ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

"ร้อนรักอันตราย" ภีม x ทิวา ตอนที่ 4 Get Closer ( 100%)

ชื่อตอน : "ร้อนรักอันตราย" ภีม x ทิวา ตอนที่ 4 Get Closer ( 100%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 29.1k

ความคิดเห็น : 103

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ม.ค. 2558 16:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
"ร้อนรักอันตราย" ภีม x ทิวา ตอนที่ 4 Get Closer ( 100%)
แบบอักษร

 

 

" ร้อนรักอันตราย " ภีม X ทิวา ตอนที่ 4 Get Closer 

 

 

                    ภีมนั่งนิ่งขมวดคิ้ว แขนแข็งๆยังคงกอดเอวบางไว้แน่น สมองที่เคยชาญฉลาดปั่นเร็วจี๋ แปลคำพูดที่ออกมาจากปากบางที่พึ่งจะถอนจูบหวานจ๋อยไปเมื่อกี้

 

           " ว่าไงนะ?!" เสียงทุ้มถาม หูฝาดแน่ๆละ ก็เพิ่งนัวเนียลิ้นกันขนาดนี้ แล้วจะให้บอกลาเนี่ยนะ? ใครจะเชื่อวะ! "พูดใหม่ซิ เอาแบบช้าๆ...ชัดๆ!" แล้วกระชับแขนแน่นขึ้น

 

         "โอ๊ย! ก็แล้วทำไมจะต้องกอดกันแรงขนาดนี้เล่า หายใจไม่ออกแล้ว..."

 

         " ก็นายเล่นพูดไม่เข้าหูก่อนทำไม"

 

        "ไม่ได้พูดเล่น...พูดจริงๆ?" แล้วก็ดันมือกับไหล่แข็งๆในเสื้อสูทสีเข้มพร้อมกับขยับขาทำท่าจะลง "ปล่อยได้แล้ว" 

 

        "นายไม่เคลียร์ยังไปไหนไม่ได้!" 

 

        "บอกไปขนาดนี้ยังไม่เคลียร์ยังไงอีก!!..."แล้วก็เริ่มกังวล เพราะไอ้หน้าหล่อเริ่มไม่สบอารมณ์ แถมไอ้ที่นั่งทับอยู่เนี่ยก็อุ่นจนร้อนแปลกๆ ขยับทีไรก็ เสียดสีกันจนนั่งไม่ได้แล้ว รีบเผ่นเหอะ! 

 

       "งั้นพูดใหม่ก็ได้...เราบอกลากันที่นี่ตรงนี้ดีกว่าเพราะฉันไม่อยากเป็นแฟนกับนาย...ทีนี้ชัดยัง?แจ่มแจ้งมั้ย? ได้ยินชัดแล้วก็ปล่อยซะ ทางใครทางมันอย่าได้มาเจอกันอีก"

 

           บอกโหย่งตัวขึ้นจากตักกว้างอย่างทุลักทุเล เพราะเนื้อที่ภายในรถไม่เอื้ออำนวยอย่างสิ้นเชิง ไม่ว่าจะขยับไปทางไหนก็ชนตุบตับเข้ากับร่างสูงที่ยังจ้องเขม็ง แขนแข็งๆนี่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะปล่อย แถมยังกระชับแน่นเข้าอีกจนทิวามือสั่น ผลักออกพัลวัน

 

           "นายมันดื้อ!...ไม่รู้ใจตัวเอง"

 

         "ห๊ะ?" ปากบางเผยอค้าง มองหน้าหล่อที่ตอนนี้เหมือนกินรังแตนเข้าไปซักสิบรังเห็นจะได้ แล้วมันเรื่องอะไรมาตะคอกใส่หน้ากันแบบนี้วะ!

 

         "นายนั่นแหละที่หัวดื้อ! ชอบบังคับใจคนอื่น!" ทิวากระชากเนคไทรัดคอคนตรงหน้าอย่างโมโห

 

         "คนอื่นที่ไหน เราเป็นแฟนกัน!"

 

         "ห๊า?...ฉันไปตกลงเป็นแฟนกับนายตั้งแต่เมื่อไหร่?!"

 

        " ไม่ตกลงแล้วทำไมถึงดูดลิ้นกันมันหยดขนาดนี้" วงแขนแกร่งกระชับกอดแน่นขึ้นจนทิวาใจไม่ดี แล้วก็เริ่มสะท้าน เมื่อฝ่ามือร้อนผะผ่าวแทรกเข้าลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังเนียนมือไปมาช้าๆ 

 

         "ก็...ก็บอกแล้วว่าจูบลา...จูบสุดท้ายแล้วเราก็ลากันเลย" ไอ้เสียงบ้านี่ ทำไมจะต้องมาตะกุกตะกักตอนนี้วะ 

 

        "นายนี่น้า!.จะโกหกทั้งทีทำไมไม่ฝึกโกหกให้มันแนบเนียนกว่านี้หน่อยล่ะ" 

 

         "ไม่ได้โกหกโว้ย" เสียงหวานๆตวาดแห้ว

 

         "งั้นก็อย่าหลบตาฉัน!" เสียงเข้มต่อทันที ตาคมมองหน้าหวานที่พยายามเบือนหนี ผมยาวๆเริ่มหลุดออกมาคลอเคลียต้นคอนุ่ม "มองตาฉันแล้วพูดอีกครั้งซิ!" 

 

         ทิวาถอนใจ รวบรวมกำลังทั้งหมดสบกับตาคมที่จ้องนิ่งมาราวกับจะทะลุให้ถึงเนื้อใน เล่นเอาเกือบสั่น

 

        " ฉันไม่อยากเป็นแฟนกับนาย"

 

         "แล้วทำไมถึงไม่อยากเป็น"

 

        "ห๊ะ?...บอกแค่นี้ยังไม่เข้าใจอีก หน้าตาก็ดีไม่น่า...อื๊ออ!!" ทิวาตาเหลือกเพราะพูดยังไม่ทันจะจบดีปากบางก็ถูกประกบแน่น ท้ายทอยถูกล็อคไว้ให้รับจูบถนัดถนี่ ปล่อยให้ปลายลิ้นใหญ่แทรกเข้าดูดซับความหวานทุกหยาดหยดจากริมฝีปากบางอย่างดุเดือดรุนแรง  

 

         "อย่ามาโกหก" ภีมถอนปากออกมาต่อว่า ปลายลิ้นร้อนผ่าวจ้วงจูบล้ำลึกอีกครั้ง แทรกเข้าเกี่ยวรัดปลายลิ้นเล็กๆ ที่คอยถอยหนีอย่างดื้อดึง มือใหญ่คว้าข้อเท้าหมับดึงให้ร่างบางที่คล่อมอยู่แล้วกระชับเข้ามาอีกชนิดรู้สึกได้ถึงแรงเบียดแนบแทบสะท้านถึงรูขุมขน มือใหญ่กระตุกหนังยางที่รัดหางเปีย ก่อนจะแทรกนิ้วเรียวยาวเข้าสยายผมยาวออก

 

          ฝ่ามือร้อนผ่าวกดท้ายทอยกระชับ บดปิดปากบางไว้แน่นจนทิวาเริ่มหายใจไม่ออก กำปั้นเล็กทุบโครมไปบนบ่ากว้างจนเจ็บมือ แต่อีกฝ่ายไม่มีทีท่าจะสะดุ้งสะเทือนแม้แต่นิด จนมือบางต้องขยุ้มผมดกหนาอีกฝ่ายไว้แล้วเบือนหน้าหนีเมื่อรู้สึกว่ากำลังจะขาดใจ

 

          "ปล่อย!..." ร่างบางหอบหายใจ ยกมือขึ้นรวบผมเมื่อเริ่มรู้สึกตัวว่าผมยาวๆของตัวเองหลุดรุ่ยคลอเคลียเต็มแผ่นหลัง แถมฝ่ามือร้อนผ่าวสอดลูบไปทั่วเอวบางข้างนึง ทิวาคว้าข้อมือข้างที่มันกำลังจะวกเข้าลูบไล้หน้าอกไว้ แล้วขยับหนีแต่แขนแข็งๆกลับรัดเอวไว้แน่นแล้วรั้งเข้ามาใหม่ 

 

          " นายเองก็ชอบฉัน ทำไมต้องโกหก ห๊ะ? ตอบมาซิ!" เสียงทุ้มกระซิบชิดปากนุ่มแล้วขบเม้มสลับกับคลอเคลียริมฝีปากร้อนจูบ แก้มเนียนที่เอียงหลบพัลวัน 

 

          " ไม่ได้ชอบ   ...อ๊ะ....!" ทิวาหลังแอ่นเมื่อปลายนิ้วร้อนๆแทรกเข้าขอบกางเกงยีนส์ที่ใส่อยู่แล้วลูบเข้าหาร่องก้นขาวๆ ขยับตัวดิ้นเต็มแรงพยายามยกขาที่นั่งคล่อมตักกว้างเพื่อจะลุก แต่มือใหญ่กลับรั้งไว้จนร่างบางถลาเข้ามาหาอีกครั้ง

 

         "ปล่อย...โอ๊ย!" ภีมยึดมือบางพับเก็บไปข้างหลังก่อนจะยึดไว้แน่นด้วยมือเพียงข้างเดียว

 

         "นายมันปากแข็ง" ภีมบอกพร้อมกับกระตุกเนคไทออกจากคอ

 

         "ไม่ ไม่ ปล่อยมือนะ " ตาโตเบิกกว้างเมื่อเห็นอีกฝ่ายจะทำอะไร

 

            ร่างบางดิ้นพลาด...พยายามดึงข้อมือที่ถูกรวบไว้แน่น...แต่ก็ไม่สำเร็จ...แถมยังต้องเอียงคอหลบปากร้อนๆที่ทาบจูบไปทั่วทั้งแก้มนุ่มทั้งซุกไซร้ลำคอขาวๆจนแดงไปหมด

 

            ภีมถอนจูบแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ ยกมือทั้งสองข้างขึ้นประสานไว้ที่ท้ายทอยตัวเอง ตาคมมองร่างบางที่นั่งคล่อมบนตักอย่างถูกใจ

 

           " ทีนี้เราก็มาพิสูจน์ ว่าใครกันแน่ที่ชอบโกหก" บอกแล้วก็ยิ้มยั่ว มองใบหน้าหวานในกรอบผมยาวรุ่ยร่าย ปากบางเม้มแน่น สายตาอาฆาตราวกับจะฆ่าภีมให้ตาย 

 

           "ไม่ต้องมาพิสูจน์อะไรทั้งนั้น แก้มัดเดี๋ยวนี้ไอ้โรคจิต" ทิวาเดือดดาน กระตุกมือที่โดนมัดไพล้หลังออก มันทากาวเข้าไปด้วยรึไงวะ 

 

          "อืม! เข้าท่า....งั้นไอ้โรคจิตคนนี้กับไอ้คนปากแข็งมาสู้กัน...ดูว่าใครมันจะชนะ" ทิวาอ้าปากค้าง

 

          "งั้นก็แก้มัดสิ มาสู้กันแบบแฟร์ๆ แบบนี้มันไม่แฟร์นะโว้ย" พูดไปก็ดิ้นไปจนเหนื่อย ใบหน้าหวานแดงก่ำ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะโมโหรึเพราะอาย ก็นั่งทับบนตักของอีกฝ่ายแบบนี้ มัน....มัน...

 

           ภีมเห็นกิริยาที่ร่างบางพยายามโหย่งตัวหนี แขนแกร่งเลยสอดเข้ากอดเอวบางมือใหญ่รั้งสะโพกบางๆไว้แน่นเหมือนแกล้ง พร้อมกับเด้งหน้าขาตัวเองให้บดเบียดแนบชิด ยิ่งได้เห็นอีกฝ่ายอ้าปากค้างถลึงตามองมาแก้มเนียนแดงก่ำด้วยแล้ว ภีมยิ่งสนุก วนหน้าตักตัวเองบดเบียดให้แนบชิดจนทิวารู้สึกได้ถึงความแข็งขึงร้อนผ่าวที่แทรกซึมผ่านเนื้อผ้าเข้ามาจนลมหายใจที่อยู่ดี ก็ติดๆขัดๆ

 

           "อ่า..เห็นมั้ย...นี่ขนาดมีเสื้อผ้ากั้นเรายังเข้ากันดีขนาดนี้" เสียงทุ้มกระซิบอู้อี้ พร้อมกับปากร้อนผ่าวทาบดูดไปทั้วลำคอแล้วไล้เลียลิ้นร้อนเข้าหาปลายคางมน  "อ่า...ถ้าไม่มีเสื้อผ้า...แล้วเรา...." พูดแค่นั้นก็ตะครุบร่างบางที่เด้งตัวหนีเต็มแรง

 

         "ไม่ ไม่ โธ่ภีม...อย่าทำ...อ๊ะ!.." ร่างบางขนลุกซุ่เมื่อปลายนิ้วแข็งๆสอดเข้าร่องก้นแล้วทำท่ากดลง 

 

         "เสียงครางของนายทำให้น้องชายใต้ร่มผ้าเริ่มหายใจไม่ออกแล้วว่ะ" ภีมกระซิบเสียงพร่า

 

        "ไม่...อื๊อออ!!" ปากบางๆสีสดหวานฉ่ำที่กำลังจะปฏิเสธโดนปิดสนิทอีกครั้ง มือใหญ่กดท้ายทอยคนปากแข็งให้รับจูบถนัดถนี่ยิ่งขึ้น ปลายลิ้นร้อนแทรกเข้าโพรงปากบาง ดูดดื่มเกี่ยวพันปลายลิ้นเล็กที่พยายามขยับหนี ไม่ว่าทิวาจะหลบหลีกหดลิ้นหนี ภีมก็ไล่เกี่ยวลิ้นเล็กๆไว้ แล้วดูดดื่มเอาราวกับจะกลืนกิน ทิวาหลับตาปี๋เมื่อลิ้นร้อนรุกรานไม่หยุด ควานไปทั่วทั้งกระพุ้งแก้มแล้วแทรกเข้าไปแทบจะถึงลิ้นไก่จนทิวาตาเหลือก แล้วนึกโมโหงับลิ้นร้อนๆที่แทรกเข้ามาเต็มแรงจนภีมสะบัดหน้าหนีแทบไม่ทัน

 

         "หึๆ ยังไม่หมดฤทธิ์นะ " ภีมยิ้มเจ้าเล่ห์ ล็อคหน้าหวานไว้ด้วยมือใหญ่ทั้งสองข้างหลังอิงเบาะอย่างอารมณ์ดี "ที่นี่มันแคบเน๊อะนายว่ามั้ย?" ขอความเห็นแต่ไม่รอคำตอบ ระดมจูบแก้มเนียนทั้งแก้มซ้ายแล้วย้ายมาจูบแก้มขวาที่เจ้าของเอียงหลบพัลวัน "ไอ้บ้า!..." 

 

        "พักยกชั่วคราว" พร้อมกับยกร่างบางขึ้นแล้ววางลงที่นั่งข้างคนขับแถมคาดเบลท์ให้เรียบร้อย ก่อนจะถอยออกมาก็ไม่วายที่จะขอชื่นใจแก้มเนียนอีก..ฟอดดดด...ใหญ่

 

        "เดี๋ยว! จะไปไหน" ทิวาหน้าตื่นเมื่อเห็นอีกฝ่ายถอยห่างไปสตาร์ทเครื่องยนต์จนดังกระหึ่ม ก่อนจะถอยพรื๊ดแล้วพารถเลี้ยวออกจากที่นั่น

 

        "ไปหาที่คุยกันสองต่อสอง " เสียงทุ้มบอกเล่นเอาทิวาตาเหลือก 

 

       "ไม่คุยนะ ไม่อะไรทั้งนั้น จอดรถแล้วแก้มัดเลยนะ" ร่างบางขยับตัวยุกยิกพยายามที่จะดึงข้อมือที่ถูกมัดออก มันมัดยังไงของมันวะ "อย่าพยายามเลย เพราะยังไงก็ไม่หลุดถ้าคนที่มัดไม่แก้ให้...นายเหนื่อยเปล่า เก็บแรงไว้ดีกว่า"

 

       "เก็บไว้ทำไม?" หน้าหวานๆหันขวับ "ก็เก็บแรงไว้สู้กันบนเตียงไง " คำตอบนี้ทำเอาตาโตเบิกขึ้นอีกเท่าตัวแล้วเมัมปากแน่น

 

        "ไอ้บ้า ไอ้โรคจิต ไอ้ปีศาจ ไอ้บ้ากาม ไอ้..."

 

        "อ่า! เป็นเกียรติอย่างยิ่ง เวลานายด่าแบบนี้แล้วรู้สึกกระปี้กระเปร่าอยากเป็นอย่างที่ว่าจริงๆ"

 

        "ห๊ะ?!" ทิวาหุบปากฉับ มองหน้าหล่อๆที่ยิ้มกริ่มเจ้าเล่ห์ เวลาเหลือบแลมาทางนี้เหมือนกับหมายมาดแปลกๆจนเสียวสันหลัง ทำไงดี? ทำไง? ทำยังไงดี?

 

        ร่างบางนั่งเงียบมองออกไปนอกรถ รถวิ่งผ่านร้านรวงมากมายจนซักพักภีมได้ยินเสียงหวานเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ

 

         "หิวข้าว" ทิวาหน้ามุ่ย ท้องร้องจ๊อกๆ ตอนนี้กี่โมงแล้วล่ะ? เพราะมัวแต่ทะเลาะกับหมอนี่นะแหละจนลืมกินข้าวกินปลา ไม่มีแม้แต่น้ำซักหยดตกถึงท้อง แล้วตอนนี้พลังงานก็หมดเพราะดิ้นจนเหนื่อย

 

           "อยากกินอะไรล่ะ?" ภีมถาม มองหน้ามุ่ยๆอย่างอารมณ์ดี แล้วก็ยิ้มค้างเมื่อได้ยินเสียงหวานๆร่ายยาว

 

          "ขนมจีบ ซาลาเปา ข้าวเหนียว ไข่เจียวหมูสับ ไก่ย่างห้าดาว ส้มตำทะเลเดือด ลาบ น้ำตก ซกเล็ก ต้มยำกุ้งแซบๆ ใส้อั่ว น้ำพริกหนุ่ม ยำปลาดุกฟู....." ยังบอกเมนูไม่ทันหมด รถที่นั่งอยู่ดีปักหัวเข้าข้างทางแล้วเบลคจึ๊กจนทิวาหัวทิ่ม 

 

          "จะกินเอง รึจะเอาไปเลี้ยงคนทั้งหมู่บ้าน?" ภีมหันมาถาม

 

          "ก็นายถามฉันว่าอยากกินอะไร ไม่ใช่รึไง?"  

 

          "ใช่ ...เยอะแยะขนาดนั้นจะกินหมดได้ไง? "

 

          "อยากกิน ไม่ได้บอกซะหน่อยว่าจะกินให้หมด.." ทิวายิ้มหวาน

 

          "นั่นสินะ ฉันน่าจะรู้" ภีมหันกลับไปขับรถอีกครั้ง ไม่หันกลับไปมองร่างบางอีก หน้าหวานในกรอบผมดำยาวรุ่ยร่าย แก้มเนียนแดงเรือกับเรียวปากบางบวมเจ่อสีสดที่ดูดกันดื่มด่ำเมื่อกี้ มันยั่วยวนอารมณ์ฝ่ายต่ำจนอยากกระโจนเข้าไปขย่ำให้หนำใจ แล้วไอ้น้องชายตัวดี ก็อยากจะออกมาสูดอากาศข้างนอกจนกางเกงคับ ถ้าไม่ติดว่าอยู่ในรถนะ รับรองว่าได้ลิ้มลองจนรู้รสกันและ กันไปแล้ว

 

           แล้วก็หันขวับไปมองคนตัวเล็กที่คิดว่าหมดฤทธิ์ไปแล้วขยับยุกยิกปลดล็อคเบลท์เอง ก่อนที่ร่างบางจะลุกขึ้นหันหลังคลำไปทั่วหน้าปัดรถ ไม่ว่าปุ่มไหนก็กดมั่วไปหมดจนภีมตาเหลือก

 

           "เฮ้ย! หยุดนะ นายจะทำอะไร?" ภีมต้องระวังรถข้างหน้า จะจอดก็ยังจอดไม่ได้เพราะซ้ายขวาหน้าหลังล้วนเต็มไปด้วยรถ ที่วิ่งมาด้วยความเร็วกันทั้งนั้น มือข้างถึงยึดพวงมาลัยรถไว้ มืออีกข้างก็คว้าเอวกางเกงอีกฝ่ายไว้แน่น แล้วดึงให้ถอยออกมาจากแผงควบคุม ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยขับรถด้วยสภาพทุลักทุเลขนาดนี้มาก่อน

 

              ปี๊นน  ปี๊น  ปี๊นนนนน!!!!!

 

            "เดี๋ยวก็ได้ตายห่ากันหมดหรอก" ภีมตวาดเสียงดัง แต่ดูเหมือนจะเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาของอีกคน พอได้จังหวะจอดรถได้ก็ไม่รีรอที่จะกระโจนเข้าใส่ร่างบางอย่างมันเขี้ยว 

 

            "ปล่อยนะโว้ย! โอ๊ย! ปล่อยไอ้บ้า!" ทิวายกขาหนีมือใหญ่ที่พยายามรวบแล้วมัดไว้ด้วยเชือกรองเท้า 

 

             "ถ้ายังขืนออกฤทธิ์อีก อย่าหาว่าไม่เตือน"

 

             "นายอย่าเผลอก็แล้วกัน" ทิวากัดฟัน มองไอ้หน้าหล่อที่โน้มลงมาใกล้กำลังคิดจะฝากรักแรงๆซักหน่อย แต่อีกฝ่ายเหมือนจะรู้ทัน ฝ่ามือใหญ่ทั้งสองข้างยกขึ้นประคองหน้าหวานไว้แน่น "หวานใจจ๋า แทนที่จะเอาหน้าผากกระแทก เอาลิ้นกระแทกดีกว่ามั้ย?"

 

             "อื๊ออ......." ทิวาเม้มปากแน่น แต่มือใหญ่กลับล็อคกรามเล็กไว้แล้วบีบ เท่านี้เรียวปากบางก็เผยออ้าให้ปลายลิ้นร้อนของอีกฝ่ายแทรกเข้าเกี่ยวพันรัดรึงอย่างดูดดื่ม หนักหน่วง 

 

             "อ่า!...." ตั้งใจจะร้องห้ามแท้ๆแต่เสียงที่ออกมากลับเป็นเสียงครางแผ่วๆซะงั้น ทำเอาทิวาโมโหตัวเอง ทำไมเป็นแบบนี้ทุกทีที่ริมฝีปากร้อนผ่าวบดจูบแล้วแทรกลิ้นเข้ามาแบบนี้ 

 

           "อ่า..เห็นมั้ยล่ะ เอาลิ้นกระแทกกันมันส์กว่าเยอะ" ทิวาพูดไม่ออก ได้แต่เม้มปากแน่นหน้าร้อนไปหมด หลบตาคมที่มองมาอย่างกับจะกลืนกิน ภีมมองแก้มเนียนที่เห่อแดงแล้วลามไปทั้งหน้า ตัดใจผละออกมาก่อนที่จะใช้พื้นที่แคบๆในรถคันนี้กระโจนเข้าใส่คนตัวบางอย่างหื่นกระหาย

 

           แล้วคราวนี้ภีมขับรถค่อนข้างเร็ว รวดเดียวถึงที่หมาย ทิวาตาเหลือกเมื่อรถเลี้ยวลงสะพานช้าๆ

 

         เรือนแก้ว!!

 

        "ไม่เอานะ! พามาที่นี่ทำไม" เสียงหวานโวยวายทันที 

 

        "มาคุยกัน เมื่อกี้ได้ยินไม่ค่อยชัด อยากให้นายบอกใหม่" 

 

        "บอกตอนนี้ก็ได้"  ทิวาหน้าเสียเมื่อภีมก้าวลงจากรถเดินอ้อมมาหา "นะภีมนะ" เสียงหวานอ้อนมองมือใหญ่ที่กำลังปลดเชือกออกจากข้อเท้า 

 

        "มาดใหม่แฮะ เสียงแง้วๆเมื่อกี้หายไปไหนแล้วล่ะ" ลำแขนแกร่งรั้งร่างบางให้ลงจากรถ 

 

        "อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ จะไปไหนคร๊าบคนสวย" ร่างบางที่ทำท่าจะวิ่งหนีโดนมือใหญ่ตะครุบหมับก่อนที่ร่างสูงจะย่อตัวลงแบกร่างบางขึ้น

 

        "ไม่เอาไม่ไปนะ " เท้าเล็กๆเหวี่ยงเข้าใส่จนภีมต้องรวบไว้แน่น "ไอ้โรคจิตปล่อยเดี๋ยวนี้" ร่างบางหัวห้อยผมยาวเฟื้อยไหวตามแรงเดินที่เกิดจากแรงดิ้นของร่างบางบนไหล่ " ไอ้ปีศาจปล่อยนะโว้ย!" 

 

 

        ภีมไม่สนใจเสียงโวยวายเดินเข้าไปหยุดหน้าประตูใหญ่ จัดการให้สะพานยกขึ้น แล้วหันหลังแบกร่างบางบนบ่าเดินเข้าห้องใหญ่ 

 

 

          ทิวากลิ้งตัวหนี พยายามชันกายลุกขึ้นแต่มันก็ช้าและทุลักทุเลซะจนมือใหญ่คว้าข้อเท้าไว้แน่นแล้วดึงเข้ามาหา"ไม่เอานะ" เท้าอีกข้างยกขึ้นถีบแต่ ร่างสูงหลบได้แล้วเบียดทับร่างบางที่ได้แต่ดิ้นอึกอัก 

 

        ดวงตาสองคู่สบกันนิ่ง คู่นึงเต็มไปด้วยความตกใจและหวาดหวั่น แต่อีกคู่เต็มไปด้วยประกายปรารถนาอย่างไม่ปิดบัง ใบหน้าหวานเอียงหลบปากหนาที่แนบลงจูบ

 

        "อื๊ออ!!" ปากบางเม้มแน่น ปากร้อนผ่าวบดลงหนักๆแล้วส่งลิ้นสากแทรกเข้าเกี่ยวกวัดดูดดึงจนลิ้นเล็กแทบหลุดติดฟันคมที่งับแล้วดึง ตาโตเบิกกว้างเมื่อมือหนาลูบไล้ไปทั่วสีข้างแล้วปลดกระดุมเลื้อสีอ่อนออก ก่อนที่ปลายนิ้วเรียวยาวจะวกเข้าหาปลายยอดถัน 

 

       "อ๊า!.." ขาเรียวทั้งสองข้างถูไถที่นอนนุ่มแล้วเกร็งค้างเมื่อปลายยอดอกสีสดถูกบดบี้คลึงเบาๆ "อย่า!!" หลังบางแอ่นบิดผวาขึ้นทั้งตัวเมื่อยอดอกถูกเม้มแล้วงับดึงดูดกลืนผ่านเข้าปาก ลิ้นร้อนๆทั้งฉก ทั้งตวัดแล้วไล้เลียครูดฟัน จนร่างบางเสียวสะท้าน ใจจะขาด

 

       "ภีม......อ๊า!........พอแล้ว......อ๊า!......" เสียงหวานที่ขาดกระท่อนกระแท่นทำให้ภีมเงยหน้าขึ้น สบตาหวานที่ตอนนี้หรี่ปรือ ปากบางสีระเรือเผยอค้างหอบหายใจ แก้มเนียนสุกแดงปรั่งจนภีมอดไม่ได้โน้มตัวลงจูบแล้วเลยเข้าซุกซบซอกคอหอมนุ่มอย่างไม่เกรงใจ ปลายนิ้วเรียวไล่ไปตามแนวสีข้างลงมาจนถึงขอบกางเลยเข้าหาหัวเข็มขัดช้าๆ 

 

     " อย่านะ!" เสียงหวานร้องห้ามพยายามถดถอยหนี แต่ก็ไม่สามารถหยุดมือใหญ่ที่ปลดทั้งเข็มขัดแถมรูดซิปกางเกงยีนส์สีซีด ทิวาอ้าปากค้างเมื่ออีกฝ่ายสอดมือร้อนผ่าวเข้าลูบไล้แก้มก้นนุ่มๆแล้วกอบกุมไว้จนเต็มฝ่ามืออุ่น

 

      " ไม่เอานะ...ปล่อย!" เรียวขาทั้งสองข้างพยายามขยับเด้งตัวเองออกมาแต่เพราะมือที่โดนมัดไพร้หลังบวกกับร่างสูงที่ คล่อมยึดร่างบางไว้แน่น ทำให้ทิวาขยับตัวลำบาก

 

     แล้วกางเกงยีนส์ก็หลุดสะโพกเมื่อมือใหญ่ทั้งสองมือสอดเข้าแล้วรั้งออกช้าๆ "ไม่ ไม่ " เรียวขาเพรียวดิ้นพร้อมกับงอไว้แต่ดู เหมือนจะช่วยให้อีกฝ่ายถอดได้ง่ายขึ้นอีกเมื่อภีมลุกขึ้นยืน

 

     ทิวาหน้าแดงเมื่อเห็นไอ้หน้าหล่อยิ้มยั่วอยู่ข้างเตียงพลางยกกางเกงยีนส์ให้ดูก่อนจะทิ้งลงช้าๆ เรียวขาเพรียวคู้เข้าหากัน เมื่อเห็น สายตาโลมเลียกระหายหิว

 

    "ไอ้บ้า ไอ้หมาขี้แพ้ แน่จริงแก้มัดสิวะ!"

 

    "อ่า ชื่นใจจัง"

 

     "ไอ้โรคจิต!" ทิวากลิ้งตัวหนี แต่ก็ต้องไถลกลับมาอีกครั้ง

 

    "เรียกภีมจ๋าบ้างสิ เดี๋ยวแก้มัดให้เลย...." ภีมก้มหน้าลงกระซิบ

 

    "ไม่มีทาง" ทิวาต้องเอียงคอหนีแล้วเม้มปากไว้แน่น 

 

    "อืม....งั้นก็ไม่แก้มัดละ แบบนี้วิวสวยดี" ร่างสูงผละออกไป

 

      มือใหญ่ค่อยๆปลดกระดุมเสื้อ ตาคมมองนิ่งไปที่อีกฝ่าย ที่ตอนนี้ตาหวานๆเบิกกว้างขึ้นอีกเท่าตัว กลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่เมื่อภีมโชว์แผงอกแกร่งให้เห็นต่อหน้าต่อตาในระยะเผาขน กล้ามเนื้อซิกแพคหนาแน่นเรียงตัวสวยและไรขนเป็นแนวบางๆจนมันสอบหายเข้าไปในขอบกางเกงสีเข้ม แล้วในขณะที่มือใหญ่กำลังจะปลดเข็มขัด เสียงโทรศัพท์ใน กระเป๋ากางเกงก็ดังขึ้น

 

      Rrrrrr.........Rrrrrr.........Rrrrrrr......... 

 

      "โทรศัพท์ ขอรับโทรศัพท์ก่อน " ร่างบางชันกายลุกขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเลจนมือใหญ่เอื้อมมาดึงช่วย

 

     "อาจจะเป็นแม่ เดี๋ยวแม่เป็นห่วง" ทิวาบอกแล้วก็กัดปากไว้แน่น เคืองไอ้ลูกกะตาคมๆที่มองนิ่งมา ทำไมพอขยับปากพูดทีไร ไอ้หน้าหล่อก็ทำท่าเหมือนจะกระโจนเข้ามาขย้ำจูบทุกที

 

      "เดี๋ยวหยิบให้"

 

        "แก้มัดก่อนได้มั้ย? เนี่ย!...มือโดนมัดไว้แบบนี้จะให้รับโทรศัพท์ยังไง?"

 

     "ได้สิทำไมจะไม่ได้" ร่างสูงขยับเข้ามานั่งใกล้ๆ ทิวามองตาเขียวแล้วกระเถิบหนี แต่ก็ต้องชะงัก

 

      [ "ตรี"] เสียงแม่สุดที่รักดังออกมาจากลำโพงเครื่องเล็ก

 

       "แม่ขา..." เสียงหวานอ้อนเต็มที่ แม่พระมาโปรดลูกแล้ว

 

       [" คืองี้จ่ะลูกจ๋า ป้าเจี๊ยบเอารถมารอรับแม่ไปทำบุญด้วยกันน่ะลูก"]

 

       ห๊าาาา?????? 

 

       ทิวาหน้าซีด! 

 

     ["แม่จะไปนอนค้างบ้านป้าที่อยุธยา กว่าจะเสร็จงานก็ประมาณห้าวันนะจ๊ะ"]

 

      ทำไมนานขนาดน้านนนน!!?????? OO!

 

      ["หนูอยู่บ้านคนเดียวดูแลตัวเองดีๆนะลูกนะ"]

 

      เอ่อ....ตอนนี้ก็พยายามอยู่......

 

      ["เสร็จแล้วแม่จะรีบกลับนะจ๊ะ รักหนูนะลูก"]

 

     "ตรีก็รักแม่ค่ะ" พูดได้แค่นั้นจริงๆ

 

       ตี๊ดดดด............

 

       อยากจะร้องให้ก็ร้องไม่ออก ทำไมเคราะห์ซ้ำกรรมซัดแบบนี้ แม่โทรมาบอกก็ไม่ว่าหรอกนะ เพราะป้าเจี๊ยบชอบมาฉกตัวแม่ไปแบบไม่บอกไม่กล่าวบ่อยๆจนชิน แต่ดั๊นโทรมาตอนนี้เนี่ยสิ จะบอกก็บอกไม่ได้เดี๋ยวแม่เป็นห่วง 

 

      "ยิ้มบ้าอะไร" เสียงหวานตวาดอย่างอดไม่ได้ เพราะไอ้หน้าหล่อตอนนี้หน้าบานจนจะเป็นกระด้งอยู่แล้ว

 

      "มีความสุขไง"ภีมบอกทันทีแล้วยิ้มยั่ว เคลื่อนเข้าหาจนทิวาหน้าตื่นนึกได้ กลิ้งตัวหนีไปอีกฝั่งแต่ก็ต้องไถลกลับมาอีก "ปล่อยนะ!!" เท้าอีกข้างที่ยังว่างยกขึ้นเตะแต่ก็ถูกปัดทิ้ง พอจะถีบมือใหญ่ก็คว้าไว้แน่นแล้วดึงร่างบางเข้ามาหาเต็มแรง ภีมปล่อยให้อีกฝ่ายออกฤทธิ์ให้เต็มที่ ซักพักก็นอนนิ่งหอบหายใจ ปากแดงระเรือใสเผยออ้า แก้มเนียนๆเป็นริ้วแดงๆอย่างน่าจูบจนแทบอดใจไว้ไม่ไหว

 

        "แน่จริงแก้มัดสิ แบบนี้มันไม่แฟร์นะโว้ย" ทิวาดิ้นอย่างขัดใจ 

 

        "ขืนแก้มัดก็ไม่สนุกดิ นายไม่รู้ตัวหรอกว่าเวลานายนอนหน้าแดงปากแดง ตัวแดงๆผมยาวสยายแบบนี้" ภีมก้มลงมาใกล้ "มองแล้วน่าปรารถนาแค่ไหน" เสียงทุ้มกระซิบข้างหูเบาๆ เป็นเสียงพูดที่อ่อนโยนแต่สั่นพร่าด้วยอารมณ์พิศวาส "จะกินละนะคร๊าบ" ร่างบางสะดุ้ง

 

        "อื๊ออ!!" ทิวาหลับตาปี๋ เมื่อปากอุ่นก้มลงกดจูบที่แก้มนุ่มจนใบหน้าเนียนจมฟูก เลยเข้าและเล็มลำคอหอมๆก่อนจะกัดแทะเบาๆ จนร่างบางห่อไหล่สะท้าน ฝ่ามือร้อนผ่าวขยับสอดเข้ากอดเอวบางไว้แน่นแล้วยกร่างบางให้ขึ้นนั่งคล่อมบนตัก

 

          ใบหน้าหวานแหงนหงาย ต้นขาสั่นระริกเมื่อฝ่ามือใหญ่ลูบไล้เคล้นคลึงไปทั่วสะโพกเพรียวแล้วบีบแก้มก้นนุ่มๆ ไว้เต็มฝ่ามือ 

 

           " ภีม.....แก้มัดเถอะนะ" 

 

           ไม่นานนักข้อมือบางก็เป็นอิสระแต่เพราะความที่โดนมัดไว้นานพอหลุดออกมาได้ก็แทบไม่มีแรงยก ภีมมองคนตัวเล็กที่นั่งอ่อนระทวยบนตัก วงแขนแกร่งค่อยๆวางคนตัวเล็กลงแล้วก็เอนกายลงทาบช้าๆ จนกระทั่งปลายจมูกแตะกันเบาๆ ตอนนี้ทั้งสองสัมผัสได้ แม้กระทั่งไอร้อนจากปากและจมูกของอีกฝ่าย แล้วริมฝีปากสีเข้มกว่าก็ค่อยๆแย้ม แล้วเปลี่ยนเป็นยิ้มอย่างชวนให้หลงไหล ตาคมมองสบตาหวานๆที่จ้องมาไม่กระพริบ ผ่านไปซักพักทิวาก็กระพริบตาปริบๆเริ่มรู้สึกตัวว่าเผลอจ้องตากันซะนาน  

 

            "อย่าปฏิเสธ!" พอสิ้นเสียงทุ้มเรียวปากนุ่มถูกแยกออกจากกันด้วยริมฝีปากและลิ้นของภีมที่แซกซอนเข้าควานหาลิ้นนุ่มอย่างหนักหน่วงดูดดื่ม กวาดไล่ต้อนปลายลิ้นที่คอยหลบแล้วเกี่ยวพันรัดรึง ดูดเม้ม ดื่มลิ้มชิมความหวานอย่างเอาแต่ใจ เรียวปากบางนุ่มชื้นรสอร่อยทำให้แทบไม่อยากถอนจุมพิต ริมฝีปากร้อนผ่าวเลยตักตวงเต็มที่ ทั้งดูดดุนลิ้นเล็กๆ ทั้งเม้มริมปากบาง แซะปลายลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงปาก ไรฟัน กระพุ้งแก้ม เกี่ยวกวัดรัดม้วนปลายลิ้นเล็ก บดบี้ปากร้อนๆเข้าหาอีกฝ่ายจนน้ำใสๆไหลล้นมุมปาก

 

            ร่างบางเริ่มดิ้นรน แต่มันดูเหมือนจะเร่งเร้าให้อีกฝ่ายรุกเข้ากอดกระชับจนแผงอกกว้างเบียดแน่นจนไม่มีที่ว่างซักตารางนิ้วเดียว กางเกงในตัวน้อยค่อยๆหลุดสะโพกเมื่อปลายนิ้วสอดแล้วดึงออกเบาๆเผยให้เห็นแก้มก้นขาวๆเนียนนุ่มเปิดโอกาสให้ฝ่ามืออุ่นลูบไล้ไปมาอย่างพึงพอใจ 

 

             ทิวารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังสำลักจุมพิตหนักหน่วงซะจนไม่มีหนทางจะดิ้นรนต่อสู้อะไรได้ มือบางทั้งสองข้างอ่อนแรง ได้แต่เกาะบ่ากว้างไว้ เมื่อเรียวปากบางถูกปิดสนิทด้วย ริมฝีปากร้อนๆของอีกฝ่าย ร่างบางถูกกอดรัดเคล้าคลึงราวกับเป็นเจ้าของ

 

           "ไม่" คนตัวเล็กเริ่มรู้สึกตัวตะโกนออกมาอีก และดิ้นรนออกจากร่างสูงที่ทาบตัวไว้จนไม่มีทางได้กระดิก แต่ภีมก็ยังล็อคเอาไว้ อย่างใจเย็น จูบระไปทั่วดวงหน้า ริมฝีปากร้อนผ่าวซุกไซร้ลำคอระหง เลยเข้าขบเม้มติ่งหูบอบบาง ไล้เลียดูดกัดแทะไปทั่วทั้งบ่าไหล่เล็กๆ เล็มลงหาไหปลาร้าแล้วลิ้นร้อนๆก็กวาดผ่านยอดอกสีสดที่ชูชันสั่นระริกแล้วฟันคมก็กัดแทะดูดดึง

 

          "อ๊ะ!........อ๊าาา!.........อย่า!........"  มือบางกระตุกดันบ่ากว้างเต็มแรง ใบหน้าหวานเหยเก ฝ่ามือใหญ่สอดเข้า ดันแผ่นหลังบางให้ แอ่นขึ้น ดูดกลืนไล้เลียชิมยอดอกสีสวยที่แข็งเป็นไตข้างนึง มือใหญ่อีกข้างก็บดคลึงบีบบี้ปลายยอดอกข้างที่ยังว่าง เล่นเอาร่างบางใจจะขาด

 

          "อ๊า....อ๊า.....พอแล้ว.....พอ.....อ๊า.." ใบหน้าเนียนร้อนผ่าวไหล่เล็กๆห่อเข้าหากันอย่างเสียวสะท้านเมื่ออีกฝ่ายไม่ปราณี ลากปลายลิ้นไล้เลียไปทั่วหน้าท้องเนียน จ้วงลึกลงรูสะดือเล็กๆจนร่างบางสะดุ้ง มือบางยกขึ้นขยุ้มผมดกหน้าไว้เต็มผ่ามือเพื่อลดความเสียวเสียดของตัวเอง

 

         หน้าท้องเนียนเรียบรสชาตนุ่มลิ้นจนภีมหยุดไม่ได้ ชิมลงต่ำช้าๆ นิ้วเรียวยาวกระตุกกางเกงตัวเล็กที่ขวางทางออกในที่สุด  ร่างบางพยายามถดถอยหนีอย่างตื่นตระหนก "อย่า" ลำขาเรียวหุบเข้าหากันโดยอัตโนมัติ ตาโตเบิกกว้างเมื่อมือใหญ่จับแยก แล้วมองด้วย สายตาโลมเลียกระหายหิว ทันใดนั้นเอง ร่างบางก็พลันสะดุ้งและเสียวแปล๊บจับขั้วหัวใจ

 

         "อึ๊ยย์....อื๊ออ!..." ทิวากัดฟันกรอดๆ ปลายนิ้วเรียวจิกขยุ้มที่นอนแน่นจนข้อขาว เมื่อภีมก้มหน้าลงหาต้นขาด้านใน รู้สึกจากรสสัมผัสมากกว่าจะเห็นด้วยตา และสิ่งที่ร่างบางรับรู้คือปลายลิ้นร้อนป้ายสัมผัสไปทั่วซอกขา ฟันคมกัดแทะและเล็มอย่างไม่ปราณี ลำเนื้ออ่อนถูกลูบคลำ ปลายลำเล็กๆถูกดูดดุนด้วยลิ้นร้อนๆจนมันตั้งชันแข็งขึงสู้ปากลิ้น

 

        " อ..อย่า....อ๊าา! อ๊า!...อ๊า..." เสียงหวานครางปิ่มว่าจะขาดใจของทิวาดูเหมือนจะกระตุ้นให้ภีมได้ใจ เพราะนอกจากไม่เพรามือ ในปฏิบัติการณ์อันสุนทรีย์แล้ว ยังเน้นลิ้นร้อนๆทรมานปลายลำเนื้อสีสวยจนเจ้าของดิ้นพล่าน

 

        "โอ๊ยย...อ๊า...จะ..ฆ่ากัน...อ๊า....รึไง....อ๊าาา!" ใบหน้าหวานแหงนหงายจนหลังแอ่น สลับกับลำขาที่ถูไถที่นอนนุ่ม มือบางขยุ้มผมอันยุ่งเหยิงของภีมเป็นการบอกใบ้ว่าใจจะขาด

 

          ภีมละปากขยับร่างสูงเข้านั่งประชิดที่หว่างขาเพรียว มือใหญ่เข้ากอบกุมครอบครองลำเนื้ออ่อนแล้วขยับมือรูดขึ้นลงหนักหน่วง ร่างบางบิดตัวทรมานเพราะเสี่ยวซ่านไปทั่วร่างกาย 

 

           จำนวนความเสียวเพิ่มปริมาณจนลมหายใจติดขัด มือบางขยุ้มผ้าปูที่นอนแน่น ร่างบางบิดส่ายจนหลังไม่ติดพื้นเสียวเสียดแทบ ขาดใจตายเมื่อมือใหญ่ไม่ปราณี เร่งจังหวะกอบกุมรูดลำเนื้อเร็วขึ้น หนักขึ้น แรงขึ้น 

 

          "อ๊า!.......อ๊า!........อ๊า!.....อ๊า!...... ภีม!...."

 

           "อ๊าา!........อ๊า!........อ๊า!........อ๊า!.......อ๊า!....."

 

         ร่างบางบิดเป็นเกรียว ความรู้สึกตอนนี้มารวมกันอยู่ที่มือใหญ่ที่ปั่นลำเนื้อจนมันร้อนก่อนที่ทิวาจะกระตุกยึกเกร็งค้างอย่างรุนแรง น้ำสีขาวขุ่นไหลเยิ้มเต็มมือหนาที่รูดให้ไม่หยุด

 

         "อ๊าาาา.........อ๊าาาาา.........อ๊าาา......." ตาหวานหรี่ปรือ ในหัวขาวโพลน เสียวเสียดไปทั้งตัวจนตาพร่า   

 

         "แฮ่ก..... แฮ่ก.....แฮ่ก......." ร่างบางนอนระทวยนิ่ง

 

          ตาที่พร่าเลือนเพราะได้ปลดปล่อยเริ่มโฟกัส เห็นร่างสูงชันตัวคุกเข่า มือใหญ่ขยับปลดเข็มขัดออกแล้วรูดซิปดังพรื๊ด ปลายนิ้วแข็งแรง เกี่ยวทั้งกางเกงสีเข้มและกางเกงในจนหลุดสะโพกแกร่งพร้อมๆกัน ทิวาหลับตาปี๋ ได้โอกาสพลิกตัว แต่ก็ได้แค่นั้นเมื่ออีกฝ่ายรุกประชิดยึดไว้ก่อน 

 

         "จะไปไหน?" ตาโตเบิกกว้างเมื่ออีกฝ่ายจงใจแนบร่างสูงใหญ่เข้าหา รับรู้ได้ถึงความแข็งขึงที่เบียดเน้นที่สะโพกเต็มๆ

 

        "อ..อย่าเลยนะภีม อื๊ออ!" ภีมไม่อยากได้ยินอะไรทั้งนั้นนอกจากร่างขาวๆตรงหน้า ริมฝีปากสีสดที่ตอนนี้โดนปิดสนิท ลิ้นใหญ่ร้อนแทรกเข้าดูดดื่มอย่างหนักหน่วง ฝ่ามือร้อนผ่าวลูบไล้กอดรัดเอวบาง ลูบไปทั่วสะโพกขาวๆแก้มก้นนุ่ม ก่อนที่ปลายนิ้วเรียวยาว จะวกเข้าหาช่องทางข้างหลัง

 

        "อ๊ะ!......." มือใหญ่เกลี่ยของเหลวเข้าหาช่องทางลี้ลับ จนร่างบางสะดุ้งกล้ามเนื้อสะโพกเกร็งแน่น ปลายนิ้วแข็งๆกด เข้าช้าๆแช่ไว้แล้วค่อยดึงออกทำอยู่หลายครั้งแล้วเพิ่มเป็นสองนิ้วแล้วทำแบบเดียวกันก่อนจะสามนิ้วขึ้นเรื่อยๆ สร้างความคุ้นเคย ให้ร่างบาง ที่หน้าตื่นจ้องมาเขม็งตัวเกร็งรับ มือบางจิกแน่นที่บ่ากว้างจนเป็นรอยเล็บ แต่ดูเหมือนเจ้าของบ่าจะไม่เจ็บเพราะมีอย่างอื่นที่น่าสนใจกว่านั่น

 

      "อย่า!.....อ๊ะ!..." ร่างบางพยายามกระเถิบหนีคนลามกที่เพียรเบียดแนบหน้าขาแกร่งเข้าหาเหมือนอยากบอก "ที่มันเป็นแบบนี้ก็เพราะนายนะ อย่าหนีสิ...." แล้วก็ล็อคร่างบางไว้แน่น

 

     "ไม่เอานะ" หน้าหวานๆส่ายดิก มือบางทั้งผลักทั้งดันแผ่นอกกว้างที่คล่อมไว้ หน้าเนียนเหมือนมีใครเอาน้ำร้อนมา สาดเพราะมันวูบๆวาบๆ จนลามไปทั้งตัว แล้วก็ต้องหน้าตื่นอ้าปากค้าง ตาที่โตอยู่แล้วเบิกกว้างขึ้นอีกเท่าตัวเมื่อภีมคว้ามือเล็กๆไว้แล้ว ลากให้ลงไปสัมผัสกับความร้อนผ่าวแข็งขึงที่ชูชันตั้งลำจนเจ้าของมันปวดหนึบ

 

        "อ่า....." ใบหน้าหล่อเหยเก ฝ่ามือเล็กพยายามหดหนีไม่ให้สัมผัสกับแท่งเนื้อแข็งขึงที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนของอีกฝ่าย ที่พยายามยัดใส่มือ

 

