี่ทีมที่ยืนงงอะไรสักอย่างอยู่กับที่ 

ผลัวะ!!! ตุบ! 

" มึงต่อยกูทำไมวะชิน?! "     ฉันได้ยินแต่เสียงไม่รู้ว่าพวกเขาทําอะไรกัน เพราะตอนนี้ฉันลุกยืนไม่ไหวเลย 

ขาสั้นไปหมด คอก็แห้งมาก หิวน้ำจัง 

" กูจะต่อยมึงอีกครั้งแน่ บอกมา! ยัยนั่นทำไมถึงมีสภาพแบบนั้น "   

" กูไม่รู้! "  

" ไอ้ควาย! มึงไม่รู้แล้วแม่ง!ใครจะรู้วะ! "     

" แล้วมึงมายุ่งอะไรกับพวกกู " 

" พวกมึงน่ะเหรอ.... "      ผลัวะ!!! ตุบ!!

ไม่ไหวแล้วนะ ร้อน...ร้อนมากเลย.... 

" พี่ชิน.... หนูร้อง.... "     ฉันรู้สึกเหมือนมันจะเป็นอาการวูบๆเลยนะตอนนี้ เหมือนไม่ใช่ตัวเองเลย นี่ฉันเป็นอะไรไปนะ




...........................

มีต่อพรุ่งนี้นะค่ะ ตอนที่ 10 : 2/2 ติดเหรียญ 

××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××

ช่วงนี้ไรท์ติดเรียนพิเศษ เลยไม่ค่อยได้อัพลงเยอะ ขอโทษลีดด้วยนะค่ะ🙇🙇🙇🙇🙇






ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว