ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 1 โลกแห่งวาลคิรี

ชื่อตอน : บทที่ 1 โลกแห่งวาลคิรี

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 828

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.พ. 2561 22:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 โลกแห่งวาลคิรี
แบบอักษร

บทที่ 1 โลกแห่งวาลคิรี

   หลายร้อยปีผ่านไปหลังจากโศกนาฏกรรมจากการต่อสู้ของเหล่าวาลคิรีได้ผ่านพ้นไป โลกกำลังจะกลับเป็นแบบเดิมโดยมนุษย์และปีศาจก็ยังก่อสงครามกันอย่างไม่หยุดหย่อน ต่างฝ่ายต่างใช้วาลคิรีเป็นเครื่องมือต่อสู้ โดยมีวาลคิรีหลายคนถูกบังคับ

   นอกจากนี้วาลคิรียังถูกนำมาใช้ทางการสงครามอีก การที่คนธรรมดาจะสามารถใช้พลังเวยท์มนต์ได้นั้นพวกเขาต้องทำพันธสัญญากับวาลคิรีซะก่อน โดยส่วนใหญ่แล้ววาลคิรีจะถูกบังคับให้เลือกคนที่ตัวเองต้องการให้มาเป็นคู่หู มีน้อยมากที่วาลคิรีจะเลือกคู่หูด้วยตัวของพวกเธอเองเพราะหลังจากเลือกคู่หูไปแล้วเธอจะต้องเป็นของๆเขาตลอดชีวิตและไม่มีอะไรที่สามารถมาแยกพันธสัญญาของพวกเธอกับชายที่เธอเลือกได้นอกจากความตาย

*********************************************************************************************************

   “ท่านผู้กล้ากลับมาแล้วทุกคน ออกไปดูเร็ว”แม่ของผมดูตื่นเต้นเป็นพิเศษหลังจากที่ได้ข่าวว่าผู้กล้าได้รวบกลุ่มไปยึดเมืองเซเวย์ที่เป็นปราสาทแห่งหนึ่งของจอมมารได้สำเร็จ

   “ไม่ล่ะแม่ แม่ก็รู้ว่าพวกนั้นมันก็แค่ได้วาลคิรีช่วยเท่านั้นเอง”ผมพูดออกไปอย่างไม่ใส่ใจมากเพราะผมไม่ค่อยชอบขี้หน้าพวกผู้กล้าสักเท่าไหร่ ไม่ใช่ทุกคนจะเป็นผู้กล้าได้หรอกยกเว้นจะมีวาลคิรีแล้วก็จบจากโรงเรียน มอสเบิรน์ เท่านั้นแหละ

   “แกมันไม่รู้อะไรเพราะพวกผู้กล้าพวกเราถึงยังอยู่มาได้ถึงทุกวันนี้ เพราะพวกเขาออกไปจัดการพวกปีศาจให้พวกเราเลยปลอดภัยมาถึงทุกวันนี้”ผมได้แต่ถอนหายใจออกมาเพราะมันก็จริงอย่างที่แม่ว่านั่นแหละ

   “อย่างแกเทียบกับพวกเขาไม่ได้หรอก”อยู่ๆแม่ก็หันมาว่าผม

   “แม่ อย่าเอาผมไปเปรียบเทียบกับไอ้พวกนั้นสิ”ผมไม่พอใจมากที่แม่หันมาว่าผมแบบนี้

   “ช่างหัวแกเถอะ ฉันจะออกไปดูพวกเขา”แม่ผมไม่สนใจผมและเดินออกจากบ้านไป ทำไงได้ผมเป็นพวกคนจนไม่มีทางที่จะมีเงินไปยัดใต้โต๊ะเพื่อที่จะได้มีวาลคิรีกับเขาหรอก

   “ช่างมันเถอะ”ผมพูดกับตัวเองก่อนจะเดินออกจากบ้านเพื่อไปยังสนามฝึก เอาจริงๆมันก็แค่การละเล่นเป็นนักดาบก็แค่นั้นเอง

   “ไง เรน มาช้านะเนี่ย”เพื่อนของผมคิมได้ทักทายผมหลังจากที่เห็นผม

   “นายทำหน้าแบบนี้ แม่นายอีกแล้วสินะ”มันพูดได้ถูกเลย

   “ก็นะ ทำไงได้แม่ฉันหลงในตัวพวกอัศวินวาลคิรีนี่น่า”ผมพูดออกมาพร้อมกับถอนหายใจออกมาเมื่อไหร่จะเป็นคราวของผมบ้าง

   “เอาน่า พรุ่งนี้ก็มีวาลคิรีหลุดมาอีกคน ได้ข่าวว่าพวกเราสามารถไปให้เธอเลือกได้ด้วยนะ แน่นอนไม่มีการยัดใต้โต๊ะ”คิมพูดออกมาซึ่งมันทำให้ผมดูมีความหวังขึ้นมาเล็กน้อย

   “งั้นก็ มาซ้อมกันเถอะ เผื่อพรุ่งนี้อาจจะเป็นวันของเรา นูนพวกนั้นก็มาแล้ว”คิมชี้ไปที่เพื่อนๆของผมแต่ละคนที่กำลังเดินทางมา

   “ขอให้มันเป็นวันที่ดีจริงๆเถอะ”ผมได้แต่อวรพรให้กับตัวเองของให้วาลคิรีในวันพรุ่งนี้ได้เลือกผมเป็นคู่หูด้วยเถอะ

*********************************************************************************************************

   “แกไปไหนมา”แม่ถามหลังจากที่ผมกลับเข้ามาในบ้าน

   “ก็ไปหาเพื่อนมา”ผมบอกก่อนจะวางดาบไม้ลง แม่หันมามองผมด้วยสายตาไม่พอใจมาก

   “แกไปเล่นเป็นอัศวินมาอีกแล้วหรือไง โตขนาดนี้ยังเล่นเป็นเด็กอีก หรือว่าแกจะโตตามรอยพ่อโง่ๆของแกที่เป็นได้แค่ทหารยาม ฉันล่ะไม่เข้าใจเลยทำไมฉันต้องแต่งงานกับคนโง่ๆแบบนั้นด้วยนะ

   “แต่อย่างน้อยพ่อก็ตายเพราะช่วยเหลือคนอื่น”ผมพูดแทนออกไปเพราะพ่อของผมก่อนตายอย่างน้อยพ่อก็ได้เอาตัวเข้าสู้กับพวกปีศาจที่มาบุกเมือง ถึงจะทำอะไรไม่ได้มากแต่พ่อของผมคือคนที่กล้าหาญที่สุด

   “ช่างพ่อของแกเถอะ มากินข้าวได้แล้ว”อยู่ๆแม่ก็เรียกผมให้เข้าไปกินข้าว

   “ไม่ล่ะ ผมเหนื่อยๆจะอาบน้ำแล้วขึ้นนอนเลย”ผมบอกก่อนจะวิ่งขึ้นไปข้างบนห้อง โดยแม่ผมเองก็ไม่ได้เรียกหรือตามผมอีก

   หลังจากผมอาบน้ำเสร็จ ผมก็ขึ้นมานอนบนเตียงโดยมีอาการตื่นเต้นมากๆเพราะพรุ่งนี้จะมีการคัดเลือกนักรบวาลคิรี แล้วใครที่มีวาลคิรีก็สามารถเข้าโรงเรียนมอสเบิรน์และพอจบมาก็จะกลายเป็นผู้กล้าได้สำเร็จ

   “อดทนรอพรุ่งนี้ไม่ไหวเลยแฮะ”ในใจตอนนี้ผมหวังไว้มากว่าเธอจะเลือกผม ผมหวังไว้สุดๆแต่อีกใจก็กลัวว่าเธอจะไม่เลือกผมเช่นเดียวกัน คืนนี้มันเลยทำให้ผมนอนไม่ค่อยจะหลับ

*********************************************************************************************************

   “ไม่ได้นอนหรือไงเพื่อน”คิมเข้ามากอดคอผมทันทีหลังจากผมเดินออกมาจากบ้าน ตอนนี้กลุ่มเพื่อนๆของผมมารวมตัวกันหมดแล้ว เพื่อไปที่กิลค์นักผจญภัย

   “อืม ไปกันเถอะ”ผมบอกก่อนที่พวกเราจะออกเดินทางไปที่กิลค์นักผจญภัยซึ่งวันนี้คนแน่นกิลค์นักผจญภัยไปหมดเลย ตอนนี้มีคนเป็นร้อยๆคนแต่จะมีเพียงคนๆเดียวที่วาลครีจะเลือก

   “เอาล่ะ ทุกคนมากันพร้อมแล้ว ขอให้ทุกคนเข้าไปยังแท่นวาปเพื่อเดินทางไปยังอาริน่า”ทางกิลค์ประกาศออกมาก่อนที่พวกเราทุกคนที่อยู่ในกิลค์จะเข้าไปขึ้นแท่นวาปและวาปไปยังอาริน่า แต่พอมาถึงอาริน่ากลับพบคนที่มากกว่าเดิน ตอนนี้มีคนเป็นพันๆคนเลยที่อยู่ที่นี่ โอกาสของพวกผมยิ่งน้อยลงไปเรื่อยๆ

   “เอาล่ะ ทุกคนวันนี้พวกเราได้จับตัววาลคิรีมาได้ตนหนึ่ง เราจะให้เธอเป็นคนเลือกว่าเธอจะเลือกใคร”ผมมองไปขึ้นไปยังเวทีที่ตั้งอยู่กลางอาริน่า แน่นอนคนพวกที่จับตัววาลคิรีมาก็คือพวกผู้กล้ายังไงล่ะ แถมพวกเขาทุกคนยังเป็นผู้กล้าระดับท็อปด้วย

   การที่จับตัววาลคิรีนั้นยากมากเพราะถ้าวาลคิรียังไม่มีเจ้านายของพวกเธอ พวกเธอจะแข็งแกร่งมากๆแต่ถ้าหากเธอมีเจ้านายแล้วพลังของเธอจะลดลงมาเกือบครึ่งมันเลยทำให้การจับตัววาลคิรีนั้นทำได้ยากส่วนมากจะสู้กันถึงตายซะมากกว่า

   “ก่อนที่จะหาเธอเลือก คงรู้สึกนะว่าพวกเจ้าต้องฝากการทดสอบกันก่อน”หนึ่งในพวกผู้กล้าพูดขึ้นมาก่อนที่พวกเขาจะจัดกลุ่มให้พวกเราทดสอบกันเอง การทดสอบก็ไม่มีอะไรมาก แค่ต้องสู้กันไปเรื่อยๆจนเหลือเพียงไม่กี่ร้อยคนโดยพวกผมเตรียมตัวกันมาอย่างดีแล้ว ทั้งร่างกายและจิตใจและแน่นอนพวกผมได้ผ่านการทดสอบทุกคน ใครที่ไม่ผ่านก็จะถูกส่งกลับ

   “เอาล่ะ ถึงเวลาแล้ว”ในที่สุดก็ถึงเวลาที่วาลคิรีจะเลือกแล้ว วาลคิรีที่พวกผู้กล้าจับมาได้ปรากฏตัวต่อหน้าพวกเราโดยเธอถูกโซ่มัดไว้ทั้งตัวปีกเธอเองก็โดนมัดด้วย เธอใส่ชุดคุมทั้งตัวคลุมทั้งตัวปิดหัวไว้มีเพียงปีกเท่านั้นที่พวกผมเห็น ปีกของเธอมีแค่สองปีกแสดงว่าเธอเป็นแค่วารคิรีระดับล่าง