         ทิวาสะดุ้งสุดตัวเมื่อมือใหญ่จับให้พลิกคว่ำในท่าคลานสี่ขา เอวบางถูกแขนแข็งๆเกี่ยวไว้แล้วยกให้ นั่งทับบนตักที่มีต้น ขาแกร่งที่อัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อของบุรุษ มือใหญ่จับขาเพรียวให้ถ่างกว้าง จากนั้นริมฝีปากร้อนผ่าว ก็โน้ม ตามลงไปดูดกัดต้นคอขาวๆ ครูดฟันขบแทะไปทั่วไหล่กลมมน ไล้เลียลิ้นร้อนๆลงมาตามสันหลังเรียบเนียน แล้วขบฟันเบาๆ ที่บั้นเอวนุ่ม

 

         "อ๊าา........." มือบางจิกผ้าปูไว้แน่นเมื่อรู้สึกถึงฟันคมไม่หยุดแค่บั้นเอว ทั้งลมหายใจบวกกับลิ้นสากแกล้งปาดป้ายไปทั่ว แก้มก้นนุ่มๆแล้วขบแบบเน้นๆ 

 

         "อ๊า........อ๊าา........" หน้าหวานซบลงกับฟูก มือทึ้งผ้าปูจนยับย่นเมื่อปลายลิ้นร้อนละเลงไปทั่วบั้นเอวแล้วลากเข้าหาง่ามสาม เหลี่ยมด้านหลังหนักๆ ฝ่ามือใหญ่ทั้งสองบีบก้นนุ่มไว้แน่นแล้วบิออก

 

        "อื๊ออ.........อ๊า......อ๊า........." ทิวาหลังแอ่นเมื่อนิ้วแข็งๆทั้งเขี่ยทั้งวนหมุนจ้วงลงหลุมเล็กอย่างไม่เกรงใจ แล้วก็เพิ่มเป็นสองนิ้ว แล้วคาไว้ก่อนจะควานเบาๆ

 

       "อ๊าา........อ๊า........อ๊ะ......" สะโพกเล็กเกร็งค้างเมื่อนิ้วที่สามหมุนลง แล้วมือแข็งๆก็ค้างไว้ ก่อนที่ร่างบางจะรู้สึกถึงลำเนื้ออ่อน ข้างหน้าถูกมืออุ่นกอบกุมแล้วขยับรูดขึ้นลงให้เบาๆ

 

        " อ๊ะ! ... อ๊า!  ..อ๊า!.  ...อ๊าาา!... " มือใหญ่ที่กำลำเนื้ออ่อนให้ตอนนี้มันช่างร้ายกาจ เพราะมันทั้งรูด ทั้งบีบเบาๆ ทั้งหมุนช้าๆ จนร่างบาง เดี๋ยวก็แอ่นหงายหน้าเดี๋ยวที่ซุกกับฟูกนุ่มอย่างเสียวเสียด 

 

        ภีมมองร่างบางแล้วยิ้มร้ายดึงนิ้วที่คาช่องทางคับแคบออก ไม่ถึงอึดใจทิวาก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่อุ่นจนร้อนแถมยังใหญ่โต แข็งขึงสิ่งนั้นค่อยๆเกลี่ยเบาๆแล้วเบียดแทรกผนังปากทางเข้ามาช้าๆ

 

      "อ๊ะ ...เจ็บ!!!....โอ๊ยย!!.."

 

     "อื๊อ โอย!! อย่า!....." มือบางป้ายไปข้างหลังหวังจะปัดออก แต่กลับคลำเจอกับความใหญ่โตที่ปักคาไว้ ส่วนหัวป้านใหญ่ค่อยๆจมลงช้าๆ ภีมกัดกรามกร๊อดเมื่อปลายลำทวนโดนวงแหวนรัดแน่นรุนแรง มือหยาบจับต้นขาเพรียวให้ถ่างกว้างขึ้นอีก ร่างสูงโน้มตัวเข้าประชิดแผ่นหลังเนียน

 

      "อ่า....ทิวา ก้มลงไปอีก" เสียงทุ้มกระซิบพร่า ร่างสูงสั่นเทิ้มแต่ไม่ใช่เพราะกลัวแต่เป็นเพราะต้องยั้งกายยับยั้งใจไม่ให้โจนจ้วง เข้าใส่ร่างขาวๆที่ตอนนี้ก็สั่นเทิ้มไม่แพ้กัน

 

       ร่างบางจึงแอ่นหลังในท่ายอมสยบ ใบหน้าหวานซุกลงกับฟูกปิดกั้นเสียงครางไว้ เมื่อปลายลำเอ็นแข็งโป๊กค่อยๆคลอนลงช้าๆ "อื๊อออ!!!" ฟันเล็กๆกัดผ้าไว้แน่น รู้สึกถึงน้ำใสๆไหลลงหางตา เมื่อรู้สึกเจ็บร้าวไปทั้งสันหลัง ดูเหมือนอีกฝ่ายจะรู้ค่อยๆถอนออกแล้ว ดันเข้ามาใหม่ ดึงออกช้าๆแล้วเด้งหน้าขาดันเข้ามาใหม่ จนวงแหวนคับๆเริ่มคลายตัว

 

      " อา ....." ร่างสูงแหงนหน้า พยายามเหลือเกินที่จะไม่กอดรัดเอวเล็กๆ แล้วกระแทกลำเอ็นร้อนๆเข้าไปจนสุดทาง แต่ขอเถอะนะทนไม่ไหวแล้ว 

 

       วงแขนแกร่งคล้องเข้าที่เอวบางแล้วรั้งไว้ ร่างสูงโน้มตัวลงแล้วกระดกหน้าขาส่งแท่งเอ็นร้อนๆให้มันเบียดแทรก ผนังคับแคบเข้าไปทีละนิด ทีละนิด จนมิดด้าม 

 

       "อ๊า!! อ๊าาาา!! อื๊ออ! อ๊าา!......." ร่างบางสั่นระริกไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว ต้นขาเรียวที่ยันที่นอนไว้แทบหมดแรง

 

        กรามบดเข้าหากันเสียงฟันเสียดสีกร๊อดๆ เมื่อค่อยๆถอดลำเอ็นออกช้าๆ ดึงออกมาเกือบหมดแล้วเด้งหน้าขาดันเข้าไปใหม่

 

       " ฮืมม........." ความคับแคบตอดรัดหนุบหนับทำเอาภีมเหงื่อตก กัดฟันถอนท่อนลำออกอีกครั้งแล้วดันเข้าแบบเน้นๆ ดึงออกแล้วดันลำเอ็นแข็งโป๊กอัดเข้าไปใหม่ ลากออกมาแล้วดันเข้าไปอีก เหงื่อเป็นเม็ดๆผุดขึ้นเต็มขมับเมื่อต้องยั้งแรงไว้ครึ่งๆ ตาคมมองแผ่นหลังขาวเนียนที่แอ่นส่ายอยู่ตรงหน้า อดใจไม่ไหวโน้มร่างสูงใหญ่ลงไปดูดเม้มขบกัด ทำให้ลำทวนที่สอดคาไว้ถูกดัน ให้เข้าไปอีกจนสุดทาง

 

         " อ๊าาา!!!! อ๊าา ......"

 

        ฝ่ามือร้อนผ่าวขยับสอดกอดลูบไล้ไปทั่วแผ่นอกบาง ปลายนิ้วเรียวยาวบีบบี้เม็ดยอดอกสีสวยที่แข็งเป็นไตสู้มือ ริมฝีปาก ร้อนผ่าวทาบลงดูดเม้มไปทั่วลำคอระหง ขบเขี้ยวแทะไปทั่วไหล่มน ฝังหน้าคมๆลงซุกไซร้พวงผมยาวดับขลับหอมกรุ่นที่รุ่ย ร่ายคลอเคลีย แล้วจูบแรงๆที่แก้มเนียนที่ล่อตาล่อใจ เรียวปากบางสีสดที่เผยออ้าค้างแล้วครางเพราะแรงอารมณ์ มันน่าจูบจนต้องผินหน้า หวานๆมา แล้ว แทรกปลายลิ้นใหญ่เข้าไปเกี่ยวพันลิ้นเล็กๆ ลากออกมาดูดซะให้ฉ่ำปอด

 

        "อื๊ออ!!?? อ๊าาา" "มือร้อนผ่าวลูบไล้ไปทั่วสีข้าง วกเข้าสะกิดยอดอกสีกุหลาบแล้วบีบบี้เบาๆ วนมือเบาๆที่หน้าทองแบนราบ เนียนมือ แล้วฝ่ามือหนาก็กอบกุมลำเนื้ออ่อนสีสวยที่ห้อยลงหน้าขาเนียนแล้วบีบมือใหญ่รูดขึ้นลงช้าๆ

 

          "อ๊า!......อ๊า!...อ๊า!...ภีม...อ๊าาา...." 

 

        "ฮืมมม!!  เสียงครางนาย อ่า ฟังแล้วอยากคลั่ง อ่า" แขนแข็งๆกอดเอวเล็กไว้แล้วถอดลำเอ็นที่คานิ่งๆไว้เมื่อครู่ออกมาก่อนจะ สวน กลับเข้าไปอีกครั้ง ความคับแน่นที่เคยมีอยู่ก่อนหน้าเริ่มหาย 

 

         ฟูกนุ่มๆช่วยปิดกั้นเสียงได้เป็นอย่างดี ทิวาไม่รู้ว่าตัวเองส่งเสียงแบบไหนออกไป รู้แต่ว่ายามที่อีกฝ่ายดันเจ้าแท่งเนื้อร้อนๆ เข้ามา มันเสียวซะยิ่งกว่าโดนเหวี่ยงขึ้นที่สูง และเพราะวงแหวนที่เคยคับแคบเริ่มคลายตัวทำให้ภีมเดินเครื่องลูกสูบดุดันขึ้น ทิ่มท่อน เอ็น แข็งๆ เข้าหาจนร่างบางไหวสะท้าน

 

         " อึ๊กก!!  อื๊อ!........อ๊า!..... อ๊า!.....อ๊า!....."

 

          " อ๊าา!!! อ๊า .....อ๊า .....อืมม......" 

 

           ทิวาใจจะขาด เสียวรุนแรงจนตัวเกร็ง มือบางขยุ้มผ้าปูที่นอนจนข้อขาว ต้นขาเรียวขาวสั่นระริกจนแทบทรุดเมื่อร่างสูงจ้วงแทง เข้ามาไม่ยั้งจนได้ยินเสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง ปั๊บๆ อย่างหยาบโลน

 

          ร่างบางสะดุ้งสุดตัว รู้สึกโล่งวาบกะทันหันเมื่อแท่งเนื้อร้อนถอดออกจนหลุดพลั๊ว ยังไม่ทันจะได้ตั้งตัวก็ถูกพลิกนอนหงาย ตอนนี้เองที่ตาโตเบิกกว้าง มองเห็นร่างเปลือยที่คุกเข่าตระหง่าน แผงอกกำยำกล้ามเนื้อหน้าอกเป็นมัดๆ ไม่ได้น่ากลัวเหมือนนักกล้าม แต่กลับสวยงามเหมือนตนที่ออกกำลังเป็นประจำ ซิกแพคแข็งๆเรียงตัวสวยจนถึงเอวคอดหน้าท้องแบบเรียบ แล้วต้องกลืนน้ำลายดังเอื๊อก ขนลุกซู่ทั้งตัวเมื่อประจักพยานแก่สายตาตัวเอง ว่าไอ้เจ้าท่อนเนื้อยักษ์อันนี้เหรอ? ที่มัน..เอ่อ...เมื่อกี้....

 

          "หึๆ " ภีมมองสายตาตื่นตระหนกที่จ้องเขม็งมา แล้วเคลื่อนร่างสูงเข้าหา จมูกซุกไซ้ซอกคอหอม เล็มลงเป็นทางเลยเข้าหา ยอดอกสีสด ลิ้นร้อนป้ายเลียแล้วดูดเม้มขบกัด ลามลงหาหน้าท้องแบนราบ

 

         "อ๊าาา!!......."

 

         มือใหญ่ยกสะโพกเพรียวขึ้นแล้วเข้าประชิดหว่างขาที่ถ่างกว้าง จับลำเนื้อร้อนเข้าจ่อช่องทางแล้วดันเข้าช้าๆ

 

        "อ๊าาา!! อื๊ออ!!........." ร่างบางในอ้อมแขนเกร็งบิดจนหน้าหงาย ผมยาวดำขลับล้อมกรอบใบหน้าหวานๆ ปากบางเผยอ อ้าหอบ หายใจ มือเล็กๆทั้งสองข้างขยุ้มจิกลำแขนแกร่งไว้แน่นจนเป็นรอย เมื่อลำเนื้อใหญ่โตเบียดแทรกหัวป้านใหญ่เข้ามาอีกครั้ง

 

        "อ๊าา อ๊า  ภีม อื๊ออ เดี๋ยว" กำลังจะบอกว่าอย่าพึ่ง แต่ก็ไม่ทันแล้วเมื่อท่อนเนื้อแข็งๆเบียดเข้ามาจนคับติ้ว เล่นเอาหายใจสะดุด  ก่อนจะอ้าปากค้างเมื่อภีมรวบเอวเล็กไว้แน่นแล้วกระดกหน้าขาพาลำเอ็นร้อนผ่าวดันเข้าแล้วดึงออกเน้นๆ 

 

       "อ๊าา   อ๊า!....  อ๊าาาาา"  หน้าเนียนที่ร้อนอยู่แล้วยิ่งร้อนหนักขึ้นเมื่อเผลอครางพร้อมกับจังหวะที่อีกฝ่ายโจนจ้วงเข้าหา ภีมยิ้มร้าย มองคนตัวเล็กที่กัดปากตัวเองไว้แน่นจนแทบขาด 

 

      "อย่าหยุดสิ ครางออกมาเลย" ร่างสูงโน้มตัวลงมากระซิบ แล้วไม่รู้รึไงว่าท่านี้มันทำให้ไอ้นั่นดันเข้ามา....จน

 

     "อ๊าาา!!......." ทิวาหน้าหงาย เมื่อลำเนื้อร้อนถูกดันเข้ามาจนจุก เสียงครางที่ไม่ได้ตั้งใจทำให้ภีมยิ้ม กระแทกท่อนลำเนื้อ เข้ามาอีก ก่อนจะถอนออก ดันเข้าช้าๆเน้นๆ แล้วลากออก ตามองคนตัวเล็กที่พยายามกัดปากไว้แน่น แล้วก็หมั่นเขี้ยว บวกกับแรงตอดหนุบหนับที่เพิ่มขึ้นจนเสียวไปทั้งสันหลัง หน้าขาแกร่งจึงดึงดันยัดลำเอ็นที่อัดแน่นไปด้วยความต้องการเข้าหา ร่างบางที่นอนแผ่หรา ผมดำขลับสยายล้อมกรอบหน้าหวานๆที่ภีมสะดุดหัวใจตั้งแต่เห็นกันครั้งแรก 

 

       ไม่ขออะไรแล้วตอนนี้ ขอรักร่างขาวๆที่อยู่ตรงหน้านี้ก่อน 

 

        "อื๊อออ!!!!............"

 

        " อ๊าาา......อ๊า ...   อ๊า....   อ๊า....." 

 

         "อ๊า ...  อ๊า ... อ๊า... อ๊าา...."

 

           "อ่า   ทิวา  อืมม อืมม...." เสียงครางของทิวาดังขึ้น ดังขึ้น ร่างบางดิ้นพล่าน ภีมจึงเสือกตัวเข้าไปพร้อมด้วยเสียงครางในลำคอ

 

          "อ๊าาา   อ๊า...   อ๊าา  อ๊า......  "

 

         "ภีม  โอย  อ๊า  อ๊าา   อ๊าาา!!......" เรียวขาเพรียวยกขึ้นโอบเอวแกร่งพลางโขยกเขยื้อนตามจังหวะแรงกระทุ้ง

 

           ร่างสูงกระแทกหนักหน่วง ถี่กระชั้นและดุดัน เร่งสปีดให้เข้าจุดหมายปลายทาง อารมณ์ไคร่แรงกล้ามากพอที่จะทำให้ทิวา ยกแขนเข้าโอบต้นคออีกฝ่ายไว้แน่น ภีมยิ้มแล้วรวบร่างบางมากอดไว้ ก่อนจะยกขึ้นแล้วทิ่มทะลวงอย่างถี่ยิบ

 

          " อ๊า..   อ๊า...  อ๊า   ... ภีม .....เร็วอีก ...  อื๊ออ!!!!"

 

         "อ๊า    อ๊า...   ...อ๊าา  อ๊า!!!.......อ๊า......"

 

        " อีก   อ๊า.... อ๊า   เร็ว...อ๊า    อ๊าาา!....."

 

        " อูยย......."

 

     ภีมโอบสะโพกเพรียวให้อยู่ในมุมที่สามารถเสียบเสยให้ลึกถึงแก่นใจ ทิวาขยุ้มผมดกหนาของอีกฝ่าย อย่างระบายความเสียวเสียด

 

     "อ๊า    อ๊า    อ๊า....  อ๊า     อ๊า......" 

 

      "อืมม.... อ่าา   .... แฮ่ก  ฮืมมม....."  เสียงคราง เสียงหอบหายใจ เสียงเนื้อกระทบเนื้อ ดังสอดแทรกตลอดเวลาเมื่อร่างทั้งสองห้ำ หั่นเข้าหากันแบบลืมโลก

 

       ภีมเสียวซ่านที่กล่องดวงใจ แรงตอดรัดหนุบหนับเป็นสัญญาณบอกอย่างดีว่าร่างบางกำลังเอื้อมแตะขอบสวรรค์ มือใหญ่บีบเนื้ออ่อนไว้แล้วกระตุกหนักๆปรนเปรอร่างบางที่อ้าปากร้องอย่างไร้เสียงมือไขว้คว้าต้นคอแกร่งไว้แน่น หลับตาปี๋ ลำขาเรียวเกี่ยวเอวหนาไว้จนเกร็ง กระตุกยึกอย่างรุนแรง ปลดปล่อยของเหลวสีขาวขุ่นจนเลอะมือหนา 

 

       ภีมสะบัดหน้าไปข้างหลัง แรงตอดรัดหนุบหนับจนเสียววาบไปทั่วท่อนเนื้อ "ทิวา ฮืมม ทิวา" เสียงทุ้มเรียกชื่อคนตัวเล็ก อย่างแสนเสน่หาเมื่อหลั่งออกมาอย่างทะลักทลาย แขนแกร่งกอดเอวบางไว้แน่น ทาบร่างสูงใหญ่ลงบดบี้จนร่างบางจมฟูกนุ่ม เด้งหน้าขาเข้าหาจนดังปั๊บๆไม่คลายความเสียวเสียด

 

        "ฮืมมม   อ๊าา...  อ่าา  ...... ฮืมมม......" 

 

        "แฮ่ก...   แฮ่ก..    แฮ่ก.... " 

 

        " ..... แฮ่ก.....แฮ่ก...   "

 

        "แฮ่ก...   แฮ่ก..    แฮ่ก.... " 

 

         "...... ฮืมมม......" 

 

        ทิวาเริ่มรู้สึกตัว ขาเรียวทั้งสองข้างยังคงเกี่ยวไคว้ไว้ที่สะโพกแกร่ง กำลังหมายจะบิดกายออกแต่อีกฝ่ายกลับกอดไว้แน่น

 

        "เดี๋ยวก่อนสิ ขออีกแป๊บนึง " บอกแล้วก็ยิ้มมองหน้าเนียนที่เริ่มมุ่ยลง 

 

        "มองอะไรเล่า?" 