   ตอนนี้พวกเรากำลังเข้าแถวเป็นหน้ากระดานโดนเธอจะเดินผ่านเราทุกๆคนและถ้าเธอหยุดต่อหน้าใครแสดงว่าเธอเลือกคนๆนัั้น เธอเดินผ่านคนแล้วคนเล่าและเข้ามาใกล้ผมเรื่อยๆใจของผมเริ่มเต้นแรงขึ้นเพราะมีโอกาสสูงที่เธอจะเลือกผม เธอเดินมาใกล้ๆผมและเดินช้าลงเรื่อยๆ

   ระหว่างที่เธอหันมาจ้องหน้าผม สิ่งที่ผมเห็นมันแทบจะทำให้ผมหยุดหายใจเพราะความงามของเธอ เธอจัดว่าสวยมากๆ ดวงตาคู่นั่นเองก็มีสีไม่เหมือนของมนุษย์ เธอจ้องหน้าผมเหมือนเธอจะเลือกผมแล้ว

*********************************************************************************************************

   “ใจเย็นๆน่าเพื่อนอย่าทำท่าผิดหวังแบบนั้นสิ”ตอนนี้เป็นเวลาเย็นจนเกือบมืดแล้วหลังจากจบพิธีการเลือกคู่หู ริกเองกำลังปลอมโยนผมหลังจากที่วาลคิรีเลือกไม่ใช่ผมแต่กลับเป็นเพื่อนที่อยู่ข้างๆผมนั่นก็คือคิม ผมเองก็ยินดีกับคิมนะแต่ก็อดผิดหวังไม่ได้

   “ไม่เป็นไรหรอก ฉันดีใจที่คิมถูกเลือก”ผมตอบออกไปก่อนที่จะขอตัวกลับบ้าน ส่วนคิมต้องไปทำพิธีกับคู่หูของเขาอยู่

   “ก็ยังดี”ผมพูดให้กำลังใจตัวเองเบาๆ ก็มันก็ยังดีอย่างที่ผมพูดไป คนที่ได้ก็คือเพื่อนของผม ผมมองขึ้นไปบนฟ้าด้วยความผิดหวังเล็กน้อยที่ไม่ใช่ตัวผมเอง

   ผมมองไปบนฟ้าได้สักพักก็พบอะไรแปลกๆ มีอะไรบางอย่างกำลังพุ่งลงมาจากฟากฟ้ามันมีแสงออกมาเหมือนดาวตกปกติแต่ผมรู้สึกว่าสิ่งนั้นกำลังเรียกร้องหาผมอยู่ ผมรีบวิ่งตามดวงดาวที่กำลังจะตกไปซึ่งมันอยู่ไกลมากๆออกไปทางนอกเมือง แถมในป่าเองก็มีมอนสเตอร์เยอะแยะด้วย ยิ่งตอนกลางคืนมอนสเตอร์ยิ่งดุร้ายมากขึ้นไปอีก แถมผมไม่มีอาวุธอะไรเลยที่สามารถป้องกันตัวเองได้

   “คงแถวๆนี้สินะ”ผมพูดออกมาหลังจากเจอซากต้นไม้ที่หักโค่นลงไป ผมเดินตามทางไปเรื่อยๆ

   “นี่มัน!!!”ผมต้องตะลึงอีกครั้งเพราะท่ามกลางเศษซากหินและพื้นที่ยุบลงไป ตรงกลางรอยแตกมีหญิงสาวคนหนึ่งกำลังนอนหมดสติอยู่!!!

   “เธอ เธอ!!! เป็นอะไรหรือเปล่า”ผมเข้าไปดูเธอและตรวจดูว่าเธอตายหรือยัง แต่ความสวยงามของเธอมันทำให้ผมต้องอดไม่ได้ที่จะตะลึงในความงดงาม เธอมีหน้าสวยราวกับรูปปั้นแกะสลักเทพธิดา กว่าผมจะรู้ตัวว่าเธอเป็นวาลคิรีก็สักพักเลย

   “เอ๋ 2 4 6 8ฮะ!!!”ผมต้องตกใจอีกครั้งเพราะเธอมีถึง8ปีก ผมไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าวาลคิรีที่มีถึง8ปีก!!!

ความคิดเห็น