 

       "มองคนปากแข็ง" ว่าแล้วภีมก็ซุกไซร้ เร่งเร้าด้วยปากลิ้น ทิวาสะท้านหวิว ครางออกมา

 

         "ปล่อยเถอะ" มือบางดันอกกว้างเอียงหน้าหนี

 

       "ไม่ปล่อย อยู่แบบนี้มีความสุขดีออก เน๊อะ" ไม่พูดปล่าวแถมยังขยับตัวเข้าเสนอ ไอ้ที่แนบอยู่แล้วให้แนบเข้าไปอีกจนร่างบางหน้าตื่น

 

         "พอแล้ว" ถลึงตาใส่แท้ๆแต่แก้มเนียนกลับแดงก่ำจนภีมก้มลงหา

 

          ฟอดดดดดดด!!!

 

         " พอแล้ว พอเลย" มือบางยกขึ้นถูข้างที่โดนจูบ ดันมือข้างนึงกับไหล่กว้างไว้ " ปล่อย" คนตัวเล็กพยายามขยับเอวออกห่าง " โอยยย!!! ถอยออกไปเลยนะ"

 

         "ปล่อย ปล่อย ปล่อย ไอ้บ้า!!" กำปั้นเล็กๆทุบปึ๊กเข้าที่บ่าแข็งๆแต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะสนุกเพราะคว้าไปจูบดังฟอดด

 

           "ชื่นใจจัง" ว่าแล้วก็ยิ้มยั่ว แกล้งขยับเอวให้ไอ้ที่ค้างคากันมันขยับเบาๆ เล่นเอาทิวาอ้าปากค้าง

 

         "ถอนตัวออกไปเลยนะ อยากทำแบบนี้ก็ไปหาแฟนนายโน่นเลย" 

 

         "แฟนมีที่ไหน?....ไม่มีใครทั้งนั้น มีแต่นายคนเดียว...." 

 

        "อย่ามาหลอกกันซะให้ยาก.... " ทิวาชักฉุน 

 

         "หลอกอะไร?......" ภีมถามยิ้มๆ มองหน้าเนียนที่งอลง งอลงอย่างถูกใจ 

 

          "ก็หลอกว่าไม่มีใครไง กินอยู่กับปากแท้ อย่าคิดว่าไม่รู้นะ"

 

         "รู้อะไร?" 

 

        "ไอ้ปีศาจ อย่ามาแกล้งโง่ " ยังจะมีหน้ามายิ้มไม่ทุกข์ไม่ร้อนอีก

 

       "เอ้า! ก็ไม่รู้จริงๆว่านายกำลังพูดเรื่องอะไรอยู่?" ภีมยิ้มให้ มองหน้าหวานที่แหงนหงายอยู่ใต้ร่างสูง จงใจไม่ขยับออกซะอย่างนั้นใครจะทำไม

 

       " นายมีแฟนอยู่แล้วแท้ๆยังมาบอกว่าไม่มีใคร แล้วยังมาขอฉันเป็นแฟนอีก เชื่อก็โง่ละ"

 

       "มีแฟนอยู่แล้วที่ไหน ไม่มี๊ ไม่มีจริงๆ" ภีมสายหน้า หน้าตาจริงจังจนทิวาเดือด 

 

      "อย่ามาโกหก แล้วผู้หญิงที่นายเดินควงแถมจูบแก้มกันกลางห้างเมื่อเดือนก่อนนั่นล่ะ เป็นใครถ้าไม่ใช่แฟน"

 

       "หึงเหรอ?..."'

 

      "ใครจะไปหึงนาย อยากทำอะไรก็ทำไปสิ ไม่เกี่ยวกันซักหน่อย"

 

      "ไม่เกี่ยวได้ไง? แล้วไอ้ที่เกี่ยวอยู่เนี่ย....จะว่ายังไง? " ไม่พูดเปล่าแถมขยับเอวยึกๆจนทิวาทุบไปบนอกกว้างโคร๊มเบ้อเริ่ม

 

       "ก็บอกว่าให้ถอยออกไปไง ไอ้โรคจิต!"

 

       "ยังไม่อยากถอยอ่ะ ขอต่ออีกรอบได้มั้ย!" 

 

        "ไอ้บ้า ไอ้โรคจิต ไอ้ปีศาจ ไอ้ลามก ไอ้... ไอ้...!"

 

         "อืม เข้าท่า เป็นมันทั้งหมดที่ว่ามาเลยก็ดีนะ แล้วเป็นอะไรก่อนดี? ไอ้โรคจิตดีมั้ย? " ว่าแล้วร่างสูงก็ขยับเอวยึกๆจนร่างบาง ไหวไปกับแรงโยก เล่นเอาทิวาอ้าปากค้าง คนบ้าอะไรแบบนี้ไม่เคยพบไม่เคยเห็น

 

         "พอแล้ว" รวบรวมกำลังทั้งหมดผลักอกกว้างตรงหน้าเต็มแรง แต่มือใหญ่จับรวบไว้แน่น 

 

        "เป็นแฟนกันเถอะนะ นะคนดี......." ภีมหน้าตาจริงจัง

 

        " ไม่ ฉันไม่อยากเป็นแฟนนาย นายมันหล่อเกินไป รวยเกินไป และอาจจะเจ้าชู้เกินไปก็ได้ "

 

       " นายชอบฉันขนาดนี้แล้วยังจะไม่ยอมรับอีก?" ภีมแกล้งแหย่

 

       " ห๊ะ??! ใครไปชอบนายตอนไหนไม่ทราบ ห๊า"

 

       "หลักฐานก็เห็นอยู่ทนโท่ "

 

     "หลักฐานไร?" ทิวาขมวดคิ้ว แล้วก็หน้าแดงเมื่ออีกฝ่ายร่ายยาว

 

      "นายหึงไง.....หึๆ ยอมรับมาเถอะว่านายหึงฉัน...ไม่รับโทรศัพท์ โทรหาก็กดปิดใส่หน้ากันเลย เมสเสจก็ไม่ ตอบ ไลน์หาก็ไม่อ่าน ไปหาที่ทำงานก็จงใจหลบหน้ากันเห็นๆ เพราะหึง เจอฉากเด็ดเข้าก็เลยน้อยใจ  หึๆ หึง หึงล้วนๆ"

 

     "ไม่ใช่โว้ย " จี้ใจดำจนหน้าร้อนวาบ

 

       "ไม่ใช่อะไร....แล้วใครที่วันนั้นตาแดงๆร้องให้ขี้มูกโป่งวิ่งหางจุกตูดกลับบ้านไปเลย .....หา.......บอกมาซิ..." 

 

       ฟอดดดดดดดด!!!!!

 

       "ไอ้.... " มือบางกุมแก้มที่โดนจูบไว้แน่น ทำตาเขียวแล้วก็เอียงหน้าหลบ

 

     ฟอดดดดดดดด!!!!!!!!

 

     "หึๆ ชื่นใจจัง เรามาต่ออีกรอบแล้วเราค่อยอาบน้ำกันนะ?"

 

     " ไอ้ปีศาจใครเขาอยากจะอาบกับนายกัน!"

 

      "ก็คราวก่อนนายบอกให้พาแฟนมาแช่ ก็นายไงแฟน วันนี้เรามาลองไอ้อ่างนั่น"

 

       "ก็บอกแล้วว่าไม่เป็น ไม่เป็น ไม่เป็นโว้ย หูตึงรึไงวะ! ลุกออกไปเลย"

 

      "อีกรอบน้า นะ แล้วจะบอกอะไรดีๆให้ฟัง!" หน้าหล่อซุกเข้าที่ซอกคอหอมนุ่ม ปากร้อนๆดูดเม้มเบาๆแล้วกดหนักขึ้นเรื่อยๆไล้เลียขบเม้มเบาๆจนทิวาเริ่มสั่น เพราะไอ้ที่ประสานกันไว้เหมือนจะเริ่มขยับด้วย

 

        "บอก....บอกอะไร?...อ๊ะ" ยอดอกสีสวยถูกดูดดึงแทะเบาๆจนมือบางต้องขยุ้มผมดกหนาไว้แล้วดึงออก

 

        "ก็บอกว่า วันนั้นที่เห็นอยู่ที่ห้างน่ะ จงใจ"  ไอ้หน้าหล่อบอกแล้วยิ้มยั่ว " ชอบปากแข็งดีนักเลยอยากลองซะหน่อย จัดฉากเล็กๆให้เห็นตำตา ดูซิว่าจะตามไปมั้ย กลายเป็นว่าน้ำตาคลอเบ้า วิ่งหางจุกตูดกลับบ้านซะงั้น" ภีมก้มลงจูบปากบางที่เผยอค้างเบาๆ

 

         "ถ้าตามไปจะแนะนำให้รู้จัก แต่ช่างเถอะ เดี๋ยวอีกหน่อยก็ได้รู้จักเองแหละ พานายไปแนะนำอย่างเป็นทางการ"

 

                  ทิวาทำตาปริบๆมองหน้าหล่อที่โน้มลงมาใกล้ ก่อนจะหลับตารับจูบดูดดื่มที่ริมฝีปากร้อนผ่าวกดลงหนักๆ มือบางยกขึ้นอย่างลืมตัวเกี่ยวต้นคอแข็งไว้แล้วแทรกปลายลิ้นเล็กๆเข้าเกี่ยวพันรัดรึงตอบปลายลิ้นใหญ่อย่างดูดดื่มไม่แพ้กันจน ภีมต้องถอนจูบออกมามอง

 

         "ต้องอย่างนี้สิหวานใจ"

 

          ตาคมมองนิ่งที่หน้าเนียนอย่างไม่อยากเชื่อ ก่อนจะยิ้มกว้าง แล้วก้มลงจูบหนักหน่วงอีกครั้ง และครั้งนี้ต่างฝ่ายต่างสะท้าน เพราะแลกจูบกันพักใหญ่ มือไม้ที่ช่วยลูบไล้ฝ่ายตรงข้ามจนต่างคนต่างก็ร้อน ไม่ใช่เพราะอากาศแต่เป็นแรงอารมณ์ที่ระอุขึ้นอีกครั้ง

 

     "....."

 

    "อีกทีนะ"

 

    "อื๊อ"

 

    "...."!!!!

 

  "ขออีกทีได้มั้ย...."

 

 "พอแล้วไอ้บ้า...."

 

 

 

 

ความคิดเห็น